Een nieuwe positie, een ander hoofdstuk! 

Vanmorgen in Immanuel gemeente te Winschoten preek gehoord van Phia Kamp over wie wij zijn. Ik heb geen idee wat de exacte titel is, maar denk dat deze wel aansluit bij waar het om ging in de preek en in de persoonlijke boodschap die ik van daaruit heb meegenomen in dit blog. 
Positie innemen! 

Ieder mens loopt tegen zaken aan in het leven. Ook christenen hebben met allerlei zaken te maken. De vraag is echter hoe we hier mee om kunnen gaan. Hoe nemen we positie aan wanneer we midden in de strijd zitten?

De vraag is dan; hoe kijken we naar de situatie waarin we zitten. Ben jij je bewust van je manier van kijken? Ben jij je bewust van je positie? In Christus hebben we een bijzondere positie namelijk. Van daaruit kunnen we anders tegen de situatie aankijken. 

Wie is God voor je? Durf je Hem te kennen? Hij wil je Vader zijn! Bewust zijn en steeds meer worden wie Hij is, geeft ander perspectief. Een beter perspectief. We zeggen het vaak zo gemakkelijk. God is groot en Heilig. In Hem is geen duisternis, maar belangrijk is dit ook werkelijk te aanvaarden. 

Vrijheid aanvaarden 

Door geloof in God is hij ook werkelijk reëel aanwezig in je leven. God kan van alles doen, maar zonder geloof komt het aan op eigen kracht. En op eigen kracht kunnen we best iets doen, maar het is beperkt. Tijdelijk. Het heeft geen eeuwigheidswaarde. In Hem mogen we weten dat , hoe onze omstandigheden ook zijn; wij zijn vrij in Jezus Christus!

Immers: Allen die Hem, dat is Jezus, aangenomen hebben zijn kinderen van God.

Jij bent waardevol en geliefd bij God. Dit is nu juist wat de doop inhoudt. In de doop, door kopje onder te gaan laat je je oude leven achter en sta je op in een nieuw leven. Je slaat als het ware een bladzijde om. Het hoofdstuk oud leven is afgelopen en een nieuw hoofdstuk, leven in Christus , ligt voor ons om ingevuld te worden. 

Nieuwe kracht

Een nieuw leven door de opstandingskracht van Christus Jezus! Omdat we in Christus zijn is Gods opstandingskracht in ons en om ons heen. We hebben nieuwe kracht!

God kent ons. Hij heeft ons bedacht en weet alles van ons. Hij kent onze moeite en pijn. Ons verleden. Hij heeft het boek gelezen en je moeite, strijd gezien. Hij heeft zich voor jou gegeven omdat God ons zag vanaf het begin en wist dat je het vanuit jezelf niet ging redden, offerde Jezus zichzelf op om de dood in te gaan en jouw schuld, je pijn, je ongerechtigheid te dragen naar het graf. En jij die in Christus wil zijn mag met Hem in een nieuw leven, door de doop weer opstaan in volheid. Gereinigd en schoon.  

Wandel in het licht

In onze dagelijkse wandel komen we soms ons oude mens tegen. Onze nieuwe mens wil dit niet, maar we worden meegesleept, maar het is niet meer onze identiteit. We zijn veranderd. Dit is geen leugen! Satan zal proberen ons daarvan te overtuigen, maar we zullen deze leugen weer af moeten leggen in geloof dat we kinderen van God zijn.

Weet je: Kritiek hoort bij de oude mens. Kritiek maakt ziek. Vreugde van God bewerkt vrijheid. Ons denken moet vernieuwen. We mogen wandelen in vreugde omdat we weten geliefd te zijn. Hoe weten we dat? Omdat Jezus zijn eigen leven heeft afgelegd. Niet zomaar, maar voor jou persoonlijk! 

Waar kom jij je oude mens tegen? In je verleden? In eerdere hoofdstukken van het leven? Leef niet in het verleden. We moegen dagelijks de nieuwe mens aantrekken. We zijn bekleed in Christus met de nieuwe mens.


