Wat nou roeping? 

img_0477

We vervolgen de serie. Vorige keer over roeping begonnen. Nu verder. 

Wat nou? Deel 2

Als het gaat om leven vanuit de wetenschap dat je geroepen bent dan is dat enerzijds uitdagend en anderzijds iets waar je misschien niet op zat te wachten. Immers het kan natuurlijk niet zo zijn dat je geroepen bent en het daarbij laat. 

Als God roept dan gaan mensen bewegen. Dat kan niet anders. Toch bewegen een hoop mensen niet in hun roeping volgens mij. Ik zie veel mensen die allerlei zaken doen in geloof en kerk en zelfs met de beste intenties. 

Waar haal Ik dat vandaan? De Bijbel zegt dat God ons bij de naam geroepen heeft, maar beseffen we ons dat ook? Dus Erik, (of vul je eigen naam in op de plaats waar ik mijn naam heb gezet) ik heb een boodschap voor je. Sta op en wandel. Kom in beweging en ga het goede doen, breng Mijn evangelie. 

Mensen weten intuïtief wel dat ze geroepen zijn. Toch zoeken ze naar antwoorden. Ze proberen hun leven te leven en worden veelal opgeslokt door de dingen van alle dag. De dagelijkse beslommeringen. We worden overspoeld met dagelijkse zaken en daarbij komt al gauw de roeping al gauw buiten bereik te liggen. Ze lijkt onmogelijk in te passen of in ieder geval kost het iets om onze roeping na te leven. 

Veel mensen proberen er maar iets van te maken. Ik bedoel dat ze waar mogelijk een soort van compromis met zichzelf en ze hopen dat God hier genoegen mee zal nemen. Ze proberen naast de normale dagelijkse beslommeringen nog iets voor God te doen zover dat het past in het leven van dat moment. 

Hierdoor is er mi een vervlakking van het geloof ontstaan. Juist in de westerse wereld waarin wij leven zien we juist dat geloof en leven een soort van vereniging is geworden van gelijkgestemden inplaats van een werkelijke eenheid die samen aan het werk wil gaan om God te dienen van binnenuit. Niet het hart gevuld met Gods Geest van liefde is het uitgangspunt, maar de ruimte die onze agenda ons biedt.

Toch zien we dat mensen verlangen naar meer. Naar vervulling van diepe verlangens. Angst houdt echter velen van ons in de greep. Angst om niet de agenda te laten heersen over ons leven, niet wat “men” van ons verwacht, of ons werk …uitstappen kan, maar het besef dat we allerlei “verplichtingen” hebben houdt mensen veelal vast. Is dat de greep van satan op ons leven? Of is het gewoon ons eigen denken? Onze ratio. 

Wat nu als God gewoon zou vragen te doen wat Hij zegt? Ik geloof dat dit is waar het om gaat. Dat is misschien lastig, maar heb je een keus? Ik geloof het wel. We kunnen ons leven invullen op onze eigen manier, maar ook op Gods manier. Ik vraag me af of we bereid zijn eigen maniertjes los te laten. Wat denk jij? 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s