Maand: mei 2013

Ik Ben…

Ik zet mijn wil er op dat  er iets zal  veranderen.

verandering van je omgeving begint bij Mij.

 Ik kan jouw verandering zijn.

Er kan via Mij door jou bij anderen,

werkelijk iets veranderen .

Ik veranderde, water in wijn.

Ik laat je niet wat aanmodderen.

Ik  deed  wat spuug bij zand.

Genezing voor de ogen ,

En zie: Niets meer aan de hand.

Hoe anderen Mij ook af willen schilderen,

wat men ook over Me zegt of zei.

ik ben voor jouw  persoonlijk gekomen,

 in goddelijk menszijn.

Genadige  verandering,

die begint bij Mij.

Die je doet beseffen,

dat jij er werkelijk  mag zijn.

je mag zien en proeven,

horen, voelen,

helemaal ervaren,

 wie Ik ben.

IK BEN !

HV 2013 05 30

euh… van huis uit christelijk?

up-586x231Ignatius een martelaar en heilige in de eerst of tweede eeuw ergens  schreef : “Het is waar, dat we niet alleen Christenen genóemd moeten worden, maar dat we ook waarachtige Christenen moeten zijn!”. deze Ignatius die ik persoonlijk niet ken, maar waar ik deze spreuk van tegenkwam elders op het net, schijnt  iemand geweest te zijn die  echtheid en gezag  belangrijk vond.  Dit lees ik gewoon even tussen de regels door  via oa wikepedia en zijn nu juist de twee dingen die mij nu op dit moment even bezig houden.

Veel mensen  zijn van huis uit christen of noemen zich protestants, gereformeerd, baptist, evangelisch, charismatisch,…  de een legt wat meer de nadruk op het  christelijke aspect de ander wat meer op  het aspect van geloofsgemeenschap, en weer een ander op een of andere manier van geloven, maar de vraag  die ik hier neerleg is  zijn we het werkelijk waard ons  Christen te noemen?  Deze Ignatius  had een duidelijke connectie met de plaats Antiochië.  De plaats waar  volgelingen van Jezus voor het eerst Christenen genoemd werden. Zie handelingen 11.

Handelingen der apostelen. Handelingen? Welke handelingen spreken we dan over? Namelijk dat ze alles gemeenschappelijk hadden  deelden met elkaar.  waarover nog meer ? dat ze er op uit gingen en  het evangelie brachten op plaatsen waar men het wilde horen.  Handelingen?  Spreken en daden tegelijk.  Ze deelden uit van wat ze hadden.  was dat vanuit rijkdom? Nee vanuit het hart volliefde voor de mensen om hen heen.  Heidenen en  joden.   Dit was voor  de apostelen ook even wennen, maar ze deden wat de Geest van God hen ingaf te doen.  soms was het nodig hierover samen  te ontdekken wat  er ndoig was en soms gingen enkelingen hun eigen weg door de Geest geleid.  Niet altijd zonder kleerscheuren en  moeite maar ze hadden het er voor over om  de ander van Gods liefde te vertellen en dit aan de ander te schenken. hun harten waren brandende.

Wij hebben  een formule gevonden in  iets waar we de nadruk op leggen. We noemen dat de gereformeerde leer wellicht welke ons houvast geeft, voor Baptisten is het de doop die zo  belangrijk is, voor  de pinkstermensen gaat het vooral om de doop met de heilige Geest en voor weer anderen zijn  andere zaken belangrijk.  ook zien we dat  de kerk een huis  wordt waar we wanneer we spreken over aanbidding  eigenlijk de muziek bedoelen en  als  er gebeden wordt dit vooral gebeuren lijkt  te worden door mensen uit een hogere geestelijke klasse.  Hoe deze dan ook genoemd worden en of deze al dan niet in een  bepaalde bediening  gesteld zijn door  wie dan ook.

