Durf leven toe te laten!

img_0342-2

Walt Disney maakt reclame met de volgende leus: Durf te dromen! Nu geloof ik dat we mogen dromen. Dat we verlangens mogen hebben en dat er in onze dromen en verlangens iets ligt van de mogelijkheden die God in de mens heeft gelegd. Het creatieve, het uitdagende, het verlangen naar….   
God laat ons in onze dromen, verlangens wellicht iets proeven van de mogelijkheden die we als mens hebben wanneer we Hem ons leven binnen laten. Hij toont ons iets van Zijn hart voor ons en daarmee ook de mogelijkheden die we met Hem hebben in ons leven. 
Toch gaat mijn blog niet over de mogelijkheden. Hoewel ik geloof dat God geweldige mogelijkheden biedt is er volgens mij een manier van denken in de kerk binnen gekomen die een soort van idee geeft dat God zijn kinderen slechts een mooi leven zal geven. Ren leven als een sprookje. Een roze wolk. Geen ellende maar liefdevolle zaken en mensen. Knuffels en liefdevolle woorden. Levenslange vriendschappen en ridders die jonkvrouwen redden, huizen als kastelen met mooie wagens, kinderen die precies doen wat je zegt en mensen die niet ziek worden of doodgaan. 

Weet je, ik geloof dat God niet een man is in het wit met een lange baard. Ik geloof dat God mooier en tegelijk beter is dan dat. Groter en meer persoonlijk. Ik geloof dat Hij zoveel van ons houdt dat we Hem mogen ervaren in alle aspecten van het leven. 

Wat bedoel ik? Ik probeer woorden te geven aan het feit dat ik geloof dat God bij ons is in alles, maar ook aan het feit dat geloven niet een manier van leven is dat wanneer ernaar genoeg en hard genoeg wensen God ons zal geven wat we bedacht hebben. Wellicht is dat veelal waardoor mensen teleurgesteld raken in God. Ze krijgen niet waar ze om vragen. 

  Beetje raar als ik dit zo noem terwijl Jezus juist zegt dat we niet ontvangen omdat we niet bidden. Zeg ik nu iets wat ingaat tegen de Schrift? Ik ben er van overtuigd dat dit nu juist is wat Jezus bedoeld. 
  Veel mensen sluiten zich bij de kerk aan vanwege de voorrechten die ze er door denken te ontvangen. Natuurlijk verlangen we in eerste opzicht allemaal naar liefde, geluk, geborgenheid, etc.. Veel mensen weten dit dan ook in allerlei bijbelteksten te verpakken. Toch is dit een manier van geloven wat niet waarachtig is. Christus onwaardig zelfs. 

Deze wereld is voor een ieder gelijk. Een plek met de nodige pijn en verdriet. Mooie momenten en gelukzalige dingen. Veel mensen denken dat zegen zit in de prachtige liefdevolle momenten, de wonderbaarlijke dingen die we meemaken en een speciaal gevoel wat we er bij ervaren. 

God is echter niet een God van enkel mooie momenten. Wel van liefde en relatie. In elk moment van ons leven houdt Hij van ons en is Hij er en laat zich vinden. Ik geloof zelfs dat Hij zich juist in moeilijke momenten het meest toont aan mensen. Dat Zijn zegen niet zit in wat we van Hem zouden krijgen in have en goed of in veel vrienden of een goede baan, maar in het feit dat je hebt wat nodig is. Dat je gezien wordt door Hem ook als er niemand is die je ziet. Dat je mag weten geliefd te zijn als iedereen je in de steek gelaten heeft. Dat je weet dat de pijn die je ervaart door Hemzelf gedragen is en dat Hij weet wat je doormaakt. 

  Begrijp je wat ik bedoel? Misschien vreemd voor je om dit te lezen? Ik wil duidelijk maken dat Gods grootste zegen niet zit in de voorspoed die je meemaakt in het leven, maar de grootste zegen zit in diepe pijn, verdriet en afwijzing, vernedering en dood. waar God afwezig lijkt komt het grootste wonder. leven! 

Het mooiste van het leven zit niet in de lach, maar in de tranen. In de wetenschap dat lijden niet zinloos is. Niet in het feit dat er buiten de hel ook een hemel is, maar in het feit dat we naar mensen toe mogen gaan en met hen in de omstandigheden mogen huilen en hen meenemen naar Christus in de pijn.

 
 Weet je geluk is niet zo veel mogelijk lachen. Geluk is mogen weten dat God jou wil gebruiken. Jou pijn en moeite wil gebruiken om anderen in Hem te brengen. Dat lijkt verdrietig als ik dat zo schrijf misschien, maar het geeft voldoening en een lach welke verder gaat. Ken je dat ? Dat je moet lachen en huilen tegelijk? Bijvoorbeeld iemand ligt op sterven en hij vertelt je dat hij van je houdt bijvoorbeeld. Of je hebt enorme ruzie en je vindt het erg lastig om toe te geven dat je verkeerd bent geweest en je zegt sorry. De pijn is er nog, maar ook een gevoel van overwinning. 

Denk er eens over na. Geluk, echt geluk ligt niet hard lachen, maar in een glimlach en een traan. Dan weet je; Hij is er bij! Durf je Leven toe te laten? hem? 

  

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s