Lichamelijke gemeenschap

Tja,… Hoe begin je een blog als deze. De titel is wat misleidend moet ik toegeven, maar we doen wat om gelezen te worden. In ieder geval…?

Had een gesprek vandaag met iemand die me erg dierbaar is over gemeente zijn. Zij heeft het niet zo op met de kerk. Te veel huichelarij en teleurstellingen meegemaakt. Tot huilens toe kwamen dingen naar voren die haar beschadigd hebben. En ik, ik ben daar deelgenoot in en aan.

Elders hoorde ik dat iemand moeite had met het gemeente zijn. Gemeentemoe zo zou je het kunnen noemen. Wat daar de reden van is weet ik niet precies, maar het geeft misschien iets aan. Nog een ander had moeite,leek het , om naar zijn broeder te luisteren in de kerk. Te veel gebeurt misschien. Pijn, teleurstelling? En ik?

Ik ben aan het herontdekken. De waarde van gemeentezijn. Een tijdlang ben ik uit de running geweest vanwege een hernia. Wat was/ is het fijn weer ergens bij te horen , te merken dat het mensen interesseert hoe het met je gaat.

Wanneer ik hier allemaal over nadenk wat gaat er dan wat mis in de kerk. Ik benoem gewoon wat zaken en nog niet eens de details. Wat is er veel pijn, gebrokenheid in de gemeente. Natuurlijk niet alleen in de onze, maar misschien juist wel in de huidige westerse kerk.

Veel mensen zwerven in allerlei kerken zonder ooit zich een plek te bemachtigen. Ze kunnen of durven het schijnbaar niet meer uit angst wederom beschadigd te worden. Is het elders in de wereld beter? Ik weet het niet precies, maar ik geloof dat men in Nederland wel erg op zichzelf gericht zijn en zich weinig of niets laten gezeggen.

Ik moet ff denken aan de preek van vanochtend. We zijn getrokken van het duister naar het licht. Het werk van Jezus volbracht en satan heeft verloren en toch kunnen we leven in duisternis door ons leven niet te veranderen.

Veel mensen blijven kijken naar wat er ooit in het verleden is gebeurt. Men kan geen excuus accepteren of blijft boos ondanks dat zaken uitgesproken zijn. Wil ik/ men de mindere nog zijn? De ander vergeven? Loslaten?

Toch geloof ik in de kerk. Misschien wordt ik me daar op dit moment of in ieder geval de laatste tijd meer bewust van. Door mijn ziekzijn ontdek ik meer dat we elkaar nodig hebben. We hebben bemoedigend nodig op het moment dat het niet zo lekker loopt. Ik heb mensen nodig die me helpen kijken naar wat Gods plan is voor mijn leven. We hebben elkaar nodig om warm te blijven in de liefde van God. We hebben aansporing nodig in de navolging.

De gemeente is verre van perfect. De kerk an sich , als gebouw, hebben we niet nodig, maar wel liefde , geborgenheid, ontmoeting, vriendschap, relatie, …

We zijn samen Het Lichaam. Ieder van ons heeft zijn taak. Wat is jouw rol? Weet je dit niet? God heeft je geroepen om deel te zijn van Zijn Lichaam. Een lichaam zonder leden kan functioneren, maar het is niet zoals het hoort. Moet hierbij denken aan Nick Vuijeck . Hij kwam tot de ontdekking dat veel zaken van zijn lichaam niet waren zoals het zou moeten zijn. Imperfect, maar met God kunnen zaken veranderen.

Weet je wanneer we blijven kijken naar wat moet veranderen dan is er geen ontmoeting. Pas wanneer we los durven laten en ons aandeel in het licht brengen door daar de verantwoording voor te nemen gebeurt er iets bijzonders. Dan moet de ander niet perse veranderen, maar zien we de ander in een ander licht. Er kan wederom ontmoeting plaatsvinden omdat we de ander zien als leden van het lichaam . Geen lid is overbodig. De hand, de voet is nodig.

De perfecte kerk of gemeente is er niet en ik zou er in ieder geval niet toe kunnen behoren. Wel mag je van me weten dat ik er naar verlang om mensen bekend te maken met wie Jezus is. Dit kan alleen als we anderen op Hem wijzen. Het meest tastbare van wie God is, is Zijn Woord en Zijn lichaam en dat laatste zijn wij.

Jij en ik mogen de hand zijn op de schouder van iemand die het moeilijk heeft. De benen voor iemand die zelf zijn boodschappen niet kan doen. We kunnen spreken voor iemand die zelf niet bij machte is van zich te laten horen.

Eigenlijk gewoon wat gedachten over gemeente zijn. Ik heb gemeente nodig en ik ontdek dat men mij nodig heeft. Dut laatste is misschien wel het lastigste gedeelte. Ongelofelijk bijna, maar ik heb een rol te vervullen. Ik ben een belangrijk lichaamsdeel van het Lichaam van Christus op deze aarde.

20140303-000642.jpg

3 gedachten over “Lichamelijke gemeenschap

  1. Een broeder -nee, we noemen geen namen- vond het jammer dat er geen preek was, maar dat er een verzameling losse teksten over de gemeente werd uitgestort, precies zoals de week ervoor ook was gebeurd met grotendeels dezelfde teksten. Een spreker moet óf zijn huiswerk doen, óf eerlijk toegeven dat hij er geen tijd voor heeft gehad. Een mooi jasje en een flipboard kunnen gebrek aan voorbereiding niet verhullen.
    Mooi, dat je er was, overigens!

    Like

    1. Heb ff getwijfeld Henk jevreactie toe te staan. Ik wil echter transparant zijn en je reageert openlijk dus…

      De dienst mag dan misschien qua beleving niet als een jas passen. Wellicht ben je niet de enige. Vraag me af of terugtrekken, weglopen de manier is. Stel je voor dat jij er staat en iemand zou er uit lopen omdat hij jou manier van spreken niet echt waardeert hoe komt dat dan over? Naar jou, maar ook naar anderen in de gemeente gasten bijvoorbeeld.

      Bitterheid benadrukt vaak allerlei negatieve zaken. Geloof me als ik zeg dat ik dat uit ervaring heel goed weet. We gaan nadrukken leggen op plekken waar juist de nadruk niet moet liggen.

      Mij maakt het op ditoment blij dat ik weer onder de mensen( lees gemeente) kon zijn. Ik heb veel steun ervaren vanuit de gemeente. Was oa blij met je bezoek.

      Kortom waar je op gericht bent zul je ook gaan zien, ervaren, beleven. Wanneer we naar de gemeente gaan met een attitude van ’t zal allemaal wel, zal wat je krijgt ook allemaal maar lauw zijn. Gericht op mensen.

      Henk ik mis het gericht zijn op God qua gemeente. Ik waardeer je als broeder en waardeer je openheid in conversatie. Ook zie ik iemand die zoveel meer te geven heeft dan je nu doet.

      Een open reactie die me best zwaar valt en eerlijk gezegd niet de bedoeling of opzet van mijn blog geweest. Anderzijds wil ik graag ontmoeten en dat doen we hier.

      Waardeer je en kom je (als het kan en mag) je gauw opzoeken.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s