Maand: maart 2013

de anticlimax van geloven.

Waar gaat het om in  dit leven. waar gaat het om als we speken over God, over Jezus, over de Heilige Geest in ons leven?  veel mensen denken dat God voor hen bestaat. Echter wanneer we de Bijbel onderzoeken dan zullen we ontdekken dat God niet voor ons bestaat, maar dat wij in Hem werkelijk mogen bestaan.in Hem hebben wij ahw bestaansrecht

Misschien denk je nu :” Velema , wat zeg je nu toch allemaal?”, maar ik geloof dat wij door Jezus Christus werkelijk voor God  de Vader mogen bestaan.   Bestonden we dan nog niet?  boven dien zijn we er al en is het al een tijd geleden dat Jezus Christus kwam.  Ik geloof echter dat veel mensen niet goed begrijpen wat geloven werkelijk inhoudt.

” Velema , wat zeg je nu toch allemaal?”

Denk ik nu dat mensen dom zijn?  welnee. Ik ga ook niet beweren dat mensen die God niet of nog niet  kennen  geen goede mensen zijn en dat gelovige mensen beter zijn  dan anderen.  wanneer ik spreek over  dat we werkelijk in God kunnen bestaan dan doel ik op het feit dat we in Christus mogen zijn zoals Paulus  dat bijvoorbeeld zegt.

Iemand die ik ken verteld  gisteren dat we vaak een verkeerd beeld van het evangelie hebben. dat we een verkeerd beeld hebben van Jezus werk hebben.  hij noemde dat  onze verwachtingen van Jezus vaak  een anticlimax opleveren  omdat we  vaak andere verwachtingen hebben van Jezus.  Dat was al zo in Jezus tijd en dat is eigenlijk nog altijd zo volgens mij.

De joden verwachten de Messias en toen deze kwam, kwam hij niet in een paleis, kwam hij op een ezel in plaats van op een stoer paard, kwam hij niet om te strijden tegen de Romeinen, maar streed hij hij tegen de geestelijken van zijn eigen volk. Kwam hij niet om de rijken te ondersteunen , maar om de armen  te vertellen wie de Vader was. hij kwam om te dienen en niet om gediend te worden. de joden wilden een Messias, een koning, een verlosser, ze kregen er ook één en wat voor  één, maar niet wat ze hadden verwacht en toen hij er was, liet hij zich ook nog eens afranselen en vertelde hij dingen die  ze niet wilden horen en uiteindelijk stierf hij aan een kruis.  Wat een anticlimax!

hij kwam om te dienen en niet om gediend te worden.

Toch mogen wij bestaan. We mogen werkelijk bestaan!  We mogen zijn wie we zijn in Hem.  onbegrijpelijk mooi dat te mogen weten. Wat dat inhoudt?  We mogen  onszelf laten zien. niet meer  onszelf  hoeven verstoppen. Niet meer je anders voordoen uit angst voor wat anderen van je vinden. Niet meer doen alsof. Niet meer leven voor  deze wereld en wat dat ons oplevert, maar leven voor Hem en wat Hij ons geeft.

Wat dat is wat hij ons geeft?  Weet je, dat zal waarschijnlijk ook in sommige gevallen vaak iets anders zijn dan we denken. Immers wij denken vaak dat wij weten wat goed voor ons is. wij willen en bidden dan ook vaak dat het ons allemaal een beetje mee zal zitten in  het leven.  en als dat ons uitgangspunt is , dan zal inderdaad ons leven met hem wederom een anticlimax zijn.

ons leven draait niet om ons, niet om mij .

Hij belooft ons  rijkdom, maar  dat zal vaak niet  geld of bezit zijn. hij belooft ons vrede, maar dat zal niet betekenen dat we nooit meer ruzie hebben of dat er geen oorlogen meer komen. hij belooft ons herstel, maar betekent dat dan dat we nooit meer schade zullen oplopen in ons leven? dat we nooit meer  ongelukken zullen meemaken, dat we geen mensen meer zullen verliezen dat we nooit meer ziek zullen zijn?  als we dat denken zullen we teleurgesteld raken in God en in wat Hij voor ons doet.

