Openbare veiligheid!

Hoe zo’n open boek ben je? Veel mensen zeggen wel open te zijn, maar eigenlijk zitten er veel achterdeuren. Trouwens de vraag is of je wel werkelijk open moet zijn?

Zelf geloof ik in transparantie, maar tegelijk is het de vraag of dat ook het zelfde is als alles er maar uitgooien en delen met iedereen.

Ik geloof dat het goed is te delen, maar tegelijk daarbij in ogenschouw te nemen dat niet iedereen alles hoeft te weten over jou en wat er allemaal is gebeurd en waarom.

Transparantie is volgens mij iets geheel anders. Transparantie is wat je ziet. Je kunt door glad kijken naar de inhoud van de fles. De kleur kun je zien, maar daarmee ken je de smaak nog niet.

Het is als een ruit. Je kunt door de ruit naar binnen kijken, je ziet de mensen die er leven, wat er zoal gebeurt als je zou staan gluren, maar je kan de gesprekken niet volgen. De sfeer niet direct proeven. De warmte niet ervaren.

Transparantie is mi dus gewoon jezelf zijn, je doet je niet anders voor, maar niet iedereen hoeft alles te weten. Alles is ook erg veel. Je kan er voor kiezen om zo nu en dam te delen met mensen. Mensen die niet voor de ramen staan, maar binnen mogen komen. Die de sfeer, de inhoud geproefd hebben en durven vragen naar het recept. Naar wie je bent. Die oprecht geïnteresseerd is.

God is in je geïnteresseerd. hij weet alles al van je, maar doet er niet direct iets mee als je niet wil. David , de man die goliath versloeg, was een eigenzinnig type. Iemand waar ik in bepaalde opzichten op lijk. hij had het verlangen god te dienen. Dat kon iedereen zien. Ondanks dat maakte hij fouten. Die werden soms gezien en soms waren die verborgen, maar David gooide zijn leven open. Niet open naar alles en iedereen, maar wel naar God.

Hieronder kun je dat lezen:

GOD, investigate my life; get all the facts firsthand. I’m an open book to you; even from a distance, you know what I’m thinking. You know when I leave and when I get back; I’m never out of your sight. You know everything I’m going to say before I start the first sentence. I look behind me and you’re there, then up ahead and you’re there, too— your reassuring presence, coming and going. This is too much, too wonderful— I can’t take it all in! (‭Psalm‬ ‭139‬:‭1-6‬ MSG)

Het mooie is, is dat God en David een relatie hadden. Dat blijkt hieruit. Hoe dieper de relatie hoe meer er gedeeld kan worden. Hoewel in sommige relaties bepaalde zaken wellicht nooit aan bod meer hoeven te komen. Niet omdat ze onbelangrijk zijn, maar omdat men elkaar accepteert zoals men is. God accepteert ons zoals we zijn en accepteert ons met onze fouten en gebreken. Vanuit die liefde en relatie wordt alles openbaar in veiligheid. Prachtig wat mij betreft.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s