Nieuwe kleren

Het is belangrijk om goede keuzes te maken, maar vanuit geraakt zijn. Vanuit echtheid. Vanuit wat ons werkelijk beweegt, waarover we ontroerd zijn. Dat is wat Jezus heeft bewerkt! 

We doen vaak veel te gemakkelijk: we zeggen dan , ik ben ook maar een mens! Dit is echter wat ons knechten maakt. We worden geknecht door oude leugens op nieuw op te pakken en aan te trekken. We zijn echter nieuwe mensen geworden en hebben nieuwe kracht ontvangen. We kunnen rijkdom vinden in christus. Is dat je verlangen?

Oppervlakkig of echtheid

Men kan zo gemakkelijk vervallen in laconieke omgang met God. Maar het draait allemaal om Jezus. Hij maakt waarlijk vrij. Niets en niemand dan Hij alleen kan ons verlossen. 

Veelal denken we zelf dingen te kunnen bewerken. Door er tegen te vechten en het op onze eigen manier te bewerken, maar strijden tegen onze oude mens heeft geen enkele zin. Je groeit er niet van. Het mat je af en uiteindelijk zal je vallen. Je nieuwe mens groeit wanneer je je naar Hem keert. Wanneer je in het licht van Zijn aangezicht gaat wandelen. Wanneer je Zijn ding doet maakt dat hij je vult tot overstromen toe. 

We hebben Gods liefde nodig, we mogen ons er naar uitstrekken. We zijn in Jezus en mogen vervuld zijn zoals Hij dat is. Vervuld met de Geest van liefde. Vervuld van Hem die alles on Zijn hand heeft. 

Vervulling nodig! 

Wanneer we moe zijn laten we ons gemakkelijk vullen met leegheid. Tv, Facebook, allerlei verslavende zaken, etc…

Laat je vullen met Gods volheid. De HG leert je te wandelen in zijn belofte. Niet wat mensen zeggen kan je veranderen, maar je eigen ik is de grootste strijd. Dus zullen we op Hem gericht moeten zijn.

Jezus ging rond goed doende. 

Zo was Jezus bekend. En wij mogen daar in gaan wandelen. We mogen ons richten op dat wat van boven is. Niet onze eigen ding doen. Dat kan best goed zijn, maar wat van de aarde is brengt aardse vruchten voort. Wat van God is brengt Zijn vrucht voort. 

We zijn geneigd om onze oude mens op te roepen om dingen Naar onze hand te zetten of om niet de verantwoording op te pakken. Dat is niet zoals het bedoeld is Tav de nieuwe mens. De bron daarvan is ons oude leven. Eerdere hoofdstukken en ervaringen liggen daaraan ten grondslag. 

Als we in Hem zijn, dan mogen we weten dat Hij er Bij is en kunnen we met hem spreken, bij hem schuilen. Hij is onze Rustpunt in de strijd.Met Hem zijn we meer dan overwinnaar. Soms is het leven moeilijk, ook wanneer we in Christus zijn. Soms begrijpen we het niet. Maar Hij is er! hij is er altijd. 

God wil ons leren in proces. Door de situatie. Soms  is het Zoeken, maar gaande weg leren we steeds beter Zijn stem te verstaan. We zijn geroepen om het goede te doen. We komen onszelf best nog wel eens tegen. Vooral in onze Familie en op ons werk is het het meest lastig.

Echter de overwinning ligt in christus. Daar zijn liefde vrede wijsheid en alle vruchten van de Geest te vinden. Niet in eugen kracht maar in Zijn overwinning mogen we daaruit putten. We mogen putten uit hem, uit Jezus omdat we in Hem zijn. We zitten bij de bron. We zijn in de bron. We Leven in Hem. 

Weet je? Als God voor je is, wie zal tegen je zijn. 

Advertenties

Uitstappen! 

