Geroepen om te dienen 

Vorige keer gehad over meervoudige roeping. Je bent geroepen, of je het nu wel of niet wil zien. De vraag is echter of duidelijk is waartoe je bent geroepen. 

Letterlijke roep? Deel 4

Er is nogal wat onduidelijkheid omtrent roeping. Sommige mensen willen gewoonweg dat je hele dagen in de kerk te vinden bent. Ze roepen dan dat God dienen betekent dat je actief in de kerk bent. Hmm… Ik geloof dat je in de kerk je roeping zou kunnen uitoefenen soms. Niet iedereen wordt geroepen als dominee of koster. De meeste mensen zullen elders hun roeping moeten uitleven. Op je werk bijvoorbeeld. In je gezin. Ik weet niet waar en hoe God jou roept op dit moment, maar hij roept je. 

Veel mensen zitten (letterlijk) te wachten tot er een stem uit de hemel klinkt die exact zegt wat ze zouden moeten doen. Ik ben er van overtuigd dat God niet van dat soort wachten houdt. Ik geloof dat roeping alles te maken heeft met de keuzes die je in het leven maakt. Dat je de bewuste keuzes in het leven met Hem maakt of niet.het betekent God vragen naar de weg en op die weg gaan wandelen en doen wat er te doen is. God zal je gebruiken en je zult gaan ontdekken wat je roeping is. Je kan je bekwamen. 

Ik moet ff denken aan een paar mensen. Moeder Theresa bijvoorbeeld. Ze ging gewoon voor mensen zorgen, voor hen die buiten aan hun lot overgelaten waren. Hoe was ze daar gekomen? Ze had gekozen om voor God te gaan en was bewogen met deze mensen en is gaan werken. Uiteindelijk bleek dat het haar roeping was.

Bono van U2. Is gaan zingen en al gauw bleek zijn betrokkenheid met onrecht in de wereld. Is hij zanger? Ja natuurlijk, maar ik geloof dat zijn roeping breder ligt dan dat. Dior zijn rol kreeg hij de kans mensen te bereiken en te helpen, onderwerpen bespreekbaar te maken die anderen niet op de agenda konden krijgen. 

Zijn we geroepen om beroemd te zijn? Zeker niet, ik ken mensen die in hun roeping wandelen. Mensen die met jongeren werken en hun aanspreekpunt zijn. Gewone bouwvakker die dit als zijn taak ziet en passie heeft voor deze lui en ze te vertellen dat er iemand is die van ze houdt. Ik ken mensen in de zorg, die mensen verzorgen niet omdat het hun baan is, maar omdat ze om mensen geven. Ik ken een jurist die met zijn gaven en talenten mensen helpt die vastgelopen zijn vanwege allerlei problematiek in hun leven. Ik ken mensen die van alles hebben gedaan en meegemaakt en die hun ervaring inzetten en zich met mensen bemoeien omdat er niemand is die naar ze omkijkt. Ik kan nog meer voorbeelden geven. 

Ik kan ook voorbeelden heven van mensen die hun roeping mislopen omdat ze niet bezig zijn met wat God wil, maar met eigen voordeel. Of bang zijn te verliezen wat ze hebben. Die thuis zitten te wachten op de dingen die komen gaan, maar die wanneer ze niet in beweging komen nooit zullen gebeuren. Ze grijpen zich vast aan vrome woorden en teksten. Profetieën van mensen ed. Maar God volgen betekent dat we Gods stem prioriteit geven boven eigen verlangens, gevoelens en gedachten. 

Ga op reis. Kom in beweging! Onderzoek je gave, je roeping. Het zal helder worden. Misschien niet dat je het exact kunt omschrijven. Ik had eens een gesprek met iemand die me vroeg wat mijn roeping was. Ik kon het niet benoemen. Het was ook een vraag die hypothetisch bedoeld was. Hij wilde me aan het denken zetten on in beweging te komen. Hij vroeg me mijn ogen te sluiten en me de mensen voor te stellen voor wie ik iets zou kunnen betekenen. Vreemd genoeg, was het een helder beeld! 

Nog altijd kan ik de doelgroep niet direct omschrijven, maar ik zou de mensen aan kunnen wijzen. Mijn hart warm alsnog aan deze mensen denk. Daar ligt mijn roeping. Waar ligt de jouwe

Advertenties

Potentieel van voor  het begin! 

Durf je los te laten was wat ik in mijn vorig blog zei. Loslaten? Wat dan loslaten? Wat houdt ik dan vast? Of gaat het om gewoon te gaan staan voor wie ik ben en te doen? We gaan nu ff verder kijken. 

