Matteus 26:47-58

Het einde nadert. Wederom is Petrus van de partij. Hij is er bijna altijd bij tot nu toe. Dus eerst had hij het wellicht nog niet begrepen als het ging om het verraad van Judas, maar nu .. boos is hij. Hij zal strijden voor zijn Meester.

Maar Jezus is er niet van gediend. Wie denk je dat je bent Petrus. Wie ben jij dat jij voor mij met zwaarden zou moeten vechten, wie ben jij dat jij een ander moet bezeren. Wie ben je dat je denkt Mij( Jezus) te kunnen redden. Als ik hulp nodig zou hebben staan er duizenden engelen klaar om in te grijpen. En dan geneest Jezus het oor van degene die door Petrus was aangevallen.

Misschien begrijp je Petrus. Ik zelf wel. Ik zou ook het liefst willen ingrijpen in zo’n situatie. Wanneer iemand mij en mijn geliefden iets zou willen aandoen. Maar het lijkt in mijn ogen, net als in Petrus ogen, dat de strijd verloren was. Dat hij nog moest redden wat er te redden viel. Maar Jezus is geen moment out of controle .

Petrus wel. Hij snapt er geen hout meer van. Streef hij niet vol.overgave en passie voor zijn vriend, zijn meester, zijn heer, de Christus? En hoe zat het dan nu…? Hij viel terug in zijn oude patronen. Wat Jezus hem geleerd had was hij al weer vergeten. En nu?

Herken je het? Ik heb de Bijbel gelezen, een preek gehoord, gebeden, en voor ik er erg in heb ben ik al vergeten wat de kern was. Doe ik dat wat ik eigenlijk niet wil doen. Ben ik te kort door de bocht. In plaats van liefde te geven, geef ik een van de kids op de kop. Reageer ik opstandig in het verkeer of wat dan ook.

Petrus begrijpt er ff niks van. Ik moet toegeven dat ik er soms ook ff geen hout van begrijp. Niet dat ik Jezus woorden niet begrijp, ik denk dat Petrus ze ook wel aardig begrepen had inmiddels, maar ik begrijp mijzelf vaak niet in situaties. Ik ga zo gemakkelijk af op mijn gevoelens en emoties. Ze spreken soms zo veel harder dan wat ik eigenlijk had willen horen. Nml De stem van Jezus. Ik besef steeds meer dat zijn stem het antwoord is. Toch gaat het regelmatig mis.