Waarom ik?

Waarom overkomt mij dat nu altijd? Ik doe zo mijn best en wil in alle oprechtheid het goede voor anderen. Waarom ben ik nu dan alleen, verdrietig, afgewezen, …?


Soms lopen mensen vast in het leven terwijl ze eigenlijk niets verkeerds hebben gedaan. Ze zijn enkel tolerant naar mensen. Ze proberen vrienden te zijn, in relatie te blijven, maar worden er voortdurend door geschaad. Dit is een ongezonde vorm van loyaliteit.

Wat gebeurt er?

Hoe kan dat nou? Een opmerking was, ik heb het hem/haar vergeven en toch doen ze me dit tekens weer aan. Toch laten ze me weer in de steek, maken me ze weer bang, verdrietig of doen ze me pijn.
Vergeven is een belangrijk item voor mensen in herstel. Toch betekent vergeven niet dat we er zand over doen. Immers wat gebeurt is is gebeurt. Moeten we dat voortdurend opboeren dan? Zeker niet, maar vergeven betekent ook dat je de gebeurtenis, dat wat je is aangedaan niet in rekening brengt, maar desondanks zijn de gevolgen er nog steeds.

Voorbeeld
Wanneer jij je auto uitleent aan iemand en die heeft een deuk in je auto gemaakt. Dan kan je het hem vergeven. Er niet meer boos om zijn, maar er is wel schade. De vraag is dan wie het betaald?
Laat hij jou met de schade of betaald hij deze voor je? Hoe je het ook ziet de schade zal betaald moeten worden. Het is zichtbaar aanwezig. Veel mensen denken dat vanwege vergeving de schade automatisch wegvalt. Logischerwijs is dat niet zo. En soms zitten we ondanks dat we het niet verdienen toch met de gebakken peren.
Hoe nu verder zonder dat ons het voortdurend overkomt dat we weer aangeslagen thuis zullen zitten met de schade. Leen je zomaar de auto weer uit aan degene die je schade heeft aangedaan? Niet zomaar natuurlijk. Echter wanneer de schade is opgelost door degene die reed, dan kan je hem schijnbaar vertrouwen. Wanneer dat niet het geval is, dan kan het voorval vergeven zijn, maar kun je de grens stellen dat je niet weer voor zulke kosten wil komen te staan.
De volgende Bijbeltekst kan je hier misschien in helpen qua denken:
Wie trouw is in het minste, is ook in het grote trouw. En wie onrechtvaardig is in het minste, is ook in het grote onrechtvaardig.

Lukas 16:10 HSV

Met andere woorden: wanneer iemand je iets heeft aangedaan en er niets mee doet, dan is hij niet betrouwbaar. Woorden zeggen niet alles. Men kan zeggen dat men om je geeft, maar als ze je toch dingen afnemen, kapotmaken, teleurstellen, dan zijn ze niet betrouwbaar.

Vergeven is niet voor softies .

Je kunt weten dat mensen betrouwbaar zijn wanneer ze er zijn als je het moeilijk hebt. Als ze de waarheid zeggen op een goede manier. Als ze je niet afwijzen als je zelf fout was. Als ze van je houden en je met respect behandelen.


Veel mensen denken dat Jezus een softie was en dat vergeving iets voor softies is. Dat is onwaar. Vergeving is niet gemakkelijk. Niet goedkoop. Het kost je vaak best veel. Het is derhalve belangrijk dat je hieruit ook leert waar je grenzen liggen.
Dus als je iets is aangedaan, hoef je dat niet weer toe te laten omdat je het hebt vergeven/losgelaten. Sterker nog je hebt het losgelaten en voorkomt dat het gebeurde wederom een dusdanige impact op je leven heeft dat jij of anderen er schade van ondervinden. Je mag opkomen voor je zelf. Grenzen stellen. Duidelijkheid creëren in je leven.
Vergeving geeft aan wie je bent en dat je trouw bent in de dingen die je doet en zegt. Dat je trouw bent aan God en je zelf.
Mooi in deze:

Goedertierenheid en trouw ontmoeten elkaar, gerechtigheid en vrede kussen elkaar .

Psalm 85:11

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s