Maand: november 2013

imperfect of perfect in gebrokenheid

images (2)

De wereld is imperfect zoals we allemaal wel  weten en ervaren  in ons leven.  Soms meer en soms iets minder. Ze is perfect gecreëerd , maar ze is nu  niet meer vlekkeloos en volmaakt zoals ze ooit wel was.  Soms ontdekken we de schoonheid van weleer, een stukje perfectie en kunnen we genieten van prachtige zaken zoals een zonsondergang, de mooiste muziek, lieve woordjes geschreven of gezegd, sporters die voorbij rennen en voorbij alle limits gaan of door de intimiteit  van twee geliefden.  Momenten die ons kunnen ontroeren en raken en een glimp laten zien van hoe Prachtig God alles  heeft gemaakt en hoe het ooit eens moet zijn geweest toen kwaad geen invloed had gehad.

voorbij alle limits

Ik geloof dat er ook “in” ons  iets is wat er naar verlangt  om perfect te zijn. Iets in ons wil het goede, ze streeft er naar om zuiver te zijn, maar hoe? We kiezen voor manieren en middelen om dingen goed te doen en helaas soms ook bewust om dingen niet goed te doen.  Maar ik geloof dat we er in wezen allen verlangen naar  een stuk perfectie in ons.  Helaas  lukt dat niet zo goed.  De  mens is  beschadigd geraakt, verwond, toegetakeld. Daardoor zegt de Bijbel dat de mens niet goed is.  Ze was goed, maar er is iets veranderd.  Zelfs als de mens goed wil doen en het soms ook doet is er nog  altijd  onzuiver.  we willen immers wel het goede doen, maar het lukt ons niet omdat we zo enorm gericht zijn op onszelf. Op onze dingen, op onze mensen, op onze persoonlijke verlangens. Ik geloof dat juist door het perfecte in te passen in onze hokjes, kastjes, vormpjes ze niet  tot volledige ontplooiing kan  komen.

imperfect-daisy

We hebben verlangens, al zijn we het zicht hier zelfs op kwijt geraakt door enorme ervaringen of misschien zijn ze ondergesneeuwd in allerlei negatieve  zaken die we gehoord of gezien hebben. Misschien heb je hulp nodig deze verlangens op te rakelen. Dit kan een moeilijk proces zijn, maar ook de moeite waard.  Ieder mens heeft het verlangen om ergens bij te horen , erkent te worden om geliefd te zijn en mooi gevonden te worden. Sommige mensen lijken in onze  ogen  haast perfect te zijn. Een hardloper die  als eerste finish over gaat, maar er is jaren van training aan vooraf gegaan om zo ver te komen in slechts een klein stukje perfectie.  Slechts een misstap en de hardloper is  tweede of als deze valt zelfs de laatste.  Ook het verder leven van deze sporter zal niet perfect zijn. Immers heel het leven van deze sporter staat in teken van dat ene moment . en dan….?  Wat is er na het moment? Eigenlijk kunnen we stellen dat we ons leven kunnen focussen op een stukje perfectie en het soms zelfs halen, maar in wezen  is dat slechts partieel. Een deel van ons leven. De rest is nog altijd imperfect.

Soms lijkt het allemaal perfect.

Soms lijkt het allemaal perfect. Je  hebt geweldige plannen. Je trouwt met de mooiste vrouw en krijgt de liefste kinderen en dan  wordt ze ziek…  je werkt hard en gaat  er voor  je  bouwt een carrier op en verdient heel veel geld, maar je vrouw  verlaat je ….. je blijft alleen achter. Soms zijn er moment dan ontdekt je dat er zoveel moois is en lijkt alles bijna perfect te zijn. Je voelt je bijna goddelijk . alles onder controle en een ander moment lijkt alles verloren te zijn en  kapot.  Toch zijn we niet verloren en we zijn beschadigd en het lijkt allemaal imperfect, maar God is dat zeker niet. Hij is de schepper en derhalve is hij groter en beter en staat boven het imperfecte. Hij is de creator en niets loopt hem uit de hand. Al lijkt dit soms wel zo .

download (1)

We zijn geneigd om juist  in onszelf op zoek te gaan naar het perfecte. We vergelijken ons  met anderen. Zoeken naar  alle mogelijkheden  en wanneer we  het niet vinden… dan nemen we soms genoegen met een tweede plaats. Met een iets minder leven. We zoeken  niet eens meer naar het beste in ons gelegd. We weten niet eens meer wat onze dromen en verlangens zijn. We beseffen dat we niet  volmaakt zijn en leggen ons er maar bij neer. Satan maakt er dankbaar gebruik van en zegt als het  ware; zie je nu wel. Je bent  niet goed genoeg voor God. De leugenaar! Ergens diep in  ons zit dat  bijzondere wat God echter juist in deze imperfecte wereld naar boven wil laten komen . namelijk door kwetsbaar te durven zijn en te erkennen dat je het zelf niet kan , maar God nodig hebt.  Dat jouw leven misschien beschadigd is ,maar  geloof me God wil jouw imperfectie gebruiken en  er iets nieuws , iets perfects van te maken.  Wie kan immers een verslaafde beter begrijpen dan hij die verslaafd is geweest. Wie kan iemand beter begrijpen die is beschadigd als iemand die het heeft meegemaakt en  er over leert te spreken. Niet in mooie woorden , maar vanuit echtheid.  Wie heeft meer bewogenheid dan degene die het allemaal; heeft meegemaakt?

perfect in alle gebrokenheid

Durf je te delen? Of blijf je hangen in het imperfecte. Of streef je naar het  datgene wat God in je heeft gelegd . het mooie. Het zuivere.  We kunnen huilen om wat we niet hebben en nooit verder komen dan dat of we  durven op te staan en onderweg gaan om de wedstrijd aan te gaan met nieuwe  kracht. Met goddelijke kracht. Ik geloof dat dit mogelijk is als God meer en meer  ruimte in ons krijgt. Als we ontdekken wat Hij in ons leven wil doen zullen we groeien van heerlijkheid naar heerlijkheid. Zal alles perfect zijn?  Ik geloof dat  zolang we hier op aarde leven niet alles perfect zal zijn. Zolang we op ons zelf gericht zijn zal de vrucht  dat ook zijn. Beperkt. Maar wanneer we ons zelf  richten op Gods koninkrijk zal de vrucht daarvan ook gericht zijn op de eeuwigheid en dus perfect in alle gebrokenheid.

verbinding, loyaliteit, erkennen!

verbindingen-e1326463150110-595x390

De mens  heeft de behoefte zich te  verbinden. Dit aan een groep mensen of een individu, maar ook aan ideeën, visie of lering.  Deze verbindingen die we ergens in het leven opdoen is niet alleen verbinding, maar maakt ook dat we ons  van andere groepen afscheiden, van andere leringen of visies. Immers  we zijn of  loyaal aan deze groep  en keren ons daarmee van andere groeperingen af. Natuurlijk zijn er een aantal overlappingen in groeperingen, individuen, visies of leringen die  elkaar  niet bijten. We scheiden ons af van anderen die niet behoren tot “onze”groep en die niet “onze”visie dragen of beleven.

We zijn zelfs geneigd om bepaalde  beweringen  die aan een lering of visie verbonden zijn in bescherming te nemen waarvan we eigenlijk overtuigd zijn dat ze onwaar dan wel onjuist zijn. Echter de verbinding  en loyaliteit maakt dat we ons hier toch trouw aan blijven. Dit wil niet zeggen dat we dit dan ook zelf doen, maar we nemen  de groep of visie veelal in bescherming. Een voorbeeld is: wanneer iemand geestelijk of lichamelijk misbruikt word door bijvoorbeeld een familielid zal het slachtoffer  veelal niet de dader beschuldigen , maar  zeggen dat niet de  dader schuldig is , maar  dat dit ligt aan  zijn opvoeding, omstandigheden of zelfs de schuld bij zichzelf zoeken.  Loyaal aan de het individu, en de groep. Familie in dit geval.

