Samen onderweg

Wat kan het leven soms lastig zijn. Vooral als je niet lekker in je vel zit. Er komt van alles op je af in deze wereld.

Er lijkt soms van alles te moeten en alles en iedereen lijkt tegen je te zijn wellicht. Zelf weet je ook niet goed wat te doen en het gemakkelijkste lijkt het dan om de deur voor alles en iedereen te sluiten.

Afsluiten voor anderen door iedereen op een afstand te houden lijkt gemakkelijk, maar het kost je heel wat. Het op afstand houden van mensen betekent dat je iets moet doen wat anderen niet leuk vinden. Immers aardig doen en vriendelijk zijn vinden mensen leuk en hierdoor komen mensen juist dichterbij.

Weet je? Een steen is hard en wanneer je jezelf als een steen naar de ander gooit dan raakt het altijd iets. Is het niet de ander, dan wel je zelf. Stenen zijn hard en wat hard is maakt stuk of het raakt zelf beschadigd. Er springen stukken af en versplintert tot er uiteindelijk weinig of niets van overblijft.

Woorden kunnen stenen zijn, je houding, de dingen die je doet. Maar ook dingen die je niet doet kunnen hard zijn. Mensen uitsluiten of uitgesloten worden.

Afwijzing, teleurstelling zijn zaken die je stuk kunnen maken en waarmee je ook anderen kunt beschadigen.

Het leven is niet gemakkelijk. Het kan erg hard zijn. De mensen om je heen ook, maar weet je als we zacht zijn van binnen dan raken we niet zo gauw beschadigd.

Zacht betekent niet dat we een doetje een mietje moeten zijn, maar betekent dat we durven erkennen dat we een hart hebben. Dat we mogen voelen. Dat we er zelf mogen zijn, maar ook de ander.

Wat zou het zijn als we inplaats stenen zouden gooien, als sponsen zouden zijn. Een spons kan je gooien zonder anderen te beschadigen en ook beschadig je daar zelf niet direct van. Woorden die zacht zijn, liefdevol en van waarde maken dat wij ons beter voelen en ook de ander kan dan bij je komen.

Als we een steen nemen en we laten hem vallen, (Stel je voor van een flat of zo)wat zou er gebeuren met de steen? Hij valt natuurlijk stuk. Hij wordt gebroken, maar een spons valt zacht en heeft veerkracht.

Weet je het leven is niet altijd gemakkelijk. We kunnen wel kiezen hoe we er mee om gaan. De vraag daarbij is of we verhard door het leven willen gaan of dat we ons hart durven te laten zien. Onszelf zoals we werkelijk bedoeld zijn.

Weet je, ik zou zo graag van hart tot hart met je praten. Of gewoon bij je zijn. Maar ik weet niet altijd goed hoe dat moet. Ik probeer zacht te zijn en krijg een hard antwoord terug of wanneer ik hard reageer ontdek ik dat ik soms iets zachts van je raak. Ik wil dat niet!

Ik zoek De Weg naar oprechte relatie. Wil je met me meegaan? Samen onderweg?

Advertenties

2 gedachtes over “Samen onderweg

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s