Best risicovol allemaal! Deel 3

Mensen die in of vanuit hun roeping willen gaan leven riskeren best een hoop. Immers je zet iets belangrijks in ten overstaande van anderen. Daarmee neem je risico. Zoals in eerdere blogs gezegd, niet iedereen wil zulke risico’s lopen. Liever een leven met een masker. Liever niet tot volle ontplooiing komen en de huidige situatie accepteren dan te bewegen richting de plek, de situatie waar ze in wezen voor geroepen en dus bedoeld zijn. 
Het is een stuk gemakkelijker om te blijven waar je bent als alles goed gaat en je alles hebt wat je hart begeert. Toch komt niemand daar echt mee weg. Ieder mens maakt dingen mee die hem of haar bepalen bij de vraag; is er meer tussen hemel en aarde? Wat is het doel van mijn bestaan? Wat moet ik hier nu mee, met deze omstandigheden? 

Ieder mens heeft de keus om te blijven zitten waar hij is of op weg te gaan. Op zoek naar; wie ben ik? Waarom beste ik eigenlijk? Ik denk dat we spreken over groei , geestelijke groei. 

Veel mensen groeien zoals ieder mens groeit. Ze ontwikkelen zich op bepaald gebied van het leven prima. Ze groeien lichamelijk en maatschappelijk, misschien zelf in kennis, maar groeien ze geestelijk? Maw, zijn we geroepen om ons vol te eten elke dag? Of om maar dingen te kunnen kopen? Of om veel te weten? 

Roeping an sich vraagt niet om deze dingen. Ze kunnen aanvullend zijn, maar het gaat om de intentie, het hart van de zaak, passie. Wat nu als je alles hebt: eten en drinken in overvloed, geld om je te kleden en ergens te wonen, de kennis om van alles te begrijpen, maar je mist de kern van het hele verhaal? Wat dan? 
Misschien heb je er over gedroomd. Misschien is er dat verlangen. Misschien ben je zelfs ooit op zoek geweest, maar ben je de passie verloren. Misschien is je hart vertroebeld door zaken waar ik geen weet van heb. Misschien is de kern van je leven dusdanig geraakt dat je het hebt opgegeven om werkelijk op weg te gaan. Je blijft waar je bent omdat je weet wat je hebt. 

Denk dat het grootste probleem voor groei is dat we wel zouden willen, maar dat op weg gaan ook betekent dat we moeten achterlaten. Achterlaten terwijl we nog niet goed weten wat precies te verwachten. Op weg gaan is een stap in geloof zetten, maar is dat te vertrouwen? 

Veel mensen gaan daarbij af op gevoelens en gedachten. Ik geloof dat je door God zelf reeds geroepen bent. Je bent geboren en dus heeft God je gewild. Sterker nogHij heeft je bedacht om voor Hem te leven. Dit is misschien mooi gezegd,maar er is meer. Hij heeft je ook vrijgekocht door Jezus Christus. En wil je vullen met de Heilige Geest. 
Je roeping is dus meervoudig! Allereerst en je als mens geroepen om voor Hem te leven vanaf de geboorte, maar door Jezus ben je geroepen om als verlost mens te leven. Vrij van schuld, schaamte, zonde. En als zijn kind ben je geroepen om vervuld te leven door Zijn Geest. 

Er is genoeg potentieel om werkelijk tot je doel te komen. De verlangens van je hart gaan voorbij aan wat je hebt. Ze willen je brengen naar datgene wat God voor jou in petto heeft.Hij verlangd ernaar dat jij tot je doel gaat komen en geeft je de kracht van Zijn Geest. Het gaat hier om leven met een hoofdletter . 

Wat zou het tragisch zijn, wanneer je op een dag wakker wordt en je beseft dat je je hele leven hebt doorgebracht met het in stand houden van een levensstijl die veilig en vertrouwd was, maar waaruit het leven langzaam is weggeëbd. 

Het is mijn verlangen dat ik aan het eind van mijn leven ik misschien geen geld heb, maar mensen die me herinneren omdat ze door iets van wat ik deed of heb gezegd God hebben mogen ontdekken. Jezus hebben leren kennen en er op uit zijn gegaan onder de kracht van de Heilige Geest en anderen verteld hebben van Gods oneindige liefde en het doel van hun leven. 

Wat nou roeping? 

We vervolgen de serie. Vorige keer over roeping begonnen. Nu verder. 

