In het licht van de waarheid.

 

Iemand vertelde me deze week dat hij niets op had met het geloof vanwege de veroordeling die het meedroeg. Althans hij benoemde het iets anders en zei zoiets als het kan toch miet zo zijn dat je wanneer je iets fout hebt gedaan in dit leven het voor de rest van de eeuwigheid verprutst is. 
Ik had natuurlijk over Jezus willen vertellen en wat Hij voor ons heeft gedaan als verlossend werk. Dit kwam niet direct ter sprake nu helaas. Wel kwam ter sprake dat christenen altijd maar denken en vinden dat ze de waarheid in pacht hebben. Hij bedoelde daarmee niet dat ze geen goede punten zijn, maar volgens zijn gedachten zijn er vele waarheden te vinden en derhalve zocht hij zelf naar wat het best passend was bij hem
Ik had graag een hoop zaken willen uitleggen, maar helaas was die mogelijkheid er even niet en bovendien wat is waarheid inderdaad? Mijn waarheid? Zijn waarheid?

 
Ik geloof dat er één Waarheid is. Jezus Christus! Het mooie van Jezus is dat Hij mensen confronteerde met hun eigen imperfectie en veroordeling zonder ze te veroordelen en of af te wijzen. De mens wordt in zijn persoonlijk leven afgewezen en veroordeelt door velen. Soms wel en soms niet terecht, maar Jezus had het daar niet veel over. hij had het juist over Gemeenschap, de grote Liefde van God.

Is er dan geen veroordeling na de dood? De Bijbel is er redelijk helder over, maar Jezus maakte er geen issue van. Hij wist als geen ander dat iedereen die in het licht komt zijn eigen ongerechtigheid ziet. Weet wat hij verkeerd doet. In Zijn licht wordt alles zichtbaar. 

het mooie van de Bijbel, van God is; is dat Hij confronteert niet met wat anderen doem of gedaan hebben, maar hij laat ons naar onszelf kijken. In het licht van de waarheid. zijn waarheid.

Wat zijn mensen vaak veroordelend. Jammer! Jezus zegt tegen ons zoiets van: ik veroordeel je niet, ga maar en doe het niet meer.

Dit geeft ruimte om opnieuw te beginnen. Jezus raakt mensen in liefde en gemeenschap. Hij laat Zijn/Gods licht zien om plaats van veroordeling.   

Wanneer licht in de duisternis komt is ze aanwezig. Je kan er niet meer omheen. Licht verdrijft het duister. Men kan hooguit de ogen sluiten voor het licht om het niet te hoeven, of te willen zien. Dat is een keus. 

is er veroordeling? Ja. We hebben het nodig. Veroordeelt God ons? Nee, niet direct. Eigenlijk veroordelen we ons zelf door ons bewust van God af te keren. Niet Zijn liefde te accepteren en In het licht te kijken naar onszelf. Jezus wil zijn Licht, liefde, gemeenschap overdragen aan ons. De veroordeling heeft Hij op zich genomen. 

De vraag is of je die veroordeling wel werkelijk wil loslaten en toe wil geven dat je Zijn Liefde en Genade nodig bent. Je kan ontkennen. Je mag zoeken. Je mag het afwijzen, je ogen sluiten. Het gaat niet over afwijzing. Niet over veroordeling. Het gaat over jou en Hem. Durf je Hem te vertrouwen? In Zijn licht te gaan staan? Om daarin gezien te worden? je trots opzij te zetten en met Hem te leven? 

  

Advertenties

Gebed van Jabes?

Het is volgens mij van alle eeuwen dat er slechts weinig mensen zijn die durven opstaan en werkelijk voor God durven gaan. Ik bedoel niet dat er geen christenen zijn tegenwoordig. Ook bedoel ik niet dat er geen grote groep is die zich volgeling noemen van Jezus. Er zijn nog altijd veel mensen aangesloten bij de kerk. Een kerk. Welke dan ook. 
We kennen grote namen wellicht die iets voor God gedaan hebben en nog steeds doen wellicht, maar nu? Hoeveel mannen en vrouwen ken je nog die werkelijk hun leven toewijden aan het dienen van God? Waar het op aankomt in dit blog is; dien jij God werkelijk ?
Ik moet even denken aan een aantal namen van mensen. Grote christelijke namen die wat ze hadden en deden totaal deden om God te dienen. Gewone mensen als jij en ik. Mensen met een diep diep verlangen om God te dienen en Zijn mensen. Ik denk aan moeder Theresa, David Wilkerson, Billy Graham, Loren Cunningham, Watchmen Nee,…

