Zinvol geraakt

img_0066-1

Ieder mens maakt wel eens een periode mee die roerig is. Waarbij je allerlei vragen stelt over het leven en de zinvragen, wie ben ik, waarom en waarvoor ben ik op deze aarde. Vaak zijn het juist heftige periodes dat je daar over nadenkt. Donkere periodes soms, maar ook wel hele mooie gebeurtenissen. Gebeurtenissen die vaak een behoorlijke impact hebben op je leven. 


De mooie gebeurtenissen zoals een huwelijk of de geboorte van je kinderen zijn van die gebeurtenissen die je de waarde of zin van het leven laten zien. Gebeurtenissen als een ongeluk of het sterven van iemand maakt dat we ons afvragen of het leven wel echt zin heeft. Moeilijke momenten. 

Roerig heb ik ze in eerste instantie genoemd. Bewust want het roert je. Het beweegt iets in je. Je gaat dingen zien vanuit een bepaald perspectief. Ik geloof dat juist deze momenten waardevol zijn. Niet slechts de mooie momenten, maar ook de minder mooie momenten. Het is een moment van bewustwording. Een moment van afvragen wie ben ik, waar sta ik, en kan het aan?

Soms echter zijn de dingen zo diep, dat je misschien even geen antwoorden hebt. Enkel vragen of misschien dat niet eens echt. Het komt allemaal maar voorbij. Allerlei momenten. Terugblik over je leven. Zomaar jaren voorbij. Mooie jaren en momenten, maar ook moeilijke momenten. En nu? 

Heeft het werkelijk zin?

Hoe je er mee omgaat zegt iets over hoe je in elkaar steekt wellicht. Zo ken ik iemand die erg onverschillig kan doen in allerlei pittige omstandigheden, waarom kan ik niet precies beantwoorden, maar het lijkt er op dat het een manier is om zaken een plek te geven, waarbij deze houding een manier is om bepaalde zaken niet zo hard binnen te laten komen. De realiteit van het moment of de gebeurtenis van het moment af te zwakken naar Minder belangrijk om niet bij het gevoel te komen om een eerdere gebeurtenis niet opnieuw naar boven te laten komen. 

Een andere persoon gaat volledig op in het moment van de gebeurtenis. Sterker nog de gebeurtenissen worden zo groot gemaakt dat ze als het ware het enige is wat nog telt in het leven. Het wordt als het ware de zin van het leven. De positieve dingen als een geboorte zou dan maken dat het kind de enige echte waarde is om voor te leven. Een sterven maakt dan dat het leven geen enkele zin heeft. 


Beide manieren geven een bepaalde indruk over hoe iemand in het leven lijkt te staan. Ook veel Christelijke mensen leven op bovenstaande manier of op een soortgelijke manier in een andere vorm. De vraag die ik stel in deze is: is dit nu zin? Of is er meer?

Ik geloof dat er meer id dan dat. Dat wanneer we ons leven laten leiden door de omstandigheden we niet tot ons doel komen en blijft ons leven als het ware zinloos. Een harde uitspraak die om verdere verklaring vraagt. Is een mensenleven zinloos, nee zeker niet.

Je bent bijzonder, maar heeft je leven ook zin?

Ieder mensenleven is bijzonder te noemen en elk mens waardevol, maar tegelijk mogen we ons beseffen dat wanneer we voorbij gaan aan de vraag of ons leven nu werkelijk van nut is voor God en de ander dan is ons leven wellicht belangrijk voor onze familie en vrienden, maar wat nu verder? 

Verder zoeken en bewust de confrontatie aangaan met de vraag wie is God voor mij en wat is het doel, de zin van mijn bestaan is essentieel om werkelijk een zinvol leven te kunnen leiden. Wellicht leiden deze vragen je dan naar meer vragen, maar ik geloof dat ze je ook leiden naar steeds meer inzicht in wie God is en wie je zelf bent ten opzichte van de mensen om je heen. 


Veel mensen denken slechts aan zichzelf. Je ziet het om je heen gebeuren. Angst voor mensen die anders zijn. Uit een ander land komen. Bang voor het verliezen van onze banen. Angstig om wat de toekomst brengt, want alles draait om Ik. Het gaat om ik, mijn omgeving, mijn kinderen, mijn stad, mijn land, …ik wil dit, ik vindt dat, …

Een waardevol en zinvol leven?

Ik geloof in een zinvol leven. Een leven wat niet draait om ik of om mijn leven. Ik is niet zo belangrijk als we wellicht denken. Een leven waarbij ik centraal staat is wat ik eerder een zinloos leven noemde. Leven voor God en de ander geeft leven inhoudt. Een andere manier van leven. Fundament en respect. Zijn we zelf dan niet belangrijk meer? Natuurlijk wel, we zullen juist ontdekken dat we bijzonder zijn en het leven zin heeft. Dat het niet gaat om wat we hebben of wat anderen denken of zeggen, maar om wat werkelijk waardevol is. Liefde voor God en onze naasten en zullen er ontdekken zelf ook waardevol te zijn. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s