Je kan niet in mijn kop kijken

Soms zeggen mensen rake woorden.  Ik bedoel daarmee te zeggen dat mensen soms denken je te kennen, maar dat ze ergens toch de plank misslaan. In mijn rol als vader doe ik dat soms richting mijn kinderen door hen een weg te wijzen waarvan ik denk dat het de beste weg is, maar wat soms simpelweg mijn visie op zaken is vanuit mijn eigen perspectief. Zo ook in mijn rol als begeleider of als echtgenoot. Ik zeg dingen als ; je denkt zeker dat…. ,maar dit blijkt uiteindelijk anders te liggen dan mijn interpretatie.

  
Ik weet dat Niemand in mijn kop of hart kan kijken van wat daar precies leeft. Wanneer iemand denkt dat dit wel zo is, die heeft het mis en interpreteert er wat op los. Echter wat duidelijk moge zijn is: dat we allemaal onze eigen manieren hebben in het interpreteren van anderen, maar dat slechts God alleen ons hart kent. 

Echter wanneer je er over blijft denken, dan komen we mi tot de conclusie dat ondanks dat we niet in een ander zijn kop kunnen kijken en anderen niet in die van ons, we toch wel bepaalde signalen afgeven die passend zijn bij een bepaalde denkwijze. Dit is lichaamstaal. Lichaamstaal kan zowel positief als negatief zijn. Maar ook woorden die we gebruiken zijn een uiting van gedachten en gevoelens .

Alles wAt we doen en zeggen vindt zijn oorsprong ergens, maar niet alles is te definiëren. Dat probeer ik soms en soms lukt dat ook nog wel wAt. Echter veel dingen die gebeurd zijn of een impact hebben gehad in ons leven, nemen we mee vanuit ons verleden naar het heden en wat er nog komt. Veelal onbewust overigens. 

We hebben alsmens niet de controle over ons denken. Dat is ook niet zo belangrijk. Waar wel controle over hebben is in de keuzes die we maken. Sommige keuzes die we ooit gemaakt hebben zijn niet handig geweest,maar de gevolgen zijn er nog. Zo is het soms ook met een bepaalde houding en met wat er gezegd wordt. Is dit altijd handig? Nee dat niet, derhalve blijven er altijd punten om aan te werken.

De vraag is echter of wat je ziet ook werkelijk datgene is wat je ziet. Zo schrijf ik behoorlijk wat , maar niet altijd gebaseerd op het nu of op mij, maar vanuit wat me aanspreekt. Dus mocht je denken te weten wie ik ben of er een mening over tehebben, besef dat het een mening is van je zelf. God echter kent ons van binnen en buiten en wil ons raken van binnenuit. Wat iemand denkt over de ander zegt ook iets over je zelf. 

Soms zijn oude gedragingen aanwezig als ingeslepen patronen, maar ze zijn er niet direct meer omdat het zo lijkt, maar omdathet nu eenmaal ingeslepen is. Zijn ze niet te veranderen? Ja wel,soms wel. De vraag is echter of we dat altijd Willen of wellicht niet. Sommige sporen hebben diepe betekenis en willen we het liefst vasthouden. Andere patronen blijven juist significant aanwezig ondanks dat we er graag af willen. Ze zijn patronen of systemen geworden van kinds aan wellicht. Maniertjes om je veilig te voelen of gewoon maniertjes. 

Weet je? We zijn allemaal in meer of mindere mate projectjes. Er is veel in beweging. Gelukkig hebben we de ruimte om ons zelf te zijn met al onze nukken. Ik mijn nukken en jij de jouwe. Ik niet beter dan jij of andersom, maar gelijkwaardig. Toch is de een soms verder in het proces als de ander. We mogen en kunnen veel van elkaar leren. De vraag daarbij is of we dat wel werkelijk willen of dat we ervoor kiezen ons eigen pad te gaan. Niemand kan alles alleen. Niemand kan zien wat je bedenkt, maar wel wat er uit bemonstering komt en dat vergelijken met je levensstijl. Klopt dit met elkaar. Is dit congruent? 

Veel mensen zeggen het een en doen iets anders. Klopt niet met elkaar. Is jouw leven kloppend? Klopt je hart voor anderen bijvoorbeeld of volg je je eigen weg? Misschien eens nadenken wat het betekent om Gods weg te gaan en zijn wil te doen. Ik geloof dat we nooit perfect zullen zijn qua benadering en in vergelijking met Jezus, maar we mogen wel kinderen van De Vader zijn. Geliefde kinderen zelfs. Met ons falen en zoeken mogen we toch gewoon kinderen van God zijn. Verlost door genade. Pak je dat een beetje? In ieder geval fijn om als mens in beweging te zijn en daarin kan men zich soms alleen voelen, maar je kan ook vanuit ervaringen delen met anderen. Hier groeien we van en bouwen we nieuwe relaties door. Je laat zien wie je werkelijk bent, al zullen sommigen daar andere interpretaties over hebben.

  

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s