Ik ken er nog meer. Het is dus niet zo dat ze er niet zijn geweest en ook in deze tijd zijn er velen die in beweging zijn gekomen. Echter er is een veel grotere groep die ergens wat mee hobbelt binnen het christelijke leven. 
Misschien vind je het maar stom wat ik hier zeg, maar ik probeer hier tot de kern te komen van wat werkelijk navolging betekent. Wat is discipelschap en zijn jij en ik werkelijk discipelen of hangen we er maar wat bij. 
In het oude testament zie je dat het volk Israël qua geloof meedeint met de leiders die ze hadden. Was er een goede leider dan ging het volk weer wat richting God. Was er een leider die Gods wet niet zo nauw nam, dan ook het volk niet. Ze waren niet als moeder Theresa die niet keek Nasr wat anderen zeiden, maar zij was het die gewoon deed wat God gezegd had. Ze had haar naasten lief. Ze stak de handen uit de mouwen om de allerarmsten te helpen. Anderen als Wilkerson en Cunningham starten een beweging waar duizenden mensen door tot herstel en geloof kwamen. 
Iedereen heeft zo zijn taak zeggen we dan. Ik ben geen …!  

Weet je we Zijn allen geroepen om het verschil te maken. Mensen lief te hebben. Mensen te vertellen van Gods oneindige Liefde voor ieder van hen. We hebben als christenen zo veel te geven, maar…
Weet je? Ik zat vanmorgen in de kerk. En het overviel me een beetje. Ik weet dat er uit deze kerk veel mensen zijn vertrokken en dat er ook mensen juist nu gekomen zijn. Al met al os er een constante discussie over de situatie. Wie er nu gelijk heeft en wat er zou moeten gebeuren, maar eigenlijk gaat het nergens anders over dan dat “men” gelijk wil hebben. 
ik heb geen idee hoe deze situatie op te lossen, maar wat ik wel weet is dat de kerk, niet het gebouw is. Dat er gemeenschap zou moeten zijn. Liefde. Onderlinge liefde. Daaraan zouden we als christenen herkend moeten worden toch? 
Het is mi verschrikkelijk te noemen als ik in de regio rondkijk naar de kerken, dan is er overal onvrede, mensen die komen en gaan zonder zich werkelijk toe te wijden. Licht dit allemaal aan de leiders van de kerk? Het is wellicht net als de Israëlieten, men loopt voortdurend te kijken maar de leiders en hebben al dan geen kritiek, maar werkelijk persoonlijk tot hun doel komen lukt ook niet. 
Waarom komen christenen niet tot hun doel? Ik geloof dat het toemaken heeft met wat men werkelijk belangrijk vindt in het leven. De Israëlieten lieten zich niet zozeer leiden door wat hun leiders zeiden, maar door wat hen op dat moment het beste paste. Wat bood hen de meeste persoonlijke voldoening, maatschappelijk gezien. 
In de kerk is het volgens mij niet zo veel anders. De meeste mensen volgen wat hen de meeste voldoening geeft op maatschappelijk terrein. De vraag wat Gods wil is wordt wel gesteld, maar ze blijft binnen de comfortzone. We doen goed naar anderen. Liegen niet direct, gaan zondags naar de kerk, … Vervullen hun financiële verplichtingen naar de kerk en ook hun taken.
Eigenlijk vindt men dat genoeg. De vraag is niet zozeer of wat ze doen genoeg is.immers Gods genade is niet te betalen al werkt men zich helemaal in het rond. De vraag is met welke houding doen we wat we doen? Os ons hart er op gericht om werkelijk God te dienen vanuit onze liefde voor Hem? Of voelen we ons verplicht? 
De kerk is gescheurd. Een halfvolle kerk vanmorgen. Wat is onze motivatie om toch te komen? Of wat is de motivatie er niet te zijn? Weet je? Als je motivatie is dat door er niet te zijn God te dienen of door er wel te zijn het zelfde? Dan is het goed. Ik denk echter dat de motivatie anders ligt. Men is wel bereid iets voor God te doen, maar niet meer voor elkaar. Daarmee zeggen we dat onze naaste niet meer van belang is. We zeggen beter af te zijn op onszelf. 
Ik moet nog ff denken aan de tekst van Jabes. Wil mij overvloedig zegenen en maak mijn gebied groot. Mooie tekst als deze in gemeenschap wordt uitgelegd, maar een treurige tekst als het individueel of slechts in beperkte groep wordt toegepast. 