Ik vraag me af of  nog begrijpen waarom het gaat in het leven.  dat we lid zijn van een genootschap waar  we ons bij aansluiten?  Een kerk of groep die zich  een bepaalde sfeer heeft aangemeten van waarui men werkt of een  bepaalde naam  aanhangen in die zin dat we ons ergens onder scharen in Jezus naam? Of gaat het er nu  daadwerkelijk om dat we Jezus werkelijk volgen?

Veel mensen zeggen: ik heb de kerk niet nodig ik kan zo wel geloven.  hiermee bedoelen ze eigenlijk dat ze zelf willen bepalen wat ze doen en niet  anderen. helaas bedoelen ze daar ook vaak mee dat ze God niet nodig hebben in hun leven.  de vraag  die ik hier wil neerleggen  is  wat/wie  hebben we nodig in ons leven?  ik geloof dat  we niet  iedereen  een etiket op moeten plakken. Niet  het etiket naam-christen zoals  Brinkman het noemt , maar ook niet gereformeerd, katholiek , hervormd, vrijgemaakt, baptist, luthers, pinkster, charismatisch , … we mogen ons kinderen van de levende Heer noemen. Ignatius was er ten volle van overtuigd  dat Jezus  volledig God was.  deze wilde hij dienen en ik geloof dat Hij gelijk heeft in deze.  Jezus is  100% mijn Heer en ik wil Hem volgen. Ik wil me  bij andern aansluiten al kost me dit soms aardig wat moeite, maar ik wil me ook voegen bij anderen welke naam dragen maakt me niet zoveel uit, wel onder wiens gezag ze  aan het werk willen. namelijk in de naam van Jezus.   Benieuwd hoe vaak ik hierop  een amen krijg.

ach, maak je vooral niet druk.

hd-strand-achtergrond-met-schelpen-zee-wallpaper-fotoWie loopt nooit eens ergens tegenaan? Wie zou niet bepaalde patronen in zijn leven willen veranderen?  ik  denk als ik deze vragen stel zoals ik ze hier heb neergezet, mensen al gauw zeggen dat er altijd wil iets  is wat  men zou moeten aanpakken in hun persoonlijk leven.

ach, we maken ons er niet  zo druk om.

Ik geloof dat we allemaal zaken hebben in ons leven waar we aan zouden  kunnen werken en waarvan we weten dat het ons goed zou doen, maar  ach, we maken ons er niet  zo druk om. Per slot van rekening zijn we slechts mensen en  we maken nu een maal fouten . op die manier relativeren we  een hele hoop zaken in ons leven  zodat er  nooit werkelijk een verandering zal optreden op het gebied wat men voor ogen heeft.

Hoe kijk je tegen zaken aan in je leven. waarom lopen bepaalde zaken in het leven telkens weer fout?  Of misschien zie je het niet als fout, maar zie je het als  iets wat je telkens weer overkomt, puur pech. Waarom zie je bij bepaalde mensen geen verandering of  stagneren ze in hun ontwikkeling terwijl anderen met niks beginnen en zich opwerken.  (Ik spreek hier niet over geld of functie)

ik geloof dat veel mensen het leven niet zo boeiend meer vinden.

Ik vraag me af hoe het met jou gesteld is in deze. Waar sta jij? ik geloof dat veel mensen het leven niet zo boeiend meer vinden. Ik moet denken aan een clip van  John Piper. Het  zijn mensen die  zich uitstrekken naar  van alles en nog wat in het leven.  voor hen  lijken zaken  belangrijk als een  goed inkomen, een goed pensioen, veel vakanties, mooie kleren, duur telefoontje, de nieuwste trends, of ook wel het  verzamelen van schelpen genoemd. in wezen proberen deze mensen hiermee hun leven van waarde te voorzien.

