Maand: december 2012

wat is je zelfbeeld?

spiegelbeeld470

Hoe is je zelfbeeld.  Een vraag die  snel gesteld is , maar het antwoord is vaak veel moeilijker dan men denkt.  Veel mensen hebben een beeld over wie jij bent.  ze zien je op een bepaalde manier en hoe beter ze je kennen des te preciezer is ook het beeld wat ze van jou persoonlijk hebben.

 Gelukkig hangt je identiteit niet af van wat anderen over je zeggen.

low-self-imageEr zijn mensen die een bepaald beeld van je hebben en anderen hebben een ander beeld. Dit heeft veelal te maken met hoe ze je kennen en hoe lang. Ook de omgeving maakt een verschil. Sommige mensen interpreteren hoe jij in je leven staat en denken  dat ze je kennen op basis van enkele woorden die je schrijft en met wie je om gaat.  jouw zelf beeld is echter niet wat anderen van je vinden al zijn er mensen die zullen beweren dat je bent  zoals zij zeggen dat je bent.  er zijn er misschien die een  bepaald karikatuur van jou  en anderen proberen te maken.  een karikatuur is  echter niet wie je bent.  het is zelfs niet wie anderen denken dat je bent, maar wat men vertelt over jou en wat men anderen wil voorhouden om je misschien belachelijk te maken.

ijsbergMensen hebben dus een beeld van je.  Soms een goed beeld , soms een fout beeld en soms  creëren ze een beeld van je welke  onjuist is. Gelukkig hangt je identiteit niet af van wat anderen over je zeggen.  veelal echter  vinden we het belangrijk wat anderen over ons zeggen en we  gaan ons soms  een houding aanmeten die past bij de verwachting van anderen.  Imago dus.  Je zelfbeeld kan hierdoor soms erg in de war raken.  natuurlijk heeft ieder mens een bepaald imago. Toch is dat deel  van de mens slechts een enkeling deel van wie je werkelijk bent. het puntje van de ijsberg zo gezegd. Wie je werkelijk bent is veelal  het grote deel onder water .  wat niet direct gezien wordt, maar die het grotendeels bepalen van wie je werkelijk bent.

We worden gevormd door zowel goede als slechte gebeurtenissen in het leven en ze bepalen ook een beetje wie je bent geworden.

Er zijn veel mensen die alles doen om hun imago hoog te houden soms zelfs ten koste van anderen. soms om hun gelijk te halen op welk punt dan ook. soms omdat ze teleurgesteld zijn in  bepaalde mensen, visies of wat dan ook. soms zelfs terecht, maar veelal zijn mensen dus bezig met de buitenkant van hun leven.  dat wat anderen zien. we doen dit allemaal, maar  wanneer de buitenkant, je prestaties , hoe je er uit ziet, wat je doet, wat anderen van je vinden, zo belangrijk voor je zijn geworden dat je niet goed meer weet wie je werkelijk bent  ontstaan problemen.  Je bent dan nog slechts bezig met de buitenkant, je imago en niet meer  werkelijk inhoudelijk bezig met de waarheid, maar het verbuigen van de waarheid.

Het is belangrijk om een juist zelfbeeld te hebben. te weten wie je bent. niet iedereen heeft een goed of juist zelfbeeld. Niet iedereen weet wie hij is . Sommigen hebben een hoog zelfbeeld. Ze denken dat alles aankunnen, beter zijn dan anderen bijvoorbeeld.  anderen hebben juist een laag zelfbeeld. Je bent erg kritisch naar je zelf en denkt  dat anderen beter zijn dan jij.

hsfile_210282Een goed zelfbeeld is belangrijk. we hoeven ons niet meer te  voelen dan de ander, maar ook niet minder.  Wat anderen over ons zeggen  zou niet bepalend moeten zijn over hoe we ons voelen en hoe we presteren, wat we doen en laten.    Veelal zijn we vooral bezig met het voor anderen zichtbare deel van wie we zijn. dit is  dus vaak en voor een groot deel niet wie we werkelijk zijn. het is houding en  een maniertje om je veilig te voelen. niet per definitie altijd verkeerd. Toch kan het je soms aardig in de weg komen te staan. zo erg dat je niet meer weet wie je nu werkelijk bent.

De vraag “wie ben je” is heel wezenlijk.  weet je wie je bent? heb je een juist zelfbeeld.  Wanneer dat zo is  kunnen anderen over je zeggen of schrijven wat ze willen. ze hebben misschien een verkeerd beeld  of zien alleen een stukje van  jou wat jij ze slechts laat zien.