Gaat het om ons persoonlijk belang in het leven of gaat het om de glorie van Gods naam? Willen we werkelijk liefhebben en ons buigen? Willen we ons gelijk? Willen we de ander zien bloeden? Of durven we de minste te zijn? Onszelf aan de ander geven? Loslaten? Vergeven?

Christelijke oogkleppen

oogkleppen

Zijn gelovigen veelal mensen met oogkleppen op? Niet gelijk wegklikken als je je aangevallen voelt, maar misschien gewoon  eens de vraag stellen of dit werkelijk zo is of niet.

Soms lijken mensen in de kerk niet zo blij of vrolijk te zijn.  ze spreken over vrijheid, maar zijn ze wel werkelijk vrij of zitten ze min of meer vast in een keurslijf van regels die de kerk, broeders en zusters elkaar opleggen?  Of is dit nu juist  de bedoeling van God?  Is de vrijheid in Christus waarover in de Bijbel gesproken wordt  niet voor nu?

de laatste tijd wanneer ik in de kerk zit bespeur ik veel openheid  voor het evangelie bij mensen. Ik heb daar gesprekken over en ook buiten de kerk bespeur ik dat de kerk nog altijd aantrekkelijk is voor veel mensen, maar ik bemerk ook dat mensen denken dat ze in een bepaald keurslijf zouden moeten en daar eigenlijk niet veel zin in hebben.

Natuurlijk gaat het niet altijd om zin in deze, maar tegelijk als we spreken over vrijheid in Christus, waar  is deze dan wanneer mensen  begrensd worden door regels en wetten die al dan niet gesproken of geschreven zijn.

De wet van God of mensen?

De Bijbel  zegt:  Je moet je altijd laten leiden door Gods wet. Want die wet is volmaakt, en geeft je vrijheid. Je moet niet alleen maar naar Gods wet luisteren, en Gods woorden meteen weer vergeten. Nee, je moet ook doen wat God van je vraagt. Dan zul je gelukkig zijn! Jacobus 1:25

Wanneer ik dit lees zie ik dat we ons moeten laten leiden door Gods wet. Dus niet door allerlei regels van mensen. Ook niet door die van mensen die we broers en zussen noemen in de kerk. Natuurlijk kunnen we m,et elkaar afspraken maken. Maar zijn er niet veel te veel afspraken gekomen die ons  al gelovigen in de weg zijn gaan staan?  Natuurlijk moeten we Gods wet in ons leven integreren, sterker nog; ik geloof dat veel van Gods wetten  duidelijker zijn dan we denken. Is het niet zo dat we heel goed weten dat we niet vreemd moeten gaan of dat stelen niet goed is? Weten we niet allemaal dat je geen ander mag doodslaan?  Dat het goed is om rust te nemen zo nu en dan? Allemaal regels die we vanzelfsprekend of we ons nu wel of niet gelovig noemen.

Trouwens in het zelfde gedeelte een stuk eerder zegt Jacobus het volgende: Heeft iemand van jullie niet de wijsheid om te leven zoals God het wil? Dan moet je God om die wijsheid vragen. Hij zal je die zeker geven. Want God geeft de mensen allerlei goede dingen, zomaar, zonder er iets voor terug te vragen. Jacobus 1:5

Dit impliceert nog steeds dat we ons moeten houden aan afspraken die door God gesteld zijn.  de vraag is echter of deze afspraken bekrompen zijn of juist ruimte geven?

Petrus schrijft  dat we niet moeten leven als ongelovigen, maar goede dingen moeten doen. Wanneer we gelovig geworden zijn, hebben we ons oude leven verlaten en hebben we de vrijheid in Christus mogen ervaren. Daarom is het goed te kiezen om het goede te doen. Jezus deed ook goede dingen. Dit maakt het leven niet altijd gemakkelijker. Sterker nog Jezus  en ook veel anderen zijn gestorven omdat  het goede schijnbaar veelal niet past in de kaders van de wereld.

De wet van liefde?

De keus is redelijk simpel. Tenminste…! Ik denk dat we in de Bijbel veel lezen over de wet in het oude testament en dat de wet goed was en Paulus zegt dat deze wet ons ook laat zien dat de mens vanuit zichzelf niet in staat is om zich er aan te houden. Veel mensen denken dat door los te komen van het geloof er meer vrijheid  is, dat is  volgens mij niet waar. Het kunnen doen en laten wat je wil makt niet vrij, maar het maakt ons verslaafd. Lees 1 Petrus 2 maar eens. Mensen denken wel vrij te zijn, maar doen niet wat ze willen maar worden gedreven door hun lusten. Een mens die zich door zijn lusten laat leiden  is dat de ware mens?  Volgens mij is dat het leven van een beest.  Een dier doet wat zijn lusten hem ingeven. Mensen zijn volgens mij van een andere soort. Ze kunnen keuzes maken. Keuzes om niet te veel drinken of seks te hebben met iedereen. Keuzes om zo nu en dan rust te nemen om  niet altijd maar in een hoog tempo door te draven. Om niet slechts te leven voor de buitenkant, maar ook zo nu en dan eens naar binnen te kijken en zich af te vragen wie ben ik?  Waar kom ik vandaan? Wat is het doel van mijn leven?

