Vanmorgen gewandeld. even de kop.leeg en gezocht naar rust en inzicht. Mooie foto’s gemaakt. Bewust geworden van de hectische wereld waarin we leven. Soms kun je zo het gevoel hebben opgejaagd en geleefd te worden. ik geloof dat het te maken heeft met de tijd waarin we leven. Was er vroeger dan geen hectiek? Zeker wel, maar ik durf te stellen dat de hectiek van vandaag breder ligt en meer mensen treft dan vroeger.

Doordat mensen meer individualistischer zijn geworden is de druk ook minder breed komen te liggen. Waar men vroeger het veelal samen deed, daar moet men het nu vaak alleen zien te rooien. Daarbij komt nog eens dat er steeds meer een beroep op ons wordt gedaan. Niet zozeer dat het altijd zinvol is, maar we staan voortdurend aan. We stappen vanaf de computer naar de tv met ons mobieltje voortdurend in de hand. Zelfs al wandelend nog bezig met andere zaken is deze bij dit blog geplaatste foto’s.

Ook is ons werk niet meer als vroeger van 8 tot 5, maar hebben we verschillende diensten. In een gezin heeft ook ieders dat. De één gaat naar school en is om 4 uur thuis de ander werkt in een winkel is om 6.30 thuis, er is iemand met avonddienst. Komt misschien pas laat thuis. Dit in tegenstelling tot wat vroeger normaal was. Elke avond om 5 uur aan tafel.

Was het vroeger allemaal beter? Dat is niet waar dit blog over gaat. Ik geloof ook niet dat het zo is. Ik ben er echter wel van overtuigd datveel zaken anders zijn en we soms maar moeilijk de rust kunnen vinden in deze hectische, koortsachtig en jachtige tijd vol prikkels, stevige uitdagingen en verwachtingen.

Alles is verschrikkelijk vermoeiend. De ogen zijn nooit klaar met kijken, de oren zijn nooit klaar met horen.
PREDIKER 1:8 BB

Misschien goed als we ons gaan realiseren dat altijd maar bezig zijn en druk doen niet perse effectief is. Ik kan soms zo enorm druk zijn met alles wat er gebeurd op mijn werk en in mijn leven en daarbij vergeten wat werkelijk belangrijk is voor mij. Misschien herken je het. Ik geloof dat dit nu juist de uitdaging is in deze tijd: in de hectiek van alle dag de rust te nemen die nodig is om optimaal te functioneren in relatie tot de ander, je zelf en God.

We denken soms dat we het te druk hebben en er simpelweg de tijd niet hebben.  Zou het kunnen zijn dat het ondanks alle drukte ook een kwestie is van prioriteiten stellen?  Dat we simpelweg de keus maken om onze tijd te vullen met allerlei prikkels en input die eerder overbodig en belastend zijn dan dat we de rust zoeken die nodig is om goede te functioneren?

Ik zelf probeer hier in te leren.  Op zoek te gaan hoe ik dat moet doen. Dat valt me eerlijk gezegd nog niet mee.  Ik ben nogal een workaholic en mijn denken is geprogrammeerd om altijd werk te zien en zaken die eigenlijk zouden moeten gebeuren. Maar wat nu als het niet gebeurd en wat nu als ik het niet doe?  Ik heb gemerkt dat het soms idd niet gebeurt en het er de week er op nog gewoon ligt en niemand zich er druk om maakt. Of dat ik vindt dat het moet, maar dan … Is het een week eerder klaar en dus ?

De grootste uitdaging om rust te vinden ligt in onszelf. Durven we los te laten en doen we wat we kunnen in de tijd die we er voor hebben of forceren we onze mogelijkheden en denken we de tijd te kunnen beïnvloeden?  De tijd blijft het zelfde, 24 uur per dag. De mogelijkheid om te genieten van datgene waar we voor werken  wordt niet groter door meer, meer, meer, maar  juist kleiner als je de kosten gaat berekenen.  

Misschien denk je in mogelijkheden of geld. Je denkt dat het je gelukkig zal maken als je meer investeert in het nu. Maar wat je nu investeert biedt geen garantie voor de toekomst als het gaat om rust, leven in verbinding, relatie met anderen, tijd voor je gezin, leven met God. Goed om eens te berekenen en uit te zoeken waar je staat op dit moment.

Het heeft geen zin om vroeg op te staan en tot laat te werken. Het heeft geen zin om zo te zwoegen voor je eten. Want aan de mensen die van Hem houden geeft de Heer wat ze nodig hebben, zelfs wanneer ze liggen te slapen.
PSALMEN 127:2 BB