Veel mensen die vastgelopen zijn blijven vast lopen zelfs als ze gelovig zijn geworden. Ze kiezen er bewust voor om voor God te leven, maar telkens vallen ze terug in oude gewoonten en gedragingen. 
Het is lastig om hiervan de exacte oorzaak van aan te geven. Dus als je op zoek bent naar antwoorden om hier uit te komen, dan heb ik geen exacte uitleg van wat wel en niet werkt. 

Wat we wel weten en zien is dat een goede, gezonde omgeving helpend is in herstel. Als je ziek bent is het handig om in een omgeving te zijn wat dat mag en kan, maar waar ook voor je gezorgd wordt. 

Wanneer je uit detentie komt en je wilt werkelijk het goede pad op, dan is de buurt waar je uitkomt meestal niet de beste plek. Je oude omgeving is misschien gezellig, maar ook gevaarlijk. Al zijn je intenties goed bedoeld, je zult continu oog in oog staan met verleiding. 

Een gebruiker die wil herstellen en na de afkick terugkomt in zijn oude buurt zal gemakkelijk terugvallen in gebruik. Hoewel het natuurlijk altijd de keus van iemand zelf is, zal toch de omgeving een grote invloed op hem hebben. 

Veel mensen willen wel herstellen, maar willen in hun oude omgeving blijven. Ze horen daar zegt men. Ik kan niet zonder hen. Ik ben er geboren en getogen. Ik moet dat kunnen. 

Wanneer iemand tot geloof is gekomen is hij echter een nieuw mens geworden. Hij behoort tot een andere omgeving,namelijk Gods koninkrijk. 

De bijbel leert ons dat het goed is om niet te wandelen in wat slechte mensen zeggen, maar te doen wat God ons zegt. 

Uitstappen in geloof is een mooie term in deze. Uitstappen uit je oude kring, je oude vicieuze cirkel, de neerwaartse spiraal. Uitstappen en de ogen richten op andere dingen dan voorheen. 

Bouwen op een ander fundament. Je oude fundament was niet goed. Je zult het misschien goed willen praten, maar het is mede oorzaak van bepaalde invloeden in je leven. 

Goed om te weten dat je niet alle mensen moet verlaten en vergeten, je kan zelfs dankbaar zijn voor wat je hebt geleerd, voor de goede dingen daar. Maar je zult verder moeten naar een nieuw gebied. Je identiteit ligt daar niet(meer).

De vraag is waar ligt deze dan wel? Het koninkrijk van God,waar is dat? Het is Gods bestemming voor jou. Luister Naar Hem om je plek te vinden. Hij zal je leiden naar een plek waar je je zelf mag zijn, zonder je anders voor te doen dan je bent. Waar je afkomst en verleden geaccepteerd zijn. Waar men niet slechts van je houdt, maar waar men je vertrouwd, waar je veilig bent.waar je fouten mag maken en nieuwe dingen leert zonder er op Afgerekend te worden, maar waar wel gezegd wordt dat het niet goed is. 

Waar is dat? Ik geloof dat het in ieder geval daar is waar Jezus Heer is. Waar Liefde woont, aanvaarding is en vrede. 

Bekeer of verteer!

Van de week zag ik iemand allerlei dingen rondsturen over het verschil tussen christenen en de islam. Ook zag ik allerlei dingen rondgaan waarbij de nadruk zou liggen op de bekering van mensen.

Ik zeg niet dat we dialoog moeten ontlopen. Ik geloof in gesprek, maar ook in relatie. Wat is het waard alles te weten, maar uiteindelijk een persoon verliezen door grote bekeer of verteer acties die we al dan niet bewust voeren. 

Ik geloof dat we geroepen zijn om het evangelie van Jezus Christus uit te dragen. Dat nu eerst maar even vermelden voor ik verder ga met blog, maar tegelijk zie ik ook dat mensen de nadruk vaak leggen op andere zaken dan het evangelie zoals de Here Jezus ons dat liet zien. 

