Present aanwezig zijn.

Vandaag zit ik heerlijk op het terras ergens in paramaribo. Voor mij staat een glas sap en kop koffie.

Ik zit na te denken over waar ik ben en de bijzondere omstandigheden en mensen die ik heb ontmoet.

Onvoorstelbaar voelt het hier te mogen zijn. Ik zit te lezen te bidden en te zoeken wat Gods reden is voor mijn zijn hier.

Natuurlijk heb ik samen met mijn collega training gegeven en hoop en geloof ook dat dit tot zegen zal zijn.

Dat is de praktische kant van het verhaal. Puur feitelijk doen we gewoon een uitwisselingsproject, maar wat we enerzijds zeggen en aanhalen in de trainingen, dat willen we zijn als de individuen die we zijn.

We hebben gesproken en gedeeld wat het betekent om present te zijn in de levens van mensen maar tegelijkertijd zoeken we dat dus ook in de praktijk van alle dag. In Nederland, maar ook hier op dit moment in Suriname.

Het is vrij gemakkelijk een training te verzorgen. Dit vraagt enige feitelijke kennis en voorbereiding, maar dat is nog niet werkelijk present zijn.

Present is daar te zijn waar nodig. Daar te zijn waar je een bijdrage kunt leveren. Ieder mens heeft het recht om te kunnen zijn en gewaardeerd te worden. We willen de tijd nemen om iedereen het oprechte gevoel te geven dat men er toe doet.

“Het is niet jij die de wereld een plaats geeft, maar het is de Ander, die jou aanspreekt, appelleert en jou een plaats geeft”
-Levinas-

Er is overal ter wereld vraag naar erkenning. Er te mogen zijn is een behoefte. Door vanuit eigen ervaringen te spreken en te handelen kunnen werkelijk contact leggen met de ander. De ander te voorschijn luisteren noemt mijn collega dat.

De wereld veranderen begint bij jezelf zeggen we vaak. Daar schuilt een waarheid in. Tegelijk is het onwaar te noemen als we enkel bezig zijn met onszelf en vanuit onszelf. Het zijn niet onze gedachten en gevoelens die de wereld zullen veranderen.

Werkelijke verandering vindt plaats waar de Ander gaan ontmoeten. De Bijbel leert ons God lief te hebben boven alles, maar Jezus zegt daarbij dat het liefhebben van de naaste als jezelf het tweede gebod is welke daaraan gelijk is. Daarom ook dat ik de Ander met hoofdletter schrijf.

We mogen ontdekken dat de Ander meer is dan slechts de mensen om ons heen. In Hebreeën 13:2 kunnen we het volgende lezen:

Wees altijd gastvrij voor vreemdelingen, daardoor hebben sommigen, zonder het zich bewust te zijn, engelen in huis gehad.

God toont zich aanwezig in de andere mens. God ziet wat er doen en zeggen. Hij kent als geen ander ons hart en leven. Onze gedachten zijn bij Hem bekent.

Hier te zitten, te overwegen , de liefde te ervaren van broers en zussen. De verbinding te ervaring vanuit het verlangen te mogen delen, maar van daaruit oprecht veel meer te ontvangen dan we op dit moment zelfs ook maar kunnen zien, maar reeds nu te mogen ervaren welk een voorrecht het is dat we er als mens toe doen.

We mogen er voor de Ander zijn en daaruit ontdekken waardevol te zijn. Niet omdat we iets doen, maar omdat de Ander ons waardevol maakt door Zijn aanwezigheid. Hij is immers de grote Aanwezige. Hij is in die ander en daardoor is Hij de Ander in ons leven die aandacht behoeft. Onze oprechte en echte ikzelf.

Jezus is voor ons die Ander die het koninkrijk verlaten heeft om bij ons te komen en voor ons de Ander te zijn. De minste te worden. Ons de Vader te laten zien en met Hem in contact te brengen door oprechte ontmoeting met Hemzelf. Hij gaf Zijn leven voor de Ander. Voor ons om daarmee God de Vader te dienen. Hij ging tot het uiterste.

