Echt opperdepop.

img_0014

Iemand zei tegen me afgelopen week dat hij in zijn hart een echte aanbidder was. Ik vroeg hem waaraan ik dat dan kon zien in zijn leven. Ik ga verder niet in op waarom hij dat opmerkte, maar het is me bij gebleven deze week.

Ik wil me niet vastleggen op woorden als aanbidder.ook ga ik me niet profileren als een leider zoals je hebt kunnen lezen in mijn vorig blog of op wat voor manier dan ook als iets geestelijks. Op het moment dat we roepen dat we iets zijn geworden is de spanning er af en hoeft het allemaal niet meer zo. Dan zijn we het “ kunstje”. Meester geworden en weten we schijnbaar hoe de vork in de steel zit.

Ik ben een rare kerel misschien. Ik zoek naar echtheid in alles wat ik doe en wie ik ben. Echtheid om die te pakken te krijgen en te geven aan de mensen die het nodig hebben. Eigenlijk probeer ik al zoekende mijn leven vorm te geven waarin Jezus meer en meer zijn plaats krijgt in mijn leven. 


Het “kunstje” ben ik nog niet meester. Ik heb van alles gevonden, maar niet de antwoorden op de vraag hoe ik nu die echtheid vorm kan geven. Ik doe mijn pogingen, ik laat iets van mijn hart zien in wat ik zeg, wat ik doe en wat ik schrijf, maar altijd is er meer te. Delen van wie ik ben. Van wie ik ben geworden.

Ik weet wie ik ben. Jaren niet geweten, maar toch gevonden. Ik weet waar ik vandaan kom en waar ik heen ga. Ik ken de Weg. Ik blijf zoeken ieder dag van mijn leven. Zoeken naar de echtheid in mij. Misschien begrijp je niet goed war ik heen wil, maar het gaat er om dat ik niet mooie verhalen wil ophangen over allerlei zaken die er niet toe doen. Ik verlang er naar om mensen te leren kennen op een andere manier. Een echte manier. Mensen te ont-moeten zeg ik dan altijd maar.

Ik wil niet spreken over dingen die er niet toe doen. Ik wil recht naar de kern van de ander vanuit wie ik ben geworden. Ik ben niet meer dezelfde als tien jaar geleden en niet meer dezelfde als gisteren. Ik verander met de dag en daar wil ik over spreken.

Toch moet ik vanuit mijn benadering van echtheid vermelden dat dit soms gebeurt vanuit passie en een oprecht verlangen. Maar soms is het vanuit gewoonte, vanuit mijn keuze die ik heb gemaakt er totaal voor te gaan, maar niet altijd gepassioneerd. Bij tijd en wijle vergeet ik het doel van de echtheid die ik zoek. Dan is het een zoeken zonder inhoudt. Dan is het leeg en niet vervullend.

Veel mensen zijn ergens gaande weg geboeid geraakt en hebben iets gevonden wat het hart werkelijk raakt, maar dan is het op. Opperdepop, leeg. Ze gaan dan keuzes maken die afwijken van de weg die ze waren ingeslagen. De vraag is of de weg die ze gingen wel werkelijk hun Weg was en dat ze Hem schijnbaar zijn verloren of dat de weg die ze zijn gegaan wellicht nooit bedoeld was om te gaan.

Je kan een weg gaan met verschillende bedoelingen. Zo kan iemand qua aanbidding een geweldige bediening hebben, maar wanneer een man van aanbidding de kracht van aanbidding vergeet uit te oefenen, uit te leven in zijn of haar persoonlijk leven dan is het op dat moment niet zo veel waard.  


Ook bij mij gaat het soms om zoeken naar mijzelf en vergeet ik waar ik het te zoeken heb. Het zoek gebied is groot en tegelijk ook beperkt. Omdat God enorm groot is en ik het bij Hem wil zoeken. Tegelijk zal ik in alle echtheid moeten zeggen dat wij als mensen nooit volledig toegewijd kunnen zijn. We vergeten zo gemakkelijk waar het allemaal om draait.

Soms zoek ik terwijl ik gevonden heb. Gewoon om het zoeken. Daarmee doe ik mijzelf te kort en wordt ik moe van iets wat ik al lang weet. Wat ik probeer te omschrijven in woorden en gedachten, maar tegelijk daarmee zake n ook te kort doe. Anderzijds ontdek ik in het zoeken dat er telelens nieuwe zaken naar boven komen die de moeite waard zijn.

Zo heb ik ontdekt, dat jij de moeite waard bent. Dat titels niks zeggen. Dat God je liefheeft of je nu wel of niet een zoeker, een aanbidder, een leider of wat dan ook bent. Hij is trots op je gewoon om wie je bent. Hij heeft ieder aspect van je in je gelegd. Degene wie je zou kunnen zijn. We blijven veelal Hangen in wie we zijn op dit moment. We willen hier wel wat aanpassingen in maken, maar we zijn wie we zijn toch?

Weet je, ik geloof dat God ons beter wil maken en niet bitter. Dat de zaken die hij in ons gelegd heeft, dat die er niet voor niets ingelegd zijn. Ben je een aanbidder? Aanbid! Ben je een zoeker? Zoek! Ben je een leider? Leid! Maar waar het om gaat is dat we niet blind rond moeten dolen en niets doen met ons leven. We hebben te geven. Daarvoor zijn we op deze wereld.

God geeft ons ruimte, wanneer we bidden mogen we ontvangen en wanneer we ontvangen mogen we geven van wat we ontvangen hebben. Hoe meer we hebben ontvangen hoe meer we hebben te geven. Ik heb veel ontvangen, ik wil er nog veel van geven. Sterker nog ik merk dat wanneer alles op is. Ik leeg, ik me weer kan vullen bij de Bron die nooit ophoudt te stromen.

Raar blogje wellicht, misschien kan je er niks mee. Misschien toch de moeite waard? Ik hoor het wel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s