Als ik deze boodschappen lees over de nadruk van de negatieve dingen rondom islam dan komen bij mij allerlei nare zaken naar boven die christenen hebben gezegd en gedaan die ook niets van Gods liefde uitstralen. 

In de Bijbel staat het verhaal van de barmhartige Samaritaan. Misschien ken je het. (Misschien eens opzoeken als je wil. Je kunt het lezen in Lucas 10 vanaf vers 25. ) je ziet de meest vrome mensen voorbij komen die ondanks dat een zwaar gewonde man aan de kant van de weg lieten liggen. De Samaritaan, uitgekotst door de meeste joden, greep wel in en deed wat de gelovigen niet deden. 

Misschien is dat wel het grootste struikelblok van de hedendaagse kerk in Nederland. Zijn ze wel echt gericht op het delen van Gods liefde? Of ligt de nadruk op bewijzen van wat we als gelovigen goed zien en de ander fout. Is rede de basis of zijn het daden?  Ken je het woord Dabar? Ze betekend zowel woord als daad. ( ff vrij neergezet hoor)

Ik geloof dat beide belangrijk is, maar wat is een discussie waard als we daarmee harten verliezen? Ik heb meegemaakt dat mensen de kerk verlieten vanwege een verloren discussie. Ze moesten erkennen dat een leider van de kerk gelijk had, maar gingen toch weg omdat de discussie niet voortkwam uit liefde en zelfs het hart van de ander beschadigd had ondanks het gelijk. Het woord was waar, maar het hart kon deze niet pakken omdat het niet klopte met de daad.  Geen verbinding meer. Relatie kapot.


Ik zeg juist niet dat we dialoog moeten ontlopen. Ik geloof in gesprek, maar ook in relatie. Relatie vraagt niet slechts om verstikkende woorden, maar vooral ook om daden. Wat is het waard alles te weten, maar uiteindelijk een persoon verliezen door grote bekeer of verteer acties die we al dan niet bewust voeren. Weet je, een discussie kan je heel lang voeren, maar weinig wordt er door gewonnen. 

 We winnen mensen door ons hart te openen, te delen, toe te geven dat het ook bij ons als gelovigen soms niet goed gaat. 

Laten we onze armen uitsteken naar de ander om lief te hebben. Jij op jou manier en ik op de mijne. Gewoon zoals God je bedacht en geschapen heeft. Begrip tonen En aandacht schenken aan een ieder die dat nodig heeft. Niet uit bekeringsdrang, maar vanuit liefde voor mensen. Vanuit het mogen weten dat we allen geliefd zijn door onze Vader.

Uitdagend leven

Wat drijft je? Waar doe je het voor? Waarom die je wat je doet? Voor veel mensen is deze vraag een vraag zonder antwoord. Ze zijn de zin verloren of hebben het misschien nooit gehad of gezien. 

We hebben de keus te maken om goed te doen. Niet slechts voor onszelf, de onzen, dat is weinig hoopvol voor anderen. Laten we uitdelen zodat de wereld weet wie Jezus Christus is. Geweldige uitdaging!

Dit blog roept wat mij betreft een aantal vragen op. Vragen als waar ben ik nu helemaal mee bezig? Doe ik het juiste? Volg ik Christus of leef ik slechts voor mijzelf, mijn eigen dingetjes? Wil slechts gezien worden? Ben ik toegewijd? 

Juist wanneer het leven doorgaat en we op een bepaald punt zijn gekomen komt deze vraag naar voren. Het is gemakkelijk om bepaalde keuzes te maken als het nieuw, mooi is en het je persoonlijk voordeel oplevert. Maar wat nu als het allemaal aan het veranderen is? 

Stel je bent jong en ontmoet de mooiste vrouw van je leven en je verlangt er naar samen te zijn. Niet meer alleen te zijn. Samen sta je sterk. Maar dan ben je 20 jaar getrouwd en je vrouw is niet meer de jongste en lijkt elke dag hetzelfde. De gesprekken zijn niet meer uitdagend. Wat dan? 

