Scepticisme

Wanneer we iets graag wilken ondernemen in geloof of gewoon omdat we dat graag willen dan zijn er allerlei mensen die hier iets van vinden. Dat is normaal toch? Ook goed om daarin te luisteren naar eventuele voors en tegens. Er zijn mensen die met je meedenken en een mening hebben. Mensen die dat doen omdat ze om je geven wellicht. Ook als het meedenken niet altijd helpend is of soms heb je er gewoonweg niets aan misschien, maar er wordt meegedacht. Het is positief bedoeld.

Je hebt echter ook mensen die niet echt meedenken, maar voortdurend sceptisch zijn over iedere stap die gezet wordt. Ze geven niet echt kritiek, maar het is meer het voortdurend vraagtekens zetten bij wat er gebeurt. Kritiek kan je zien als een vorm van meedenken en dat kan minder leuk zijn, maar het is een mening. Scepticisme ligt anders.

Negatief kritisch

Sommige mensen zijn voortdurend met de vraag bezig of dat wat jij doet allemaal wel klopt. In veel gevallen komen ze met allerlei gedachten zonder oplossingen. Ze leggen vragen neer, maar geen mening of advies. Ze benoemen zaken waar wellicht niet eens een antwoord op is of in ieder geval niet in de fase waarin jij je bevindt.

Ik weet niet of je het herkent. Deze mensen hebben vaak een vaag gevoel welke ze neerleggen. Je hebt dan het idee dat je er misschien wel wat mee moet, maar tegelijk is het niet echt reëel. Deze sceptische houding ligt vaak bij mensen die zelf niet echt tot actie komen. Ze zijn sceptisch over anderen, maar schijnbaar ook Tav zichzelf.

Het is meer een gevoelsmatigheid die niet te onderbouwen is op basis van gebeurtenissen, maar veelal op basis van opmerkingen en gevoelens die geïnterpreteerd worden zonder dat daarbij de werkelijke oorzaak aangegeven kan worden. Sterker nog veelal zijn er delen van opmerkingen en gevoelens die dan als doorslaggevend gebruik gaan worden.

Scepticisme blijft ergens in de lucht hangen en komt niet werkelijk tot de kern. Veelal ligt het dus feitelijk niet bij de gebeurtenis of wat men moet ondernemen, maar is het negatief kritisch, angst, vaag. Zonder onderbouwing is het veelal een soort van stemmingmakerij alhoewel de degene die zaken neerlegt niet direct deze bedoeling hoeft te hebben.

Natuurlijk mag men sceptisch zijn in sommige gevallen, het is soms heel legitiem, echter in veel gevallen legt het een negatieve lading. Soms onderbouwt met allerlei zaken uit het verleden, gebeurtenissen die pijnlijk waren. Die veel teleurstelling hebben bewerkt in het leven waardoor dit mede de toon wordt. Men kan de vinger er niet op leggen zeg maar.

Wat mij betreft wordt scepticisme pas inhoudelijk iets om oprecht rekening mee te houden vanuit open communicatie. Met andere woorden als men zegt: ik heb het idee dat er iets in de lucht hangt of ik heb het idee dat er negativiteit hangt, maar dat zou kunnen liggen aan mijn persoonlijke ervaringen. Dan komt mi scepticisme uit de negativiteit en krijgt het een betere voedingsbodem gebaseerd op reëele gebeurtenissen in plaats van luchtfietserij.

Advertenties

De waarheid geloven.

Wat geloven we? Veel mensen noemen zich gelovig, maar kunnen we dan ook zeggen dat het christenen zijn? De Bijbel zegt dat niet iedereen die Heer, Heer zegt het koninkrijk van God binnen zullen gaan.

Veel christen gaan erg gemakkelijk om met zaken in het leven. Ik bedoel daar mee dat veel mensen hun geloof gemakkelijk een bepaald beeld of idee meegeven die ze vanuit hun persoonlijke ervaringen, gevoelens en gedachten vorm geven.

Veel christenen benoemen dat ook als dusdanig. ” ik voel het nu eenmaal zo”. Of ze zeggen iets als: ” ik geloof dat God me dat duidelijk maakt”. Wanneer we dan vanuit de Bijbel zaken proberen te onderbouwen dan is dat een visie waarmee ze dan niet goed uit de voeten kunnen en waarvan ze zeggen dat het niet hun kijk is op hoe God dingen duidelijk maakt.

Is God dan erg onduidelijk in zaken? Is de Bijbel onduidelijk? Ik geloof het niet. We kunnen op ons gevoel afgaan. Onze eigen gedachten volgen. We kunnen beredeneten hoe zaken zitten en we kunnen zelfs het idee hebben dat God spreekt, maar klopt het met wat de Bijbel zegt?

God zelf gaat ver uit boven ons verstand, gevoel en redeneren. God spreekt zichzelf niet tegen. Als we geloven dat God onveranderlijk is, eeuwig de zelfde, dan kan het niet zo zijn dat wat God in de Bijbel doet en zegt nu ineens niet meer relevant is of uit de tijd. Het kan niet zo zijn dat de waarheid destijds anders is als nu.

Als immers de waarheid van toen niet meer voor nu geld en dus onwaar is geworden zou dan Gods genade dan nog wel werkelijk waar zijn? Ik geloof dat Zijn waarheid voor eeuwig en altijd geld.

