Je bent herkenbaar in je leven. Ik bedoel dat wat je zegt en doet herkenbaar is. Mensen kennen je door wat je doet en zegt. Ze hebben een idee over je. Je kunt natuurlijk in een eerste ontmoeting iets vertellen over wie je bent en wat je doet, maar gaandeweg zien mensen of je daadwerkelijk ook zo bent.

Ik geloof dat de meeste mensen zich op de een of andere manier goed voor willen doen. Voor alle duidelijkheid, daar is niets mis mee. Belangrijk een goede indruk te maken. Je hebt immers ook maar één poging voor een eerste indruk. Toch is het van belang je zelf te kunnen zijn. Geen rol te spelen. Niet op te poetsen wat je hebt of bent, maar te laten zien wat waar is.

Ook in onze christelijke wereld zien we veel opgepoetste ego’s, mensen die zich beter voor doen dan ze zijn. Ik bedoel, niets menselijks is ons vreemd toch? Toch zou je verwachten dat wanneer we Jezus volgen we anders om zouden gaan met zaken. Dat ieder zich zou houden aan wat Jezus ons heeft geleerd en de Bijbel als uitgangspunt zou gelden.

Dit laatste is echter mijn zienswijze en wat ik er van vind is iid ook voor een deel mijn interpretatie en ervaringen bij elkaar opgeteld. Mijn ervaringen heeft me voorzichtig gemaakt met mensen. Je zou denken dat ik juist gemakkelijk om zou kunnen gaan met gelovige mensen, maar daar zit voor mij een hiaat. Christelijke mensen zijn minder goed leesbaar.

De christelijke wereld zit vol met absolute waarheden en opinies die in sommige gevallen juist worden gebruikt om zich achter te verstoppen. Woorden van de Bijbel, een tekst, worden soms ergens opgeplakt en men kan dan eigenlijk niet meer tegenspreken. Immers het Woord is waar toch?

Weet je ik geloof dat het Woord van de Bijbel waar is. Van kaft tot kaft 100% de waarheid. Toch merk ik dat veel mensen hier nogal rigide mee om gaan enerzijds en anderzijds juist naast zich neerleggen wat ook even zo goed in de bijbel voorkomt., maar genegeert wordt.

In gesprek met mensen zie ik soms dat men zo vast wil houden aan bepaalde zaken en hun persoonlijke interpretaties van de waarheid die daar in ligt dat het discussies worden waarbij slechts de persoon die het zegt kan winnen, nml als hij gelijk krijgt van de ander. Er is geen ruimte voor gesprek, de ander zijn gedachten, gevoelens. Zijn waarheid staat als een paal boven water. Geen ruimte voor de ander. Sterker nog wanneer iems d met een tegenargument komt of verteld wat hem of haar werkelijk beweegt wordt de ander gelijk gezien als iemand die zich zou moeten bekeren. Want wat waar is waar toch?

Anderzijds zien we juist dat veel mensen in het gesprek bijna schipperen met wat ze geloven. Ze zijn bang als gelovige door de mand te vallen en geven gelijk al ruimte aan de ander om zaken vrij in te vullen. Alles wordt dan met zalvende woorden besproken en iedereen is broeder of zuster en ze zegenen elkaar helemaal de hemel in. Ze zijn net als de eerder genoemde persoonlijkheid niet werkelijk echt. Waar de één juist stelling in neemt daar doen anderen dat juist helemaal niet.

Ik geloof dat dit nu is waar mensen tegenaanlopen die God niet kennen. Ze ervaren of onbegrip en/of dat ze niet serieus genomen worden. Ze krijgen of een knal voor de kop of een aai over de bol, maar beide zijn niet wat nodig is. Ze zoeken herkenning in de ander. In jou als mens.

Jezus zocht echte mensen. Mensen met fouten en gebreken. Dus ook degenen hierboven. Toch viel Jezus zelf op vanwege zijn duidelijke benadering met daarbij ruimte om te veranderen. Hij zag de problematiek en liet zien hoe het a dets kon en zou moeten. Gaf ruimte om fouten te maken en wees mensen niet af. Lirt zien dat wat waarheid was in de ogen van mensen, dit bij God vaak heel anders gezien moest worden. Hij had het uit eerste hand natuurlijk. Wij interpreteren vaak maar wat.

Vaak behoren wij en ikzelf dus ook tot een van de hierboven geschetste personen. Wanneer we leren zien op Jezus is het mooiste wat we kunnen worden meer onszelf. We zullen Jezus niet worden en dat is ook niet de vraag, maar durf je meer jezelf te zijn? Te laten zien wie je bent? Dat kost ons wat. Nml dat we onze interpretatie van wat waar is loslaten. Dat we oprecht eerlijk zijn en de ander in zijn waarde laten, maar wel te ontmoeten in zijn vragen, zijn nood.

Durf je je zelf te zijn? Of laten we ons nog altijd leiden door angst? Dat is namelijk veelal wat mensen ervaren in gesprek met veel gelovigen. Angst om kwetsbaar te zijn, angst om te laten zirn waar ze voor staan, angst om zelf ontdekt te worden als gelovigen die niet ‘voldoen’ aan wat ‘gesteld’ wordt als norm.

Wat zou het een opluchting zijn als je gewoon jezelf kunt zijn en de waarheid zou. Kunnen laten zien. Dat is waar relatie over gaat toch? Jezus sprak met de Vader en ook wij mogen dat doen. Hij zal ons laten zien wat waar is en ruimte geeft. Vanuit oprechte relatie mogen we de ander aanvaarden. Ogenschijnlijk veranderen we vaak in bewoording, de toon waarin we spreken, maar in veel gevallen zien mensen nog altijd mensen die een rol spelen . Dat is een vorm van een wereldgelijkvormigheid met een vroom tintje. Immers ook niet gelovigen proberen zich te profileren of te pleasen omwille van zichzelf. Jezus maakte zich niet geliefd bij een deel van zijn wereld. Toch hebben we mogen ontdekken dat Zijn oprechte liefde en zijn waarheid juist veranderend is.

Genade en Waarheid. Doen wat je zegt. Niet vroom doen op zondag en op een andere dag en manieren de ander te kort doen. Of het juiste weten te zeggen over wat liefde inhoudt, maar in de praktijk de ander juist veroordelen. De teksten niet hanteren als stok om mee te slaan, maar als woorden van troost. Niet om de ander op zaken te wijze, maar als persoonlijke richtlijnen voor eigen leven en daar van uit te delen. Dat is voor mij ontmoeten, maar man wat heb ik nog veel te leren.