Je werkt bij een goed bedrijf. Solide werkgever en dito salaris en functie. Maar na 15 jaar gewerkt te hebben is de uitdaging niet meer hetzelfde en zit je vast aan dezelfde routine. Zelfde collega’s en producten. Wat nu?


Je probeer je leven wat inhoudt te geven door een groter huis, mooie wagen. Maar het is eigenlijk iets nieuws uit hetzelfde vat. Je geniet er even van maar uiteindelijk geeft het niet de voldoening waar je naar zoekt. 

Je probeert je kinderen op te voeden en in goede banen te leiden, maar uiteindelijk maken ze zelf keuzes en hebben ze je niet meer nodig, wat is je rol. Afgeschreven? 

Je doet je best. Maar het lijkt zo zinloos. Wat is de zin van alles wat ik heb gedaan? Wat heb ik inhoudelijk geleverd? 

Is het niet zo dat wanneer we ons leven slechts op ons zelf gericht houden we uiteindelijk uitgeblust raken? Alles lijkt dan uiteindelijk wellicht zinloos. Een leven geleefd zonder werkelijke inhoud. Ik bedoel biet dat er dan geen mooie momenten zouden zijn. Natuurlijk zijn er mooie Hoogtepunten om te onthouden. De kinderen, vrienden, familie. Toch zal de vraag komen wat was de zin van mijn leven? Wat heb ik gedaan wat werkelijk de moeite waard was. 

Ik stel me zelf de vraag of mijn leven, wanneer ik oud geworden ben van waarde is geweest. Wat heb ik gegeven wat niet slechts voor mij van waarde was, maar wat heb ik voor waardevols gedaan voor de ander. Is mijn leven zinvol op dit moment? 

ik wil er voor kiezen om op weg te gaan. Op te staan, mijn stem verheffen voor wie dat zelf niet kan. Niet blijven hangen op een plek zonder tot mijn doel te komen. Ik moet denken aan Abraham die niet is blijven hangen in Ur zoals zijn vader, maar opstond om op weg te gaan naar de plek die God voor hem op het oog had. Of Mozes die opstond tegen farao omdat God hem riep. Petrus die geroepen werd om visser van mensen te worden en alles achter te laten. 

Wat een uitdaging! Opstaan en wandelen in Gods bestemming. Betekent dat nu dat we niet moeten nadenken over waar we gaan en wat te doen? Wel, we hebben verstand gekregen en een vermogen tot communiceren. Laten we dat gebruiken om samen Gods weg te vinden en doen. Samen onderweg. Dat is niet alleen. Zinvol samenleven. Zoeken naar Gods plan. Er is niemand die beter weet wat goed voor ons is als Hij zelf. Hij daagt uit om in Zijn bestemming te lopen. Uitdagend genoeg volgens mij. 


Natuurlijk gaat het ons iets kosten. Maar niets doen dan slechts voor onszelf leven kost ons onszelf uiteindelijk. Immers wanneer we slechts onszelf zoeken zullen we verliezen wie we zijn. Wanneer we Hem zoeken zullen we onszelf uiteindelijk vinden. Hij is het immers die weet wat we nodig hebben en waar te zoeken. Dat is zinvol leven. 

Daar wil ik voor leven. Uitdelen en ontvangen. Niet om er praktisch beter van te worden, maar om er van uit te delen opdat ik niet beschaamd hoeft te staan als ik oud geworden ben of wanneer ik voor Gods troon zal staan. 

We hebben de keus te maken om goed te doen. Niet slechts voor onszelf, de onzen, dat is weinig hoopvol voor anderen. Laten we uitdelen zodat de wereld weet wie Jezus Christus is. Geweldige uitdaging!

Bewaak de grenzen van je hart

Bewaak je grenzen. Het id belangrijk te weten, te bepalen met wat je je wel bezighoudt en wat niet.  

