Naar omstandigheden positief

Om verder te komen in het leven is het handig om ballast overboord te gooien en achter te laten wat je groei en ontwikkeling in de weg gezeten heeft. 

Sommige mensen zien zichzelf als niet succesvol en wijzen een aantal factoren aan oorzaak van niet kunnen groeien. Ze proberen uit alle macht om de zaken waarvan ze denken dat het hen in de weg staat op te lossen. Dit lukt hen ook nog vaak maar niet met het effect dat hun leven zich ontwikkeld zoals ze hadden verwacht. 

Ik moet het allemaal alleen doen

Wat is dat nu? Waarom lukt het me niet om mijn leven op orde te krijgen vraagt men zich af. Zelfs naar de mensen om hen heen ontstaat zoiets van wat betekenen ze eigenlijk voor me. Ik moet alles alleen doen. 
Ik moest in deze denken aan Johannes. Johannes kreeg zoals we dat noemen openbaring. Ik ga hierbij niet in op wat Johannes allemaal zag etc.., maar wel op het feit dat hij openbaring kreeg van God. 

Openbaring

Vaak zitten we vast in onze negatieve spiraal. We zetten twee stappen vooruit en een weer terug. De stappen vooruit zijn moeizaam wellicht, maar de nadruk ligt wellicht op de stap terug. Het gevoel van niets lukt. Ik ben een loser is de gedachte. 


Maar God openbaart zich voortdurend aan ons. We kunnen Hem herkennen in wat Hij doet in onze levens en in het leven zelf. In relatie met anderen. Vaak spreekt Hij rechtstreeks tot ons, maar we gooien het aan de kant omdat we het niet belangrijk vinden wat Hij zegt. De gedachte is niet per definitie dat we het niet belangrijk vinden, maar we gaan onze eigen weg en slaan er niet echt acht op. 

God serieus nemen 

Johannes zat vast en wat zullen er veel gedachten geweest zijn. Toch nam Hij deze serieus. Hij schreef ze op. Hoe gemakkelijk was het geweest voor hem om te bedenken dat hij gek geworden was en waanbeelden zag.

 Johannes deed echter wat God Hem zei en nog altijd vragen mensen zich af wat er werd bedoeld met de dingen die hij geschreven heeft. Johannes echter geloofde in God en Het Woord. wat Hij had meegemaakt in zijn wandel met Jezus en wat de Geest Hem zei waren wellicht verwarrend. Toch hield hij vast aan Het Woord en de belofte.
Er is een dag geweest dat Johannes Jezus is gaan volgen. Hij staat bekend als de leerling die Jezus liefhad. Wat zal er veel verwarring geweest zijn in het leven van Johannes toen Jezus uiteindelijk stierf aan het kruis. Wat een verwarring toen Hij opstond en verscheen aan de discipelen. Wat een verwarring toen Jezus weer vertrok. Veel vragen lijkt me.


Maar weet je in de verwarring was de trooster nabij. Deze kwam met tongen van vuur en vulde hun harten. De mannen hadden alles achter zich gelaten ooit… nu echter was daar Gods Geest in hen. 
Weer verandering en zo was er voortdurend iets nieuws. Johannes had kunnen blijven hangen in wat er ooit was gebeurd. 

In vuur en vlam voor Jezus

In enthousiasme was Johannes Jezus gaan volgen. Maar het waren niet slechts een aaneenschakeling van leuke gebeurtenissen. Het volgen van Jezus had er toe geleid zelfs dat Hij vast was komen te zitten op Patmos. En ik kan me voorstellen dat Hij het best moeilijk had daar, maar ook daar was Jezus bij hem en liet zich zien in vreemde beelden en woorden die hij wellicht zelf niet begreep. Maar Johannes deed wat hem gevraagd werd en schreef het op. 
Terugkomend op onze gedachten als mens en het vastzitten in oude patronen van negatief denken. We kunnen onze eigen route uitstippelen naar succes en daar soms zelfs vooruitgang in boeken. We kunnen er ook voor kiezen om als Johannes Jezus te volgen. 

Een totaal ander leven 

Een totaal ander leven. Geen gemakkelijk leven en een enorme uitdaging en soms veel vragen. Waarom hield Johannes vast aan wat Jezus had gezegd en zag hij de openbaring als van Hemzelf? Hij had zich in geloof aan Jezus gegeven.
Johannes had ontdekt dat het leven in en met de Liefde van Christus alles waard is. 


