Participeren in levens van mensen

Van de week kon ik niet goed slapen. Een vol hoofd door allerlei zaken rondom faillissement Van de plek waar ik me veel plezier en passie heb gewerkt.

  

Wat een gedoe allemaal en uiteindelijk cliënten de dupe van wat nu door de overheid in de zorg wordt geïnitieerd. Of ligt het misschien toch anders?


Wanneer ik nadenk ook over de kerk en haar rol, mede omdat ik weet dat er in een kerk waar een deel van mijn hart ligt een pittige vergadering zal plaatsvinden, vraag ik me af wat is er in vredesnaam aan de hand?


Ik geloof dat de ontwikkelingen in de zorg, de ontwikkelingen in de kerk. Niet de eerder genoemde kerk, maar veel kerken in de regio waar ik woon en misschien is het wel landelijk of wereldwijd zo, dat deze anders lopen dan verwachting.


De mens wikt,  maar het is God die beschikt. Ik denk dat het daar op neerkomt. 


Ik werd bepaald bij een tekst uit Jeremia 2. Waar God zegt dat mensen vies water drinken uit oude, kapotte bakken terwijl de bron van water dichtbij is. De bron is zo enorm dichtbij en toch zijn we op zoek naar allerlei antwoorden in het verleden. 


Ik bedoel: mensen kikken terug en roepen” vroeger deden we het op die en die manier”, of “we willen terug naar vroeger toen de werkgever  nog gewoon je ziektekosten moest betalen”.

Vroeger? 


Vroeger was niet alles beter. We herinneren ons echter veel goede zaken in het verleden. 

Niet de visie van de kerkleden was beter of de visies in de zorg.

Nee hoor, de tijden zijn veranderd zeggen we. De vraag is of dat werkelijk zo is.


Volgens mij is er niet zoveel veranderd. Prediker zegt ook zoiets. Er is niets nieuws onder de zon.


Weet je wat ik geloof? Ik geloof dat veel zaken pas werkelijk goed gaan en blijven wanneer God er bij is.


Ik geloof in Christelijke zorg. Niet zorg met het naamkaartje waarin hey woord christelijk voorkomt als afkorting.  Maar ik heb geloof voor zorg vanuit naastenliefde, compassie, hart voor de schepping. 


Nu wil ik niet alles aan elkaar breien en zeggen dat er dan geen faillisementen meer voor zouden komen in christelijke zorg instellingen. Ook niet dat de kerk dan geen problemen meer zou hebben. 


Ik geloof dat wanneer we bereid zijn om terug te keren naar de bron er wonderen gebeuren. Waarom drinken we niet van het frisse water wat leven geeft? Waarom dat vieze water wat is blijven hangen in kapotte bakken? Waarom altijd maar refereren naar allerlei zaken, mensen, situaties en verhalen die wellicht goed waren, maar die ons weerhouden om verder te gaan. Namelijk de bron. god zelf.

  

god is dichtbij, hij kent de oplossing en verlangt naar onze participatie. Een mooi woord. De regering wil een participatiemaatschappij een weet je dat heeft zo zijn kansen. De kerk wil dat mensen weer in de kerk komen. Misschien gaat daar iets mis. Zou de kerk niet naar de mensen gebracht moeten worden?


Ik geloof dat wanneer gelovigen niet zichzelf uitsluiten in de kerk van de maatschappij  en een eiland worden in hun peperdure panden, maar zich werkelijk uitstrekken naar mensen in nood dat er werkelijk iets gebeurt . Namelijk participatie. Deelnemen, deelgenoot worden van het leven van de ander.


Zou het niet zo zijn dat er allerlei mensen verantwoording nemen of hebben gekregen hun positie los zouden moeten laten omdat ze participatie in de weg staan omwille van een persoonlijke visie of drang om iets persoonlijks achter te laten omwille van persoonlijke drijfveren? Zou geld op een gegeven moment de roeping van God niet in de weg gaan staan? Of oude idealen, manieren, gedachtengoed? 


Ik wil drinken uit de bron. Verfrissend vrij zijn en blijven. hem blijven zoeken. Leren om Zijn stem te verstaan boven alle ruis van de wereld, maar ook boven alle geruis van kerk en leiders. Luisteren bovenal naar Het Hart in Christus. Ik verlang naar participatie van Het Hart. Deelgenoot zijn aan het leven van Hem.


Ik weet wat ik zeg en tegelijk ook niet echt. Want wie wil er nu lijden. Leiden en lijden lijkt in Christus samen te lopen. Laten we de angst voorbij gaan en participeren. Mensen dienen. Want geloof me er is zo verschrikkelijk veel te doen. 


Heer open mijn ogen! Mijn hart! Mijn leven! 