Je kunt met van alles en nog wat bezig zijn, maar niet alles is goed voor je. Sommige zaken vergiftigen je hart en leven. Daarom zul je goede keuzes moeten maken. 

Weet je, het is gemakkelijk vergiftigd te worden met negativiteit. Wanneer je eenmaal bitterheid binnengelaten hebt en de deur gesloten hebt om lief te hebben. Voor je het weet gaan je gedachten in een negatieve spiraal naar beneden.

Het is goed je grenzen aan te geven. Uit te spreken voor jezelf, naar anderen. Duidelijk te hebben dat je kiest om lief te hebben bijvoorbeeld inplaats van haat. Kiezen om te delen, inplaats van voor je zelf te leven.

Waak over je hart, je leven en laat het niet negatief beïnvloeden of verzieken door de mening van anderen. Door bitterheid, teleurstellingen. 

Wees waakzaam! Pas op! Het is gemakkelijk negatieve zaken binnen te laten. Veelal gemakkelijker dan het positieve. Goed om duidelijke keuzes te maken voor je leven en waar je voor staat. Je richting te bepalen, voor het goede te kiezen. 

Bijeenkomst in de kerk zonder ontmoeting? 

Ik begrijp niet goed hoe het werkt. Ik bedoel het als vraagstelling om over na te denken enerzijds, maar ook als een praatstuk om mee te nemen, te overdenken, te bekijken, af te wegen, te luisteren naar wat God te zeggen heeft over hoe het er soms in de kerk aan toe gaat. 

Het is een specifieke boodschap. Misschien niet voor jou bedoeld. Gewoon lezen als je wil en anders ff overslaan deze keer. Prima. Misschien is het op jou van toepassing of ken je specifiek mensen op wie dit vsn toepassing zou kunnen zijn? Geef het door. Waarvoor al vast bedankt. 

Voor alle duidelijkheid. 

Het raakte me afgelopen twee weken om in de kerk te zitten waar we vele jaren van ons leven hebben door gebracht en waar enkele jaren ruim 200 tot 300 mensen wekelijks kwamen, nu na veel onrust afgelopen week nog zo’n 45 mensen in de dienst waren. 

 

Tja, … Wat moet je daar nu mee? Mensen die elkaar de kerk uit vergaderen. Zijn de mensen die er nu nog komen de laatsten der mohikanen ? De overlevenden in de strijd? De overwinnaars? Ze zitten er immers nog. Of is het andersom. De mensen die in al die jaren in en uit gegaan zijn? 

Ik geloof heel erg dat er geen winnaars zijn in deze. Van alles gebeurt waarbij oude leiders waarschijnlijk weer in hun oude functie mogen plaatsnemen. De vraag is of dit nu werkelijk de bedoeling is geweest of niet. 

Eerlijk gezegd geloof ik er ff niet meer in. Vele jaren gedacht dat deze specifieke kerk wel in ere hersteld zou worden. Waarom? Omdat ik geloof had dat werkelijk gelovige mensen met elkaar zouden moeten kunnen communiceren, eerlijk zouden zijn, vergevend en vergeving vragend voor de zaken die ze verkeerd hebben gedaan. Maar inmiddels zie ik het even niet meer zo. Ik geloof nog steeds in de zaken die ik zojuist heb genoemd. Ik geloof in Liefde. Niet onbewust schrijf ik het met een hoofdletter. In hoeverre is de liefde nu in genoemde kerk nog zichtbaar? Door elkaar na de zegenbede een hand te geven en een lied te zingen? 

Ik geloof er niet in. Ik geloof in Liefde niet als een gevoel, maar als daad. Ik bedoel: mooi als je elkaar een handje geeft bij een afsluitend lied, maar door elkaar in liefde aan te spreken. Zaken te bespreken die niet goed gaan. Niet om je gelijk te krijgen of om de ander gelijk te geven, maar juist met elkaar in gesprek te zijn en elkaar te ontmoeten. Niet dat jij of ik iets moeten, maar dat er ruimte is in acceptatie. Dat wanneer je iemand pijn hebt gedaan(bewust of niet) je sorry durft te zeggen en met elkaar onderweg wil gaan.

