Lotte

En dan is ze er. Mijn kleindochter. Wat een zegen. Alsof ze er altijd al was en zo onmisbaar. Prachtig kindje.

Alsof ze er altijd al was? Ik geloof dat het ook zo is. Ze was er al. God had haar al bedacht. Al voor de grondlegging van de wereld. Ergens toen tijd nog niet bestond was de gedachte, het idee er al en wist God dat Hij haar ruimte zou geven om te zijn. En nu is ze daar. Zo klein, zo kwetsbaar.

Ieder onderdeel is uniek. Kleine vingertjes en teentjes. Sabbelgeluidjes. God is goed. Ik mag nu als opa staan kijken. Wonderlijk hoe bijzonder. Je kinderen geboren zien worden is bijzonder, maar dat jouw kinderen ook weer kinderen mogen ontvangen is zo’n zegenrijke belevenis.

Een nieuwe generatie. Nieuw mens. Nu nog klein, maar al zo aanwezig. In ons hart, ons leven zo klein, maar zo’n grote plek al ingenomen. Ik dank God voor dit wonder van leven. Dat haar leven tot zegen zal zijn voor velen. Voor ouders, grootouders, broertjes en zusjes wellicht.

Ik bid dat ze Hem zal kennen die haar bedacht en bewaard heeft tot dit moment.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s