Identiteitsontwikkeling.

Een mens veranderd voortdurend van inzicht. Er is altijd wel verandering in zijn denken en hoe hij naar dingen kijkt. De vraag is of we als mens dan nog dezelfde zijn? Soms zeggen we na een heftige gebeurtenis, “dit heeft me totaal veranderd”. In ander opzicht zijn we echter onveranderd gebleven .


Maar in hoeverre blijft iemand wel of niet dezelfde persoon als hij fysiek of geestelijk voortdurend veranderd? Wat is je identiteit? klopt het dat je als persoon en al je facetten je zelf totaal kunt accepteren?

Volgens onderzoekers (Erikson)zou volgens sommigen de identiteitsontwikkeling beginnen in de pubertijd en voor sommigen zou dat het punt zijn waar het dan ook mis kan lopen. Een ander stelt(Rupert) dat de vorming begint bij de samensmelting van ei en zaadcel omdat daar de nieuwe mens zou ontstaan.

Ik geloof dat het diepst van ons wezen zijn oorsprong al veel eerder plaatsvind, namelijk dat God ons zelfs al voor de grondlegging bedacht heeft zoals we zijn. Dat Hij alles al heeft uitgedacht om ons te vormen. Dat alles qua potentie in ons aanwezig is om jezelf te zijn.


Identiteit is voor velen de som van al zijn levenservaringen, maar ik durf te stellen dat al je levenservaring niet zorgen voor je identiteit als je niet je oorsprong kent.

We zien velen die niet weten wie ze zijn omdat ze God niet kennen(wel van gehoord misschien), hun identiteit ligt dan bij wie hun ouders zijn en wat hun ervaringen zijn met hen en de omgeving waarin ze zijn opgegroeid.
Identiteit ontwikkelen is lastig als je niet bij je ouders terecht kunt. Wie ben je dan? Of als 1 van de ouders je in de steek gelaten heeft. Kan je dan nog je zelf zijn en van de ene helft ken je de oorsprong, maar hoe zit het dan met degene die vertrokken is uit je leven?

Ik geloof sterk dat een goede ontwikkeling belangrijk is. Ouderwets misschien in deze tijd, maar de stabiliteit van het gezin, duidelijke vader en moederrollen zijn van belang, maar tegelijk durf ik te stellen dat ouders mensen zijn die fouten maken en dus daarin een stempel drukken op hoe we met zaken omgaan. Soms goed en soms minder goed. We nemen het mee in wie we zijn.


De oorsprong is echter van groot belang. Wanneer we geloven gaan ontdekken dat we in oorsprong ontstaan zijn in Gods gedachten en dat Hij ons gewild heeft is iets wat bijzonder is. Veel mensen zoeken voortdurend naar de zin van hun leven en wie ze zijn omdat alles wat ze kennen kwetsbaar en onstabiel is gebleken.

God is vast, een rots waarop we kunnen bouwen, zeggen we in de kerk. Wanneer je stelt dat Hij de oorsprong is dan kan je nog altijd problemen hebben met je identiteit. Je kunt zoeken en niet begrijpen, je kunt twijfels hebben en problemen rondom communicatie. Maar Hij is dezelfde gebleven en heeft je gemaakt, bedacht zoals je bent. Je gevormd tot de unieke persoonlijkheid die je bent. Dat dit waarheid is, mag je omarmen en je vind dan duidelijkheid over je oorsprong, je wezen , wie je bent.


Onderzoek of wat ik hier stel de waarheid is. Ik geloof het met heel mijn wezen. Hoe zit het met mijn identiteit? Ik weet wie ik ben, maar soms ben ik toch ook nog weer wat in de war. Velen roepen en iedereen vindt van alles van me. Dat wil ik echter loslaten en in de rust mijn identiteit bevestigen door voortdurend God, die ik mijn Vader noem , te zoeken met Hem te praten en te groeien in geloof en leven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s