Jij, ik en Petrus. Part 13

Lucas 22:31-34, 54-62

Petrus, door elkaar geschud op dit moment. Lamgeslagen. Al roept hij nog met Jezus te willen sterven. Maar Jezus weet het. Hij ziet het al gebeuren en het gebeurt ook. De haan kraait.

Maar ondanks wat er gebeurt, ondanks alles op dat moment, geeft Jezus aan Petrus de opdracht om de broeders te sterken in hun geloof. Ondanks het geit dat hij weet dat Petrus zal falen, zijn beloften niet kan nakomen geld de opdracht.

Wat doen wij in zulke gevallen? Nu misschien niet een direct geval als deze, maar in hoeverre verloochenen wij de Heer? Ik bedoel: het is gemakkelijk als het goed met je gaat hem te prijzen. Als je gezegend en geliefd bent hem te aanbidden. Maar wat als je te midden bent van grote teleurstelling? Wie is Hij dan nog voor je?

Ik weet dat ik dat erg moeilijk heb gevonden. Ik weet dat ik erg boos ook ben geweest omdat ik het oneerlijk en onterecht vond. Wat er gebeurde allemaal was zo enorm onrechtvaardig. Was zo niet vroom. Niet des Heren in mijn ogen. En toch…

Wat is er mooi aan zo’n weg van lijden. En hoe nu verder. Iedereen is weggevlucht. De groep kapot. Mensen verdrietig. Niks liederen van halleluja prijs de Heer. Niks heer ik aanbidding u. Alleen maar verdriet en vragen. Dit kan toch niet van God zijn is wellicht onze gedachte soms.

Het verhaal van Petrus is nog niet afgelopen. Jou verhaal en dat van mij ook niet. Ik weet ook niet hoe jij er nu bij zit. Ik weet wel dat je het soms erg moeilijk kunt hebben. Ik weet ook dat het soms lijkt of alles uit elkaar lijkt te vallen, en soms is dat ook letterlijk zo. Immers niet alles komt goed. Ik denk ff aan Judas. Het is niet goed met hem gekomen. En ook in de bijbel lezen we dat sommige zaken niet direct goed komen. Toch mogen we op God vertrouwen dat wanneer we in de buurt blijven, zijn weg blijven gaan, al is het met vallen en opstaan, dat Hij er nog altijd is. Dat Hij niet zomaar van ons weggaat. Hij laat ons niet in de steek. Sterker nog hij wil dat we anderen zullen helpen en versterken die dat (nog) niet zien.

Misschien begrijp je het niet helemaal. We hebben het nodig om de zaken onder ogen te zien. We hoeven niet sterk te zijn, niet perfect. Jezus strijd voor ons. Wij kunnen de strijd niet aan. Hij wel. Wij zullen onze gebrokenheid en pijn, de teleurstelling onder ogen moeten zien om van daaruit weer op te kunnen krabbelen. Al is dat met schaamte en met de reststukken van ons geloof. Zie hem net als Petrus in de ogen. Al begrijp je er, net als hij op moment, helemaal niks van.


Eén reactie op “Jij, ik en Petrus. Part 13”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: