Wetticisme

Ik geloof dat veel mensen vastlopen in hetfeit dat ze voor
zichzelf niet helder hebben wie ze zijn en waar ze voor staan. 

Ze proberen dingen te controleren en voor  zichzelf te ordenen om dingen te kunnen overzien. Probleem is echter dat zaken veelal anders lopen dan ze hadden verwacht.Eigenlijk komt het er op neer dat ze een eigen systeem ontwikkeld hebben dat ze erg serieus nemen. 

Nu is het ontwikkelen van bepaalde vormen of maniertjes niet zo erg , tot dat het moment daar is en het systeem belangrijker wordt dan waarvoor het eigenlijk diende. Dan gaat het op een gegeven momentjes meer om ontspanning of omdat we het leuk vinden, maar het wordt dan moeten.

Mensen denken veelal wel dat ze iets moeten.ze moeten iets doen, tenminste dat leggen ze anderen op en zichzelf . 

Wetticisme gaat mi niet over de wetten die God bij monde van Mozes aan mensen gaf of over andere regels.maar veelal over regels die we onszelf willen opleggen of anderen, om te controleren. 
Ik wil gewoon eens overdenken hoe sta ik er in? Misschien ook iets voor jou? Wil je controle of durf je los te laten? Ze over te geven? Te doen wat nodig is? 

Lees Galaten 5 maar eens.  

 

Advertenties

leef je geloof!

Pasen! Jezus stierf een verschrikkelijke dood voor ons, maar stond op uit de dood en heeft leven gebracht dwars door de dood heen. Wij mogen leven met Hem in een nieuw leven. Lees Romeinen 8 maar eens. 

Leven vanuit de opstandingskracht! 

Veel gelovigen leven het leven van een dode. Ze begrijpen niets van de opstandingskracht van Jezus. Ze durven het leven niet te leven zoals het is bedoeld. Ze hopen dat er na de dood een ander leven op hen wacht, maar verwachten in het hier en nu niet werkelijk iets van God of ze verwachten dingen waarvan ze denken dat goed voor ze zijn. Ze zijn op zichzelf gericht en niet op God. 

 Pasen toont echter weer aan dat God niet dood is. Pasen laat zien dat Zijn plannen ondoorgrondelijk zijn. Dat ze voorbij gaan aan menselijke logica. Wie nu zou zijn eigen kind de dood insturen voor mensen die je verraden? Wat is liefde zonder bron? Een put zonder water! Een stopcontact zonder stroom! Een auto zonder motor!

Veel mensen zijn op zoek naar liefde, naar zingeving, naar de waarde van het leven. Misschien iedereen in wezen wel. Toch hebben veel mensen moeite met God. De vraag is waarom? Ik hoor antwoorden klinken: de mensen die vooraan in de kerk zitten zijn de beste niet. De kerk/ gelovigen hebben me beschadigd. God gebeden, maar niet gekregen wat ik wilde. Waarom brengt God mij in deze situatie. 

De vraag is of mensen God wel werkelijk kennen? Of men wel werkelijk luistert naar Zijn stem. God spreekt tot ons en roept ons op om relatie met Hem te hebben. Jezus toe te laten en Zijn weg te gaan. Veel mensen denken echter zelf wel te weten wat goed is en hebben God niet nodig. 

Op wie kan je vertrouwen?

Misschien denk je gelovig te zijn en toch gaat alles mis in je leven? De vraag is wat er mis gaat? Wat is de oorzaak? Misschien goed om er eens over na te denken. Je af te vragen of het niet de gevolgen zijn je eigen keuzes? 

  Een leven met God kan zo veel verandering brengen. Positieve verandering. Je mag weten geliefd te zijn bij Hem. Je mag weten dat er iemand is op wie je kan vertrouwen. Toch vraagt God van je om Hem ook werkelijk te vertrouwen. Dat betekent dat je een ander leven gast leiden. Niet meer een leven van de dood, maar dat je een levende wordt. 

Veel mensen worden gelovig en benoemen Gods liefde, Jezus dood en genade, etc… toch leven ze niet vanuit een levende relatie met Hem. Er is geen verandering zichtbaar. Ik zie mensen die telkens weer terugvallen in oude gewoonten. Dat is niet erg, maar ze blijven er in zitten en hun geloof is krachteloos geworden. 

  Veel gelovigen zijn dode gelovigen. Het zijn levenloze christenen die niet het licht verspreiden van het evangelie van de Heer Jezus Christus, maar een mengeling van eigen inzichten, verwachtingen en andere bullshit die ze relateren aan vrome woorden en uiterlijk vertoon, maar die het ware leven missen. Ze verspreiden een verschrikkelijke geur. De geur van de dood.

Opstandingskracht is nodig! 

De kerk heeft Gods opstandingskracht nodig. Ik heb dat nodig. Jij hebt dat nodig. Zonder licht is alles donker. Zonder liefde is er niets van waarde. Zonder verlossing blijven we doen wat we deden. Zonder nieuw is alles oud. 

  Jezus bracht nieuw leven en wij mogen ons oude leven met Hem begraven en opstaan in een nieuw leven. Met Hem de verandering zijn in de wereld. In de kerk. In je gezin. Waar je bent. Deze verandering heeft invloed op wie je bent.op wat je doet.op de keuzes die je maakt. Op wie je liefhebt. Dat is Gods koninkrijk. Dat begint hier en nu. Niet na de dood! Maar waar wij ons leven leven met Hem. 

Mooi lied van Casting crowns wat hier mooi bij past

Pasen brengt leven over dood. Maken we geen fouten meer? Natuurlijk wel. We leven als mensen en zijn derhalve feilbaar ook wanneer we leven met Christus. Toch zullen we ons leven anders inrichten. Maken we fouten dan herstellen we die. We leven transparant en zoeken Gods weg. We delen zijn liefde uit en aanvaarden die ook zelf. God is goed. Er is geen betere wegen dus willen we Zijn weg ook gaan. Ook als het moeilijk is. We stappen af van onze eigen route en volgen de Zijne. 

 Pinksteren komt er aan!

Moeilijk? Zeker! Zonder problemen? Zeker niet! Toch mogen we werkelijk leven onder alle omstandigheden met Hem. Gods weg is de beste. En mocht je het moeilijk hebben, weet dan Pinksteren komt er aan! 

 

God is onvergelijkbaar !

‘”Met wie willen jullie Mij vergelijken? Wie is als Ik?” zegt de Heilige God. Kijk omhoog naar de hemel: wie heeft dat allemaal gemaakt? Hij die door zijn macht alle sterren één voor één tevoorschijn roept, al zijn het er nog zo veel. Hij is geweldig machtig. Niet één ster ontbreekt als Hij roept. Waarom, volk van Israël, zeg jij dan: ‘De Heer weet niet wat er met ons gebeurt. Hij komt niet meer voor ons op.’ Weten jullie het dan niet? Hebben jullie het dan niet gehoord? De Heer is de Maker van de hele aarde. Hij is een eeuwige God. Hij wordt niet moe en raakt niet uitgeput. Hij is zóveel wijzer dan ‘”Met wie willen jullie Mij vergelijken? Wie is als Ik?” zegt de Heilige God. Kijk omhoog naar de hemel: wie heeft dat allemaal gemaakt? Hij die door zijn macht alle sterren één voor één tevoorschijn roept, al zijn het er nog zo veel. Hij is geweldig machtig. Niet één ster ontbreekt als Hij roept. Waarom, volk van Israël, zeg jij dan: ‘De Heer weet niet wat er met ons gebeurt. Hij komt niet meer voor ons op.’ Weten jullie het dan niet? Hebben jullie het dan niet gehoord? De Heer is de Maker van de hele aarde. Hij is een eeuwige God. Hij wordt niet moe en raakt niet uitgeput. Hij is zóveel wijzer dan wij, dat wij Hem niet kunnen begrijpen. Mensen die moe zijn, geeft Hij nieuwe kracht. Uitgeputte mensen maakt Hij weer sterk. Zelfs jonge mensen zullen moe worden en uitgeput raken. Zelfs jonge mannen zullen struikelen en vallen. Maar mensen die op de Heer vertrouwen, zullen nieuwe kracht krijgen. Ze zullen opstijgen als een arend. Ze zullen lopen, maar niet moe worden. Ze zullen verder gaan, maar niet uitgeput raken.’‭‭JESAJA‬ ‭40:25-31‬ ‭BB‬‬