Durf je dat geloven? Durf je vast te houden aan die liefde? Je kan zoeken naar oplossingen en zaken in je leven waar het mis is gegaan of waar je tegenaan loopt maar het zal je opleveren dat er nieuwe zaken komen die opgelost moeten worden in je leven.
Wat nu als je zou kiezen voor een leven met Christus. Je fouten en gebreken je verwarring en teleurstelling bij Jezus te laten en Hem te vertrouwen zoals Johannes dat deed? Misschien wordt je voor gek versleten. Toch geloof ik dat het de moeite waard is. 

Vasthouden is hetzelfde blijven doen

Vasthouden aan je eigen inzichten en manieren is vaak onze manier van denken. Wat nu als je dit los zou laten en gaat doen wat Jezus gezegd heeft, waartoe je geroepen bent? Hoe zou je leven er dan uitzien? 

Ik heb er geen exact antwoord op, maar daarentegen weet ik wel dat doorgaan op de weg zoals ik dat zelf had uitgestippeld niet bevredigend is. De angst om te veranderen is wellicht groot, wat anderen er van vinden ligt als een last op je schouders…

Wat nu als je dat eens los zou laten en je de prioriteiten zou verleggen van ik-denken naar Jezus volgen zoals Zijn woord het zegt? Zou je leven hetzelfde blijven? 

Wat denk je?

Advertenties

Leven 

De Heer is waarlijk opgestaan! Hiermee mogen we elkaar begroeten, toespreken tijdens Pasen. Ik moest er natuurlijk aan denken omdat het paden is, maar ook omdat ik veel andere zaken zie die hier niets mee te maken hebben. Eitjes, konijnen, hazen, lammetjes etc…

God wil zichzelf voortdurend laten zien en kennen.

Toch geloof ik dat God zichzelf voortdurend wil laten zien en kennen. Zelfs de eitjes, kuikens, haasjes, bloembollen, alles laat zien dat nieuw leven mogelijk is. 

Leven staat niet op zichzelf. Leven is in iets gelegd. God is de bron van leven. Er kunnen kuikentjes geboren worden, lammetjes, narcisjes ontspruiten, maar het is God die leven geeft. Niemand anders dan hij is in staat leven te geven. 

Hij is de bron van Leven.

Ik zat me te bedenken hoe het kan dat mensen dat niet altijd willen zien. Ik las een gedeelte in een reactie op Facebook op een christelijk stukje dat iemand niet kon geloven dat Als God bestond hij zomaar kleine kinderen liet sterven. Dat hij toe zou laten dat er zoveel leed is in deze wereld. 

Eerlijke gedachten. Mooie gedachten zelfs. Ze laten zien dat er nagedacht wordt over de waarde van leven. Er wordt nagedacht over wie God nu werkelijk is. 


Het is allemaal niet zo ingewikkeld. We kunnen vanuit eigen inzichten zaken benaderen, maar dan komen we terecht in eigen problematiek. Maw wanneer we vanuit onze menselijke manier van kijken de situatie beoordelen, dan is dat eenzijdig en schieten we te kort. Immers …

Wat weten wij van leven? Wat weten wij van Gods werkelijke gedachten en interesses? We kunnen hier onderzoek naar doen. Dat kan inzicht geven, maar ook verwarring soms. 

Leven an sich is onbegrijpelijk. Wat weten wij mensen daar nu werkelijk van? We zien een hart kloppen en zelfs de eventuele schade die opgelopen is, maar wat kunnen wij er aan doen? 

God sprak en het was er!

God hoefde maar te spreken en het was er.wij kunnen spreken en doms zelfs woorden van leven spreken, maar Gods woord is Leven. Jezus is Leven. De dood had niet de kracht om de Heer Jezus vast te houden. 

Gods woord is leven en Jezus is Gods levende woord. Wat we doen en zeggen laat zien in hoeverre dit een plaats heeft in ons leven. Immers als Jezus in ons leeft,dan kan het Niet anders dan dat we Zijn leven verkondigen. 

Verklaring

Enkele jaren geleden kreeg ik via een vriend onderstaande brief/verklaring te lezen. 


Een prachtige verklaring vindt ik zelf. Het heeft mijn hart geraakt. 

Deze woorden zijn niet heilig voor me. Het zijn woorden opgeschreven door een mens. Feilbaar als andere mensen en als ik zelf. 

Het spreekt me aan en raakt mijn hart omdat het een aantal zaken heel duidelijk maakt, namelijk dat er prioriteit gegeven dient te worden aan het leven met God. 

Veel mensen blijven hangen in allerlei maniertjes en achterdeurtjes politiek in het volgen van Jezus. Ik bedoel daarmee dat we vaak meer bezig zijn met het profileren van onszelf en/of hoe anderen over ons denken dan dat we bezig zijn anderen te vertellen van Gods bevrijdende de liefde in Christus. 

Ik heb ooit deze brief gelezen en zelfs een tijdlang in mijn bijbel bewaart. Het heeft me aan het denken gezet en gemotiveerd om keuzes te maken in mijn leven. 

