waarachtige genade

images (4)

Afgelopen week  liet ik in studietijd een opvallend aansprekende  preek zien van Paul Washer.  Een preek die als je er naar luistert kloppend is en ook heel recht door zee. Er worden ook wat tranen geplengd en toch is er iets waar ik  moeite mee heb.  ik heb  in de studie echter wel juist voor deze  preek gekozen om zo ook  iets duidelijk neer te zetten in de bespreking  hier omtrent.

Nu heb ik  zo juist een aantal blogs bekeken van Marja over wet en genade. ik denk dat deze daar aardig bij aansluiten. Immers waar gaat het over als ik spreek over de preek van Paul Washer.  Hij spreekt  en noemt ook de genade.  hij vertelt echter  dat  men geneigd is om een  gebedje op te zeggen  en zich van daaruit een christen te noemen en stelt dat  85% van de mensen die zich christen noemt geen christen is. pijnlijk niet waar?

Veel mensen zouden zich verschuilen achter de genade en het oude testament zou  voor ons als mens nog van weinig nu t zijn.  waarvoor is de wet er?  Paulus zegt dat de wet juist laat zien hoezeer we God nodig  hebben in ons leven.  en idd we hebben genade nodig. Halleluja er is ook genade. en ja we kunnen er niets voor doen om deze te ontvangen , ze  wordt ons gegeven als een onverdiende gunst. Maar kunnen we dan maar zoals Marja het min of meer noemt  achteruit gaan zittenen  leunen.

vingertjeWet en genade of zoals ik het vaak noem genade en waarheid zijn  twee zaken die soms  regelrecht tegenover elkaar lijken te  staan. immers we denken  soms mensen te moeten oordelen over het feit dat ze fouten maken in het leven en we zeggen dan  dat we ze moeten aanspreken.  We vergeten echter daarbij vaak de genade.  je zou dit moeten en dat moeten en heel veel andere dingen ook. het opgeheven vingertje waar we juist in Nederland nogal wat moeite mee hebben.

Moeten we ons nu stil houden als we weten dat er iets verkeerd is gegaan? Als anderen zondigen?  Ik geloof het niet.  ik geloof dat Jezus daarin het mooiste voorbeeld zelf is.  ik bedoel dan dat hij als geen andere mensen aansprak op hun fouten en tegelijk hen genadig was. tegen de overspelige vrouw zei hij zoiets als ga maar ,  doe het niet meer, ik zal je niet veroordelen. Maar desondanks maakte hij haar wel bewust  door  mensen er bewust van te maken.

Hij sprak tollenaars en farizeeërs  regelrecht aan en soms  zelfs met harde toon, addergebroed noemde hij sommige mensen zelfs. Klinkt dit genadig? Nee , maar telkens weer was hij genadig en ging  in gesprek met hen. Ging met tollenaars aan tafel.

Ik ben het met Marja en met Paul Washer eens . we mogen  duidelijk zijn over genade en over de we. Ze is immers de waarheid. Gods waarheid, maar we mogen de genade niet aan de kant zetten voor de waarheid. de waarheid en genade  zijn als twee kanten van één muntstuk.  Het gaat er niet om welke kant je benadrukt  van God het gaat om met welk perspectief kijk je naar God.

Wat  we zeggen kan soms hard overkomen zoals Paul Washer  dingen uitspreekt. Ze zijn waarheid met een vleugje genade. goed om eens door wakker geschud te worden.  anderzijds  zijn er ook mensen die mij aanspreken als  Henrie Nouwen die  veelal spreken over Gods genade. ik denk nu even aan het boek  van Hem: eindelijk thuis. ik geloof dat  een manier ook te maken heeft met persoonlijke voorkeur.  tegelijk is het perspectief van waaruit men kijkt ook belangrijk. 

In Jezus zien we dat Genade en Waarheid prima samengaan. En inderdaad Jezus was dan ook bijzonder. En ja Hij was ook de zoon van God. maar desondanks liet Jezus de totale waarheid zien door de wet te vervullen. De complete straf te  dragen met alle pijn  die dat met zich  mee droeg. Jezus keek vanuit liefde en sprak met ontferming, maar ook oprecht de waarheid ook als die soms werkelijk iemand  kan raken.  

Weet je ik geloof dat we  de Waarheid moeten verkondigen over wie Jezus werkelijk is.  Ik geloof dat we Gods genade van de daken  zouden moeten  schreeuwen. Ik geloof dat het niet zoveel uitmaakt  hoe we dat doen. de een meer nadruk op de wet, de ander meer nadruk op e genade wellicht, maar de vraag is  of mensen zowel de waarheid als de genade  terug kunnen vinden in hoe we leven. waar we voor staan , welke keuzes we maken. wie raken we werkelijk met dezelfde hartgesteldheid als dat van Jezus? 

jesus-embrace

Willen we  als perfecte mensen leven? de waarheid hard maken in ons leven, dan zal  het gevolg zijn dat we falen omdat we de keiharde Waarheid  niet  aankunnen. We zullen Gods genade , Jezus zelf in ons leven toe moeten laten om werkelijk ook  bruikbaar te zijn.  niet soft. Maar oprecht , eerlijk  en dienend. waarachtig!

Ik moet dan denken aan de roos van Leary. We zijn allemaal anders . de een zit meer boven in qua gedrag (dominant, wettisch)en de ander wat meer naar onderen( onderdanig,slaafs). Toch kan God beide gebruiken. Niet wanneer we slechts gericht zijn op ons zelf, maar wanneer we op samen gericht zijn( relatie). We hebben  elkaar nodig en  we hebben het nodig om er voor de ander te zijn. bovenal hebben we Gods genade en waarheid nodig  voor ons leven om werkelijk dienstbaar te kunnen zijn. 

Advertenties

vertekken uit Musselkanaal, Veendam en Charan

IkVertrek_logoAfgelopen week was ik in de vrije baptisten gemeente te Veendam. Een broeder sprak over Abraham. Er werd behoorlijk stellig  gezegd dat we geroepen zijn.  en ik  het met de spreker eens.  We zijn geroepen mensen. jij bent geroepen en ik ook. we zijn geroepen om God te dienen.

De vraag  die  bij veel mensen op komt is dan misschien  zoiets in de trant van; “o Ja? Waar  dan?” of  “ik weet het, maar  ik heb geen idee wat  Gods plan met mijn  leven  is. kan God niet wat duidelijker zijn? ”

Wanneer we spreken over Abraham, dan moet ik altijd denken aan een lied welke ik vroeger op de lagere school geleerd heb. “uit Ur is hij getogen aartsvader Abraham” ken je het misschien nog?  In ieder geval is Abraham ooit uit Ur vertrokken en ergens in zijn leven  bleef hij  hangen in Charan. Waar God hem riep.

Ik heb geen idee hoe lang de reis geduurd heeft  tot in Charan.  Dit was toen Terach vader van Abraham nog leefde.  Abraham was met Terach meegereisd naar Charan.  Waarom ze daar heen gereis waren?  Was Terach ook door God geroepen?  Ik geloof dat  God ook Terach geroepen heeft.

Ik heb geen idee  waartoe deze geroepen was, maar uiteindelijk is hij in Charan beland met Abraham. In Charan riep God Abraham persoonlijk. Kom in beweging abraham, kom uit Charan vandaan. Ga weg van hier. Kom op zeg blijf niet hangen maar kom in beweging en ga op weg.

god-religie-godsdienst-christelijk-christendomWaarheen? Abraham had niet het antwoord. waarom?  Om tot zegen te zijn. om God  te dienen. Ergens  is dit een beetje lastig en tegelijk  ook zo duidelijk.  Willen we tot zegen zijn voor  anderen dan kunnen we niet  op de bank blijven hangen en achter de televisie zitten zappen . we kunnen niet  op ons werk  met de meute meedoen en praten over koetjes en kalfjes.  Willen we God werkelijk dienen dan is het  niet mogelijk om niks te doen.