Ik ken niet de gehele waarheid. Ik ken wel Jezus. Hij is de waarheid in persoon. Al begrijp ik veel zaken niet, maar hij leert me te geloven dat wat Hij zegt en dat wat geschreven staat waar is. Ik wil niet slechts afgaan op eigen gedachten, gevoelens en beredeneringen.

Ik wil leven vanuit Gods woord en waarheid. Door Het woord te lezen, te onderzoeken en daarbij God te vragen me door Zijn Geest te leiden hierin. Immers niet alles wat ik geloof is waarheid. Maar de Waarheid is wat ik wil geloven boven eigen geloof in dat wat ik voor waarheid heb gehouden.

Misschien begrijp je niet goed wat ik schrijf hier. Het gaat er om dat niet mijn waarheid de kern is van geloven, maar dat de Waarheid zelf de kern is van het bestaan en dus is Zijn Waarheid relevant, onveranderlijk door alle eeuwen heen en dus voor alle tijden relevant. Er is dus in Zijn woord geen onwaarheid.

Genade. Out of the box.

Wat kan een mens veel meemaken in zijn leven. Veel zaken die nogal een impact hebben. Iedereen maakt dingen mee die beschadigen. Iedereen doet zaken die hem belasten. Iedereen draagt zaken met zich mee. Niet allemaal exact het zelfde, nee. Iedereen is verschillend en ieder gaat ook op eigen wijze om met zaken die hem zijn overkomen of die hem raken. Iedereen maakt ook fouten of schiet in sommige zaken tekort naar anderen.

Je kan daar als het ware mee doorlopen. Je kan deze zaken als het ware in een box doen en gewoon je leven leven. Dit kan best lang goed gaan. Je kan redelijk tot normaal functioneren. Totdat je box vol gelopen is en de deksel niet meer past.

Het heeft invloed op je leven. Soms als je nog de controle hebt dan komt het ff boven. Op de een of andere manier moet dan ff de deksel er af. Wanneer je terugblikt in je verleden bijvoorbeeld. Soms wordt je ook geconfronteerd met zaken door wat je ziet of hoort. Je wordt getriggert om even in de box te kijken of het deksel even open te doen.

De gebeurtenis heeft invloed op je leven. Je kan het wegstoppen. De deksel er op. Net doen of het er niet is. Er over heen leven. Sarcastisch doen. Redenen bedenken, maar door het weg te stoppen in de box wordt het ongewild toch een deel van je leven.

Soms zijn de zaken die je overkomen zijn of de zaken die je gedaan hebt, de keuzes die je gemaakt hebt, de wonden , de pijn,het verdriet, de boosheid zo groot geworden of er komen zo veel dingen in je box dat je niet meer de controle hebt. De deksel past niet goed meer. De spanning is zo groot dat de deksel er voortdurend afknapt.

Je kan nog altijd zwijgen. Net doen of het er niet is. Je kan nog altijd grapjes maken of je proberen te verstoppen. Soms lukt je dat dan nog steeds. Toch gaan mensen meer en meer ontdekken dat er iets mis is in je leven al kunnennen ze de vinger er niet echt altijd op leggen. Je hebt immers maniertjes geleerd om ze te onderdrukken of te verbloemen.

Je gaat er onder gebukt. De last wordt zwaarder en zwaarder. Als je al plezier hebt is dat nooit echt zo dat het je voldoening geeft. Je zoekt er wel naar. Misschien zelfs meer dan ooit, maar je kan eigenlijk niet vinden wat je zoekt. Of je kan proberen het te verdoven op de een of andere manier het te ontvluchten, maar daarmee verdoofd je ook de rest en ontvlucht je ook datgene of diegene waar je om geeft.

Het is nodig om zaken onder ogen te zien. Niet zomaar. Te onderzoeken wat je nodig hebt in het leven. Hoe ga je om met deze zaken? Het antwoord is lastig. Immers een snelle lossing is er niet. Het heeft alles te maken met zaken onder ogen komen. Niet meer wegstoppen, maar ze stuk voor stuk te bekijken. De ware gevoelens er bij te ervaren.

Dat klinkt allemaal een stuk gemakkelijker dan het is, immers je moet er dan ook nog wat mee doen. Immers kijken en er niks mee doen is niet de oplossing. Sterker nog het kan je schaden als je de bak als het ware op de kop kiept en alles naar buiten laat.

Wat zou het fijn zijn als je stap voor stap zaken zou kunnen bekijken. Ze bij God brengt en er met Hem over spreekt. Ik geloof dat Hij je zal zeggen wat er mee te doen. Hij kent je werkelijk. De dingen die achter je woorden zitten. Je gedachten en overleggingen. Hij weet wat goed is en wat niet.

Dit kan behoorlijk heftig zijn. Confronterend. De vraag is of je er mee wil blijven rondlopen. De vraag is wie ben je? Ben je wat anderen je hebben aangedaan? Ben je wat jij anderen hebt aangedaan of jezelf? Ben je wat anderen zeggen of van je vinden? Wat je hebt of doet?

Weet je er is genade nodig. Ik heb in een blog als deze of eigenlijk überhaupt niet de antwoorden op al jouw levensvragen. Toch weet ik dat niemand werkelijk zichzelf Jan zijn zonder genade. Je hebt misschien genade nodig om anderen lief te kunnen hebben of zij jou. Je hebt genade nodig om je zelf weer te kunnen zien waarvoor je bent bedoeld. In ieder geval mag je weten dat er ondanks de feiten God genadig is. Er is genade voor een ieder die Hem werkelijk zoekt in Christus. Denk er maar eens over.