Wat kunnen we soms mopperen over situaties en mensen. We vinden er van alles van als iemand een fout maakt of keuzes waar we onze twijfels over hebben. Wat zou het bijzonder zijn en wat zou je opvallen als je juist het tegenovergestelde zou kiezen. Als je zou kiezen om bijvoorbeeld in plaats van te klagen, zou kiezen om te vertellen wat God in je leven gedaan heeft.

Soms is het best moeilijk om je zelf te laten zien. Gisteren heb ik gezien hoe een jonge vrouw vertelde over haar problematiek en hoe ruim dertig anderen met aandacht  luisterden over wat ze zei. Geen vrome woorden maar gewoon hart dat wilde delen. Hoe ze juist koos voor transparantie terwijl dat iets is wat ze moeilijk vindt. Het is immers veel gemakkelijker om oude patronen te volgen ipv ze te doorbreken.

Ik geloof dat het goed is als mensen hun verhaal laten horen. Er zijn zovelen die iets hebben meegemaakt, beschadigd zijn, maar die werken aan herstel. Die dagelijks of in ieder geval regelmatig geconfronteerd worden met wat ooit ergens iemand heeft gedaan of gezegd in hun leven wat schade gebracht heeft. 

Ik ben trots op de mensen van SLT, die iedere week samenkomen. Niet omdat het altijd zo leuk is. Soms is het zelfs confronterend om aan te horen dat we moeten blijven werken. De vraag gonst wel eens: wanneer ben ik nu werkelijk klaar. Ben ik vrij van wat me is overkomen.  Soms is er herstel van zaken, maar wat er is gebeurd in je leven is gebeurd en dat is onveranderbaar.

Ik zit ff te denken aan de man bij de poel van betesda. Hij lag al jaren bij het water op zoek naar verandering. Hij kon niet lopen. Het is niet gelukt om te veranderen op die manier totdat Jezus kwam en hem zei wat te doen. Namelijk op te staan en zijn spullen te pakken en te lopen. Wat een bijzondere ontmoeting moet dat geweest zijn.  Er was een blinde, die genas, een vrouw die overspel pleegde, iemand met demonen, allemaal mensen als jij en ik.

Ik geloof in deze verhalen en zie de verandering gebeuren in mensen als ze nieuwe keuzes maken voor hun leven. Ze kiezen met vallen en opstaan om te lopen in een maatschappij dat graag negatieve stempels legt. Die de nadruk legt op allerlei problemen. Maar wat is het super als mensen onderweg genezing vinden. Ik noem er een paar die ik gezien heb: een man die vele jaren gedronken heeft is nu een jaar droog ondanks zijn omstandigheden. Een jongen die door zijn famie omstandigheden afwijzing ervoer en koos om dagelijks te blowen heeft nu vrienden die hem helpen zijn leven op de rit te krijgen en blowt al meer als een jaar niet en heeft ondersteuning zijn huis te ordenen en krijgt ruimte zichzelf te zijn. Een meisje wat kiest voor een totaal ander pad door voor zichzelf te kiezen. Dwars tegen de stroom in van wat er verwacht wordt van haar. Ik kan nog ff doorgaan als het moet.

Is alles anders? Nee. Er is nog altijd van alles wat niet veranderd is. Sommige zaken veranderen ook niet helaas. We leven in een wereld waar pijn en moeite is. Maar wat veranderd er veel als we het wonder kunnen zien. Als we mogen vertellen aan elkaar wie we zijn. Wat een metamorfose is  dat . We kiezen niet meer voor de pijn van het verleden, maar leven in een nieuwe geest. Niet meer de geest van afwijzing, teleurstelliing, bitterheid, maar in de Geest van saamhorigheid, verandering, van de liefde van de Heer Jezus.

Het wonder is dat Hij mensen vrij maakt de dingen die aan ons kleven. Hij geeft ruimte als we met anderen samen zijn om te delen, te groeien. Ik ben oprecht trots dat we samen in zo’n groep mogen zijn die bereid is met elkaar op te trekken, het hart te delen en ook mensen mee te nemen om te laten zien wat voor werk God heeft gedaan of die God zou willen doen. Ik geloof dat het grootste wonder wat er gebeurd is het wonder van gemeenschap. Samenzijn. Samen met elkaar delen, maar ook ruimte geven aan andere ideeën, verhalen, de waarheid ipv te denken dat je het allemaal zelf zou moeten doen en weten. In de gemeenschap is de Heer Jezus aanwezig en brengt genezing. Zijn wonden zijn onze genezing geworden. Daarom is het goed elkaar te ontmoeten en te vertellen over wat Hij gedaan heeft in ons. Iets om over na te denken.