Veel mensen denken dat ze niet zo belangrijk zijn in het benaderen van anderen. dat ze niet zo goed zijn in  het helpen van mensen. ze  zijn niet overtuigd van de kwaliteiten die God hen heeft gegeven.  de vraag is  of ze deze überhaupt wel  durven of willen inzetten voor God.  ik geloof dat veel mensen liever in de zegenrijke omgeving  van Charan  willen blijven.

Ik hoorde ooit iemand tot me zeggen toen ik hier eens over sprak dat we onze eerste prioriteit niet moeten verzaken. Ik vroeg hem wat hij zag als de eerste prioriteit, hij zei dat dit het gezin was.  ik  moest er even over nadenken en ons gezin is inderdaad belangrijk. Heel belangrijk , maar we kunnen niet  slechts maar bezig zijn met de zegen die God ons gegeven heeft om er vervolgens niet werkelijk meer iets mee te doen dan gezellig samenzijn? In de avond tv te kijken en spelletjes met elkaar en ons werk slechts te richten op hen. Ons geld besteden aan hen, ons huis groter bouwen voor hen en daarmee dus eigenlijk alles richten op wat van jou zelf is?

Is God  niet bij machte  om je te roepen en  er op uit te sturen en je te zegen waar je bent?  ik moet zeggen dat ik wel; eens iets heb van God laat me maar  lekker zitten waar ik zit. lekker gemakkelijk. Niet moeilijk doen. ik heb  mijn portie wel gehad.

Ik ben ook ooit eens uit Ur getrokken  met  een groep mensen mee.   Mensen die ik zag als familie, vrienden. waarvan sommige  het ook nog altijd zijn en anderen hebben definitief afscheid genomen.  dit heeft me ook ergens een tijdlang in Charan doen belanden.   Een tijdlang heb ik  daar gezeten.  Ik heb afscheid moeten nemen van geliefden zoals Abraham afscheid heeft moeten nemen van Terach.  Van zijn ouderlijk huis,  en misschien ook van familie en vrienden. in ieder geval op het moment dat god hem riep kwam Abraham in beweging en moest hij loslaten.

Het vertrouwde is moeilijk los te laten. Het nieuwe onbekende is beangstigend. Dit ervaar ik soms. Maar ik ervaar ook dat wanneer God mensen in beweging wil zetten hij ook zorgt dat er  een oplossing komt. onze eerste prioriteit is niet  ons gezin. Onze eerst prioriteit is God lief te hebben  boven alles en de naaste als ons zelf. Os gezin is daarin natuurlijk wel bijzonder belangrijk.

Dit betekent dat we niet kunnen blijven waar we zijn. dat betekent dat we niet zo kunnen blijven als we zijn. we moeten onderweg zijn, reizen, zoeken naar Gods plan voor ons leven. in ontwikkeling blijven. Anders zullen we sterven op een plek waar God ons  niet geroepen heeft.

Ik moet denken aan een verhaal van een oude man en vrouw die hun hele leven gespaard hadden en hun gezin  op een goede manier hadden groot gebracht. Ze waren  op een leeftijd gekomen dat ze met pensioen waren en zaten naast elkaar op  het terras in de  mooie stoelen met een kopje thee te genieten van hun pensioen. Wanneer ze in gesprek zijn komt de vraag naar boven  wat hadden we nog meer kunnen doen?  wat hadden we anders kunnen doen? wat hadden we überhaupt kunnen doen?

Ik heb geen idee wat zij hadden kunnen doen,maar ik weet wel dat  blijven zitten hen niet  zal brengen. en dat leven  slechts voor onszelf  en de zegeningen die God ons ondanks alles geven heeft. Ik geloof dat we dieper zegeningen mogen proeven als we op weg gaan. als we in beweging blijven. Als we  tegen moeiten aan zullen lopen van  verlies, maar daar niet in blijven hangen. Wanneer we de verantwoording zullen dragen voor ons gezin  door ze in beweging te brengen waar we kunnen.

Heer ik ben op weg. Help me de stad uit. Mijn eigen vertrouwde omgeving . help me iets te doen. Amen