We zijn geroepen om  in Hem te zijn. voor hem te leven. ons leven draait niet om ons, niet om mij . ons leven zou om Hem moeten gaan , Hij is Heer en wij mogen in Hem zijn dienaren zijn. een anticlimax? Ik geloof het niet.  wanneer wij onszelf  durven overgeven aan Gods wil voor ons leven. als we dat gaan doen wat Hij met ons leven voor ogen had toen hij ons bedacht heeft, dan zal ons leven niet gemakkelijk zijn, maar wel waardevol. Dan zal het niet meevallen  op momenten maar zal ze zeker bijzonder zijn geweest  in totaliteit.

 Zijn plannen zijn bijzonder en onbegrijpelijk wellicht, maar zeker weten het beste wat ons is/kan  overkomen.

Weet je God houdt van ons en verlaat ons nooit. Hij is er altijd . wanneer we verwachten dat we Hem altijd zien , horen of voelen, … anticlimax wellicht, maar wanneer we geloven, vertrouwen, weten dat Hij ons niet verlaat dan zullen we nooit alleen zijn.  wanneer we weten dat hij geïnteresseerd is in hoe en wat we doen tot in detail, dan betekent dat dat we met Hem daarover mogen spreken, maar dat betekent niet dat wij bepalen hoe dingen verlopen in ons leven. we mogen overleggen en voorleggen, maar Hij weet wat goed voor ons is.  Zijn plannen zijn bijzonder en onbegrijpelijk wellicht, maar zeker weten het beste wat ons is/kan  overkomen.  Anders dan verwacht, een anticlimax wellicht, maar toch uiteindelijk  bijzonder en de moeite waard.

kritische struisvogel

 Als ik eerlijk ben , vind ik het moeilijk om met kritiek om te gaan.  ik moet zeggen dat het wel een stuk beer gaat dan vroeger hoor. Mede ook door  het team van mensen waarmee ik werk. Die me kritiek durven geven waar ik me  niet direct ongemakkelijk bij voel.

Soms echter blijft kritiek moeilijk en raakt het me op een manier waar ik onzeker van wordt. doe ik het wel goed of had ik me er niet mee moeten bemoeien.  Ik zeg vaak dat ik een goede tweede ben.  ik houdt er niet van om eindbeslissingen te nemen bijvoorbeeld. ik heb er echt een hekel aan om niet een beetje een achterdeur te hebben waardoor ik kan vluchten zeg maar.

Ik weet niet of je  me precies begrijpt, maar ik neem graag en veel verantwoording op me. Ik houdt er van, maar ik ben een stuk meer  relaxed als ik weet dat er iemand is die me durft corrigeren, die me bij staat, die me toeschuift en me zegt dat ik iets juist goed doe of beter dan een ander.  gewoon back up zeg maar.

kritische blikIk kan ook best snel en adequaat reageren als het moet. Vooral op momenten dat het echt nodig is. toch is er soms dat gevoel van kritiek, niet zozeer het krijgen van kritiek van anderen wat me overvalt, maar  misschien is het wel vooral de kritische blik naar mijzelf  die me  soms in de greep houdt.  Ik denk soms dat ik overal tegelijk moet zijn , alles onder  controle moet hebben, reacties klaar moet hebben liggen, mijn werk aan de kant moet zijn, etc..

Eigenlijk is het dus niet  zozeer wat anderen van me denken of hoe ze tegen me aan kijken wat me onzeker maakt, maar  in wezen  zijn het mijn eigen irreëele gedachten die me een gevoel kunnen geven van onbehaaglijkheid, die me onzeker maken.

Het gaat er  dus niet om waarom is er kritiek of wat moet ik doen om kritiek te voorkomen, maar het gaat er om dat ik mijzelf serieus zou moeten nemen in iedere situatie, maar tegelijk ook mag ontspannen in wat ik doe.

Het is niet erg om zo nu en dan eens kritisch te kijken naar  mijn eigen functioneren of dit nu door anderen gezegd wordt of door mijzelf opgelegd word dat doet er niet  zo veel toe, maar de vraag is of  de kritische benadering je opbouwt of  afbreekt.

Weet je ik geloof dat het goed is om niet je kop als een struisvogel in de grond te stoppen. ik geloof dat we  net kunnen doen of kritiek ons niet raakt. We kunnen wellicht  vluchten is allerlei gedrag  of een bepaalde houding, maar zijn we dan nog onszelf?

