Als ik nadenk over bepaalde zaken in mijn leven dan heb ik daar als mens ook bepaalde verwachtingen bij. Zelfs als ik zeg er niets van te verwachten is dat wat je verwacht. Niets dus.

Welke verwachting heb jij van het leven?  Verwacht je misschien dat er geen vooruitgang zit in hoe jouw leven loopt misschien? Heb je juist hele hoge verwachtingen juist?
Enerzijds ligt het wellicht aan de situatie waarin je zit wat je verwachting bepaald. Als je leven er naar menselijke maatstaven niet zo goed uitziet is de verwachting waarschijnlijk niet zo hoog. Als je goede perspectieven hebt dan is de verwachting hoog. Maw als je in de goot ligt, uitgekotst door familie, vrienden, je geen geld hebt, je ziek bent, werkeloos, verslaafd, of wat dan ook dan lijkt alles uitzichtloos. Wanneer je uit een goed nest komt, je een goede opleiding hebt mogen genieten, er ruimte is om te ontplooien, het je voor de wind gaat, dan lijkt het leven geweldig. 

De vraag is echter of dit ook zo is. Veel mensen hebben alles en zijn stok o gelukkig en anderen hebben niets en zijn dankbaar met het minste en ervaren diep geluk. De zin van het bestaan ligt dus niet in het materiële.wat is het dan wat ons leven zinvol maakt?

Veel mensen denken dat ze moeten voldoen aan allerlei verwachtingen. Ze moeten altijd maar aardig zijn, lollig zijn, vrolijk, interessant, etc… Ze lopen voortdurend op hun tenen omdat niemand altijd maar de vriendelijkste, aardigste, charmantste is. Niemand kan het handelen altijd een rol te spelen. Hoewel veel, misschien zelfs de meeste mensen, voortdurend een rol spelen. 

Wat is het fijn te mogen weten dat God ons kent. Dat Hij niet zoals onze omgeving te hoge verwachtingen van ons heeft, maar precies weet wie we zijn en wat we nodig hebben.
Ik hoor gelijk al in mijn gedachten veel mensen die roepen van : Ja, maar…

Weet je, de woorden, Ja, maar… tov God Is de hoogste vorm van ontkenning dat Hij beter weet dan wij wat goed voor ons is. We zeggen er mee dat Gods woord waar is, maar we het als het ware niet gaan aanvaarden omdat we niet Zijn wil willen doen maar ons eigen. 
Hoe vast we ook lopen of wat we ook doen, we willen het op onze eigen manier doen. Lastig om te aanvaarden dat anderen het soms beter weten dan jij zelf, maar zelfs God willen we op de een of andere manier vaak niet werkelijk geloven. We hebben te hoge verwachtingen van onszelf misschien of te lage verwachtingen van God.

We mogen geloven dat God ons liefheeft en nooit in de steek laat. Dat Hij een plek voor ons heeft in zijn koninkrijk. Hier en nu. Dat Hij ons genadig is. Dat Hij een toekomst voor ons heeft. Ruimte. Leven. Perspectief, relatie. Maw alles wat je leven zin geeft. Hoge verwachtingen je mag ze hebben, maar niet van je zelf. Verwacht het van de allerhoogste en erken dat je eigen verwachtingen te klein zijn om op te bouwen. Ze leiden uiteindelijk nergens heen.