Wat nou? Deel 2

Als het gaat om leven vanuit de wetenschap dat je geroepen bent dan is dat enerzijds uitdagend en anderzijds iets waar je misschien niet op zat te wachten. Immers het kan natuurlijk niet zo zijn dat je geroepen bent en het daarbij laat. 

Als God roept dan gaan mensen bewegen. Dat kan niet anders. Toch bewegen een hoop mensen niet in hun roeping volgens mij. Ik zie veel mensen die allerlei zaken doen in geloof en kerk en zelfs met de beste intenties. 

Waar haal Ik dat vandaan? De Bijbel zegt dat God ons bij de naam geroepen heeft, maar beseffen we ons dat ook? Dus Erik, (of vul je eigen naam in op de plaats waar ik mijn naam heb gezet) ik heb een boodschap voor je. Sta op en wandel. Kom in beweging en ga het goede doen, breng Mijn evangelie. 

Mensen weten intuïtief wel dat ze geroepen zijn. Toch zoeken ze naar antwoorden. Ze proberen hun leven te leven en worden veelal opgeslokt door de dingen van alle dag. De dagelijkse beslommeringen. We worden overspoeld met dagelijkse zaken en daarbij komt al gauw de roeping al gauw buiten bereik te liggen. Ze lijkt onmogelijk in te passen of in ieder geval kost het iets om onze roeping na te leven. 

Veel mensen proberen er maar iets van te maken. Ik bedoel dat ze waar mogelijk een soort van compromis met zichzelf en ze hopen dat God hier genoegen mee zal nemen. Ze proberen naast de normale dagelijkse beslommeringen nog iets voor God te doen zover dat het past in het leven van dat moment. 

Hierdoor is er mi een vervlakking van het geloof ontstaan. Juist in de westerse wereld waarin wij leven zien we juist dat geloof en leven een soort van vereniging is geworden van gelijkgestemden inplaats van een werkelijke eenheid die samen aan het werk wil gaan om God te dienen van binnenuit. Niet het hart gevuld met Gods Geest van liefde is het uitgangspunt, maar de ruimte die onze agenda ons biedt.

Toch zien we dat mensen verlangen naar meer. Naar vervulling van diepe verlangens. Angst houdt echter velen van ons in de greep. Angst om niet de agenda te laten heersen over ons leven, niet wat “men” van ons verwacht, of ons werk …uitstappen kan, maar het besef dat we allerlei “verplichtingen” hebben houdt mensen veelal vast. Is dat de greep van satan op ons leven? Of is het gewoon ons eigen denken? Onze ratio. 

Wat nu als God gewoon zou vragen te doen wat Hij zegt? Ik geloof dat dit is waar het om gaat. Dat is misschien lastig, maar heb je een keus? Ik geloof het wel. We kunnen ons leven invullen op onze eigen manier, maar ook op Gods manier. Ik vraag me af of we bereid zijn eigen maniertjes los te laten. Wat denk jij? 

Je bent geroepen. Hoor je dat?

Ik geloof dat je geroepen bent. Je hebt een roeping op je leven! Wat betekent zo’n opmerking? Waar gaan we heen? Ik heb nog geen idee wat de komende blogs gaan brengen, maar dit is een start van een nieuwe serie. 


Roeping. Deel 1

Uit je comfortzone. Opstaan. In beweging komen. Iets buitengewoonst doen. Uitstappen in geloof. 

Ik heb geen idee natuurlijk wat er qua gedachten bij je leeft aangaande dit soort onderwerpen, maar ik geloof dat veel mensen bang zijn geconfronteerd te worden. Ze zullen mijn blogs of onzin vinden misschien,of ze vinden het interessant, maar eigenlijk maakt het niet zoveel uit. Wat uitmaakt is; is dat mensen in beweging zouden moeten komen als ze net als ik geloven dat ze geroepen zijn om bijzonder te zijn.

Natuurlijk maakt ieder mens zelf de keuze om in de roeping van zijn leven te gaan wandelen, maar logisch is dat men soms bang kan zijn. 

Veel mensen zijn bang om te falen. Anderen zijn bang dat ze het niet waard zijn om een bepaalde mate van verantwoording te dragen. Nog anderen willen gewoon niet voor anderen verantwoordelijk zijn. 

De vraag is echter of we onze roeping kunnen mislopen? Ik geloof het wel. Nml. Wanneer we niet wandelen in Gods bestemming voor ons leven! Wat betekent dat? Nou zoveel als: wanneer we niet doen waartoe God ons geroepen heeft,  dan zullen we allereerst Hem gaan missen in ons leven. Je zult wellicht niet direct, maar op den duur Zijn inspiratie en Geest missen in dat wat je doet. 