De Ander de moeite waard. Waarom? God is daar! Willen we God ontmoeten, weten wie Hij is? Dan mogen we uit onze introspectieve houding komen en uitstappen, present zijn in woord en daad er voor de ander zijn.

Advertenties

Heiligheid in een gouden kooi.

Onze cultuur is als een gouden kooi. We kunnen niet ontsnappen en leven er in. Ook als gelovige leven we in de huidige cultuur en dus achter de tralies er van.

De tralies zijn de manier van denken en de ideeën, de structuur en de systemen. We kunnen doen alsof we er los van zijn, maar het heeft voortdurend invloed op ons handelen.

Wanneer ik er over nadenk kom ik tot de conclusie dat het lastig is om een leven te leven in heiligheid. Sterker nog, de cultuur heeft een hekel aan heilige boontjes. Wanneer we dus leven onder de invloed van de kooi, dan passen we ons gemakkelijk aan wat de tendens binnen de tralies zijn.

Heilig leven

Maar God vraagt ons om heilig te leven. Hij wil graag dat we rechtvaardig, gehoorzaam zijn. Dat lukt ons niet vanuit onszelf. We hebben geloof nodig! We hebben Christus nodig!

Heiligheid is dat we onszelf afscheiden van de wereld en haar zondige aard. Dat we God dienen. De Heer vraagt van ons: weest heilig, want Ik ben Heilig! (1petrus 1:16)

Onheiligheid slipt er zomaar in. De omgeving, de cultuur geeft ons zo veel. Zaken die ons ter beschikking staan kunnen we zo positief ook gebruiken. Bijbel op je smartphone bijvoorbeeld, maar hoe goed bedoeld ook, maar we laten gemakkelijk verleiden tot een avondje Facebook voor we het in de gaten hebben. We willen wel, maar het slipt er zomaar in.

Wereldgezindheid

We trekken naar de wereld waarin we leven. We laten ons zo snel meenemen in Wereldgezindheid, onheiligheid. Hoezo onheiligheid? Wereldgezindheid? We zijn geneigd om onszelf te rechtvaardigen. Om onze eigen weg te gaan en dus te doen wat we zelf willen.

Wanneer we kiezen voor de Wereldgezindheid dan kiezen we voor onszelf en dat is onheilig. Onheilig in de kern: Ik-gericht denken. Dan draait het om: zelf vervulling, genot, eigen invulling.

Satan maakt gebruik van alle middelen om onze gedachten om te zetten naar het Ik-gericht denken. Omdat dit ons afbrengt van de relatie met God. We zien dat al bij Adam gebeuren.sterker nog, de brutaliteit zelfs, satan probeerde zelfs Jezus nog Zijn identiteit aan te spreken om twijfel te zaaien hierin.

De techniek van satan is ongewijzigd. Hij legt voortdurend slimme verschillen op je weg. Hij zegt als het ware is wat je doet nu werkelijk zo slecht? Door op ons in te praten en onze positie in een ander licht te zetten.

Niet meer Ik-gericht!

Toch worden we opgeroepen niet Wereldgezind te worden. Dus niet Ik gericht, maar gelijkvormig aan Christus. (1petrus 1:14, fillipenzen 3:10, 3:21)
Wanneer je weet geroepen te zijn dan weet je ook dat Hij wil dat we heilig leven. (Efeze 3:14,15,17, 1 joh 2:16)

Als ik dit zo onderzoek, lees en bestudeer, dan ben ik geneigd om een weerwoord te geven. Telkens als ik er over nadenk dan komen vragen met “maar” aan het begin.
Maar … Is het dan werkelijk zo slecht om zo af en toe aan je zelf te denken?
Maar … Mag ik dan nooit eens ….?
Maar … Als ik nu eens op eigen wijze wil…?

