Geloven of overtuigd van het tegendeel?

In de kerk proberen we mensen zover te krijgen dat ze gaan doen waarvan we vinden dat ze zouden moeten doen, maar als we eerlijk zijn over wat we nu werkelijk geloven of dat wat anderen geloven, dan zien we discrepantie. We geven vaak onderwijs over diverse zaken die niet kloppen met wat Jezus ons leert over wat waar is. Het gaat juist vaak in tegen de overtuigingen van wie Jezus is en wat Hij ons wil leren.
Ik snap dat veel gelovigen zich keren tegen dat wat ik hier schrijf, maar is het niet zo dat veel mensen in de kerk of wij, als gelovigen, net doen alsof ze geloven maar wat in feite niet werkelijk hun overtuiging is. Immers veel gelovigen belijden zaken waarin ze feitelijk niet echt geloven. Sterker nog ze belijden het zo vaak dat ze bepaalde zaken aannemen als een waarheid al geloven ze het niet werkelijk.


Dit is een hard woord, dat is zo, maar is het niet zo dat daden meer zeggen dan woorden? Wanneer we ergens van overtuigd zijn zal dit toch ook in ons systeem een plek moeten krijgen toch? . Waar dit niet gebeurt is de overtuiging die we belijden niet kloppend met wat we doen en zijn we dus niet werkelijk congruent en dus klopt er iets niet.
Dit brengt verwarring onder gelovigen, maar ook in de maatschappij. We zien het terug in allerlei zaken. Mensen beweren iets , maar tegelijk kunnen we stellen dat de acties kloppen met wat ze beweren. Als er werkelijk waarde zit in wat we geloven, dan zal dat zijn weg vinden in wat we doen omdat ze vast zitten in onze overtuigingen.
Eerlijk gezegd denk ik dat het resultaat die we boeken als gelovigen en als kerk past bij wat we geloven. We zeggen zaken als; de kerk moet midden in de maatschappij staan, maar tegelijk zien we dat de kerk juist vaak heel ver af staat van de maatschappij. We spreken over een gemeenschap, maar zelfs in de kerk is de gemeenschap soms ver te zoeken. We zeggen dat we er voor de ander willen zijn, maar in hoeverre zijn we beschikbaar? We zeggen te geloven in allerlei zaken die Jezus ons leert qua herstel, bevrijding, gebed, geloof, maar hoe gaan we er mee om?


De gemeente zou een plek zijn voor de mens zoals hij is en dat men er kan worden zoals Jezus. De vraag is of dat werkelijk zo is. Veelal komen mensen binnen met hun zorgen en natuurlijk mag dat, maar de vraag is of iemand die ernstig verslaafd is ook werkelijk deel mag nemen of dat velen zich storen aan de verloedering als hij zich niet gelijk kan aanpassen. Of als bijvoorbeeld iemand binnen komt met een andere seksuele voorkeur iets wil zeggen.
We hebben onze gedachten en gevoelens, maar ook onze overtuigingen. Over sommige zaken wordt gezwegen, anders ontstaat er trammelant in de kerk. Over andere zaken wordt gesproken, maar laat niemand zijn hart werkelijk zien.
Iemand schreef: onze overtuigingen zijn de rails waarover ons persoonlijk leven voortbeweegt. Dus zullen we ons moeten richten op de werkelijke overtuigingen en de twijfels hierover ipv onze tijd te verdoen met discuseren over allerlei zaken die geen enkele invloed hebben op wat men werkelijk denkt.


Goed om te onderzoeken en daar eerlijk in te zijn qua overtuigingen. Klopt datgene wat ik geloof met hetgeen ik zeg? Willen we werkelijk dat mensen discipelen worden van Jezus? Zo ja, dan zullen we ook eerlijk moeten zijn over onze eigen gevoelens, gedachten, onzebyeijfeld angsten teleurstellingen, geloof en ongeloof.
Onze overtuigingen en die van anderen zitten soms zo vast als een huis. We beweren anders wellicht, maar misschien is het juist de grootste drempel voor mensen hun overtuiging bij te stellen als wij als gelovigen, in wat we zeggen en doen niet congruent zijn. We spreken woorden, maar we doen iets heel anders. Daar worden we op afgerekend. We willen vertrouwen en verwachting wekken met onze woorden, maar we creëren meer vragen en ongeloof door de acties die we uitvoeren.
Er is een doorbraak nodig in levens van gelovigen. Visie dat de waarheid en genade van God vrij maakt. Echter als we dat niet werkelijk geloven, hoe zou de wereld dit dan kunnen geloven? Als wij die de Waarheid kennen, maar deze niet durven verkondigen als zijnde waarheid en ook zullen laten zien als waarheid zijnde, hoe brengen we dit dan aan de man? Hoe zouden we de genade van Christus vrij kunnen zetten in de wereld, als we geen genade kunnen opbrengen tov onze broers en zussen en de wereld of onszelf?


Natuurlijk zal God zijn gang gaan. Zijn Waarheid en genade vinden altijd hun weg naar de mensen, maar het is altijd Gods bedoeling geweest om mensen vrij te maken. Dat wij als gelovigen de waarheid en Genade zouden verkondigen. Dat we Zijn liefde aan de man zouden brengen. Laten we niet enkel verkondigen wat ons geleerd is, maar ook wat we werkelijk geloven door te doen waarvan we overtuigd zijn dat Jezus van ons vraagt. Dit onder leiding van zijn Heilige Geest in ons. Want Hij is het die de Waarheid in ons bevestigd.

Als de Geest het bevestigd dan zet Hij het vast in onze overtuigingen. We gaan Hem geloven omdat we ervaren dat het Woord waar is.
Veel mensen zoeken geloof in prestatie. Ze proberen door veel te doen in de kerk hun geloof kracht bij te zetten. Veel mensen geloven of ze willen het geloven, dat door veel werk te verrichten in de kerk ze navolgers zijn van Christus. De kerk is echter daar niet voor bedoeld. Niet bedoeld om naar binnen te keren en gezien te worden, maar juist om naar buiten gericht te zijn zodat we vanuit wie we zijn in Jezus, anderen mogen raken door ons omzien naar elkaar, maar ook naar anderen in de kracht van de Heilige Geest.

2 gedachtes over “Geloven of overtuigd van het tegendeel?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s