Waarom zou ik nog kwetsbaar zijn?

Wat is levensveranderend? Ik geloof dat Jezus Christus levensveranderend is. Dit te benoemen maakt dat sommige mensen deze blogpost alvorens gezien houden. Immers veel mensen willen een ander leven, maar het benoemen van God, Jezus of de kerk maakt ze al afkerig om er over na te denken soms.

Laten we eerlijk zijn, gelovigen maken er soms ook wel een beetje een rommelpotje van. Vandaag in een gesprek nog even over gehad. Ik benoemde nog even dat het misschien in de kerk enerzijds gevoelig ligt tab mensen die er niet komen, maar anderzijds is de kerk wel de plaats waar mensen denken vertrouwd te zijn en waar men soms intieme zaken deelt. Zaken die gevoelig zijn en wanneer er iets gebeurd kan er dus ook iets beschadigd raken.

Ik geloof daar waar mensen werkelijk kwetsbaar, intiem zijn naar elkaar daar is de mogelijkheid om gekwetst te worden wellicht ook het meest aanwezig.

Je ziet veel beschadigde mensen tegenwoordig met als gevolg dat ze meer en meer op zichzelf komen te staan omdat ze niet meer werkelijk kwetsbaar durven zijn uit angst gekwetst te worden.

Het is overal merkbaar. Mensen trouwen niet meer , maar wonen samen omdat ze bang zijn te falen en nemen het zekere voor het onzekere, maar tegelijk is de drempel soms wellicht het niet meer werkelijk kwetsbaar durven zijn. Niet meer durven omdat ze bang zijn verlaten te worden en derhalve bouwen ze een veilige modus in.

Ook vriendschappen zijn in deze tijd van secularisatie erg lastig. We willen graag mensen om ons heen, maar durven we nog werkelijk diep met iemand te gaan? Gaat het nog ergens over? Durven we werkelijk ons hart te laten zien! Ik denk dat vriendschappen tegenwoordig schaars zijn. Facebook en andere sociale media lijken relaties van de nieuwe tijd te zijn. Echt contact word mi steeds lastiger.

In de kerk proberen we met mensen in contact te komen, maar steeds vaker mist de gemeenschap zijn doel. We zien mensen zaken doen die niet passen bij wat verkondigd word. Kerkscheuringen zijn de orde van de dag. Wanneer er geen sprake is van scheuring spelen er wellicht andere zaken die ons afhouden van kwetsbaarheid. Is er nog ruimte voor ontmoeting? Worden we nog werkelijk gezien? En als we gezien worden, worden we dan al niet gauw op een bepaalde manier beoordeeld?

Ik geloof dat juist waar we het meest kwetsbaar zouden moeten zijn we ook de meeste schade kunnen oplopen. In onze gezinnen en relaties. Gemeenschappen zoals de kerk. Misschien schokt je deze uitspraken, maar ik geloof dat het waar is. Ik geloof echter ook dat we juist hier kwetsbaar moeten zijn.

Onze gezinnen en relaties, gemeenschappen en kerken zijn niet voor niets plaatsen waar we geraakt kunnen worden. We staan er immers ook open. In onze kwetsbare momenten kan er iets beschadigd worden idd. Waarom? Omdat juist dit de plaatsen zijn waar we gezien worden. Waar we geraakt kunnen worden, waar relaties zijn.

Weet je , vreemden kunnen allerlei zaken zeggen die ons niet of nauwelijks raken, maar waar we ons veilig voelen, waar we onszelf laten zien gebeurt er iets bijzonders. We worden geraakt. Pijnlijk soms, maar beter geraakt in relatie dan niet geraakt in eenzaamheid.

Jezus raakte voortdurend in conflict. Waarom? Hij wilde mensen raken. Hij kwam in contact met verschillende mensen. Soms toegewijde mensen die wilden doen wat Hij zei en soms met anderen die Hem niet moesten. Hij had altijd relatie voor ogen, maar in zijn kwetsbaarheid werd Hij afgeslacht, bruut vermoord. Kwetsbaarheid lijkt daarmee weinig zinvol in eerste instantie, maar weet je Zijn kwetsbaarheid bracht leven. Kwetsbaar zijn is nodig om in relatie te kunnen blijven.

Daar waar kwetsbaarheid verloren gaat lijkt leven niet meer de moeite waard. Daar worden muren gebouwd en krijgt relatie, liefde, vertrouwen, geloof, gemeenschap een andere betekenis. Relatie wordt dan samen zijn zonder elkaars diepst wezen werkelijk te kennen. Liefde krijgt de inhoud die slechts een gevoelswaarde uitdrukt en moet meer een levenslange verbintenis. Vertrouwen en geloof is slechts dat wat gezien en ervaren wordt zo lang het duurt. Gemeenschap is een club waar je bij hoort zo lang het gezellig is met elkaar.

Ik geloof in kwetsbaarheid. Ze is krachtig. Waar we niet meer kwetsbaar durven zijn worden relaties schaars. Worden wonden niet geheeld, is er geen ruimte voor andere zaken dan onze eigen zaken.

Heer maal mij kwetsbaar naar anderen in Jezus naam!

IMG_1420.JPG

Een gedachte over “Waarom zou ik nog kwetsbaar zijn?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s