Ongewoon wonderlijke relatie.

Wat is jou Godsbeeld? Is jouw manier en het beeld wat je van God hebt correct?
Ik weet niet hoe jij er naar kijkt, gelovig of juist niet misschien, maar hoe levend aanwezig is God heden ten dage in jouw en mijn leven? Is het niet zo dat we proberen om God ergens vast te pakken in een al dan niet religieus maniertje, een traditie, een gedachte of plaatje?

In mijn geval was dat in het verleden zeker zo en ook nu nog is mijn beeld van of mijn ervaring met God zo beperkt gebleken. Hij is steeds meer echt geworden in mijn persoonlijk leven, meer aanwezig, maar nog altijd in veel zaken on(be)grijpbaar. Jezus laat zien in de evangeliën dat God zo totaal anders is dan de gedachte die er heerste op dat moment aangaande God.

Loslaten
Ik heb moeten leren enkele van mijn beelden, gedachten over God los te laten. Dat was erg lastig omdat het immers gaat om iets wat je gelooft toch. Immers soms is dat wat we vasthouden ook wat ons bevestigd. Ons geloof, lees liever innerlijke overtuigingen in deze, zegt soms dat iets van God is, dat iets christelijk is, dat iets goed is, maar in werkelijkheid houden sommige overtuigingen ons juist vast om werkelijk God toe te kunnen laten.

Jezus zette het totale (geloof)systeem op de kop. Wat tot op dat moment het houvast was geweest in meer of mindere mate werd totaal als waarheid door Hem. Beleden, maar dan wel in de context waarin God zelf het had gezet. Jezus kwam en kwam tot de kern van waar het om gaat in geloof namelijk relatie.

Relatie en God is voor veel mensen lastig. Vooral als jouw beeld van God het beeld van regels is, van maniertjes en gedachten. Jezus echter verkondigd en laat zien wie God is en noemt Hem Vader. Een beeld idd. Maar duidelijk een andere dan wat men gewend was.

Terug naar waar het om draait.


In den beginne… Toen was God er al en Hij was in relatie met Adam. Gezien de geschiedenis zien we de mens steeds verder van God af komen te staan. Door zonde groeit de afstand, ondanks dat er voortdurend priesters, profeten, koningen waren waarin er toch een soort van overblijfsel van God overbleef. Niet denegrerend bedoeld overigens.

Jezus kwam en bracht daarin duidelijk terug waar het om draait, de relatie met en tot God. Hij vernieuwde , genas en herstelde wat kapotgeslagen was door zich zelf over te geven in deze wereld aan datgene wat kapotmaakt in die zin, dat Hij er niet aan meedeed of zich er door liet leiden of er een beeld van maakte.

Jezus liet zien dat het in relatie met God niet gaat over wat je voelt of ziet. Het gaat niet om wat anderen er van vinden. Jezus laat zien dat God er is in tijden van nood, ellende, soms niet direct ingrijpt. Dat Hij daarvoor reden heeft wellicht. Wij maken ons vaak druk om de reden en vragen ons van alles af. Maken een beeld dat God er soms wel en niet is of juist straft of juist zegent en vullen dat in op onze manier.

Echter ons beeld is veelal niet correct. Want wat wij veelal zien als zegen is dat niet altijd. En wat zien als straf is vaak juist de zegen die we mogen ervaren al zien we dat niet altijd. Zo is Jezus lijden en sterven verschrikkelijk geweest, maar man o man wat een zegen is het voor ons geworden. Zo kan een gesloten deur soms juist een zegen zijn voor ons. Een afwijzing of teleurstelling, pijn kan tot gevolg hebben dat je leert dealen met zaken op een ander moment in je leven.

Durven we God nog te vertrouwen? Dat is de vraag die ik mij zelf soms moet stellen. Klopt mijn beeld van God. Mijn overtuigingen spreken soms harder dan mijn geloof. Ik probeer te zoeken naar wie God voor mij is. Ik heb allerlei goede, maar duidelijk ook minder goede beelden en gedachten over God. Zaken voortkomend uit mijn leven en ervaringen, hoe ik ben opgegroeid en wat ik heb gezien, gehoord, geproefd.

Aanwezig


Ik weet niet goed wie God is. Maar wat Ik van Hem weet is bijzonder genoeg dat ik in relatie met Hem wil leven. Ik streef er naar om te ontdekken. Meer en meer wie Hij is in relatie. Daardoor ontvang ik soms, maar kom ik ook zaken tegen die ik lastig vindt. Maar in relatie met Hem ontdek ik dat ik steeds dat Hij niet weggaat, maar altijd de Aanwezige is en blijft. Ik bemerk dat Hij er vooral blijkt te zijn in mijn relatie met anderen. Als ik uitstap in echtheid is Hij er echt. Waar ik ben is Ik Ben! In jou zie ik iets van Hem terug.

God verrast ons voortdurend in de ander en het andere, zegt Tomas Halik hierover. En Anselm Grunn zegt: Gods boodschap, gezien door de ogen van Jezus, luidt voor ieder mens: ‘weest helemaal jezelf, wees zoals ik je geschapen heb: een bijzonder en uniek mens.(…)’

Ik ontdek in oa bovenstaande dat we niet alles met elkaar eens hoeven zijn. Niet in de uitspraken van mensen in boeken of zelfs niet in de kerk of onderling. Waar het om draait is dat we in relatie blijven met God, met de ander en onszelf. Dat daarin juist datgene is wat ongewone gewoon maakt en gewone juist ongewoon. Het wonder van God is in de mens gewoon geworden en ongewoon Goddelijk gebleken voor ons. Laten wij de gewone dingen doen met ongewone moed en inzet om in relatie te zijn en blijven.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: