Motivatie?

Hoe gaat het met je? Iemand die ik ken zegt altijd dat het in zijn leven nooit echt goed gaat. Andere mensen zeggen juist altijd dat het goed met ze gaat. Wat doe jij? Hoe kijk jij ? 
Het is gemakkelijk je in het negatieve te laten meevoeren. Ik bedoel dan dat je gefixeerd kunt zijn op allerlei zaken die onmogelijk lijken of te zwaar. 

Natuurlijk is het handig zaken zo objectief mogelijk te bekijken, maar dit lukt vaak niet in bepaalde gevallen. De vraag is; waar vertrouw je dan op? 

De nadruk op alle negatieve zaken leggen maakt dat het niet gaat lukken wat we voor ogen hebben.blindelings ergens instappen zonder er over na te denken is ook niet handig. 

Durf je de feiten onder ogen zien? Dat betekent de plussen en minnen bekijken. Daarbij is het belangrijk te bekijken of je het wel werkelijk wil. Heb je er werkelijk vertrouwen in dat je het kan? Dat je het wil? 

Wanneer je werkelijk gemotiveerd bent, Gepassioneerd, dan is er veel meer mogelijk dan je voor mogelijk had gehouden. De vraag is echter wat is je passie, waar leef je voor? Waarom doe je wat je doet. Wat is de zin van datgene wat je wil of doet? 

Advertenties

Identiteit ontdekken

Vandaag , de dag dat ik dit schrijf , is het zondag. De dag dat veel mensen vrij zijn, maar steeds meer dan vroeger waarin gewoon gewerkt wordt. De maatschappij draait in sneltreinvaart door. Rust is een item die bewust gezocht moet worden. Was de zondag een dag van rust, is ze nu geworden tot een dag om toch nog even wat boodschappen te doen of andere zaken die door de wereld in alle drukte de aandacht niet hebben gehad. hieruit kan de vraag naar voren komen waarom we zo hard werken als we niet de tijd hebben om er werkelijk van te genieten. Waarom zo hard en zo veel bezig zijn? Waarom sloven we ons zo uit? Wat is de zin van dit alles? 

Misschien verdien je lekker en hebt eigenlijk best een leuke baan, maar blijft er iets knagen naar voldoening en er mogen zijn zonder tegenprestatie. 

Weet je? Het is gemakkelijk om met allerlei oplossingen te komen. Conclusies te trekken, maar daarmee veranderd je leven niet. De maatschappij veranderd niet. De vraag niet. Wat wel verandering brengt is hoe we omgaan met wat we belangrijk vinden wanneer we veranderen in prioriteit. Wanneer prioriteiten liggen in financiële zekerheid zullen we wellicht meer verdienen, maar niet onze identiteit ontdekken. Wanneer we onszelf meer ochtend op ons werk om daarin erkenning te vinden, zal dat wat we vinden wellicht een baan met aanzien zijn, maar nooit de erkenning van wie je als mens bent. 

Niet echt stimulerend zul je denken wellicht. Om werkelijk zin te voor ons leven en onze identiteit te vinden zullen we het niet moeten zoeken in wat we allemaal doen. Al kan wat we doen een belangrijke aanvulling worden op wie we in wezen zijn.

Weet je, om je zelf te ontdekken is het goed om niet te blijven hangen in wat je doet. Dat is namelijk niet wie je bent. Ook wat anderen zeggen dat je bent is niet wie je bent, maar kan wel bevestigen soms. Ook wat je hebt vergaard aan spullen of positie maakt je niet tot wie je bent. Goed om eens na te denken wat er zou gebeuren als je niet meer kunt doen wat je doet. Wat gebeurt er als anderen slecht over je spreken of je iets aandoen? Wie ben je dan nog? Wie ben je als je spullen of positie wordt afgenomen? Weet je dan nog wie je bent? Hoe zit het met acceptatie van je zelf op dat moment?

Goed om eens te kijken wat werkelijk belangrijk is in het leven. Te ontdekken dat je er gewoon mag zijn. Jij bent bijzonder. 

Bevrijding

Een nieuwe weg inslaan is een hele uitdaging. Niet altijd gemakkelijk overigens. Het vraagt om dingen op een andere manier te doen dan je gewend bent. Eerst is het belangrijk te erkennen dat je dingen anders zou moeten doen om te veranderen. Immers, als je blijft doen wat je altijd hebt gedaan zal de uitkomst hetzelfde zijn.

Een van de dingen waarin verandering belangrijk is is hoe je met anderen omgaat. Wellicht was je geneigd om een schifting te maken in goede en slechte mensen. Mensen die goed voor je waren en mensen die jou iets hebben aangedaan. Wat zou het veranderen als je niet zou schiften?                                                               Wat zou het bijzonder zijn wanneer je mensen op een andere manier zou gaan bekijken. Als feilbaar zoals je zelf feilbaar bent. Als mensen die fouten maken zoals je zelf ook fouten maakt. Dat zou best eens een heftig besluit kunnen zijn. Wat echter niet wil zeggen dat je alles moet accepteren wat anderen gezegd of gedaan hebben. 