Veel mensen lopen niet in Gods bestemming, maar hebben zich een bediening aangemeten die niet passend is. Wellicht dat dit de bottleneck is waar veel gelovigen en kerken kapot lopen. Ze doen allerlei zaken waarvoor ze niet geroepen zijn. 

Weet je? Wanneer we doen waarvoor we geroepen zijn, dan zullen we bijzondere dingen meemaken, allereerst zullen we ontdekken dat God ons wil gebruiken om Zijn werk hier op aarde te doen. We zullen wonderen zien gebeuren. 

Natuurlijk kunnen we in eigen kracht een bediening opzetten, maar veel meer impact zal er zijn wanneer Gods Geest ons leidt om onze vaardigheden in te zetten. Alles wat hebben meegemaakt. Alles wat er is gebeurt, keuzes die voor ons zijn gemaakt, maar ook die we zelf hebben gemaakt zullen uiteindelijk onze bestemming bepalen, maar in Christus is deze reeds bepaald. 

Dat klinkt heftig nietwaar? Denk er nog maar  eens over. Verder in een volgend blog hierover. 

Liefde,het vuur van Pinksteren 

God heeft je uit liefde gemaakt.Hij heeft je gewild, bedacht en heeft de potentie in je gelegd om te leven.

Liefde is het uitgangspunt voor leven. Gods liefde gaat verder dan geboren worden, werken en sterven

Misschien denk je dat ik rare opmerkingen maak wanneer ik zeg dat gewild, bedacht en dat je kan leven ten volle, maar dit is wat werkelijk waar is. 
Je bent niet zomaar ergens ontstaan uit niets. Toevallig of zo. Je bent gewild, bedacht! Zoals een man en vrouw samenkomen en tot de conclusie komen dat ze meer willen in hun relatie. Ze besluiten om hun liefde voort te zetten niet slechts samen te zijn, maar een gezin te stichten. Ze verlangen er naar dat hun liefde vorm krijgt in een kind. Ze zijn intiem en in die intimiteit en liefde gaan ze verder, ze willen hun liefde laten groeien. Het mag levend worden.

Gods liefde is zelfs nog groter en includes ieder mens. Hij wil je en in zijn grote liefde heeft een plan bedacht. Namelijk dat jij geboren zou worden en zou leven. Meer dan dat Hij verlangd er naar vanaf het begin om jou voor altijd bij zich te hebben. Dat je werkelijk zou leven. Leven ten volle. Alles wat je doet en meemaakt is daar een onderdeel van. 

Weet je? Gods liefde werd volledig duidelijk aan het kruis. Een wrede gedachte wellicht, maar God kon niet anders dan tot het uiterste gaan. Hij wilde dat jij volledig zou leven en ging daarvoor tot het uiterste en gaf zichzelf in Christus. Jij mag leven ten volle in Hem. 

Liefde is het uitgangspunt voor leven. Gods liefde gaat verder dan geboren worden, werken en sterven. Hij wil je optillen en je een plaats geven in Zijn koninkrijk. Jij bent Zijn kind. Al voor jou ouders het verlangen hadden had Hij jou al bedacht en wilde Hij jou zoals je bent. 

Met Pinksteren wordt des te meer duidelijk dat Hij niet gekomen is om iets te maken zonder doel, maar juist dat jij en ik tot ons doel komen. Leven is iets, maar Leven waarvoor Je bedoeld bent is iets geweldigs. Je kunt geloven dat je eeuwig mag leven, maar er is meer.

Leven ten volle, zinvol leven. Je bestemming is niet om ergens als je sterft nog te blijven voortbestaan, maar je mag werkelijk tot je doel komen. Liefde is het doel van bestaan. Geliefd zijn, lief te hebben en liefde uit te delen. 

We kunnen natuurlijk liefde geven, maar wat als je Gods eeuwige liefde mag uitdelen?gewoon door wie je bent en in wat je doet? God heeft Zijn Geest gegeven, dwars door de dood, in nieuw leven verrezen wil Hij dat jij en ik nieuwe kracht zullen ontvangen. Goddelijke kracht..

Wij worden heen goden, maar we mogen weten kinderen van de enige levende God te zijn en in Hem mogen we weten dat Hij ons wil bekrachtigen met Zijn Heilige Geest. Hierdoor mogen we in Zijn naam Zijn liefde delen met een ieder. We ontvangen de kracht om anderen te vertellen van Zijn liefde, uit te delen van die liefde, te genezen uit naam van de Liefde van God. Te Herstellen en te bevrijden in Jezus naam. 

