Levensveranderende ondersteuning.

In mijn werk als begeleider en/of leidinggevende ben ik eigenlijk op zoek naar mogelijkheden en manieren die passend zijn. Als ik spreek over passend, dan bedoel ik eigenlijk voor zowel de mensen die ik begeleid als voor mij zelf.   
Wat ik merk is dat sommige mensen (soms vanuit de zorg) best moeite hebben met de methode van waaruit ik werk. Bang dat het mensen in de weg zou staan.  

De juiste zorg?

Ik benader mensen over het algemeen heel direct. Ik spreek mensen aan op wat er goed of niet goed gaat. Dit kan soms best op het scherpst van de snede plaatsvinden. Soms gebruik zelfs stemverheffing.

Ooit hoorde ik van een collega dat dit absoluut niet kan. Ik heb echter ontdekt dat ik heel graag wil werken vanuit oprechte relatie. Van andere collegae hoor ik dat je niet te close om kunt gaan met ‘cliënten’ .   

Nog iemand die ik ken vindt het fijn om juist mensen tevreden te houden met beloften en afspraken, maar komen deze vaak niet na. Ik zit niet zo in elkaar. Ik vindt het lastig zaken te beloven waarvan ik niet weet of ik me er aan kan houden. Dus zeg ik zaken niet altijd toe of laat ik ze gewoon liggen omdat ze niet bij mij horen. 

Vreemd!

Vreemd! Volgens sommige collega’s ben ik te druk. Houdt ik te weinig afstand. Ben ik te direct en communiceer ik niet helder. Veel contradictie als het gaat om hoe ik mensen benader. Ik zou me te veel bemoeien enerzijds, anderzijds zou ik me meer moeten bemoeien.   

Ik leer dat iedereen wel ergens een mening over heeft. Dat men zaken niet altijd tof vindt wat ik doe of zeg. Zowel collegae als client. 

Het mooie echter is dat ik na jaren ontdekt heb dat collegae die mijn aanpak niet konden waarderen, uiteindelijk iets anders zijn gaan doen. Schijnbaar niet helemaal hun ding dus. 

Confronteren!

Ik heb gemerkt dat cliënten soms met me botsen. Soms boos zijn vanwege opmerkingen en confrontaties, maar dat ze veelal toch in mijn buurt blijven. Niet altijd direct bewust, maar meestal kom ik ze toch regelmatig weer tegen in een goede verstandhouding en vertellen ze wat ze hebben gehoord, geleerd of ervaren hebben vanuit het bemoeien, het confronteren, maar eigenlijk altijd hoor ik dat ze het fijn vinden dat we in relatie zijn.    

Weet je? Ik geloof dat er veel modellen zijn qua benadering, veel methodieken en therapeutische modellen. Ik gebruik er best wat van in begeleiding met mensen. Toch ben ik er van overtuigd dat er niets belangrijker is dan werkelijk een hart voor mensen. Oprechte relatie. Klaar staan wanneer het nodig is, maar ook eerlijk zeggen waar je moeite mee hebt. Dit in relatie met die ander, maar wel vanuit oprechte deelname aan zijn of haar leven. 

Ik ben een echte bemoeial. Neem echter niet de verantwoording over. Ik vindt het belangrijk dat mensen zelf zoveel mogelijk regie hebben, maar dat het bespreekbaar maken van bepaalde zaken soms lastig is. Gesprekstechnieken zijn belangrijk, maar ik geloof dat er iets boven alles gaat en dat is oprechte interesse en deelname in de levens van mensen.   

Ik geloof dat Jezus relatie wil met mensen. Hen wil ontmoeten in oprechte relatie. Ik zie dat we doms bang zijn mensen te beschadigen met de waarheid omdat die te hard zou zijn, maar vanuit de bijbel leer ik dat we niet soft hoeven zijn. Ik geloof dat er soms oprechte botsingen moeten zijn om tot inzicht en verandering te komen. Niet geveinsd, maar vanuit oprechte deelname aan het leven van de ander. 

Jezus is mijn voorbeeld oa ook in de zorg die ik aanbied. Onprofessioneel vinden sommigen, maar ik geloof dat Hij juist de verandering in de zorg voor mensen kan zijn. Niet dat ik vindt dat we nu altijd over God moeten spreken, maar wel dat we in woord en daad voor de ander klaar mogen staan vanuit wie we zelf zijn. 

Woord en daad. 

Ik met mijn directieve maniertjes en de ander vanuit de rol die hem gegeven is. 

Ben ik professioneel? Ik geloof van wel. Natuurlijk zijn de meningen verdeeld. Dat mag wat mij betreft. Professionaliteit zit wat mij betreft in het kunnen bewaren van een gezonde relatie. Veel hulpverleners lopen hierin vast. Anderen vinden het lastig items te benoemen. Soms is er even geen contact, maar wat mij betreft is het belangrijk om in contact te blijven. Hoe? Soms door op een afstand te wachten totdat je weer kunt instappen. Soms door heel direct een punt te maken en de ander ruimte te geven zichzelf te ontdekken.   

Veel begeleiders richten nauwelijks ergens op. Ze begeleiden omdat het hun werk is, ze doen maar wat. Wat zou het mooi zijn als er werkelijk naar voren zou komen wat er in zit. Kan dat dan? Soms vraag ik me af of er mogelijkheden zijn en een andere keer verwacht ik schijnbaar te veel van mensen. Ik geloof echter dat er veel meer mogelijk is dan er in de regel gedacht wordt. Ik geloof dat God mensenlevens wil veranderen. Hij is levensveranderend. Ik wil dat ook zijn vanuit mijn relatie met Hem. 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s