Niemand is als Hij!

‭Niemand is als God. Wat jammer is het dat veel mensen nooit de moeite doen om Hem werkelijk te zoeken. 

Juist in deze dagen van afgrijselijke terreur. Waarbij steeds duidelijker wordt dat de god van de Koran een hele andere god is dan God de vader van Jezus Christus.

Veel mensen keren zich tegen het geloof door dit soort zaken in de wereld. Begrijpelijk want ook veel mensen die zich christen noemen hebben immers een soortgelijk geloofsysteem ontwikkeld.

Een geloofsysteem gebaseerd op fundamentalistische overtuigingen die ze onderbouwen met allerlei regels en teksten. Hierbij verschillen ze nauwelijks qua gedachtengang met mensen als IS. 

Gods systeem is anders!

Wanneer we ons echter oprecht verdiepen in God en wie Jezus is dan zullen we ontdekken dat er maar één God is en dat is degene die Alles voor ons over heeft gehad. Die alles op het spel zette om ons te redden. 

We denken wellicht in situaties rondom zulks terreur zoals in België dat God het allemaal door de vingers glipt. Dit is echter niet het geval. God is er bij en huilt, maar is niet onmachtig.
Waarom ???

Waarom gebeuren deze dingen dan toch? Dat is een lastige vraag die we niet exact kunnen beantwoorden. Ten eerste is het niet God die deze dingen doet. Het is de mens die zich laat leiden door het kwaad. 

Daar waar wij God buiten sluiten regeert de zonde. Zonde maakt kapot. Vernietigd. Dood. Onze reactie op zulke gebeurtenissen is angst,boosheid en verdriet. 

Terechte emoties. Ze mogen er zijn.maar hoe gaan we er mee om? Voor velen is het geen vraag. Ze keren zich tegen bevolkingsgroepen en zaaien haat en doen daarmee het zelfde terug. Ze sluiten groepen mensen uit. Keren zich tegen anderen en tegen God. 

Verandering begint daar waar we God toelaten.

Laten we juist God zoeken en Hem zeggen hoezeer dit ons raakt. Dat we Zijn liefde willen zien inplaats van haat. Ons keren tegen deze macht van Satan en ons oprecht achter Jezus scharen. Zijn liefde uitdelen door zijn Geest die met ons wil zijn. 

Wij kunnen het misschien niet in eigen kracht en worden moe het goede te doen, maar Hij zal ons dragen op arendvleugelen en ons de weg wijzen. 

 

Ja maar..???  ga heen en zondig niet meer!

Zijn mensen op zoek naar verandering? Naar vernieuwing, zin, inzicht, verlossing? Een vraag die ik me op dit moment gewoon wil stellen. Wat is mijn persoonlijk uitgangspunt en wat die van jou? 

Doe ik wat ik zelf wil of Gods wil. 

Dit zijn vragen die ik mijzelf oa de afgelopen week gesteld heb. Met de volgende vraag als vraag binnen al de vragen in deze context: Ben ik wel werkelijk op zoek naar antwoorden om van daaruit te veranderen of zoek ik bevestiging om te doen wat ik zelf wil doen?  

 
Misschien vind je dat ik het nogal ingewikkeld stel op deze manier, maar kan er niet echt andere bewoording aan geven op dit moment, maar vanuit mijn evangelische grondslag ben ik geneigd om te denken uit genade. Dwz dat ik geloof dat we als evangelische gelovigen erg gemakkelijk roepen dat we vrijgekocht en betaald zijn en dat we door genade bij God mogen komen.