Ik geloof dat we  heel vaak vergeten wie we zijn.  dat we vaak een bepaalde rol spelen. en ik geloof dat  deze rollen soms ook best goed zijn.  thuis ben ik bijvoorbeeld (pleeg)vader en echtgenoot, op mijn werk  ben ik werknemer, begeleider, op school een student, maar in al deze rollen ben ik nog altijd Erik.  Ik kan kritisch zijn naar anderen, ik kan kritisch zijn naar mijzelf. Ik kan opstandig zijn of juist heel lief reageren, maar belangrijk is dat ik mijzelf kan zijn in de rollen die ik heb. wie ben ik uiteindelijk. Wie ben ik .

God loves meIk ben een bijzonder geliefd kind van God. dat is heerlijk te weten. Te kunnen leven in de ontspanning van  niet de eerst verantwoordelijke te hoeven zijn.  Hij is het die met mij gaat waar ik ben. op wie ik terug kan vallen in al mijn rollen die ik bekleed.  . in mijn  rol als Vader is Hij mijn voorbeeld. In mijn rol als echtgenoot, in mijn rol  als vriend, in mijn rol als begeleider, is hij nabij.

(on)veranderd doorgaan?

download (12)Ik  weet niet of jij het ooit hebt meegemaakt, maar er kunnen momenten zijn in je leven die je enerzijds  dieptepunten zou kunnen noemen, anderzijds  zijn het wellicht de momenten die je achteraf gezien,juist hoogtepunten zouden moeten noemen. Momenten die pijnlijk waren, maar  enorm waardevol als je er over na gaat denken. Momenten die je bij nader inzien niet had willen missen al begrijp je  ook niet waar het voor nodig is geweest.

momenten waarop we God beter leren kennen of juist er aan onder doorgaan

Larry Crabb beschrijft  zulke momenten als momenten waarop we God beter leren kennen of juist er aan onderdoorgaan. Het zijn die momenten  die ons alle hoop lijken te ontnemen we kunnen doen wat we zouden moeten doen.  gehoorzaam zijn en alle geestelijke principes  navolgen en beseffen wie je bent in Christus, maar des al niet te min de problemen blijven en de situatie veranderd niet.

Ik ken dit soort situaties maar al te goed. momenten van diepe pijn en grote moeite. Moeite met de omstandigheden, met mijzelf, met anderen, met God,met  niet weten wat te doen en geen antwoorden op mijn vragen.  Momenten die mij zijn overkomen, waar ik zelf soms wel en soms geen invloed op heb gehad, maar die in ieder geval wel een enorme indruk  hebben achtergelaten en me ook gevormd hebben in mijn leven. en soms ook gewoon beschadigd.  Momenten die een diepe indruk hebben achtergelaten. Allerlei zaken die me mede gevormd hebben tot wie ik nu ben.

 Het gaat er niet om dat we iets al dan niet zouden moeten doen, maar om of we bereid zijn meer van God ons  leven in te laten

Alle antwoorden komen in zulke situaties voorbij . soms door  wat je hoort van anderen of door wat je jezelf voor probeert te houden: je zou meer moeten bidden, je geloof is niet  groot genoeg, je moet vertrouwen hebben, je hebt therapie nodig,  je moet leren loslaten, vergeven , christus volgen etc…  ook opmerkingen als: God heeft er vast een bedoeling mee, Hij wil je vormen, kneden etc…

Vaak zijn deze zaken goed bedoeld en ze zijn vaak ook waar, maar  de vraag is waarom op deze manier , wat moet ik nu werkelijk doen.  gaat het om wat we zouden doen?  wil Hij ons nu op een bepaalde manier ook vormen?  Misschien. Ik geloof  echter dat God ons liefheeft zoals we zijn. natuurlijk wil hij ons vormen, maar  dat doet niet af aan het feit dat hij ons liefheeft zoals we zijn.  we willen onze kinderen iets leren in dit leven, maar als  dat niet lukt houden we evengoed van ze.  Het gaat er niet om dat we iets al dan niet zouden moeten doen, maar om of we bereid zijn meer van God ons  leven in te laten .  dus niet om de momenten, niet om  te leren loslaten, of we vergeven of we  moeite hebben met  onszelf, maar  of we ook in moeilijke tijden God  toe laten en niet  op die momenten God buiten gaan sluiten.

het gaat niet om persoonlijke  vervulling of een bepaalde gemoedsrust, niet om je geluk.