Wat ik wil zeggen is: door dingen op een rij te zetten en te benoemen naar je zelf, de dingen die je hebt meegemaakt met mensen en waarin je teleurgesteld over bent mee te nemen blijf je in een welbekend rondje. Door ruimte te geven aan mensen en jouw gevoelens wordt je weliswaar geconfronteerd, maar kan je er ook richting aan geven. 

Vergeving is een stap die bevrijdend werkt. Je zou niet zomaar een sorry moeten accepteren, maar vanuit een diep besef dat wat jou is aangedaan, je wellicht een tijdlang vastgehouden heeft, maar dat je daar niet beter van geworden bent, al had je het wellicht ff nodig. Het gaat niet om het wegvagen van gebeurtenissen, maar om onder ogen zien dat oude patronen, oude oplossingen bieden. 

Wellicht heb je het nodig om zelf ook toe te geven dat bepaalde zaken in je leven ook niet goed waren. Niet goed naar anderen, maar ook naar je zelf. Wat zou het een ruimte geven als die zaken allemaal los zouden komen en niet meer een rol zouden spelen in je leven, maar juist een springplank naar het echte leven. Wat een verandering! 

Ik begrijp dat je hier best tegenaan zou kunnen lopen en dat dit best heftig is allemaal. Maar bedenk wat een ruimte het je zou kunnen geven. Bevrijding!

Nieuwe kansen

Hoe gaat het met je? Hoe gaat je dag worden? De rest van je leven? Welke keuzes maak je voor je leven? Oude voet verder of een nieuwe start? 
Veel mensen doen wat ze altijd hebben gedaan. De uitkomst is dan ook altijd van hetzelfde. Wat nu als je eens iets heel anders zou doen? Wat zou er gebeuren? 
Iedere keuze brengt bepaalde gevolgen met zich mee. Dus ik bedoel niet dat men zich ergens in moet storten zonder nadenken en de gevolgen er van naast je neer te leggen.

Toch nieuwe manieren, andere benaderingen brengt ander perspectief. Nieuwe mogelijkheden en kansen. Verandering die je misschien kunt inschatten, maar die zeker anders lopen dan je had gedacht. 

Oude wegen komen uit op dezelfde plaatsen. Nieuwe wegen op plaatsen die je niet kent of slechts van wat anderen je hebben verteld. Van horen zeggen. 

Misschien plaatsen waar je altijd al hebt willen komen? Misschien wil je slechts je oude wegen verlaten om wat voor reden dan ook. Zoek de juiste weg. Start je echte leven vandaag en ga op zoek naar die ene weg.

Durf leven toe te laten!

Walt Disney maakt reclame met de volgende leus: Durf te dromen! Nu geloof ik dat we mogen dromen. Dat we verlangens mogen hebben en dat er in onze dromen en verlangens iets ligt van de mogelijkheden die God in de mens heeft gelegd. Het creatieve, het uitdagende, het verlangen naar….   
God laat ons in onze dromen, verlangens wellicht iets proeven van de mogelijkheden die we als mens hebben wanneer we Hem ons leven binnen laten. Hij toont ons iets van Zijn hart voor ons en daarmee ook de mogelijkheden die we met Hem hebben in ons leven. 
Toch gaat mijn blog niet over de mogelijkheden. Hoewel ik geloof dat God geweldige mogelijkheden biedt is er volgens mij een manier van denken in de kerk binnen gekomen die een soort van idee geeft dat God zijn kinderen slechts een mooi leven zal geven. Ren leven als een sprookje. Een roze wolk. Geen ellende maar liefdevolle zaken en mensen. Knuffels en liefdevolle woorden. Levenslange vriendschappen en ridders die jonkvrouwen redden, huizen als kastelen met mooie wagens, kinderen die precies doen wat je zegt en mensen die niet ziek worden of doodgaan. 

Weet je, ik geloof dat God niet een man is in het wit met een lange baard. Ik geloof dat God mooier en tegelijk beter is dan dat. Groter en meer persoonlijk. Ik geloof dat Hij zoveel van ons houdt dat we Hem mogen ervaren in alle aspecten van het leven. 

Wat bedoel ik? Ik probeer woorden te geven aan het feit dat ik geloof dat God bij ons is in alles, maar ook aan het feit dat geloven niet een manier van leven is dat wanneer ernaar genoeg en hard genoeg wensen God ons zal geven wat we bedacht hebben. Wellicht is dat veelal waardoor mensen teleurgesteld raken in God. Ze krijgen niet waar ze om vragen. 

  Beetje raar als ik dit zo noem terwijl Jezus juist zegt dat we niet ontvangen omdat we niet bidden. Zeg ik nu iets wat ingaat tegen de Schrift? Ik ben er van overtuigd dat dit nu juist is wat Jezus bedoeld. 
  Veel mensen sluiten zich bij de kerk aan vanwege de voorrechten die ze er door denken te ontvangen. Natuurlijk verlangen we in eerste opzicht allemaal naar liefde, geluk, geborgenheid, etc.. Veel mensen weten dit dan ook in allerlei bijbelteksten te verpakken. Toch is dit een manier van geloven wat niet waarachtig is. Christus onwaardig zelfs. 

