Participeren in levens van mensen

Van de week kon ik niet goed slapen. Een vol hoofd door allerlei zaken rondom faillissement Van de plek waar ik me veel plezier en passie heb gewerkt.

  

Wat een gedoe allemaal en uiteindelijk cliënten de dupe van wat nu door de overheid in de zorg wordt geïnitieerd. Of ligt het misschien toch anders?


Wanneer ik nadenk ook over de kerk en haar rol, mede omdat ik weet dat er in een kerk waar een deel van mijn hart ligt een pittige vergadering zal plaatsvinden, vraag ik me af wat is er in vredesnaam aan de hand?


Ik geloof dat de ontwikkelingen in de zorg, de ontwikkelingen in de kerk. Niet de eerder genoemde kerk, maar veel kerken in de regio waar ik woon en misschien is het wel landelijk of wereldwijd zo, dat deze anders lopen dan verwachting.


De mens wikt,  maar het is God die beschikt. Ik denk dat het daar op neerkomt. 


Ik werd bepaald bij een tekst uit Jeremia 2. Waar God zegt dat mensen vies water drinken uit oude, kapotte bakken terwijl de bron van water dichtbij is. De bron is zo enorm dichtbij en toch zijn we op zoek naar allerlei antwoorden in het verleden. 


Ik bedoel: mensen kikken terug en roepen” vroeger deden we het op die en die manier”, of “we willen terug naar vroeger toen de werkgever  nog gewoon je ziektekosten moest betalen”.

Vroeger? 


Vroeger was niet alles beter. We herinneren ons echter veel goede zaken in het verleden. 

Niet de visie van de kerkleden was beter of de visies in de zorg.

Nee hoor, de tijden zijn veranderd zeggen we. De vraag is of dat werkelijk zo is.


Volgens mij is er niet zoveel veranderd. Prediker zegt ook zoiets. Er is niets nieuws onder de zon.


Weet je wat ik geloof? Ik geloof dat veel zaken pas werkelijk goed gaan en blijven wanneer God er bij is.


Ik geloof in Christelijke zorg. Niet zorg met het naamkaartje waarin hey woord christelijk voorkomt als afkorting.  Maar ik heb geloof voor zorg vanuit naastenliefde, compassie, hart voor de schepping. 


Nu wil ik niet alles aan elkaar breien en zeggen dat er dan geen faillisementen meer voor zouden komen in christelijke zorg instellingen. Ook niet dat de kerk dan geen problemen meer zou hebben. 


Ik geloof dat wanneer we bereid zijn om terug te keren naar de bron er wonderen gebeuren. Waarom drinken we niet van het frisse water wat leven geeft? Waarom dat vieze water wat is blijven hangen in kapotte bakken? Waarom altijd maar refereren naar allerlei zaken, mensen, situaties en verhalen die wellicht goed waren, maar die ons weerhouden om verder te gaan. Namelijk de bron. god zelf.

  

god is dichtbij, hij kent de oplossing en verlangt naar onze participatie. Een mooi woord. De regering wil een participatiemaatschappij een weet je dat heeft zo zijn kansen. De kerk wil dat mensen weer in de kerk komen. Misschien gaat daar iets mis. Zou de kerk niet naar de mensen gebracht moeten worden?


Ik geloof dat wanneer gelovigen niet zichzelf uitsluiten in de kerk van de maatschappij  en een eiland worden in hun peperdure panden, maar zich werkelijk uitstrekken naar mensen in nood dat er werkelijk iets gebeurt . Namelijk participatie. Deelnemen, deelgenoot worden van het leven van de ander.


Zou het niet zo zijn dat er allerlei mensen verantwoording nemen of hebben gekregen hun positie los zouden moeten laten omdat ze participatie in de weg staan omwille van een persoonlijke visie of drang om iets persoonlijks achter te laten omwille van persoonlijke drijfveren? Zou geld op een gegeven moment de roeping van God niet in de weg gaan staan? Of oude idealen, manieren, gedachtengoed? 


Ik wil drinken uit de bron. Verfrissend vrij zijn en blijven. hem blijven zoeken. Leren om Zijn stem te verstaan boven alle ruis van de wereld, maar ook boven alle geruis van kerk en leiders. Luisteren bovenal naar Het Hart in Christus. Ik verlang naar participatie van Het Hart. Deelgenoot zijn aan het leven van Hem.


Ik weet wat ik zeg en tegelijk ook niet echt. Want wie wil er nu lijden. Leiden en lijden lijkt in Christus samen te lopen. Laten we de angst voorbij gaan en participeren. Mensen dienen. Want geloof me er is zo verschrikkelijk veel te doen. 


Heer open mijn ogen! Mijn hart! Mijn leven! 

  

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s