Ik schrijf veel over relatie met God. Misschien wel omdat ik dat zelf vaak best lastig vind. Misschien vind je dat wat tegenstrijdig, maar het is enerzijds de basis van wie ik ben en anderzijds waar ik in wil groeien.

Ik bedoel eigenlijk te zeggen dat de relatie er al is, maar dat ik in de drukte vaak de intimiteit vergeet.

Misschien herken je het wel. Intimiteit is belangrijk in relaties. Natuurlijk is er verschil in intimiteit. De intimiteit met je partner is anders als dat met je vrienden. Maar intimiteit is een belangrijk onderdeel in iedere relatie.

Relaties lopen stuk als er geen intimiteit meer is. Huwelijken gaan stuk als er geen intimiteit meer is en ieder zijn eigen weg gaat. Vriendschappen gaan kapot als je niets meer hebt te delen. Met God is het niet anders.

Gebrokenheid in relatie

In de bijbel zien we voorbeelden van gebrokenheid qua intimiteit. Adam en Eva verstopten zich voor God bijvoorbeeld. Je kunt bijvoorbeeld God niet onder ogen willen komen omdat er van alles is gebeurd.

Tegelijk zien we ook dat een man als David in de bijbel fouten maakt, maar toch telkens weer uitkomt bij God en daarom een man naar Gods hart wordt genoemd. Hij was geroepen en zijn leven stond in teken van zijn relatie met God en je ziet dat terug in zijn liederen bijvoorbeeld.

In de bijbel is het verhaal van Henoch. Hij wandelde met God. Voor mij is dat een voorbeeld van intiem zijn met God. Wandelen met God is mi spreken en delen wat er in je hart leeft. Ik moet gelijk ook denken aan de Emmausgangers. Ze waren juist zo intiem met elkaar in gesprek en dan gebeurt het bijzondere dat Jezus daar ook is.

Intimiteit en relatie hoort bij elkaar. In de huidige maatschappij zie je steeds meer dat scheiding plaatsvindt hieromtrent. Ook in christelijke kringen zie je dat terug. We hebben allerlei relaties op zakelijk gebied. We hebben veel bekenden op Facebook. We zijn druk met allerlei activiteiten en zelfs

In de kerk doen we van alles. Maar hoe is het qua intimiteit?

We doen ons best

Plichtmatig onderhouden we onze relaties. We doen ons best, maar intimiteit vraagt niet om ons best doen. Het vraagt onze tijd en onze oprechte aanwezigheid. Het vraagt ons hart. Doen is iets anders dan zijn. Doen is vermoeiend. Zijn is wie je bent.

Intimiteit betekent je zelf zijn. Niet doen vanuit een rol, maar gewoon wie je bent, wat je voelt en deelt. Ik vindt het niet altijd gemakkelijk.Soms lijkt het in de drukte van de dag alsof het uitschakelen van wat je voelt en denkt Gemakkelijker is.

intimiteit op stil zetten kan een moment, maar als het een gewoonte wordt zullen we dat ervaren als koud en kill. Ook met anderen komen we dan niet op dat level. Uiteindelijk zal het dan ook schade toebrengen aan de relatie.

Ik probeer balans te vinden tussen de druk die ik soms ervaar en toch te verbinden vanuit intimiteit. Ik geloof dat dit nu juist is waar we als mens voor zijn gemaakt. Intimiteit met anderen, maar vooral om intiem met God te zijn. Vanuit die intimiteit kunnen we beter in verbinding zijn met anderen, met ons gezin, vrienden , als kerk, op ons werk. Dat is werkelijk Ontmoeten, SamenZijn, Presentie.