Het grote gebod en de opdracht van de kerk? Ga dus op weg en maak alle volken tot mijn leerlingen, door hen te dopen in de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest,en hun te leren dat ze zich moeten houden aan alles wat ik (Jezus) jullie opgedragen heb.


Hmm… Wat klopt er hier niet? Er zijn veel mensen op weg gegaan, maar niet vanwege het maken van leerlingen,maar om toevlucht te zoeken. Te schuilen, uit te huilen, etc… Omdat ze beschadigd zijn. Wat is het getuigenis? Wie zou zich laten dopen om bij een gemeenschap te horen die in wezen geen gemeenschap meer heeft met elkaar? En wie te leren onderhouden wat Jezus heeft opgedragen? Is dit geloofwaardig? 

Ik besef me goed dag dit een blog is die voor sommigen onbegrijpelijk is en voor anderen duidelijke taal.ik begrijp ook dat het voor sommigen een schop tegen het zere been is en voor anderen zou het misschien iets van herkenning en erkenning kunnen zijn, maar eigenlijk gaat het daar allemaal niet om. Want weet je? het gaat allemaal niet om mij of om jou! Het gaat allemaal om God. 


Wanneer ik dit zo schrijf bemerk ik dat ik de hoop die ik jaren heb gekoesterd los aan het laten ben. Ik bedoel niet dat ik de hoop verloren ben voor het Leven, ik Geloof nog altijd. Sterker nog, mijn geloof is veranderd, maar heeft een meer prominente positie gekregen in mijn leven. God gaat Zijn weg met mensen. Daar kunnen we ons bij neerleggen misschien, maar ik geloof dat God zulke zaken niet wil. Ik geloof dat Hij ons dwars door moeite wil leiden, maar dat we zullen moeten luisteren naar Zijn stem in ons leven. 

Ik ben er van overtuigd dat een kerk niet uit elkaar valt omdat we naar Gods stem luisteren, maar omdat er mensen zijn die tegen Gods stem in gaan en andere zaken prioriteit hebben gegeven. Voor sommigen geld wellicht dat ze in ere gesteld willen worden. Sommigen is dat wellicht gelukt in zekere zin, maar wat heb je er aan als vele mensen tussen wal en schip gekomen zijn.als velen beschadigd zijn.


Ik kan nog vele zaken benoemen over wat goed en fout is, maar ik vraag me af wat er zou moeten gebeuren. Er zijn veel gewonden gevallen. En er zullen er misschien nog enkele vallen. Ik heb met dit blog niet de intentie om schuldigen en onschuldigen aan te wijzen. Ik moet immers ook mijn hand in eigen boezem steken. Er is veel gebeurd. Mogen we nog iets van God verwachten? Mogen we het nog vragen? 

Ik moet denken aan het verhaal van lazarus. Staan we voor het graf samen met Jezus en roepen we met Jezus om Leven of laten we het voor wat is en zie je inplaats van Lazarus slechts een dood paard waar nog enkelen aan staan te trekken. 

De grote opdracht is een opdracht vanuit Genade, Liefde, Waarheid, Gemeenschap, Vergeving, Genezing, Herstel. 

Eerlijk is eerlijk, ik weet het allemaal even niet. Heb vaker in moeilijke situaties gestaan, maar verandering komt niet aanwaaien. Het vraagt om moed. De angst voorbij en de confrontatie in liefde aan te gaan. Je zelf. in Zijn naam, als het ware aan de kant te zetten voor de ander. De minste te zijn. Je kop willen buigen. 