Deze wereld is voor een ieder gelijk. Een plek met de nodige pijn en verdriet. Mooie momenten en gelukzalige dingen. Veel mensen denken dat zegen zit in de prachtige liefdevolle momenten, de wonderbaarlijke dingen die we meemaken en een speciaal gevoel wat we er bij ervaren. 

God is echter niet een God van enkel mooie momenten. Wel van liefde en relatie. In elk moment van ons leven houdt Hij van ons en is Hij er en laat zich vinden. Ik geloof zelfs dat Hij zich juist in moeilijke momenten het meest toont aan mensen. Dat Zijn zegen niet zit in wat we van Hem zouden krijgen in have en goed of in veel vrienden of een goede baan, maar in het feit dat je hebt wat nodig is. Dat je gezien wordt door Hem ook als er niemand is die je ziet. Dat je mag weten geliefd te zijn als iedereen je in de steek gelaten heeft. Dat je weet dat de pijn die je ervaart door Hemzelf gedragen is en dat Hij weet wat je doormaakt. 

  Begrijp je wat ik bedoel? Misschien vreemd voor je om dit te lezen? Ik wil duidelijk maken dat Gods grootste zegen niet zit in de voorspoed die je meemaakt in het leven, maar de grootste zegen zit in diepe pijn, verdriet en afwijzing, vernedering en dood. waar God afwezig lijkt komt het grootste wonder. leven! 

Het mooiste van het leven zit niet in de lach, maar in de tranen. In de wetenschap dat lijden niet zinloos is. Niet in het feit dat er buiten de hel ook een hemel is, maar in het feit dat we naar mensen toe mogen gaan en met hen in de omstandigheden mogen huilen en hen meenemen naar Christus in de pijn.

 
 Weet je geluk is niet zo veel mogelijk lachen. Geluk is mogen weten dat God jou wil gebruiken. Jou pijn en moeite wil gebruiken om anderen in Hem te brengen. Dat lijkt verdrietig als ik dat zo schrijf misschien, maar het geeft voldoening en een lach welke verder gaat. Ken je dat ? Dat je moet lachen en huilen tegelijk? Bijvoorbeeld iemand ligt op sterven en hij vertelt je dat hij van je houdt bijvoorbeeld. Of je hebt enorme ruzie en je vindt het erg lastig om toe te geven dat je verkeerd bent geweest en je zegt sorry. De pijn is er nog, maar ook een gevoel van overwinning. 

Denk er eens over na. Geluk, echt geluk ligt niet hard lachen, maar in een glimlach en een traan. Dan weet je; Hij is er bij! Durf je Leven toe te laten? hem? 

  

Gezien?

Wat houdt je bezig? Een vraag die we niet altijd zo direct stellen. We vragen soms hoe het gaat, maar meestal niet om het antwoord echt te horen.
Wat nu als we eens de vraag werkelijk zouden stellen? ” Hey vriend, hoe gaat het nu? Wat houdt je nu echt bezig?” Wat zou dan het antwoord zijn? Willen we dat echt weten?
Misschien hoeft men het niet eens te zeggen. Mocht iemand werkelijk geïnteresseerd zijn dan zou hij het weten. Misschien niet de ins en outs, maar wel wat er op een dieper niveau afspeelt. 

Oprechte interesse doorziet veel zaken en als daarbij relatiekomedie nog eens een rol speelt dan zul je ontdekken dat wat en wie iemand is en zijn gedrag alles met elkaar te maken heeft. 

Kort gezegd: je gedrag laat zien wie je in wezen bent. 

Maw wat je doet en zegt wordt bepaald door je ervaringen, je gedachtenwereld gevoelens, door de keuzes die je maakt. Je zou een rol kunnen spelen, maar ook dan laat je zien dat je op een bepaalde manier met de dingen van het leven omgaat.

Hoe ga ik er mee om? Ik probeer mijzelf steeds meer te ontdekken.in wat ik schrijf en zeg. In wat ik doe mag je dit terug verwachten. Dat is wie ik ben. Wat men van mij verwacht en wat ik doe is niet altijd in samenspraak, omdat ik niet aan iedere verwachting wil en kan voldoen. 

Toch is wat ik doe ook wie ik ben . De vraag is dan: wie of wat zie je als jij naar me kijkt? Wie zie ik als ik naar jou kijk? Wellicht vindt je het beeld wat anderen van je hebben niet altijd concreet of helder? Dan is dat wellicht wat je toont.  

Misschien eens over nadenken over wat je zou willen laten zien en of wat je laat zien ook congruent is met wat je ervaart. Dat zou een hele hoop innerlijke rust en vrede kunnen geven. Toch?