Goedkope genade of waarheid? Is dat de vraag?

Ik weet dat dit waarheid is en tegelijk maakt het dat sommige mensen nooit uitstappen om te veranderen. Ze blijven hangen in wat ik goedkope genade noem. Een ” ja maar..” genade. 

Ik bedoel dat veel niet gelovigen allerlei ” ja maar…” vragen hebben begrijp ik in zekere zin nog wel. Immers zij kennen wellicht niet de context van het evangelie, maar christenen doen het zelfde in veel gevallen. 

  
Iemand vertelde dat hij blij was met de genade door Jezus Christus omdat hij nogal vaak fouten maakte en via Jezus dan toch bij God kon komen inde hemel. Tja…?

Een trigger? 

Heeft hij gelijk of niet? Ik geloof het zeker als je het zo stelt, maar toch Triggert me dit. 
Ik geloof dat Gods genade in de Heer Jezus volkomen is. Geen enkele twijfel over mogelijk, maar niet om te kunnen doen wat we willen en van daaruit te zeggen dat we gelukkig gered zijn door Gods genade. 

  
Veel mensen baseren deze vrijheid op een emotioneel moment waarbij ze een keus gemaakt hebben of in ieder geval uitgesproken te hebben bij Jezus te willen horen. Dit zou een totale verandering zijn. Ze zijn dan van het duister in het licht gestapt. De vraag die ik hierbij wil stellen is hoe we dat dan kunnen zien? Wat is de verandering? 

Ja maar.., wat is het antwoord? 

Het antwoord is veelal dat ze vroeger niet en nu wel op zondag naar de kerk gaan. Of als het wat vromere mensen zijn zegt men dat ze nu een levende relatie met God hebben. Dat ze dagelijks bidden etc… 

 
Wellicht vraag je je nu af wat ik dan wil zeggen. Ik wil zeggen dat ik de uitspraken en de daden niet congruent vind. Als de Heer Jezus dan werkelijk deel heeft in hun levens waar zit die verandering dan werkelijk?

Waar zit de verandering nu? 

Van de week een gesprek over de kerk gehad. Ik geloof in de kerk, niet als instituut, maar wel als lichaam van Christus. Toch zie ik om mij heen dat veel kerken als instituut functioneren en dat het nauwelijks nog om het evangelie gaat. Het is een spel geworden van wie is er aan de macht. 
Een voor mij bekende kerk die ooit vol zat met zoekende mensen is nu nog maar voor een kwart bezet op zondagochtend vanwege allerlei machtsperikelen en verschil van meningen over visie etc… Ik vind dat erg.

  

Iemand die ik ken heeft aangegeven dat hij al van Kindsaf gelovig is en een discipel van christus is, maar blijft voortdurend keuzes maken die niet passend zijn voor een kind van God.

 Ben ik veroordelend nu? Sommige zullen zeggen dat ik op een bepaalde manier kijk en ruimtemoet hebben voor die ander.

Tja…

Een andere persoon blijft tegen de lamp lopen in zijn leven. Kent God nog niet echt. Wanneer we samen spreken en we tot een duidelijk punt komen waarbij het gaat over keuzes maken en veranderingen aanbrengen in zijn leven komt met allerlei ” ja maar..”vragen.
Nu moet ik zeggen dat ik van de laatste dit nog wel kan begrijpen, maar dat wanneer iemand beweert dat hij of zij God kent en dan een leven leeft die wellicht christelijk overkomt,maar die in wezen niets anders is dan een soort van dekmantel, dat stoort me. 

 
Weet je, ik geloof in Gods geweldige genade voor mensen. Ik geloof echter ook in het feit dat God Waarheid is. Volgens mij is dat niet te scheiden van elkaar. God is genade en waarheid! Het blijven hangen in ja maar… maakt dat je zoiets hebt van;gelukkig heb ik God en wat ik ook doe ik ben toch wel gered voor de eeuwigheid. Alsof dat het enige uitgangspunt is.