We zien dit ook gebeuren op een ander level. De kerk geeft aan dat de doop belangrijk is. Van huis uit is iemand bijvoorbeeld  als kind gedoopt door besprenkeling, maar inmiddels  volwassen geworden ga je naar een andere kerk waar ze een andere vorm van doop verkondigen.  Namelijk die door onderdompeling op volwassen leeftijd. Dit bezorgt vaak veel strijd omdat men  niet de ouders wil afwijzen nog de  geloofsleer waarmee men is opgevoed en daarmee wederom een groep mensen.

Het geweten  speelt hierbij een enorme rol. Hoewel we  weten dat bepaalde zaken in wezen niet goed zijn nemen we toch , loyaal als we zijn mensen of visie in bescherming omdat dit behoort tot  “ons” systeem. Eigenlijk brengt het nieuwe ons in gewetensnood, immers ons gevoel en gedachten geven aan dat we  buiten de boot gaan vallen , dat we ons buitensluiten terwijl we eigenlijk ergens bij willen horen.  Eigenlijk worden we  vastgehouden , er is een bepaalde greep op ons leven, of een bepaalde manier van leven. Dit is niet per definitie  ongezond.  Dit is echter wel een emotionele greep. Loyaliteit kan ons vasthouden ion een bepaalde situatie wanneer we niet durven loslaten.

serve_two_masters

De vraag  is of we  enerzijds loyaal kunnen zijn en anderzijds  afstand doen  van een bepaald leer of visie waar deze groep voor staat. Of  kunnen we een bepaalde leer aanhangen en toch afstand doen van de groep? En … kunnen we deelgenoot zijn van meerdere groepen die tegengestelde visies behartigen of  meerdere visies  omarmen en slechts aangesloten zijn  bij een kleine selecte groep terwijl de visie anders beweert? En,  is er  gradatie in loyaliteit? Veel vragen waar niet altijd direct een antwoord op wordt gegeven , maar die gewoon even bij me opkomt en volgens mij de moeite waard zijn te overdenken.

Er is een sterke loyaliteit naar oa familie. Ook is er een loyaliteitsverhouding naar   bijvoorbeeld  een geloofsovertuiging. Dit zijn beide bindende factoren. Of misschien beter verbindende factoren genoemd. Er zijn natuurlijk veel meer factoren te noemen waardoor we met  elkaar verbonden zijn. Dit kan van alles zijn. Dit begint al met je kleur, de school waartoe je behoort, het kerkgenootschap, politieke voorkeur, je opleiding,  etc… Je loyaliteit is het groots naar een bepaalde groep of visie waneer  er  veel  verbindende factoren zijn. Dit betekent niet dat we het altijd eens  moeten zijn in zo’n geval , maar  wel dat er verbindende factoren zijn.  Bijvoorbeeld een familie  die naar de zelfde kerk gaan en het zelfde geloven , het zelfde werk doen, etc..

Echter wat gebeurt er wanneer  degene die ons lief en dierbaar zijn andere keuzes gaan maken  dan wij persoonlijk zouden willen maken? Die  niet passen  bij  het gezamenlijk gedachtengoed?  Je schrijft je bijvoorbeeld uit van de kerk waartoe je behoort, maar zoekt een andere  kerk of of je gaat helemaal niet meer? Wat nu als je  vertelt dat je een andere seksuele voorkeur hebt? Of je trekt uit de (gebruikers)groep waarmee je het zelfde altijd hebt gedaan ook al was dit niet het juiste gedrag ? ik denk bij het laatste aan bijvoorbeeld  het gebruik van drug of alcohol.