Een van de keuzes is dat ik wil doen wat nodig is om God te dienen. Deze brief is ooit opgesteld door Rick Warren. Iemand die door sommigen op een voetstuk wordt getild en anderen beweren dat hij een valse leraar is. Hij is ook degene die de term “what ever it takes” lanceerde. Hiermee doelde hij op het verkondigen van de boodschap van God. 

Ik sta achter de woorden in de brief/verklaring en de uitspraak “whatever it takes” hoorde ik afgelopen week terug. Dit sprak me weer aan. Het raakte me recht in mijn pastorale zorghart. 

Wat is er nodig?

Ik geloof dat ieder mens Jezus Christus nodig heeft in zijn leven. 

Ik geloof dat we er geen doekjes om moeten winden en dit maar een beetje in het midden moeten laten liggen, maar dat we uit moeten stappen en mensen duidelijk moeten maken dat we zullen moeten uitstappen in het leven en de goede weg van de Waarheid moeten gaan bewandelen. 

We kunnen hier indirect over discuteren, maar ik geloof in de directe benadering. Voor mij geld dat ik niet met woorden om de brij heen wil draaien, maar direct in gesprek wil gaan met mensen over wat er nodig is voor verandering/ herstel. 

Ik geloof dat oprechte relatie met mensen het uitgangspunt is. 

Ik geloof dat God ons persoonlijk roept omHem te dienen. Dat hij ons kent en onze afkomst, de gebeurtenissen in ons leven, de omstandigheden, de plek gegeven heeft om daar ons getuigenis te geven aan degene die daar zijn. 

Ik geloof dat we werkelijk discipelen van de Heer Jezus zijn als we bereid zijn om Zijn weg te gaan. Zijn woord toe te laten in ons leven is levensveranderend. 

Ik geloof dat veel mensen moeite hebben met deze woorden. Niet zozeer de woorden, maar met de toepassing er van. Ik zelf ook. Het is immers nogal een stap om uit de schaduw te komen en in het licht te gaan staan. 

Ik geloof dat dit echter juist is waartoe Jezus onze Heer ons oproept. Namelijk op te gaan staan de Waarheid te verkondigen van Gods liefde en dat die waarheid ook betekent dat we ook in die zelfde Waarheid zullen moeten gaan wandelen. 

Ik geloof dat er mensen over ons heen zullen vallen, boos op ons zijn, oneens met de waarheid. Die het vervelend vinden aangesproken te worden in hun pijn, op hun gedrag en gedachten. 

Ik wil me niet laten weerhouden mijzelf te zijn en God te dienen op de plaats waar ik geroepen ben. Jezus liet zich niet afleiden van zijn bediening. Niet door satan, noch door mensen. Hij sprak soms harde woorden, maar zijn hart was vol liefde voor ons allen. Zijn daden spraken boekdelen. Lees de Bijbel er op na. Zijn woorden nodigden niet uit zodat je onveranderd verder zou kunnen gaan. Zijn woorden confronteren met de waarheid over ons leven en nodigen uit om te veranderen. Hij roept ons Hem te volgen. 

Whatever it takes!

oprecht in woord en daad!

Paulus had een sterk verlangen om het evangelie te verkondigen. Hij was gedreven dor de liefde van Christus, Hij had de Heer Jezus ontmoet terwijl hij onderweg was om zichzelf als het ware te profileren als een grote leider. Hij deed dat vanuit zijn eigen overtuiging van wie God zou zijn. Hij had God ingepast in zijn leven en gestudeerd op de inhoud, maar van werkelijk relatie was (nog) geen sprake. Paulus ontdekte dat werkelijke relatie met God niet begint met ijver, maar met relatie.

jezus-mensheid

Door zijn ontmoeting met Jezus veranderde het hart van Paulus en veranderde ook zijn ijver naar passie. Passie voor God. Een passie die hij niet onder stoelen of banken stak. Hij was niet geheimzinnig, maar juist heel direct. Niet eenvoudig volgens Petrus, die zelfs zei dat zijn woorden soms moeilijk te begrijpen waren, maar wel oprecht. Woorden uit de mond(pen) van Petrus die ook regelrecht door Paulus werd aangesproken op zijn gedrag ten opzichte van het eten met gelovigen en heidenen. Paulus nam geen blad voor de mond.

hart voor mensen vanuit ontmoeting met Jezus

Paulus had na zijn ontmoeting met Jezus hart voor mensen en wilde de hele wereld van de liefde van Christus vertellen. Hij wilde dat mensen iets geestelijks zouden ontvangend om daardoor gesterkt te worden. Sterker nog hij wilde anderen bemoedigen met de waarheid en zelf hieruit ook bemoediging ontvangen. Hij zag het als zijn plicht/roeping om anderen het goede nieuws te brengen.