De vraag is wat is waardevol. Wat is werkelijk waardevol?  Is jouw leven waardevol?  Mijn leven is dat waardevol? Ik moet toegeven dat ik ook van die issues heb waar ik aan zou moeten werken, maar  die ik niet de aandacht geef omdat het allemaal soms wel gemakkelijk is zo.  misschien moet ik toch nog even duidelijk maken wat ik er mee bedoel vanuit mijn persoonlijk perspectief. Weet je : ik geloof dat het leven  waardevol wordt wanneer we doen wat  werkelijk in ons hart ligt voorbestemd. Dat we  rijk worden in ons leven( wederom, het gaat niet over geld of goederen)wanneer we  gaan doen waartoe we geroepen zijn.  echter veel zaken waartoe we geroepen zijn krijgen niet werkelijk een kans  tot ontplooiing omdat we er  eenvoudig weg  vaak niet werkelijk in geloven dat het mogelijk is in ons leven.

de meest waardevolle momenten (zijn) niet altijd de meest blije momenten

Weet je ? omdat we  niet werkelijk geloof hebben dat we de capaciteiten hebben om  iets te doen trekken we ons terug in onze oude routine en blijven we zoeken naar erkenning van mensen in plaats van op God te vertrouwen en in het feit dat Hij ons door en door kent.  Ik geloof  dat we  veelal vasthouden aan oude  zaken in ons leven om greep te kunnen houden op  wat we hebben, wat we kunnen en daarmee eigenlijk de  touwtjes zelf in handen houden. God echter heeft zoveel meer met ons voor. Zaken die ons zoveel  meer zouden brengen. zaken die ons zouden doen groeien in afhankelijkheid van Hem.

Ik denk dat we te gauw tevreden zijn enerzijds, anderzijds geloof ik niet dat wat God ons geeft nu  per definitie gemakkelijk is.  ook niet dat het per definitie altijd blij maakt.  Echter wat ik wel geloof is dat de meest waardevolle momenten in ons leven  niet altijd de meest blije momenten zijn.  enkele van mijn meest waardevolle momenten zijn die momenten dat ik heb moeten janken omdat een geliefde overleed in mijn bijzijn. Mijn meest waardevolle momenten zijn die momenten dat ik bij iemand was die  diep in de put at en we geen oplossing wisten, maar we konden wel samen bidden tot  God en we ervoeren dat hij gewoon bij ons was.  de meest waardevolle momenten zijn het   die moment dat  we keuzes moesten/wilden maken en waarbij we geen idee hadden wat er zou komen en toch zijn het die momenten die me bij gebleven zijn als  meest waardevol.

waardevol is (..) delen en samenzijn in diepe moeilijke momenten.

Ik ken ook blije momenten , die als ik er nu  naar terug kijk me nog weinig doen.  de aanschaf van een nieuw auto waar ik lang voor gespaard had.  de lol op feestjes, leuke vriendschappen die  naderhand toch niet intens waren, maar wel erg gezellig maar ook erg oppervlakkig bij nader inzien.  Weet je wat is waardevol? De wereld legt de nadruk op lol en feest. Maar waardevol is ook delen en samenzijn in diepe moeilijke momenten.

Maak ik duidelijk waar ik heen wil? We hebben de autoriteit gekregen om zaken in ons leven aan te pakken, maar we kunnen ook blijven waar we zijn. dus:  niet te diep gaan. Een lach en af en toe een traan. We geloven  in God misschien zelfs, maar wat wij willen staat voorop. God komt daar ergens achteraan op een tweede  , derde, of een nog  lager plaats. We kunnen er ook voor kiezen om ons leven lang dicht  bij God te leven en te doen wat hij van ons vraagt. Hem op de eerste plek te zetten met de gevolgen van dien. Dat betekent geconfronteerd worden met onszelf, met onze tekortkomingen en ook met die van anderen. maar het uitspreken van die tekortkomingen maakt het  leven niet gemakkelijker, moeilijker  wellicht, maar tegelijk  we leren zoveel meer van God dan we ooit voor mogelijk hadden gehouden. omdat we juist dan afhankelijk zijn van hem .