Jouw waarheid?

Als we het over geloven hebben met anderen komt vaak de zin naar voren: ” Dat is jouw waarheid en ik heb mijn eigen waarheid.” Met andere woorden ze deden een plas en het bleef zoals het was.

Is de waarheid dan niet de waarheid? Of is mijn waarheid een waarheid die je anders kunt nemen en gewoon een eigen variant er van maken?

Ik zelf ben niet zo van het zwart-wit denken, maar de waarheid boeit me. Kunnen we stellen dat er zaken zijn waarvan de een zegt het is waar en de ander zegt, daar geloof ik niet in, want wat ik zeg is ook waar en dat is niet wat jij gelooft?

We kunnen niet tégen de waarheid strijden, maar alleen vóór de waarheid.

2 KORINTIËRS 13:8 BB

Je zou verschillend kunnen er nog denken in situaties. Je naam discuseren over onderwerpen. Je kan gedachten benoemen en onderzoeken. Etc… Toch is er de vraag wanneer iets werkelijk waar is.

Ik begrijp de opmerking jouw en mijn waarheid wel als het gaat om smaak of over een bepaald idee. Soms is het allemaal niet zo belangrijk. Als iemand zegt dat vis lekker en gezond is. Dan kan je daar anders over denken. Je houdt wellicht niet van vis. En vis An sich is wellicht gezond, maar als ze gevangen is in een industrieel gebied, dan is dat misschien nog naar de vraag.

De waarheid ligt dan ook in veel zaken niet zo duidelijk voor de hand. Hoe ga je daar dan mee om? Hoe vindt je de waarheid. En is er een werkelijke waarheid te noemen en waar is ze te vinden?

De waarheid ligt ergens in het midden zeggen sommige. Dat is net zo’n opmerking als waar ik mee begon. Vaag.

Ik geloof dat waarheid vanuit menselijk oogpunt lastig te benoemen is. Toch is er een waarheid die groter is en overstijgend boven de onze. Ik geloof in de Waarheid. Deze Waarheid maakt vrij. Hiervoor is geloof echter belangrijk.

Jezus zei tegen de Joden die in Hem geloofden: “Als jullie blijven geloven wat Ik zeg en doen wat Ik zeg, zijn jullie echte leerlingen van Mij. Dan zullen jullie de waarheid gaan begrijpen, en de waarheid zal jullie vrijmaken.”

JOHANNES 8:31‭-‬32 BB

In ieder geval kunnen we ons leven lang vasthouden aan onze eigen waarheden en ons eigen ding doen. Sommige mensen doen het daarin maatschappelijk best goed. De vraag is echter of dat dat ook goed is voor anderen, de wereld, het systeem, je leven.

Ik heb mijn eigen waarheid zegt niet zo veel over waarheid volgens mij. En dat ze ergens in het midden ligt is ook een vaag begrip. Ik denk dat het belangrijk is om waarachtig te zoeken naar echte waarheid. Waarheid dus!

Dat kan een behoorlijke strijd zijn. Immers we kunnen erg vast zitten in eigen zogeheten waarheden. Valse waarheden zelfs. De vraag is of je de waarheid werkelijk zou kunnen kennen. Ik geloof dat zeker wel.

Ik ken Jezus! De Waarheid is dat ik Hem gehoord en gezien heb in mijn leven. Dat ik dagelijks met Hem spreek. Je zou kunnen zeggen dat het mijn waarheid is. Dat vindt ik dan ontzettend tof. Want dat is Hij inmiddels geworden. Of misschien zou je kunnen zeggen dat ik in Zijn Waarheid mag zijn.

Jij zal misschien niet goed weten wat je hier mee moet of je herkent het juist omdat je de Waarheid ook ontdekt hebt. De vraag is niet zozeer of wat jij denkt of vindt of zegt de waarheid is. Immers eigen waarheden kun waar zijn en toch onwaar.

Het hart wil vaak andere dingen omdat ze beschadigd is. Ik weet het uit ervaring. Je kan zo beschadigd zijn dat je het idee hebt dat je graag alleen bent, maar eigenlijk wil je liever niemand toelaten omdat je bang bent teleurgesteld te worden voor 998e keer. Je kan je rot voelen en daardoor een eigenzinnig leven zijn gaan leiden. Je eigen stijl, je eigen maniertjes, je eigen keuzes, maar is het resultaat werkelijk wat je had gehoopt?

Weet je, je kan het geloof zijn verloren in wat dan ook. Waar bouw je dan nog op? Op anderen? Op je zelf? Is dat wat werkelijk belangrijk is? Wat anderen vinden? Of leef je slecht voor wat jij vindt? Is dat leven in waarheid voor jou? Is het waar wat je beweert of zoek je naar meer. Naar de Waarheid. Naar geborgenheid. Naar liefde en relatiegrote dan onze eigen menselijke maatstaven.