Leven met God is…

Ik geloof dat een werkelijk leven met God begint met te geloven dat Hij bestaat en het besef dat Weiner zonder Hem kunnen leven. Dat we Hem en zijn genade werkelijk nodig hebben en dat we bereid zijn om Zijn wil te doen. Ik hoor veel mensen zeggen, “ja maar ik maak fouten of dat lukt me niet”. 

  
Ik geloof dat niemand perfect is behalve dan dat Jezus de perfecte mens was, maar heeft laten zien wat het betekende om werkelijk te doen wat de Vader vroeg. Mijn leven is verre van perfect net als de jouwe waarschijnlijk. Toch zullen we in waarheid moeten wandelen om Gods genade te laten zien in de wereld. 

Ja maar?????

Ja maar.., we zullen toch nooit perfect zijn in deze wereld.

Ja maar.., wie maakt er nooit fouten. 

Ja maar.., dat kan ik niet of wil ik niet.

Ja maar ik heb zoveel meegemaakt. 

Ja maar ik ben ook maar een mens

Ja maar kijk eens naar die en die.

Ja maar hij doet dat en dat ook niet.

Ja maar..,

Weet je? Ik heb vaak zelf ook van die ja maar vragen. Maar het betekent dat we eigenlijk dingen buiten onszelf leggen. We zeggen dat we er niets aan kunnen doen. Het ligt aan anderen bijvoorbeeld. Aan je echtgenoot omdat die zo veel druk op je legt. Aan je werkgever omdat je te weinig tijd hebt. Aan de leiders van de kerk. Aan de situatie waarin je zit. Aan je omstandigheden. Aan je verleden. Je afkomst, je vrienden.

  
Eigenlijk zeg je net als Adam, God het ligt eigenlijk allemaal aan U. Immers U hebt me zo gemaakt als ik ben. Je zegt: ja maar God ik kan er niks aan doen want U hebt me zo zwak gemaakt, u hebt het allemaal gebeuren, u hebt me in de sterk gelaten. 

Allemaal bullshit! God is goed. Niet als wij dat hij ons verantwoording moet afleggen. Hij geeft ons verantwoording om een leven te leven wat Hem waardig is. Daarbij mogen we fouten maken.maar wel oprecht. Hij houdt van ons en jij mag zijn liefde in praktijk brengen in het hier en nu. Een ” ja maar” is niet op z’n plaats. Ga op weg en doe wat je moet doen. Ga heen en zondig niet meer! 

 

De context van bekering. 

 Vandaag werd ik via Facebook/YouTube geconfronteerd met deze clip waarbij een aantal bekende sprekers spreken over het feit dat er te weinig gesproken wordt over bekering. Dit zijn sprekers die ik persoonlijk erg goed kan waarderen en waarvan ik geloof dat het oprechte sprekers zijn en als je de boodschap die ze uitdragen zou beluisteren in de context, van waarin ze gezegd zijn, zou je een beter beeld krijgen van wat het hart is van God en deze mannen.

Verknipte boodschap!

Veel gelovige mensen willen graag een punt maken en verknippen wat mij betreft de boodschap totaal en maken het tot een brij van waarheden die totaal losstaat van de context.
  

Ik wil met nadruk zeggen dat ik het eens ben met het feit dat er te weinig nog gesproken wordt over bekering en de gevolgen van zonde. De vraag is echter hoe we dit zorgvuldig brengen en anderen die keuze niet door de strot geduwd krijgen, maar kiezen omdat men Gods liefde heeft leren kennen.  

Door de strot duwen is een tegenovergestelde boodschap

Wellicht zijn we in de kerk te soft geworden en logt de nadruk te veel op onszelf, onze gevoelens en willen we mensen te vriend houden met halfslachtigheid. Idd lauwheid is geen optie volgens de bijbel. Toch is Gods liefde het uitgangspunt.  

