Altijd weer tegenslag!

De duivel lijkt soms voortdurend op dezelfde bult te schijten.

Misschien vindt je het een slechte manier om een blog te starten of qua woordkeuze het niet erg netjes. Toch doe ik het ff zo.

Gisteren werd ik ff geconfronteerd met een aantal zaken. Ik zal ze niet breed uitmeten omdat het over mensen gaat en ik geen toestemming heb gevraagd. Dus zal ik het niet heel dpecifiek maken qua casus. Toch ontdekte ik dat het frapant is dat wanneer we proberen het goede te doen het kwade nabij is.

En zo gaat het altijd: als ik het goede wil doen, zorgt het kwaad in mij ervoor dat ik het slechte doe.
ROMEINEN 7:21 BB

Weet je, soms ben je bezig met je leven op orde te krijgen. Telkens maak je stappen en dat gaat soms best goed en soms is het twee stappen voorwaarts en eentje terug. Toch lijkt het soms dat wanneer je je best doet alles mis lijkt te gaan.

Soms zoek je bij God naar liefde en relatie en komen er mensen in je leven, maar plotseling gaan andere mensen weg. Maarvdst was tovh niet de bedoeling? Je wilde juist meer relatie  diepere vriendschappen en nu ben ik toch nog alleen  in de steek gelaten off wordt ik afgewezen. En ik doe nog wel zo mijn best.

Soms dan geef je alles wat je hebt in de zorg voor mensen die je zo enorm lief zijn, maar telkens ben je zelf het slachtoffer. Ze gebruiken je om zichzelf wasrdevol te voelen alsof jij degene bent die dat zou kunnnen geven. Ze gebruiken je om wat je hebt met hen te delen. Althans dat is wat ze zeggen  maar ze gebruiken het voor eigen voordeel en jij blijft zitten waar je zit. Je dacht het beste te doen, maar je blijkt er zelf steeds enkel schade van te ondervinden.  Nog steeds alleen, terwijl je zo je best doet . Sterker nog ze blijven zich op je beroepen en ergens is de maat vol maar je wil ze niet verliezen en alles wat je doet maakt dat je ondanks je inzet steeds meer op je zelf bent aangewezen.

Je bent druk bezig om je leven wat zo enorm op je drukte te organiseren. Je bent er druk mee en serieus. Je zoekt maar voortdurend wordt er aan je getrokken doot vrienden, familie, etc… je wil loyaal zijn, maar wat hebben ze ooit werkelijk voor je betekent? Je hebt allemaal zelf moeten rooien en hoe je dat deed vond niemand schijnbaar belangrijk. Je zoekt naar de goede weg en doet je best ook er op te blijven. Toch komen er steeds weer akkefietjes. Gebeurtenissen die je zelf soms letteijk raken, maar daarmee ook je dierbaren.  Telkens wanneer je keuzes probeert te maken is er wel weer wat waardoor je vol kunt lopen, verantwoording lijkt te moeten nemen in zaken en mensen die jouw keuzes veelal niet zo serieus nemen. Het lijkt wel hoe serieuzer je beslist nu te kiezen voor de goede weg  des te serieuzer wordt de verantwoording bij je neergelegt die je eigenlijk niet kunt dragen.

Ik moet denken aan het volgende gedicht: voetstappen in het zand.

Soms zijn het juist die momenten die werkelijk verandering brengen. Wanneer we een last krijgen die we niet kunnen dragen. Momenten die nooit meer uit te wissen zijn en ons bewust maken van ons eigen tekort schieten, het niet meer zelf kunnen , niet meer alleen willen zijn  bang of verdrietig. Juist die momenten waarin we overweldigd worden staan we voor de keus, doe ik het zelf met de kans oo breken  schade, verlies van wie ik zelf ben of geef ik het over aan God en durf ik het van Hem te verwachten?

Dat laatste is voor sommige mensen misschien logisch,  maar dat laatste kan ook betekenen dat we los moeten laten aan de verwachtingen die we hebben van God.  Want is het niet zo dat we eigenlijk veelal de oplossingen allemaal al hebben bedacht? We wilen wel overgeven, maarvdan moet het allemaal ook eens stoppen en wel nu,    is vaak de gedachte. God heeft echter een eigen agenda en prioriteiten.

Toch ben jij Zijn prioriteit. Hij heeft je lief en wil het beste voor je. Dat ervaren we niet altijd zo. JEZUS is echter de Weg  de Waarheid en het Leven. Via Hem mogen we een beroep dien op God en zal Hij ons bijstaan, herstellen, veranderen zoals Hij vooraf had gepland. Hij wil namelijk niet dat je veranderd in ienand die je niet kent, maar dat je jezelf vindt in Hem.

Hij zegt zelf in Psalm 139 dat hij je wonderbaar gemaakt heeft. Hij had jebal bedacht voor de grondlegging van de wereld. Hem volgen is niet de gemakkelijkste weg. Het gemakkelijkst is je eigen ding te doen en iedereen te pleasen, maar dat gaat ten koste van je zelf. Wie ben je dan nog? 

God verlangt er naar dat je Zijn kind wordt en bij hem wil horen. Hij wil het beste voor je. Dat je op Hem vertrouwt. Dat betekent dat, dat wat je ook overkomt je iig het niet meer alleen bent in de situatie. Dat je met Hem de uitdaging, het conflict  de situatie, de strijd mag aangaan.

De overwinning is groot als we op Hem bouwen.  Niet enkel straks in de hemel, maar nu al mogen we wandelen in Zijn koninkrijk en gaan ontdekken wie we zijn. Onze identiteit ligt in Christus. Niet in wat we doen, niet in wat we hebben, niet in wat anderen over ons zeggen. Hij is onze maker en Hij heeft ons lief.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s