Judas is jaren met Jezus meegelopen, maar ergens is het misgegaan. Zijn uitgangspunt was een andere. Niet Jezus had de eerste plaats in zijn leven, maar wellicht positie of zo. Hij wilde zijn eigen kop volgen wellicht. Wat was jouw uitgangspunt? Jezus zocht dienaars, vrienden, mensen die zich wilden laten omvormen tot … Liefhebbers van God en mensen. Niet van positie. Wat is mijn rol geweest en wat de jouwe? Heb ik het doel soms uit het oog verloren en mensen beschadigd? Dan bij deze vraag ik vergeving aan een ieder die ik heb beschadigd. Goed om het samen te bespreken en een nieuwe start te maken. Andersom wil ik ook luisteren naar anderen. 

Weet je…? Er is van alles aan de hand. Nu en de afgelopen jaren wellicht, maar niets doen, niets zeggen, kop in het zand, brengt dood voort. Maar wanneer we in Jezus naam de koppen bij elkaar steken en de minste willen zijn is verandering mogelijk. Dan is Leven mogelijk. Judas koos niet voor het leven. Maar waar kiezen wij met elkaar voor?

Gemakkelijk om nu te zeggen dat we voor het leven kiezen. Maar waaruit blijkt dat dan? Liefde is niet slechts gevoel, maar zijn vooral daden, keuzes, acties. 

In Jezus naam, kerk Leef!

Geroepen om te schitteren! 

Twijfel je nog steeds of je nu wel of niet geroepen bent? Misschien vandaag helder?  Kijk maar even als je wil. 

Neem je verantwoording (deel 5)

Roeping is niet iets wat je kan kiezen. Er is Iemand die roept. Jij bent de geroepene. Je bent gemaakt om te werken. Te creëren, te leiden, te organiseren, te herstellen, te ontwikkelen, ontdekken, te onderwijzen.

Waar mensen stoppen om te luisteren of gewoon de roepstem negeren, daar schakelen we onze ware gevoelens en verlangens uit. Uiteindelijk zal er een tijd komen dat je er spijt van krijgt. Stel je voor dat je op 85 jarige leeftijd op je elektrisch verstelbare stoel zit en je vraagt je af wat je van het leven hebt gemaakt. 

Iedereen verlangt er naar om ten volle te leven. In alle aspecten van het leven. Je kan een compromis sluiten en het met datgene doen wat je hebt of uitstappen in geloof dat God een plan heeft met je leven. Een plan waarvan je misschien een glimp hebt ervaren in je verlangens, je dromen, het genieten van de goede dingen die er reeds op je pad zijn gekomen.

Weet je? Er is niets wat meer voldoening geeft als uitleven waar je passie ligt, je roeping, je diepste verlangen, je droom. Tegelijk kan het ook enorm beangstigend zijn. Zo beangstigend dat heel veel mensen niet durven. Ze gaan de confrontatie uit de weg en daarmee verliezen ze een deel van wie ze zijn. God heeft hen immers geschapen om deze roeping waar te kunnen maken. Jammer! 

Het is jammer, teleurstellend, verdrietig wanneer mensen opgeven om hun roeping te volgen. Want wie verlangt er niet naar oprechte liefde. Liefde en roeping staan namelijk op een en de zelfde lijn. Want daar zijn we immers voor geroepen. Geroepen om lief te hebben, liefde uit te delen, ieders van ons op zijn of haar manier. Op je eigen plek, met jouw ervaringen, gaven en talenten en alles wat jouw mede gevormd heeft tot de persoon die je nu bent. 

God is liefde, Zijn liefde roept om uit te delen. Hij roept dat je opstaat en verantwoording neemt voor je eigen leven en voor wie jouw hulp nodig hebben om te leren om verantwoording te nemen. Wellicht niet een gemakkelijke taak, maar uitdagend. Is dat niet wat iedereen in wezen zoekt? Een specifieke uitdaging die bij je past? 

Je bent door God geroepen, je wordt uitgedaagd om te doen wat enkel jij kan doen. Jouw manier, jouw ding, jouw droom. Sta op en wandel! Of mooier nog… Sta op en schitter!!!! Dat is wat je namelijk mag doen. Je bent immers schitterend gemaakt.