We zien al gauw dat mensen emotioneel in de war raken hierdoor.  Heen en weer geslingerd  tussen wat  goed is en was en wat juist niet goed is of gewoon minder goed. Een tijdlang was het een vertrouwde  omgeving, maar nu lijkt alles op los zand te staan. Geen vaste grond meer onder de voeten.  Je wil loyaal zijn aan je opvoeders, je vrienden, de kerk, je werk, het gedachtegoed,de visie of leer, … aan de andere kant wil je loslaten toch je relaties behouden. Nieuwe relaties aangaan en nieuwe ideeën omarmen, maar dit  lijkt tegenstrijdig en soms is dat ook zo.  Vragen als kan ik dit maken? Doe ik het wel goed? Wat als ik nu zelf helemaal verkeerd zit? Komen misschien op.  Je wordt heen en weer geslingerd tussen  wat goed was en nu niet meer zo goed lijkt te zijn en datgene wat je goed lijkt , maar waarvan je  het nog niet helemaal duidelijk hebt of niet weet wat je er van  mag verwachten.

in-de-knoop-300x274

De vraag komt duidelijk naar voren : Wie ben ik?  Het vult ons hele wezen .  we willen maar wat graag geliefd zijn. Geliefd door alles en iedereen en daarbij  verlangen we er ook naar om gezien te worden en erkenn ing te krijgen voor wie we zijn.  Gezien, bewonder en geliefd. De gebrokenheid van ons leven die   we hebben opgelopen in het leven zijn deel van ons. Erkennen is lastig. Hiermee ontdekken we  onze eigen schuld en die van anderen. Loyaal als we zijn, zoekend naar waarheid en wie zelf zijn leert ons een hoop, maar ook dat er veel zaken zijn die we zelf in de hand hadden en zaken die we juist niet in de hand hadden, maar die anderen hebben gedaan en toch van invloed waren op ons leven.  We zijn zaken gaan zien en dat maakt  dingen duidelijk, maar ook beangstigend.

Veel mensen proberen  om zichzelf te vinden en te zijn, maar ontkennen bijvoorbeeld dat  ze fouten maken in hun leven.  Of ze ontkennen bepaalde gevoelens of gedachten te hebben. Echter dit ontkennen maakt dat ons leven onveranderbaar is . ontkennen heeft als gevolg dat we blijven waar we zitten en te dealen hebben met zaken waarmee we oneens zijn en deze gewoonweg te accepteren hebben waardoor we  zaken  wegstoppen , onszelf verloochenen, dingen zeggen waar we eigenlijk niet achter staan. Een bepaalde visie of leer verdedigen of personen omdat we loyaal willen zijn.  Of anderen die zich tegenovergesteld  opstellen . als slachtoffer en zeggen dat ze niks waard zijn omdat  ze niet kunnen voldoen aan de visie of gedachtegoed van de groep. Ze conformeren zich door te zeggen dat ze er niet aan kunnen voldoen en zijn op die wijze  loyaal. Hierdoor komen beide partijen in spagaat te liggen.

Wat nu als we onszelf zo bijzonder en goed vinden en onszelf verheffen en we maken een fout?  Of wat nu als we onszelf juist zo slecht vinden en iemand geeft ons een compliment?  We ontdekken dat zowel het goede als het slecht in ons aanwezig is.  De vraag is niet of we dit weten, maar hoe we nu werkelijk kunnen leven zoals we bedoeld zijn. Ik geloof dat het antwoord te vinden is in oprechte, echte , ware liefde. Waar liefde woont daar is immers ruimte. Liefde accepteert ons zoals we zijn, maar durft ook ons te wijzen op wat niet goed is.  Liefde accepteert de ander zoals hij is en wil desondanks loyaal zijn , ook als men gekke dingen ontdekt.

Onze menselijke liefde  is slechts beperkt en derhalve zullen we  teleurstellen en teleurgesteld raken. We proberen  haar te vangen in visies en in groepen gedachten en woorden, maar hoe dan ook zullen onze menselijk inspanningen onvoldoende zijn en tekort schieten. Overleveringen van het verleden, gebeurtenissen die we al dan niet in de hand hebben maken dat we hier vanuit ons zelf niet een goed e invulling aan kunnen geven. Niet zoals ze werkelijk bedoeld is.