Ik geef jullie vrede. Ik geef jullie míjn vrede. De vrede die Ik jullie geef, is een ander soort vrede dan de vrede van de wereld. Wees niet bang of verdrietig.

JOHANNES 14:27 BB

Je kan een eigen draai aan de waarheid geven. Maar de Waarheid is van God. Dat mag je geloven, ervaren als je wil. Natuurlijk mag je je eigen waarheid vasthouden. Vraag je echter eens af of ze wel werkelijk waar zijn. Immers menselijke waarheden zijn beperkt. En als jij menselijk bent, jouw waarheden ook. Gods waarheden zijn hoger dan de onze en Zijn plannen met jou ook. Geloof het of niet.

Advertenties

In Jezus. Geliefd.

Mijn kijk op de wereld is wellicht wat anders dan dat van de meeste mensen. Niet zo heel veel anders wellicht, maar ik zie veel mensen die vastlopen in het leven en dus ziet de wereld er veelal uit als een wereld met veel vastlopers.

Er zijn mensen die de wereld heel anders zien. Wanneer je veel werkt met hoogopgeleiden ziet je wereld er wellicht anders uit. Natuurlijk ontmoet je ook dan mensen die vastlopen, maar je algehele beeld is waarschijnlijk dat je iets te doen hebt in de hoogopgeleide wereld. Je zelf daarin bewijzen of zoiets.

Er zijn ook mensen die uit een sociaal lagere klasse komen. Hun kijk op de wereld is vanuit dat perspectief. Ze zullen de wereld vanuit dat perspectief ook bezien en hun beeld van de wereld is wellicht dat wanneer je voor een dubbeltje geboren bent je geen kwartje zult worden .

Ik geef hiermee slechts wat voorbeelden om te laten zien dat je afkomst en wat je meemaakt ook mede bepalend is voor hoe je leven eruit zal zien.

Iedereen is anders.

Wat bijzonder is het dat we als christenen ook allemaal anders zijn. We hebben echter wel een ander uitgangspunt. Namelijk je mag dan wel in dit leven in bepaalde kringen je ervaring hebben opgedaan, maar wat als we iets verder terugkijken. Dan is elk mens van oorsprong bijzonder. God heeft je gewild. Je bent bijzonder. Geliefd.

Iemand die dat beseft heeft het beste uitgangspunt. Je mag namelijk weten dat je er mag zijn. Niet om wat je doet. Niet om wat je hebt. Niet om waar je vandaan komt, maar omdat je een kind van De Vader mag zijn.

Onvoorstelbaar

Ik vindt dat soms onvoorstelbaar. Als ik naar mijzelf kijk dan zie ik immers iemand die er veelal niet echt toe doet. Of iemand die zwak is. Ik zie iemand die fouten maakt en de verkeerde dingen zegt. Maar weet je? God kijkt naar ons en ziet Zijn Kind. Hij ziet Jezus.

Uh.. weet je, wij zijn In Jezus als we Hem toelaten in ons leven. Dat betekent niet dat we geen fouten meer maken, maar het betekent dat God ze niet meer ziet omdat ze er niet meer zijn. Ze zijn immers weggedaan. Ze zijn betaald. We Zijn in Jezus Christus geheiligd. Niet omdat wij heilige boontjes zijn geworden, maar omdat Jezus in Zijn Heiligheid ons vrijgekocht en betaald heeft zijn we vrij en kunnen we ons heiligen noemen in Zijn naam.

Geweldig te weten dat we In Christus mogen weten geliefd te zijn.

Namens God gesproken? 

Ik geloof dat God spreekt! Ik weet niet hoe jij er tegenaan kijkt, maar ik weet persoonlijk dat God vaker en duidelijker spreekt dan we durven of willen geloven soms. 

Duidelijker dan we durven of willen geloven? Jazeker! Ooit ben ik een zoektocht begonnen naar het feit of God werkelijk bestaat. Een tocht die voortkwam uit een soort van bewustwording van het feit dat God voor mij nauwelijks relevant was in mijn leven. Niet vanwege God, maar omdat ik de relatie met God niet goed kon pakken. 

Gods woord is relevant. 

In deze zoektocht heb ik ontdekt dat als God relevant zou zijn in mijn leven, dan zou ik ook Zijn stem moeten kunnen verstaan in mijn leven. Een leven als christen zonder ooit Zijn stem te verstaan was voor mij als een relatie waarin niet gecommuniceerd wordt. Nietszeggend dus. 