  

Advertenties

biddend zoeken

In dat eerste jaar van zijn regering las ik, Daniël, de woorden van de Here aan de profeet Jeremia en leidde daaruit af dat Jeruzalem zeventig jaar een verwoeste stad zou blijven. Ik begon de Here God te smeken een eind te maken aan onze ballingschap. Terwijl ik bad, vastte ik. Ik droeg een ruige zak als kleding en bestrooide mijzelf met as. Ik beleed de Here mijn zonden en die van mijn volk. ‘Here,’ bad ik, ‘U bent een grote en ontzagwekkende God. U bent trouw in het nakomen van uw beloften. U bent genadig en goed voor de mensen die U liefhebben en uw geboden naleven. (‭Daniël‬ ‭9‬:‭2-4‬ HTB)


Ik, Daniël, was al drie weken in rouw over mijn volk. Al die tijd had ik geen wijn of vlees of andere lekkere dingen gegeten. Ook verzorgde ik mijn uiterlijk niet.


Maar zijn hand raakte mij aan en richtte mij op, op handen en knieën. Ik beefde van angst. Hij sprak tegen mij: ‘Daniël, geliefde man van God, sta op en luister aandachtig naar wat ik u te vertellen heb, want God heeft mij naar u toegestuurd.’ Terwijl hij zo met mij sprak, ging ik bevend staan. ‘Wees niet bang, Daniël,’ zei hij. ‘Want uw gebed is in de hemel gehoord en verhoord, al vanaf de allereerste dag waarop u zich voor God boog en begon te bidden om inzicht. Diezelfde dag werd ik gestuurd om u hier te ontmoeten. Maar onderweg werd ik eenentwintig dagen lang opgehouden door de machtige boze geest die heerst over het rijk van de Perzen. Toen kwam Michaël, een van de hoogste bevelhebbers van het hemelse leger, mij te hulp. Daardoor was ik in staat door deze blokkade heen te breken. Ik ben hier gekomen om u te vertellen wat met uw volk in de eindtijd zal gebeuren. Want de vervulling van deze profetie zal nog vele jaren op zich laten wachten.’


‘God houdt erg veel van u,’ zei hij. ‘Wees dus niet bang, rustig maar. U moet heel sterk zijn!’ Terwijl hij sprak, voelde ik plotseling mijn kracht terugkomen en zei: ‘Ga maar door, mijn heer, want dankzij u voel ik mij een stuk beter.’ Hij antwoordde: ‘Weet u waarom ik ben gekomen? Ik ben hier om u te vertellen wat er in het “Boek van de Waarheid” staat. Straks moet ik terug om mij weer vechtend een weg te banen langs de vorst der Perzen. En na hem moet ik de strijd aanbinden met de vorst van Griekenland. Alleen Michaël, de engel die waakt over uw volk Israël, zal mij daarbij terzijde staan.’ (‭Daniël‬ ‭10‬:‭2-3, 10-14, 19-21‬ HTB)




Daniël was een man van gebed. 

Hij vroeg God om openbaring en dat gaf God ook. 

Willen we zaken helder moeten hebben dan mogen we God daar om vragen. Lijkt de hemel van koper ? Dan is het wellicht goed om werkelijk tijd met hem door te brengen. Ons hart op Hem te richten. Niet om iets van God af te dwingen of iets te bewijzen, maar ons bewust te zijn van het feit dat Hem niks uit de hand loopt.

Hij wil bij ons komen. In de situatie waarin we zitten. We hoeven niet bang te zijn voor wat Hij zegt, maar goed luisteren naar Zijn woord. Is dit woord voor nu of voor later. Welke prioriteiten heeft Hij? 

God houdt bijzonder veel van ons. Is er voor ons. Laat ons Hart als die van Daniël zijn. Verlangend naar Gods wil.

Sommige dingen hebben tijd nodig. we hebben een Heer die voor ons bid en vecht, die doet wat in Zijn vermogen ligt om ons te leiden in Woord en Daad. Dabar! Een woord voor beide. Woord en daad!

Ik geloof dat het uitgangspunt mag zijn in ons leven. 

Wij mogen net als Daniël op God vertrouwen. De engel van Daniël zou maar zo de Here Jezus geweest kunnen zijn. 

wij zijn bevoorrecht net als Daniel. Jezus heeft ons immers laten zien dat Hij werkelijkheid is. heer is over leven en dood. 

hij heeft zijn Geest gegeven. Afwachtend zijn? Gods Geest is ons gegeven. hem zoekend, biddend zal Hij spreken. Laat er echter niks tussen God en ons in staan wat ons hart, gedachten verduistert.  Wanneer we onze zonden belijden. Wanneer er ‘ruis’ is ontstaan door allerlei zaken en ongerustheid is het goed dit eerst neer te leggen bij Hem  die voor ons deze last gedragen heeft aan het kruis.

Gods Woord is waar en trouw gebleken. 