 Wanneer ik bedenk hoe hij als een Lam geslacht werd, zonder geschreeuw ligt daarin voor mij een uitdaging. Wellicht willen we heel graag dat mensen zich bekeren en zijn we enthousiast, maar het zit niet in heftige aan elkaar gecompileerde confronterende uitspraken van bekende sprekers. Uitspraken van bekeer en verteer brengen mijnsinziens geen of weinig verandering in het levens van mensen.  

 Volgens mij is het juist een veranderde hartsgesteldheid vanuit Gods liefde voor ons welke verandering bij anderen zou kunnen losmaken. Natuurlijk is er bekering nodig. Maar ook Gods liefde en wijsheid om deze over te brengen. De kracht van Gods Geest om mensen te raken.  

Ik bid nav het filmpje, dat ik vanuit liefde en wijsheid een stukje verandering mag brengen bij mensen. Niet soft of de waarheid omzeilend, maar ook niet veroordelend en afwijzend. Ik ben overtuigd van de integriteit van de mannen in de clip, maar ik zou pleiten voor de context. Dat is waar genuanceerd liggen.  

  Zo ook de bijbel. Veel mensen citeren een hap en een snap. Een tekst die hen het beste uitkomt op dat moment, maar wat is de context? Ik geloof dat de context Gods liefde voor mensen is. Dat Hij alles maar dan ook alles voor ons over heeft. Dat Hij alles zou willen geven. Dat er niets groter is en beter dan Zijn liefde voor ons. Toch verlangt Hij er naar dat wij voor Hem willen kiezen. Een keus die vrijwillig moet zijn om werkelijk oprecht te kunnen zijn. Afwijzing van die liefde is pijnlijk voor zowel God als onszelf en staat relatie in de weg. Dat is waar het om gaat!  

 Wat zou het fijn zijn als gelovigen, juist Gods liefde zouden tonen in de context.het gaat niet om het verkondigen van een welvaartsevangelie waarbij we de Waarheid uit het oog verliezen.  Ik bedoel dat we Gods waarheid verkondigen in de context van wie we mogen zijn in Christus. In de context van het leven dat we leven. In de context van wat we zeggen en doen. 

Levensveranderende ondersteuning.

In mijn werk als begeleider en/of leidinggevende ben ik eigenlijk op zoek naar mogelijkheden en manieren die passend zijn. Als ik spreek over passend, dan bedoel ik eigenlijk voor zowel de mensen die ik begeleid als voor mij zelf.   
Wat ik merk is dat sommige mensen (soms vanuit de zorg) best moeite hebben met de methode van waaruit ik werk. Bang dat het mensen in de weg zou staan.  

De juiste zorg?

Ik benader mensen over het algemeen heel direct. Ik spreek mensen aan op wat er goed of niet goed gaat. Dit kan soms best op het scherpst van de snede plaatsvinden. Soms gebruik zelfs stemverheffing.

Ooit hoorde ik van een collega dat dit absoluut niet kan. Ik heb echter ontdekt dat ik heel graag wil werken vanuit oprechte relatie. Van andere collegae hoor ik dat je niet te close om kunt gaan met ‘cliënten’ .   

Nog iemand die ik ken vindt het fijn om juist mensen tevreden te houden met beloften en afspraken, maar komen deze vaak niet na. Ik zit niet zo in elkaar. Ik vindt het lastig zaken te beloven waarvan ik niet weet of ik me er aan kan houden. Dus zeg ik zaken niet altijd toe of laat ik ze gewoon liggen omdat ze niet bij mij horen. 

Vreemd!

Vreemd! Volgens sommige collega’s ben ik te druk. Houdt ik te weinig afstand. Ben ik te direct en communiceer ik niet helder. Veel contradictie als het gaat om hoe ik mensen benader. Ik zou me te veel bemoeien enerzijds, anderzijds zou ik me meer moeten bemoeien.   