Om werkelijk met God te leven zullen we Zijn stem ook moeten verstaan. dat kan op verschillende manieren, maar kan nooit in tegenspraak zijn met wat Hij eerder al gesproken heeft. God is immers in eeuwigheid de zelfde en veranderd niet. Met andere woorden, God spreekt zichzelf niet tegen. 

Soms denken mensen van God gehoord te hebben dat er iets zal gebeuren of wellicht heeft God zelfs werkelijk gesproken, maar veelal zie ik dat de mens een eigen interpretatie geeft aan of gevoel en emotie  toe laat. Of eigen gedachten over zaken verworden tot interpretaties alsof het woorden van God zijn. 

Wie durft God tegen te spreken?

Ik kan niet zo goed overweg met deze dingen. Veelal legt men een gesprek helemaal kan met een uitdrukking dat God tot iemand gesproken heeft en men dus niets meer in kan brengen. Immers wie durft God tegen te spreken? Nogmaals ik geloof dat God spreekt en derhalve kunnen we een koers uitzetten op wat God ons gezegd heeft. Echter waar loopt het mis als men iemand benaderd en hem verteld dat zaken niet goed zijn. Een opmerking dat God anders gesproken heeft legt dan soms druk omdat er iets is wat niet klopt.

Iemand kan uitleggen God gehoord te hebben terwijl zijn of haar leven totaal niet in lijn ligt met wat God gezegd heeft.  Als God iemand roept om bijvoorbeeld een profeet te zijn dan zal wat gezegd wordt ook moeten kloppen in lijn met wat God in Zijn woord gezegd heeft en anderen zullen dit ook als dusdanig moeten herkennen. Of iemand zou kunnen denken dat God hem geroepen heeft als leider. Zou het dan niet zo zijn dat er mensen zijn die deze leiderschap bevestigen? 

Iemand die ik ken denkt van zichzelf dat hij de gave van gastvrijheid heeft. Echter in zijn leven is dit niet terug te halen. Hij is enorm op zichzelf. Vindt het lastig als iemand in zijn huis dingen doet die zijn systeem in de war schopt. Is liever op pad dan dat hij thuis mensen ontvangt. Dus niet! 

Laatst schreef iemand een brief met als ondertekening de naam van God. In deze brief ging het over de persoon die de brief namens God had geschreven. Enkele zaken uit het persoonlijk leven van deze persoon werden genoemd in dit schrijven namens God.  Zaken waarin de onvrede van de persoon naar voren kwamen over zijn financiële situatie, over zaken die persoon in kwestie was overkomen en die nu werd neergelegd bij degene die de brief ontving als dezes verantwoording in Gods naam. 

Manipuleren in Gods naam?

Ik heb daar moeite mee. Niet met feit dat iemand zegt iets van God gehoord te hebben maar met het feit dat men in Gods naam zaken uitspreekt om er zelf beter van te worden. Ik geloof niet dat het zo werkt. Onvrede ombuigen om je gelijk te krijgen in Gods naam is op deze manier een vorm van manipulatie mijns inziens. 

Ik geloof dat als God spreekt men ook de stappen moet zetten die God duidelijk maakt in Zijn woord.  Wanneer men zegt dat God spreekt zal men ook Gods aanwezigheid in zijn of haar leven moeten tonen. Daarmee doel ik op als God specifiek tot iemand spreekt en men doet zelf niets in de lijn der dingen die daarbij van belang zijn. Men kan niet anderen de wacht aanzeggen en in Godsnaam druk leggen maar in eigen leven alle regels aan de laars lappen.

Iemand die Gods stem hoort, maar er zelf niets mee doet zal aanstoot geven. Echter iemand die Gods woord hoort en zijn leven is in samenspraak met Gods wil, dan is Gods woord ook betrouwbaar. Iemand die de waarheid verkondigd maar in ontkenning leeft van eigen zaken is onbetrouwbaar in wat hij of zij zegt. Iemand die erkent niet perfect te zijn en bereidt is te luisteren om deze te veranderen is meer betrouwbaar wat mij betreft. 

Ben je bereid God toe te laten in eigen leven? 

Veel gelovigen proberen anderen te vertellen wat Gods wil is, maar hun leven is niet gebaseerd op wat God wil,, maar ze leven een leven naar wat ze zelf willen. Gericht op zichzelf. Iemand die namens God spreekt spreekt mijns inziens in eerste instantie tot zichzelf en daarna pas tot anderen. Het is hoogmoed om namens God tot anderen te spreken zonder zelf de bereidheid te hebben om God toe te laten in eigen leven.