Paulus zegt in Galaten 5 het volgende:  Christus heeft ons bevrijd. Daardoor kunnen we als vrije mensen leven. Houd dus vol en laat niemand je weer slaaf maken.

Is het niet zo dat veel mensen op zoek zijn naar de waarheid?  Proberen  veel mensen niet de waarheid te zoeken en zichzelf te vinden, maar begrijpen eigenlijk niet wat de vrijheid in Christus nu werkelijk is doordat men te veel kijkt naar anderen in de kerk? Ik bedoel daarmee, men zoekt wel, maar zoeken we niet op de verkeerde manier?  Is het niet zo dat we ons beperkt voelen door wat anderen ons  proberen op te leggen?  Is het niet zo dat we  eigenlijk dachten dat dit ook regels/ wetten zijn die ons door God zijn opgelegd terwijl dit in wezen niet zo is?

We zeggen vaak dat we onze eigen keuzes willen maken, onszelf willen redden op de een of andere manier. Maar we kunnen onszelf niet redden. We hebben een redder nodig. We hebben Jezus Christus nodig in ons leven.  Dit is het beste fundament waarin we ook nog eens  vrij mogen zijn.  Het gaat allemaal niet om regels en wetten in ons leven. We hoeven niet te voldoen aan de eisen van iedereen. Sterker nog we hoeven  als mens ook niet te voldoen aan  de eisen die God stelt. Deze is immers  reeds volbracht door Jezus zelf. De volmaakte mens. Het is alleen belangrijk dat je gelooft, en dat we door het geloof in liefde met elkaar leven.

Je bent uitgekozen om vrij te zijn!

126Weet je? God heeft je uitgekozen. En misschien is er een tijd geweest dat je zo leefde zoals God dat wilde en misschien  ook niet, maar  ik hoop dat je beseft dat je er mag zijn zoals je bent. Werkelijk vrij van de druk van de maatschappij, vrij van wat mensen van je willen of vinden. vrij van fouten uit het verleden en heden. God heeft je lief en wil ons niet beperken, maar juist in de ruimte zetten.  Hij gaf Adam de ruimte om te heersen over alles.  En Jezus zet mensen vrij van alles wat hen gevangen had genomen.  Een hoer  veroordeelde hij niet. was bevriend met tollenaars. Het gewone volk liep met hem weg. De mensen met regels verafschuwde  Jezus. En ook door hen( de farizeeërs en schriftgeleerden) werd Hij gehaat. Waarom? Omdat men Hem regels wilde laten uitvoeren die niet van God waren maar van mensen. Ze maakten regels om te kunnen doen en laten wat ze wilden en hun eigen zin door te drijven.

Wat zou het fijn zijn als we ons niet  zouden laten leiden door de verwachtingen en regels van anderen, maar ons geloof zouden durven beleven in waarachtige vrijheid. Ik benoem bewust waarachtig omdat ik geloof dat de we de waarheid slechts ten dele kennen. God is zo enorm groot dat we  allemaal vanuit ons persoonlijk perspectief naar Hem kunnen kijken, maar slechts  een heel klein deel van die waarheid  zullen zien dat het soms lijkt of  anderen die  vanuit hun  perspectief, vanuit hun hoek een heel ander gedeelte zien van dezelfde waarheid, maar  dat van de ander niet goed kunne begrijpen. Derhalve laten we  waarachtig zijn in wat we doen en zeggen. Op zoek gaan naar de waarheid en met volle inzet God dienen naar volle vermogen .  dat geeft mijns inzien de vrijheid waar we naar verlangen. God liefhebben en onze naaste als uitgangspunt. Dat is de gehele wet. De regels van God zijn volgens mij simpel als we dat zo stellen toch? God liefhebben, anderen liefhebben, je zelf liefhebben. Wat een vrijheid als we dat kunnen.  Hoe? Kijk maar naar Jezus!

een quote

so as long as someone else controls your history the truth shall remain just a mistery. for you can lead a horse to the water but you cannot make him drink. You can put a man to school but you cannot make him think.

-Ben harper-