Wie denken we wel niet te zijn?

We doen wat we willen. We hoeven niet te overleggen. We zijn zelf de baas. We beslissen zelf. We bepalen ons eigen lot. Ten  slotte is het ons leven, ons geld, en dus… Ik bepaal!

Veel mensen leven zo. Ze hebben met anderen niets te maken. Het leven is maakbaar en het geluk te koop. En waar dat niet zo is…, Simpel beëindigen we ons leven. En hebben we geen geld, nou ja dan … Hebben we werkelijk een probleem. Want tja … We moeten van alles. De maatschappij vraagt het immers. We moeten toch meedoen met de verwachtingen van anderen? 

Wat is wijs?

Volgens mij gaat het hier voor veel mensen om. Om dat wat ze willen en vinden. Wat anderen willen en van ze vinden. Voortdurend bezig met IK. los van dat wat er werkelijk toe doet het draait schijnbaar slechts om onszelf. Niet om wille van de ander. Hooguit om de ander te imponeren en eigen kracht en inzichten te tonen. Maar of dat nu wel zo wijs is???

Weet je wat ik geloof? Dat we werkelijke wijsheid niet in pacht hebben. Werkelijke wijsheid komt van boven. De huidige maatschappij heeft het niet zo op met wijsheid van anderen. Zelfs niet als ze van God zelf komt. Eigenwijsheid bovenaan. Ik heb me toch zelf opgewerkt of het zijn toch mijn centen, ik verdien mijn eigen geld, het is mijn huis, mijn leven, mijn kind, mijn….

De hoogste autoriteit ben ik? 

Mijn? Hoezo van jou? Hoezo van mij? Hebben wij de wijsheid in pacht? Is het werkelijk jouw leven? Ben jij zelf de hoogste autoriteit? Idd dan beslis je zelf. De gevolgen voor je zelf. Logisch dat bepaalde zaken in je leven niet lukken. Dat je er in vastloopt. Wie denk je dat je bent? 

Er is altijd iemand die hoger staat qua autoriteit. Je kan vinden dat jij zelf bepaalt. Dat jij je eigen regels kunt hanteren, maar dan zal je uiteindelijk merken dat je voortdurend oploopt tegen mensen die het zelfde vinden. Want waar mensen beide denken de baas te zijn daar ontstaat chaos. Als iedereen rechts aan zichzelf denkt daar ontspoort de maatschappij.

Er is altijd iemand groter dan jij, maar er is Iemand die groter is dan allen en alles. Iemand die hemel en aarde gemaakt heeft. Die ons allen kent en weet waar we tegenaan lopen. En al schreeuwen we het uit dat we het allemaal zelf wel weten en zelf wel zullen doen, van binnen weten we allemaal hoe klein we eigenlijk zijn. We overschreeuwen onszelf maar weten eigenlijk niet wie we zijn, wat we nodig hebben en hoe het te doen. 

Durf je kwetsbaarheid te tonen?

Durven we nog kwetsbaar te zijn in een samenleving die steeds minder een samenleving wordt. Steeds meer op onszelf. Individuen van God en mensen los. Geen samenhang, los zand. Geen wonder dat langdurige relaties steeds kortstondiger worden. We leven immers nog slechts voor onszelf. Wanneer we er geen voordeel, plezier of gemak van hebben wat moeten we dan? 

Jezus leert ons dat het allemaal niet om ons gaat. Niet om jou of mij maar om Hem die alles gemaakt heeft. Dat het gaat om de allereerste liefde. Niet om wat jij wil of wat ik vindt, maar om wat er werkelijk toe doet. God lief te hebben boven alles , de naaste als onszelf. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s