Het wonder van herstel en verandering. 

img_0048

Wanneer ik nadenk over verandering en herstel dan zie ik dat veel mensen daar moeite mee hebben. Helaas ook veel gelovigen terwijl deze juist verandering en herstel verkondigen. Soms zie ik dat ook terug inMijn eigen leven overigens. Zelfs wanneer ik verandering heb zien gebeuren is het niet gemakkelijkOm aan het wonder vastste houden en dingen niet te normaliseren. 
Wellicht dat we vanuit onze ontwikkeling op intellectueel gebied hierdoor ons geloof verliezen. Door te beredeneren hoe dingen zijn verlopen beredeneren we doms ook het wonder tot een gebeurtenis of toevalligheid. Wanneer we redeneren zouden we echter in acht moeten nemen hoe het mogelijk is dat wij op bepaalde plaatsen zijn op bepaalde momenten. Hoe bijzonder het is dat we überhaupt bestaan. 

Het wonder geschiedde…

Juist in deze tijd lopen veel mensen vast. Vast in de hectiek Diever huidige maatschappij ons oplegt. Vast in de keuzes die we maken omwille van het systeem. Vanwege gebeurtenissen in ons leven die niet eenvoudig zijn. In vragen rondom identiteit in een wereld die qua relaties meer en meer oppervlakkig lijkt te worden. 

Het wonder is nodig! Het wonder van verandering en herstel! We kunnen alles proberen te beredeneren, maar soms hebben we het nodig om even vanuit een ander perspectief te kijken dan ons eigen. Met andere ogen te kijken naar situaties. Met ander oven naar omstandigheden. 

In de maatschappij wordt ons geleerd te vertrouwen op ons denken. Goede keuzes te maken voor de toekomst. Diploma’s te halen en je te richten op de vragen van de maatschappij. Een maatschappij echter die vastloopt vanwege keuzes die verstandelijk gemaakt in eigen voordeel. Gericht op zichzelf en eigen verlangens. 

Waarop echter moeten we dan gericht zijn? Ons denken aan de kant zetten? Ons gevoel volgen en zweverig onderweg gaan? Brengt dat herstel en verandering? 
Weet je, veel mensen missen hier een afslag. Ik soms ook. Wanneer we blijven hangen in omstandigheden en gedachten. We kijken uit naar een specifiek moment of wachten op een stem van God die ons zegt waar we heen moeten of wat te doen. 
God spreekt en ik geloof dat, maar tegelijk in alle rumoer hoor ik heg niet helder. Maar inmiddels geleert dat hij soms specifieke momenten gebruikt om mij te laten zien dat Hij er is. Vaak niet de gemakkelijkste momenten, maar wel de momenten dat ik hem het meest nodig heb. Waar denken dan vastlopen en omstandigheden het me moeilijk maken dan weet ik dat God daar is. 
Ook in het gewone leven is Hij daar, maar dan hebben we soms eenvoudige keuzes te maken. Waar ga ik heen en wat zal ik doen. Volgend mij is dat prima te doen. Keuzes maken binnen de kaders die we hebben in het geloof. God laat ons vrij om keuzes te maken. Er is veel meer ruimte dan we vaak beseffen. 

Beperkt in ons denken en doen!

Is het niet zo dat we ons vaak laten beperken? Beperken door anderen wiens visie bepaald door hun eigen omstandigheden en gedachten op anderen gelegd wordt? De vraag is; wiens visie volg jij? 

Ik geloof dat Christus overwonnen heeft en ons vrijgezet heeft om onszelf te zijn. Dat we wanneer we in die vrijheid staan mogelijkheden hebben om een veranderd en veranderend leven te leiden.dat we mogen leven vanuit herstel en mogen meewerken aan het herstel van anderen. 
Zijn we vergeten dat de zaligmakend gekomen is om ons te leiden en zelfs grotere dingen te doen zelfs dan we ooit voor mogelijk hadden gehouden? 


Weet je, soms dan vergeet ik even wie ik ben en waar ik vandaan kom of soms wordt ik daar juist bij bepaald. Enerzijds ben ik een mens en voortgekomen uit een geweldige vader en moeder, maar anderzijds was daarvoor iemand die groter is. Die mij al kende voor mijn vader en moeder mij ooit gezien hadden. Die mij al bedacht had en een plek voor mij heeft. 

Ik kan de keuze maken om niet in mijn bestemming te lopen. Dat zou betekenen dat ik veel prachtige zaken zou missen omdat ik mij buiten Gods plan van herstel en verandering plaats, maar toch kunnen we uiteindelijk niet om God heen. Door eigen wil en perspectief te plaatsen boven die van God missen we waar we in wezen juist naar verlangen.
Een wees verlangt in wezen altijd naar de geborgenheid van zijn vader. Zo ook jij en ik. Ons hart verlangt er in wezen altijd naar om bij de Vader te horen. Terug naar de bron. We hebben herstel nodig, verandering. Deze begint bij Jezus. Hij is de weg naar de Vader. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s