Ik leer dat iedereen wel ergens een mening over heeft. Dat men zaken niet altijd tof vindt wat ik doe of zeg. Zowel collegae als client. 

Het mooie echter is dat ik na jaren ontdekt heb dat collegae die mijn aanpak niet konden waarderen, uiteindelijk iets anders zijn gaan doen. Schijnbaar niet helemaal hun ding dus. 

Confronteren!

Ik heb gemerkt dat cliënten soms met me botsen. Soms boos zijn vanwege opmerkingen en confrontaties, maar dat ze veelal toch in mijn buurt blijven. Niet altijd direct bewust, maar meestal kom ik ze toch regelmatig weer tegen in een goede verstandhouding en vertellen ze wat ze hebben gehoord, geleerd of ervaren hebben vanuit het bemoeien, het confronteren, maar eigenlijk altijd hoor ik dat ze het fijn vinden dat we in relatie zijn.    

Weet je? Ik geloof dat er veel modellen zijn qua benadering, veel methodieken en therapeutische modellen. Ik gebruik er best wat van in begeleiding met mensen. Toch ben ik er van overtuigd dat er niets belangrijker is dan werkelijk een hart voor mensen. Oprechte relatie. Klaar staan wanneer het nodig is, maar ook eerlijk zeggen waar je moeite mee hebt. Dit in relatie met die ander, maar wel vanuit oprechte deelname aan zijn of haar leven. 

Ik ben een echte bemoeial. Neem echter niet de verantwoording over. Ik vindt het belangrijk dat mensen zelf zoveel mogelijk regie hebben, maar dat het bespreekbaar maken van bepaalde zaken soms lastig is. Gesprekstechnieken zijn belangrijk, maar ik geloof dat er iets boven alles gaat en dat is oprechte interesse en deelname in de levens van mensen.   

Ik geloof dat Jezus relatie wil met mensen. Hen wil ontmoeten in oprechte relatie. Ik zie dat we doms bang zijn mensen te beschadigen met de waarheid omdat die te hard zou zijn, maar vanuit de bijbel leer ik dat we niet soft hoeven zijn. Ik geloof dat er soms oprechte botsingen moeten zijn om tot inzicht en verandering te komen. Niet geveinsd, maar vanuit oprechte deelname aan het leven van de ander. 

Jezus is mijn voorbeeld oa ook in de zorg die ik aanbied. Onprofessioneel vinden sommigen, maar ik geloof dat Hij juist de verandering in de zorg voor mensen kan zijn. Niet dat ik vindt dat we nu altijd over God moeten spreken, maar wel dat we in woord en daad voor de ander klaar mogen staan vanuit wie we zelf zijn. 

Woord en daad. 

Ik met mijn directieve maniertjes en de ander vanuit de rol die hem gegeven is. 

Ben ik professioneel? Ik geloof van wel. Natuurlijk zijn de meningen verdeeld. Dat mag wat mij betreft. Professionaliteit zit wat mij betreft in het kunnen bewaren van een gezonde relatie. Veel hulpverleners lopen hierin vast. Anderen vinden het lastig items te benoemen. Soms is er even geen contact, maar wat mij betreft is het belangrijk om in contact te blijven. Hoe? Soms door op een afstand te wachten totdat je weer kunt instappen. Soms door heel direct een punt te maken en de ander ruimte te geven zichzelf te ontdekken.   

Veel begeleiders richten nauwelijks ergens op. Ze begeleiden omdat het hun werk is, ze doen maar wat. Wat zou het mooi zijn als er werkelijk naar voren zou komen wat er in zit. Kan dat dan? Soms vraag ik me af of er mogelijkheden zijn en een andere keer verwacht ik schijnbaar te veel van mensen. Ik geloof echter dat er veel meer mogelijk is dan er in de regel gedacht wordt. Ik geloof dat God mensenlevens wil veranderen. Hij is levensveranderend. Ik wil dat ook zijn vanuit mijn relatie met Hem.