De zondeval makt dat we  altijd op zoek zullen zijn naar datgene waartoe we werkelijk behoren. We zijn op zoek naar onze oorsprong. Door echter de fouten die we maken of  die anderen maken ( zonde) hebben we of anderen beschadigingen opgelopen( wonden). Hierdoor lopen we soms  vast en handelen niet zoals we eigenlijk zouden willen of  waar we in wezen  naar verlangen en raken verstrikt ( bonden) in een loyaliteitsconflict.

Ik geloof  dat we in  waarheid mogen en kunnen leven. Niet onze waarheid of wat wij zelf zien als waarheid, maar inde Waarheid die God ons te bieden heeft.  We mogen genade ontvangen. Niet zoals we dat zelf zouden  willen ervaren of zoals men zegt dat het zou moeten zijn, maar  door Jezus Christus die voor ons gestorven en opgestaan is toen (2000 jaar geleden), maar ook nu met ons oude leven wil sterven en in een nieuw leven wil opstaan. Zodat oude banden verbroken worden. Wonden herstellen en zonden vergeven zijn.  De waarheid is dat we genade niet kunnen verdienen en God haar toch aan ons wil geven. God is Loyaal aan zijn  schepping. Aan Jou in het bijzonder.

circonstance_vie

We ogen leven in een nieuwe verbinding. Een nieuw leven leven. Loyaal zijn aan de Allerhoogste. Onze groep is dan groter dan ooit en de visie breder dan we  maar kunnen beseffen omdat alles onder Jezus is gesteld.  Hij leert ons om loyaliteit te tonen naar de mensen om ons heen en derhalve ook aan onszelf. We mogen er zijn.  Hij accepteert ons en dus mogen we weten kinderen van de allerhoogste te zijn.

Wederom is ontkenning mogelijk. Ontkenning dat we het niet waard zijn dat het onmogelijk is voor jou dat dit allemaal voor iedereen is maar dat jij niet goed genoeg bent. Ik bid dat je ogen  zullen gaan ontdekken dat je de moeite waard bent en je werkelijk een kind van God mag noemen als je tot erkenning bent gekomen. Erkenning is nodig. De vraag is:  ontkennen of erkennen?

heb ik het ware geloof?

Himages

Een ander volkomen accepteren zoals hij is, behoort dat tot de mogelijkheid?  En wat betekent dat dan?  Ik geloof dat dit een moeilijk punt en item is. Ik wil graag de ander accepteren zoals hij is en tegelijk loop ik daarbij tegen mijzelf aan.  Tegen mijn eigen vooroordelen en  stempels die ik graag op de ander wil drukken. Ik geloof dat  mensen, en christenen niet minder, graag stempels  willen drukken op de ander. Ik moet nu ineens denken aan het boek van Max Lucado, niemand is zoals jij.

 “het ware geloof”

Ik kom er op dat we al snel bepaalde  zaken meenemen in  onze relatie en de communicatie met anderen. Een vooringenomenheid wellicht of een bepaald idee van hoe  de ander er uit zou moeten zien  of  zou moeten reageren.  Dat de ander een bepaalde  kijk zou moeten hebben op de wereld of een bepaalde stroming.

Veel mensen schijnen te denken dat hun persoonlijke kijk op zaken de beste is  of misschien zelfs wel de enige ware, goede visie op dingen. Zo heb je bepaalde groeperingen die beweren  “het ware geloof” te belijden. Wat is nu het ware geloof?  Natuurlijk zijn daar dingen over te zeggen . wat is nu echter werkelijk waar?  Het antwoord dat de Bijbel waar is en God de waarheid is en ons van die waarheid overtuigd is wat mij betreft een uitspraak die waar is, maar  toch  ook weer vraagtekens oproept.

de normale gang van zaken

Laten we vooropstellen dat ik geen afbreuk wil doen aan het feit dat God werkelijk waarheid is, maar tegelijk  is er onze persoonlijke interpretatie van deze waarheid.  God zelf zal ons de waarheid duidelijk maken zeggen we dan.  Ik geloof dat ook, maar waarom dan zoveel verschillen? Als God mij de waarheid duidelijk maakt en jou ook, hoe kan er dan zoveel verschil zijn in de waarheid?