Het gaat  mi. Veel meer om het feit  dat wij God leren kennen in ons leven. dat we leren Wie hij is. niet zo zeer iets van God leren kenen om tot bekering te komen (wel een belangrijk item trouwens wat  mij betreft), maar  dat we meer en meer zullen  gaan  verlangen naar  diepe ontmoeting met  God zelf. De Schepper van hemel en aarde.  Naar diepe, diepe  relatie met Hem zelf, dat we leren Zijn stem te verstaan ondanks de omstandigheden waarin we verkeren.

images (42)Rick Warren  stelt dat het niet om ons gaat. het gaat  in dit leven niet in de eerste plaats allemaal om jou of mij. het gaat niet om persoonlijke  vervulling of een bepaalde gemoedsrust, niet om je geluk.  De vraag is waar gaat het dan wel om?  Ik geloof dat het gaat dat we Op God blijven  zien ondanks de omstandigheden.  Dat niet de omstandigheden bepalen welke mate van geloof we hebben.

Het meest gruwelijke was ook het meest intieme, diepste, wat Hij ooit had kunnen doen.

Wanneer we zien op Jezus , dan zien we dat Hij alle lijden  heeft gekend.  Die het ook toe liet al was het verschrikkelijk moeilijk.  Hij werd bespot en geslagen zoals we dat gemakkelijk zeggen, maar dat  dat ging ver.  Uiteindelijk stierf hij aan het kruis, werd  gemarteld voor ons zoals we dat dan zeggen.  wanneer we dit echter diep door alten dringen dan  zien we dat Hij  trouw bleef aan de Vader ongeacht wat er gebeurde. Ongeacht wat de Vader van hem vroeg. Ongeacht wat mensen van Hem zeiden.  Ongeacht de omstandigheden.   We zien in de Bijbel mooie verhalen  over het werk  van Jezus. De wonderen, maar wat het meest essentieel was, is ook het meest pijnlijke.  Het meest gruwelijke was ook het meest intieme, diepste, wat Hij ooit had kunnen doen.

images (43)We zien dat juist de meest pijnlijke momenten , momenten zijn van bewustwording. Bewustwording van  de betrekkelijkheid  van het leven op deze aarde.  We worden ons bewust van zaken die waardevol zijn wanneer we  ze ons af genomen worden.  we zien wat van waarde is al we het niet meer in ons bezit hebben.  we worden ons bewust van vriendschap als we  vrienden zijn verloren.  We weten wat het is om lief te hebben en geliefd te zijn als we  onze geliefden er niet meer zijn.  we leren wat het betekent om te leven als we de dood ervaren hebben. ik geloof zelfs dat we het echte leven mogen  ervaren als we met Christus  begraven en gestorven zijn om met Hem daar weer uit op te staan.

Ik moet echter toegeven dat  die momenten  van moeite  niet de momenten zijn waar ik op dat moment zelf God  hartelijk heb gedankt voor de lessen.

Ik heb veel geleerd over God door mijn opvoeding. Door de school waar ik heen ging en de kerk die we bezochten.  De verhalen en  de manieren waarop me iets is verteld.  Maar ik geloof dat de werkelijke diepe waarde van wie god is en wil zijn in ons leven, dat we die pas  leren kennen wanneer God ons werkelijk diep van binnen raakt.  Vaak is dat op de plek waar we worstelen.  Waar we worstelen met wie we zijn, met onze gevoelens, verlangens , met afwijzing en teleurstellingen met de grootste shocksituaties van ons leven.  waar we geconfronteerd worden met  het feit dat niet wij ons leven in de hand hebben. waar we leren erkennen dat we een Hogere macht nodig hebben in ons leven.

Ik moet echter toegeven dat  die momenten  van moeite  niet de momenten zijn waar ik op dat moment zelf God  hartelijk heb gedankt voor de lessen.  Het tegenovergestelde berust meer op waarheid.  toch wanneer ik terug kijk , ben ik blij met de momenten in mijn leven  die er zijn geweest.  Juist de moeilijkste periodes zijn me  achteraf gezien het meest dierbaar geworden.  ik had ze niet willen missen, maar ik zou ze ook niet graag over willen doen.