Wanneer we geroepen zijn zal God ons  de plaats wijzen waar. Als God ons beloften heeft gegeven dan zal Hij deze gestand doen. als Hij zegt dat Hoj van ons houdt en er voor ons zal zijn en we op Hem moeten vertrouwen dan zijn dat geen loze woorden. Hij is immers de weg , de waarheid en het leven. 

er is een plek. Waar woord en daad samen kunnen komen.  Dat is niet in persië. Het verleden is geweest. Het nieuwe is gekomen . We hoeven niet te bezwijken onder druk. Al lijkt de vijand sterk als leeuwen, de Leeuw van Juda is ons nabij. Al brand het rondom ons, Gods vuur in ons leidt ons er uit.

Gisteren deze clip van David Wilkersonbekeken

  

van binnenuit of vanuit je zelf ?

You-are-special-adorable-lil-girl

vanmorgen gelezen uit de bijbel en aangesproken door een woord uit de Bijbel. nml uit 2 Corinthiers 9:6-15.  ik schreef hierover in mijn persoonlijke pagina op Bible.com het volgende:

We leven niet voor ons zelf alleen, maar mogen delen van alles wat God ons gegeven heeft. Soms lijkt het er op dat wij zelf dingen in het leven hebben verworven, maar het is ons door God gegeven om er van te delen. Wanneer we gezegend zijn met rijkdom mogen we daar van uitdelen. Wanneer we gezegend zijn met wijsheid, mogen we anderen daar van schenken op dat zij er beter van worden. Schenk van alles wat je hebt om de ander blij te maken en zo God te ontdekken in dit leven door jou heen. Dat is wat Jezus deed. Hij gaf alles voor ons. Zijn gehele leven . Onze dankbaarheid mogen we uiten door te delen van wat wij ontvangen hebben en Zijn zegen blijvend ontvangen in het geven . Ontvangen is leuk, maar geven geeft voldoening.

waarop ik via facebook  van alien de volgende reactie kreeg op de tekst uit 2 Corinthiers:

Soms moet je eerst veel ontvangen om überhaupt te kunnen geven…. Ontvangen in de vorm van liefde, heling en genezing. Het is genade om eerst te ontdekken wie je bent in Christus. Om dan vanuit een getransformeerd en gevuld hart uit te kunnen delen. Het 1 kan niet zonder het ander. Anders moet je geven omdat het moet of omdat het er staat.Vanuit doorleefde en ontvangen genade van vervulling geven, is barmhartigheid. Dat gaat verder dan liefdadigheid… Liefde en wet kan niet zonder elkaar. De mens is van zichzelf egoïstisch. Als je alleen vanuit de wet zou geven, geef je om er zelf beter van te worden. Geven = meer ontvangen. Vanuit vervulling en barmhartigheid wordt het: geef het om niet….. en ja….dan zul je veel zegen ontvangen. Op Zijn manier en tijd.

ik ben het met Alien eens. we kunnen pas geven als we ontvangen hebben. echter ik geloof ook dat we reeds verschrikkelijk veel ontvangen hebben zonder dat we dat soms weten. God de Vader heeft veel zaken in ons gelegd bij de geboorte. Hij heeft ons bijzonder gemaakt.  ieder deel van ons  is bijzonder zegt de psalmist in psalm 139.

we  kunnen dus altijd delen van wat we hebben.  maar het is goed ons daar ook bewust van te zijn. dat is  een leerproces. je hebt veel bijzondere zaken van je zelf. van God gekregen door je geboorte. Hij heeft jee gemaakt en je leven gegeven. echter we kunnen zoveel meer geven wanneer we  ons bewust  worden dat Hij deel van ons leven wil zzijn en ons wil leren wie we werkelijk zijn.  we hebben zo veel meer te geven als we ontdekken wie we zijn In Jezus christus zelf.

ik zag een clip van Boele Ytsma waarin hij oproept om van binnen naar buiten te leven. ik geloof dat dat een goed ding is. Ik ben het gedeeltelijk ook met hem eens. ik geloof echter dat we pas werkelijk van binnen uit kunnen leven wanneer we niet gericht zijn op allerlei bronnen die in ons liggen dat is mi juist vanuit  mij zelf leven , maar als die bronnen door God zelf geinspireert en aangeraakt worden om niet egocentrisch te leven maar om God te dienen. dit is tegelijk dienen van God en mensen. een extra dimensie.

Gods Geest wil in ons Zijn wanneer we hem daar om vragen. we hebben Hem ook nodig om te weten hoe te leven. we kunnen allerlei manieren ontwikkelen om op een hoger plan te komen als mens, maar er is geen hoger plan dan Gods plan met  jouw en mijn leven. In Hem  ligt wie we zelf zijn. Hij is het  die ons kent en gemaakt heeft. Hij is degene die een plan heeft en weet hoe we tot volledige ontplooing kunnen komen. door Zijn Heilige Geest wil Hij ons doen ontdekken wie we zijn. dat is werkelijk Leven van binnenuit