Ik geloof dat waarheid enerzijds duidelijk is. We weten het diep van binnen dat bepaalde zaken gewoon fout zijn.  Dit weten we diep van binnen. We weten het best wanneer we ons bezighouden met  diefstal, met pornografie, met asociaal taalgebruik, het haten van (groepen) mensen, etc… dat we dan gewoon niet goed bezig zijn. We kunnen er redenen voor verzinnen, maar tegelijk diep van binnen  weten we dat dit niet de normale gang van zaken zou moeten zijn.

daarmee  drukken we er een stempel op

Toch is er ook een aantal zaken  niet zo duidelijk. Wanneer iemand in zijn leven ernstig beschadigd is geraakt door opvoeding, door  gebeurtenissen in zijn of haar leven, door  de situatie waarin men zich bevind. Is een leugen dan nog werkelijk een leugen en dus fout?  Ik geloof het wel, maar wanneer je elke dag geslagen wordt en wanneer je nog meer slaag zou krijgen wanneer  je er over zou praten is het gemakkelijk een leugen uit te spreken en te zeggen dat alles goed gaat. Als je niks te eten hebt en je hebt honger dan is het gemakkelijk om een verontschuldiging te zoeken om een brood te kunnen stelen. Als je door allerlei mannen seksueel misbruikt bent is het niet moeilijk om  mannen te gaan haten en dus te kiezen  voor andere seksuele levensstijl.

images (1)

Ik noem gewoon wat voorbeelden van zaken die ik in het leven ben tegengekomen. Zaken die bepaalde zaken die Bijbels gezien of   vanuit andere invalshoeken misschien niet  goed  zijn en die we gemakkelijk kunnen veroordelen of in een hoek plaatsen, maar daarmee  drukken we er een stempel op die niet passend is.   Ik geloof dat de juiste leer belangrijk is. Dat we elkaar moeten bemoedigen. Samen onderweg zijn. We hebben  het niet nodig om mensen te veroordelen. Jezus zelf veroordeelde een overspelige vrouw niet. Een tollenaar, in wezen een dief in die tijd, wees hij niet af,  ook mensen uit andere landen, vijanden van het volk, romeinen hielp hij toen diens dochter ziek was,…

ik doe mijn eigen wil

Toch was Hij ook duidelijk toen iemand hem verteld dat Hij alles deed wat Goed was. Hij verteld tegen deze jongeling dat het hem niet om de regels te doen was, maar om oprechtheid diep van binnen. Ook de grote geloofsgeleerden wees hij af. Waren deze mensen niet op zoek naar de waarheid?  Ze wilden in  ieder geval voorkomen dat ze fouten maakten en toch was hij erg duidelijk naar hen omdat  niet het hart een rol had.

Paulus schrijft in zijn eerste brief aan Timoteus hoofdstuk 4 dat er mensen zullen afvallen van het geloof omdat ze van alles doen en navolgen wat niets met God te maken heeft. Allerlei leringen die niet kloppen. Ze doen dus eigenlijk weer wat de mensheid altijd al heeft gedaan, namelijk hun eigen wil. Ze doen niet wat God wil, maar laten zich verleiden tot allerlei zaken, maar weten diep van binnen al dat ze fout zitten. Ze doen niet wat God hen gezegd heeft en zeggen in wezen ik doe mijn eigen wil.  Mensen die de waarheid kennen en niet doen. Eigenlijk zeggen ze: ik weet wat Gods wil is met mijn leven, maar ik handel er niet naar. Ik doe wat ik wil en niet wat God  wil.

Ik wil me richten op wat Gods weg  voor mij persoonlijk is.  De ander mag  zelf keuzes maken.