In Jezus is Gods liefde voor ons werkelijk duidelijk geworden. In die naam mogen we Liefde ontvangen en uitdelen. Er is geen andere naam dan de naam van Jezus. Er is geen grotere liefde dan Zijn liefde voor ons. De kracht van Zijn liefde maakt dat we mogen roepen dat Hij Heer is en Zijn Liefde ongeëvenaard is tot in alle eeuwigheid! 
AMEN! 
 

Hypothetisch 

Hoeveel houdt jij van anderen? Dit vraagt niet om een getal of manier, maar is meer hypothetisch bedoeld, maar wel om er even over na te denken.

Ik geloof dat we door God bedacht en gemaakt zijn om Hem lief te hebben en anderen om ons heen. 

Weet je veel mensen gaan naar de kerk om daar aan God en anderen te laten zien hoeveel ze van Hem houden. Dat klinkt gerechtvaardigd toch? Toch is het de vraag of dit de manier is. Ik bedoel dan: bidden, handen in de lucht, anderen zien voor een dag in de week, bijbel lezen, luisteren naar een preek, etc…

Ik geloof dat we door God bedacht en gemaakt zijn om Hem lief te hebben en anderen om ons heen. Dan nu nogmaals de hypothetische vraag: hoeveel houdt je van anderen? 

Wanneer we de Bijbel lezen dan zien we hoe Jezus zijn Vader liefhad en hoe Hij mensen liefhad. ( en nog heeft ) wanneer we het nieuwe testament lezen dan zien we dat men omzag naar elkaar en met elkaar deelden. 

Ik zeg: het een kan in wezen niet zonder het ander, maar daarvoor zullen we eerst Gods liefde voor ons ook moeten aanvaarden.  

De bijbel zegt: Wij hebben lief omdat Hij ons eerst heeft liefgehad. Hij is dus de bron van liefde. In Jezus laat Hij dat zien in de hoogste vorm. 

Gods liefde is zichtbaar doordat Hij alles heeft gegeven aan de ander, aan ons. Onze liefde is niet onbelangrijk, ontoereikend meer. On Jezus Christus is deze bereikbaar om te ontvangen, maar dit kan slechts wanneer we het handen en voeten geven. Niet enkel in de kerk met opgeheven handen, maar door het te delen op de plek waar je bent. 

Vrijheid om geliefd te zijn! 

Vrijheid is een hot item dezer dagen. Vrijheid van meningsuiting, vrijheid van geloof, vrijheid om te kunnen doen en laten wat we willen. De vraag is of dit alles vrijheid is of is ze eigenlijk slechts een egoïstische gedachte om te kunnen doen wat we zelf willen? 

De enige manier om werkelijk vrijheid te ervaren is om werkelijk diep van binnen te weten dat je geliefd bent.

Als we vanuit een ander perspectief kijken naar wat vrijheid is, kom ik tot een andere visie. Echte vrijheid is een leven vrij van angst, zorgen, schuld, wrok, bitterheid en zelfs vrij van de angst voor de dood. Wat zou het geweldig zijn als je vrij zou zijn om helemaal je zelf te zijn.

De enige manier om werkelijk vrijheid te ervaren is om werkelijk diep van binnen te weten dat je geliefd bent. Iemand schreef het volgende: “in de liefde is geen plaats voor angst. In tegendeel, de volmaakte liefde verdrijft de angst.”
Weet je geliefd zijn en anderen liefhebben kan beangstigend zijn. Vreemd als ik dit zo benoem terwijl ik net gezegd heb dat de volmaakte liefde angst verdrijft nietwaar? Toch is het goed om te weten dat dit dan weer vanuit egoïsme voortkomt. We willen veelal vastpakken, controleren, bepalen. Liefde echter laat los, geeft ruimte, denkt niet aan zichzelf, maar acht de ander hoger dan zichzelf. Er is niets groter dan liefde opofferende liefde. 

Opofferende liefde gaat niet over je laten gebruiken of misbruiken. Het gaat over keuzes maken ten goede van de ander. Ze geeft zonder verwachting. Ze geeft vanuit verlangen liefde te tonen, ze is genadig en vergeeft. 

Diep? Onbereikbaar volgens jou? Ik geloof in deze liefde en weet uit ervaring dat ze bestaat. Ben ik zo bijzonder, vrij en liefdevol? Nee, maar ik leer om meer lief te hebben, te groeien in delen, anderen te waarderen om wie ze zijn, los te laten omdat ik weet bijzonder geliefd te zijn door Iemand die alles voor me heeft gegeven. Het heeft mijn hart en leven veranderd.