Vanuit zijn directe ontmoeting met Jezus, maar ook door wat anderen hem vertelden en door de studie in Gods woord wist Paulus dat echt leven mogelijk was. Paulus wist vanuit ervaring dat eigen gedrag, keuzes, manieren in de weg staan om God te dienen. Paulus had immers een gedegen theologische opleiding gevolgd en had een behoorlijke positie weten te bemachtigen in belangrijke kringen.

God valt niet te ontkennen!

Paulus geeft aan dat we geen enkele verontschuldiging hebben om God te ontkennen. Sterker nog; mensen weten heel goed wie God is. Eigenlijk weten ze dat hun hele leven al, maar wilden Hem niet echt kennen, eer geven of te danken voor wat Hij heeft gedaan.

Ik geloof dat Paulus met het opschrijven van deze dingen misschien niet kon overzien dat de woorden die hij tegen de romeinen sprak(schreef) misschien ooit gelezen zouden worden door mensen in onze tijd. Toch geloof ik dat de woorden die hij sprak ook gelden voor de huidige tijd.

truth-and-lies

Veel mensen zijn bezig met eigen ideeën en theorieën te ontwikkelen om niet God te volgen maar eigen inzichten. In deze manier van leven verliezen ze het spoor bijster op wie God werkelijk is. Ze denken wel te weten wat ze moeten doen, maar in werkelijkheid lopen ze vast in hun eigen gedachten, gevoelens en hun domme manier van doen.

De Waarheid is meer dan onze eigen god van leugens.

Wanneer mensen bezig zijn met hun eigen zaken zijn ze niet werkelijk met God bezig, maar  met het dienen van eigen ideeën, gevoelens en gedachten. Deze worden als het ware datgene wat ze dienen. Eigen gevoel, eigen gedachten en ideeën worden belangrijker als God zelf, Zijn Woord en Waarheid.

Paulus is behoorlijk direct en scherp in zaken wanneer hij stelt dat God mensen die niet God dienen, maar de afgoden van het eigen denken, ze hierdoor meegesleept worden in allerlei onreine,  begeerten op allerlei gebied.

Hoewel mensen zich vaak prima kunnen verwoorden om hun persoonlijke manier van doen te verdedigen zijn ze niet goed te praten. Sterker nog juist deze manier van doen maakt dat ze juist nog meer van god afdwalen en uiteindelijk vollopen met onzuiver zaken die God zeker niet wil. Paulus noemt hen brutale, verwaande opscheppers die God haten. Ze weten telkens weer wat nieuws te bedenken om hun eigen dingen te doen.

schermafbeelding-2012-11-11-om-11-38-35

Eigenlijk kunnen we zeggen dat mensen die hun eigen ding willens en wetens blijven doen, brutaal en verwaand zijn. Voortdurend bezig met zichzelf te profileren.  Het gaat hen nooit om het dien van God of anderen, maar enkel om zichzelf. Eigenlijk komt het hierop neer dat je deze mensen niet kunt vertrouwen en dus ook niet wat te zeggen hebben. Ze proberen slechts anderen mee te slepen in hun manier van doen door roddel en achterklap. Ze draaien met woorden, maar steken je in de rug.

Belangrijk om te dienen met een zuiver geweten. Anderen te dienen met hart wat op God gericht is. Te weten dat Jezus gekomen is om te redden en de relatie met God te herstellen, maar ook herstel tussen mensen onderling mogelijk te maken. Mensen die slechts aan zichzelf denken en de waarheid blijven ontkennen zullen daarvan de gevolgen ondervinden in hun leven.

de waarheid van de het ondervinden van de gevolgen van een leven gericht op je zelf. 

Pittig? Misschien goed om Paulus brief eens te lezen over het dienen van God. Het hart van God zit’m niet in regels en maniertjes, maar of ons hart wen gedachten geopend zijn voor God zelf. Wanneer we God dienen dan willen we niet per definitie ons recht halen, niet perse onszelf op de borst kloppen en laten zien wat we allemaal wel of niet kunnen, maar durven we de minste te zijn ook als anderen ons onderuit willen halen.

Paulus was direct. Liet zich niet onderuit halen. Hij sprak direct en zonder omhaal van woorden. Liet zich niet onterecht  aanvallen in zijn integriteit, maar durfde beweren dat men zijn integriteit en liefde voor God kan herkennen in zijn daden. De oprechtheid van Gods liefde was en is te zien in mensen die in woord en daad Christus tonen aan God en de mensen om hem heen.

Lees oa Romeinen 1 en 2 hier maar eens over.