Je arrogante zelf.

Wat heb ik nodig? Wat kan ik doen? Hoe ga ik ermee om?  Vragen die we veel krijgen in de zorg die we bieden.  Wat we echter ook zien in veel gevallen is dat het voor een deel van onze cliënten meer een soort van retorische vragen zijn.

Ze zijn cliënten, maar ze zijn geen echte deelnemers. Men kan niet inspelen op de hulpvraag omdat ze die niet werkelijk stellen. Ze stellen dat er een probleem is en willen hooguit aangeven dat ze de controle hebben.

Dit is vaak niet het geval, maar het gesprek kan niet plaatsvinden omdat men het antwoord wel kan geven, maar deze niet gezien wordt als onderdeel van de oplossing. Ze vragen en zuigen zonder werkelijk te veranderen.

We zien dat deze groep blijft proberen de dingen op eigen inzichten te doen ipv zich over te geven aan het proces van herstel.  Ren aantal zaken die ze stellen is dat ze nogal wat zaken moeten. Ze moeten werken, ze moeten iets doen, ze kunnen niet loslaten wat ze hebben. Ze moeten af en toe kunnen drinken, een joint moet kunnen. Ze zien geen problemen.

Statistieken en ervaring van anderen gebruiken ze niet. Enkel hun eigen gevoel is basis voor hun keuzes. Het gevolg is dat het proces van vallen en opstaan doorgaat tot ze zich overgeven aan herstel. De tijd nemen om te doen wat werkelijk nodig is.

Het is geweldig te zien als mensen zich overgeven aan het proces van herstel. Dit betekent namelijk dat ze in gesprek gaan om de weg te ontdekken . Het is een eigen proces waarin men eigen keuzes maakt met behulp van het netwerk om hen heen. Ipv te sferen tegen iedereen en in arrogantie te blijven hangen van ik weet het beter.

Mensen die de arrogantie los kunnen laten van het beter weten groeien geweldig. Ze leren zichzelf omarmen, lief te hebben. Van daaruit groeien ze vooral in relatie. Deze relatie is nodig . Relatie geeft ruimte. Een extra dimensie in herstel is het besef dat God in relatie wil zijn en ondersteunt waar niemand anders dat kan.

Ik kijk naar mijzelf en ontdek dat waar ik te arrogant ben om te erkennen dat ik anderen nodig ben, ik de ander juist in de weg sta. Ik misschien er voor zorg dat anderen door mij in problemen geraken. Dat is niet wat ik wil, maar vaak het effect van onze op onszelf gerichte houding. We zien in het proces enkel ons probleem. Vergeten dat het om de relatie gaat in het leven. Zonder relatie is er in wezen niets dan datgene waar je voortdurend tegen aanloopt. Namelijk je arrogante zelf en de gevolgen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s