Wat zeg je tegen iemand die moe is. Moe van het leven en er eigenlijk gewoon klaar mee is in het hoofd. Zeg je dan dat het allemaal heel anders is? Dat het eigenlijk een foute gedachte is of zo?  Of dat dit helemaal niet gedacht, gevoeld of ervaren zou mogen worden?

De vraag die gesteld zou kunnen worden is of mensen zich goed, gewaardeerd, gelukkig moeten voelen  is een precaire vraag misschien, maar als het een christen betreft hoe zit het dan? Moet een christen zich geliefd, gewaardeerd, bijzonder voelen?

Ik weet niet hoe jouw ervaringen zijn, maar soms heb je wellicht gedachten en gevoelens die in de weg staan. Ik heb ze soms en in bepaalde tijden zelfs erger dan nu ook gehad. Dagen dat ik eenzaam was en ongelukkig of iig niet gelukkig.  Nooit wilde ik stoppen met leven,  omdat er altijd wel iets was wat de moeite waard was. Een strohalm , een reddingsboei, een stukje wat bijzonder genoeg was om naar uit te kijken, wat hoop geeft.

Het klinkt mooi als we zeggen dat er hoop is. Ik geloof dat er hoop is en ben daar ook duidelijk van overtuigd. Steeds meer zie ik het ook vorm krijgen door de keuzes die ik heb gemaakt in het leven .  Waar vroeger eenzaamheid, moedeloosheid, depressie de enige zaken waren om te geloven is er een groeiende hoop gekomen . Verwachting!

Misschien lijken het waardeloze woorden. Je kan er niks mee. Je gelooft immers je eigen overtuigingen. Dat wat in je kop zit is tot nu toe een soort van waarheid gebleken toch?  In ieder geval is een bepaalde negativiteit over wie je bent en wat je ervaart waarheid gebleken. De vraag is echter of wat je ervaart ook de waarheid is.

Vaak is dat wat we als waarheid hebben geaccepteerd ontstaan onder druk. We geloven het omdat het bekrachtigd is. Negativiteit over ons uitgesproken heeft zo’n enorme impact op ons leven dat we het uiteindelijk gaan geloven.  Je bent waardeloos, stom, lelijk, achterlijk, dom, …. Woorden die als we ze genoeg horen uiteindelijk gaan geloven. De vraag is dan of ze waar zijn of niet.  Soms echter zijn de opmerkingen die we te horen hebben gekregen niet waar al zijn we ze gaan geloven. We zijn overtuigd geraakt dat ze waar zijn.

Overtuigingen zijn moeilijk te veranderen.  We kunnen onze omgeving verlaten of het allemaal anders doen en ons gedrag aanpassen. We kunnen een studie die of nieuwe dingen leren en ons leven praktisch invullen, maar hoe verander je datgene waarvan je overtuigd bent dat ze waar zijn?

Wat waar is is waar! De vraag is echter of het zo eenvoudig ligt. Wat waar is is waar, maar tegelijk worden we dagelijks omringt met zaken op allerlei niveau die niet waar zijn en ondertussen gaan we ze steeds meer geloven als we er aan toe geven. Hoe nu op een andere manier kijken naar overtuigingen.  Soms zul je werkelijk uit de vaste routine, gedachten moeten stappen om nieuwe te kunnen implementeren.

Oude zaken kunnen behoorlijk in de weg zitten. Als we geloven niks waard te  zijn vanwege ons verleden, dan is dat een oude overtuiging op basis van ervaringen. Dus logisch dat ze er zijn. Toch zullen we om te veranderen nieuwe input nodig hebben. God houdt van ons. Je gelooft het of je gelooft het niet. Als het niet gelooft, hoe dan verder. Misschien wil je gelukkig zijn en is geloven een sta in de weg, een strijdtoneel geworden .

Misschien zoek je naar antwoorden en al weet je dat je het recht niet hebt, toch zou je God ter verantwoording willen roepen wellicht.  Je hebt er je ideeën over, maar de vraag is niet of jij God ter verantwoording kunt roepen, maar of Hij het ook zal doen?  Soms denken we dat het leven om ons gaat of om anderen, maar God is slechts een steen des aanstoots. En je hele leven lijkt net zo te zijn.iedeteen vindt er wat van schijnbaar.

Ik geloof daar niet in. Ik geloof dat wij God alles mogen vragen,maar ook dat Hij doet wat goed is en oprecht. Waarom? Omdat de Bijbel het laat zien. Het laat Gods wegen zien en die zijn waar. Je hoeft het niet eens te zijn. Het gaat allemaal niet om jouw. Laat je pijn , je verleden en de leugens. Je kan het allemaal niet zelf bewerken. Jij bent ook niet degene die alles bepaald. Jij bent God niet. De vraag is of je door Hem veranderd wil worden of dat je je eigen leven bepaald.

Goed om niet nu gewoon te kiezen op basis van wat ik schreef,maar op  basis van wat God zegt. Dus dat vraagt om onderzoek. De Bijbel, het gesprek met God, met je zelf ook en dan niet slechts vanuit de pijn en wat er zoal gebeurt, maar door het ruimte te geven in je. In je hart, je leven en het te laten waaien. Te bewegen op de wind van Gods Geest.  Dat is anders dan je eigen inbreng in alles. Want weet je? Het gaat allemaal niet over jou, niet over mij, maar het gaat om God.

Om zelf te veranderen heb je God nodig.  Dus zullen we ook zijn weg moeten gaan. Niet de weg van belemmerende overtuigingen, maar van geloof dat wat God doet en zegt de waarheid is. Ook als Hij zegt dat je de geliefde bent en je dat absoluut niet kunt ervaren en aanvaarden. Hoe kom je er dan? Door je te verdiepen in Jezus. Waarom is Hij gekomen en wat heeft hij te bieden? Dat is meer dan leven na de dood. Het is leven in waarheid.

Wat is waarheid waard als we die ontkennen? Stap 1 is Erkennen! Erkennen dat we een probleem hebben, namelijk dat we in zonde leven. Dat we verkeerd hebben gedaan, dat ons zaken zijn overkomen, dat men ons pijn gedaan heeft en dat het ons beschadigd heeft en we herstel nodig hebben, bevrijding van onze bonden(bindingen) . Wat zitten we vast soms. Vast aan van alles en nog wat, maar sommige zaken willen,durven we niet loslaten. Angst is echter een slechte raadgever. Vooral als we er door vast, Gebonden blijven zitten. Gevangen in ons zelf.

Goed om na te denken. Te zoeken naar de juiste weg, maar vooral ook de eigen pijnlijke weg los te laten en een nieuwe weg te bewandelen.niet naar eigen inzichten maar naar die van God de Vader. Niet wettisch, maar vanuit verwachting en verlangen, relatie . Ik wens je Zijn zegen toe.