Uit volle borst.

Ik vind het heerlijk om bij ons in de kerk te zingen. Ik zing uit volle borst. Er is een tijd geweest dat ik dat niet(meer) deed. Dat ik niet meer zo kon zingen tot eer van God. Mijn hoofd zat vol met andere zaken.

Sommige mensen komen later de kerk binnen. Ze missen dan dit gedeelte van de dienst, terwijl het voor mij juist zo’n belangrijk deel is van de totale dienst. Het openstellen van mijzelf door de liederen heen. Het raken van mijn geest met die van God.

Ik heb geleerd dat ik in de dienst kan zijn, Jan zingen zelfs, maar onaangeraakt weer kan vertrekken wanneer ik mij niet openstel. Wanneer ik kritisch ben over anderen en me daarop richt IPV op de liederen, op God, Zijn verlossing, de ontmoeting met Hem.

Het is gemakkelijk om met de handen in elkaar zakken wat liederen mee te mummelen. Me bezig te houden met anderen. De dienst raakt me dan totaal niet. De preek zal me dan ook minder aanspreken.

De voorganger kan zijn best doen en zelfs een specifiek woord voor me hebben, maar wanneer ik gesloten ben voor een oprechte ontmoeting met God zal ik dan ook weinig ontvangen. Natuurlijk zit het niet direct in de liederen, niet in de prachtige muziek, maar het is mijn hart die geopend mag zijn om Hem te ontmoeten die Zichzelf voor ons gaf.

Ik ben blij met de muziek bij ons in de kerk, met de spreker, maar ook blij met de ruimte om hard te kunnen zingen, te bewegen ( al is dat vaak als een hark). Het is heerlijk God te ontmoeten in samenzijn met anderen. Met familie, vrienden.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s