Maar, is als het ware een weerwoord op wat God van ons vraagt. God zegt: Heb Mij lief boven alles. Ja, maar…. Mag ik wel …?
God wil dat we rein en heilig leven! Ja, maar…is het zo erg als ik toch…?
We zoeken uitvluchten om te leven zoals wij dat willen. Dat is onheilig.

De greep van de cultuur is ook van toepassing op ons christenen. We zijn niet zo’n moeilijke prooi voor wereldgelijkvormigheid en dit denken heeft invloed op hoe we zaken zien en interpreteren.

Waar zijn we op gericht?

Ons denken is vooral gericht op succes bijvoorbeeld en we geloven dat God het goede voor ons wil. Dus geloven we vanuit de cultuur al gauw dat God ons zal geven wat wij denken nodig te hebben.
We zijn vanuit de cultuur erg individualistisch gericht. We willen anderen wel dienen, maar de gedachte is al gauw dat we ook aan onszelf moeten denken.
Vanuit de cultuur is het belangrijk om op een goede manier om te gaan met je geld en goederen. Hierdoor zijn we erg bezig met wat we hebben of willen en hoe we het kunnen vergaren, verdienen, kopen, aanschaffen.
We hebben zo enorm veel keuzemogelijkheden. De keus om zaken wel of niet te doen, te kiezen uit vele mogelijkheden.

Al met alziend we dat we wellicht niet van deze wereld zijn, maar er wel in leven. We zijn niet van de kooi, maar we leven wel achter de gouden tralies. En dus heeft het invloed op ons.
We zien dit ook terug. Veel mensen geloven nog wel, maar hebben geen goed Godsbeeld . Er is volgens hen wel iets, maar hoe dat iets er uit ziet en toepasbaar is in hun leven, daarvan hebben de meesten geen idee. Ze lezen wel af en toe de Bijbel, maar of het het woord van God is, dat weten ze niet zo goed. Het is immers ook een boek door mensen geschreven.
We verdienen geld en houden dat voor onszelf en onze tijd geven we ook niet zomaar vrij. We hebben het immers al zo druk en geld en tijd is dan iets om te genieten.

Al met al zien we dat we heiligheid niet zo belangrijk lijken te vinden. Wat is nu nog werkelijk het verschil tussen gelovigen en ongelovigen. We spreken intern over een relatie met Jezus, maar in hoeverre is onze levensstijl werkelijk anders?

Navolging

De vraag die bij mij opkomt is: hoe kan het nu dat wij als gelovigen ons zo gemakkelijk mee laten nemen qua cultuur maar hoe zouden we de cultuur kunnen beïnvloeden met Christus? Zijn we ahw ongevoelig geworden voor de stem van Gods Geest?

Wanneer we ons bewust worden van het feit dat God wil dat we werkelijk navolgers worden van Jezus en, hier oprecht naar verlangen, dan worden we bevrijd van de tijdsgeest. Oprecht zoeken naar een ander levenstijd dan die van de wereld, betekent anders leven dan de wereld van ons vraagt.

Dan zal het niet meer gaan over wat Ik wil, maar over wat God wil. Dan zal Hij ons leiden naar plaatsen die we niet verwacht hadden en in contact komen met mensen voor wie we iets kunnen betekenen. Heilig leven is als we uitstappen om Zijn leven te leven.Gods wil te doen. Niet om er maatschappelijk beter van te worden, dat zou immers weer de greep van de cultuur zijn, maar om Christus wil. En dat is Gods wil.

De vraag die ik me stel is: wat is de invloed van de cultuur op jouw leven? Hoe probeert satan jouw te misleiden? Waar heeft de wereld greep op jou en heb je Jezus losgelaten? Leef je heilig of onheilig?
Vanuit onszelf lukt het niet, maar we zijn niet van deze wereld. Al leven we een nog in. De waarheid is dat we beïnvloed worden, genade is dat we Zijn Waarheid in ons leven mogen implementeren. Hij wil het in ons en door ons doen.