Weet je ? ik wil graag een voorbeeld zijn in een leven  zoals dat van me verwacht wordt door God. Ik wil me overgeven aan de waarheid. Me door de Heilige Geest alten leiden. Ik besef echter dat  sommige zaken niet zo helder zijn en ik fouten maak. Ik wil echter niets doen wat nog God de Vader , Nog zijn Zoon Jezus Christus , nog de Heilige Geest  schade toebrengt.  Tegelijk besef ik dat ik  niet  foutloos ben.  Dat ik me niet mee laten slepen in zinloos geleuter, verkeerde zaken of leringen die niet goed zijn.

GodsWayMyWay-1

Ik wil me richten op wat Gods weg  voor mij persoonlijk is.  De ander mag  zelf keuzes maken. Daar wil ik me een mening over vormen, maar  tegelijk wil ik de ander ook niet veroordelen . ieder mens heeft immers zijn proces. Ik bid echter dat we  willen wandelen in waarheid. Ik weet bij voorbaat al dat ik zelf daarin zal falen, maar ik ga doen wat ik  kan. Al falende op weg met Jezus. Wandelend in de waarheid? Jazeker!. Ik noem dat echter liever waarachtigheid. Ik wandel met Jezus en richt me op wat zijn wil is en doe dat waarvoor Hij mij roept en doe dat in waarachtigheid. Met een hart wat vol is van hem. Ik geloof in zijn genade dat  dit genoeg is. Zijn genade is  genoeg voor mij.

Niets staat Hem in de weg om ons te ontmoeten

Kan ik doen wat ik wil? Nee zeker niet. Kun jij doen wat je wil? Ook zeker niet. Moeten we echter hetzelfde doen en geloven?  Misschien, maar we zien dingen schijnbaar verschillend. Wat voor mij belangrijk is dat we elkaar lief kunnen hebben zoals Hij ons heeft liefgehad. Jezus  kwam om ons lief te hebben tot de dood.  Stonden onze fouten zijn liefde in de weg? Nee , zeker niet. wat ons in de weg kan staan is een hart dat  gericht is op zichzelf en niet op de dingen van God.

In Joel kunnen we lezen dat  we niet  onze kleren moeten scheuren maar ons hart.  Maw laten we  diep van binnen ons hart richten op de dingen van God. God is geweldig en houdt van ons. Niets staat Hem in de weg om ons te ontmoeten, maar laten we er voor zorgen dat  we onszelf geen blokkades opleggen door te doen wat we zelf willen, maar doen waartoe God ons geroepen heeft.  We worden werkelijk vrij als we durven erkennen dat we om werkelijk vrij te zijn duidelijke grenzen nodig zijn in ons leven.  Een grenzeloos en ik-gericht leven is niet een leven wat vrij maakt sterker nog het maakt  juist onvrij en zorgt dat we  gebonden raken aan datgene waar we  diep van binnen niet werkelijk naar verlangen en houdt ons bij God vandaan.

God is niet weggegaan, maar steeds gebleven.

Veel mensen denken dat zonde God bij ons vandaan houdt, maar dat is niet  waar. God i altijd bij de mens gewest men gebleven . hij heeft wellicht een tijdlang niets laten horen of zien, maar hij was er altijd.  Toen adam zondigde  verschool adam zich , maar God zocht hem op in de tuin.  Toen de wereld donker was  vanwege zonde  was God er en zond zijn zoon om ons te redden. En ook nu is er in deze tijd van veel afwijzing naar Hem toe,  God nog steeds aanwezig  door Zijn heilige Geest.

God is niet weggegaan, maar steeds gebleven. Wij echter zetten vanwege de zonde God vaak buiten de deur. We willen het op onze manier doen en bepalen wie God zou moeten zijn .  Laten we ons beseffen dat God niet veranderd is, maar dat wij telkens , de gehele geschiedenis door God weren in onze levens. Laten we ons ( opnieuw)bekeren en onze ogen openen voor de grootheid en waarheid van Zijn  naam.

 

HV 2013