Wanneer we ontdekken  wat zijn gedachten over ons zijn zullen we ontdekken dat we een geliefd kind  van de Vader mogen zijn

Ik geloof dat er veel mis is met het zelfbeeld van veel mensen. tegenwoordig zijn veel mensen beschadigd geraakt  bijvoorbeeld door  de gebroken gezinnen en de verscheuring die dit met zich mee brengt. Ze weten niet goed meer  wie ze zijn. horen ze nu bij vader of  bij moeder? Er is  boosheid door wat hen is aangedaan en  veel mensen zeggen dat het hen alleen maar gevormd heeft . en dit is ook zo. We worden gevormd door zowel goede als slechte gebeurtenissen in het leven en ze bepalen ook een beetje wie je bent geworden.  Je identiteit ligt echter niet in gebeurtenissen an sich, maar  in de keuzes jij voor je leven maakt.

identity-theft-420Wil je  leven in waarheid, je zelf zijn zoals God je heeft bedoeld of wil je leven naar de verwachting van anderen? in het evangelie van Johannes  zegt Jezus als het ware dat In hem de waarheid zullen kennen en dat deze ons vrij zal maken.  Hij is immers de waarheid en door de Heilige Geest  in ons leven toe te laten wil Hij ons leiden op weg onze bestemming.  Dat is meer dan  een goed leven, meer dan een goede eindbestemming, maar een leven zoals we  werkelijk zijn. niet een leven van een te hoog of te laag zelfbeeld, maar gewoon wie we zijn.  niet op de tenen of gebukt onder wat anderen van ons verwachten. Leven uit het hart. Leven met Jezus is werkelijk Leven. waarachtig Leven. Leven in waarheid . onze identiteit is in de Vader.

Het hart van de Vader  wil niets anders dan ons in onze armen sluiten en ons koesteren. Daar vind onze ziel rust!  Wanneer we ontdekken  wat zijn gedachten over ons zijn zullen we ontdekken dat we een geliefd kind  van de Vader mogen zijn. daardoor veranderen wij en leggen we af wat ons hindert.

Door Jezus is de weg open naar de Vader, zodat wij genezing, liefde, geborgenheid  en vergeving ontvangen. Onze identiteit is in de Vader, bij hem komen we thuis. Vinden we onszelf. (zie Epafras)

ik hou er niet van…!

download (3)Weet je ik hou niet van die  feestdagen. Ik hou niet van dat ongewone. Dat gecompliceerde. Doe mij maar een gewone normale dag. ik kan er niet goed tegen. Ik  ben er de week van te voren al kriebelig van. Niet dat ik dagen als kerst en oud en nieuw niet belangrijk vind, dat heus wel hoor. Maar alles is anders. Ik wordt daar zo ongemakkelijk van.

Wel gezellig en zo, maar  dan moet er iets speciaals op tafel en dan moet alles extreem netjes zijn van te voren. Een boom moet er komen en  wanneer de feestdagen weer voorbij zijn moet deze er weer uit.  Tja, ik weet dat ik hier over aan het klagen ben, maar ik hou er niet van!

Natuurlijk vind ik het belangrijk te vieren dat Jezus is gekomen. natuurlijk is het een feestje waard. Veel meer nog dan dat, maar ik krijg altijd een beetje dat Martha en Maria gevoel. Iedereen is druk, druk , druk, maar wie is er nu nog werkelijk met de geboorte van Jezus bezig?  Wie heeft er oprecht aandacht voor het kind?

We noemen zijn naam en zingen misschien zijn liedjes, maar zijn we niet veel meer bezig met gezelligheid te creëren in plaats van ons bewust te worden van  wat hij deed. Zijn we  niet  vaak veel te druk met de toestanden in de kerk, in het huis , het eten, drinken … dagen lang zijn we er mee bezig om twee dagen kerst te vieren en vieren we nu kerst of was het de geboorte van Jezus wat we vieren?

Ik persoonlijk zou het heerlijk vinden om gewoon met beide beentjes omhoog op mijn eigen bankje te zitten. gewoon  een boek te gaan zitten lezen over wat mij aanspreekt aangaande de liefde van God. Jezus komst naar deze aarde is geweldig, vrede op aarde is een mooie gedachte, maar komt het in deze drukke wereld nog wel werkelijk binnen?

 

help de wereld vergaat!

 

Gisteren was  volgens de Maya kalander dat de wereld  zou ophouden te bestaan.  Tja, nu the day after zijn we er nog, maar ik vraag me af of we besef hebben van het feit dat voor  veel mensen  het einde der tijden al lijkt aangebroken. Mensen  schreeuwen het soms uit. Help de wereld vergaat. Of misschien moeten we zeggen dat mensen schreeuwen dat hun persoonlijke wereld vergaat.

Ik ken mensen die niet meer goed weten hoe ze moeten leven. die niet goed weten of ze überhaupt nog wel werkelijk leven. of ze ooit werkelijk geleefd hebben. geen gevoel. Geen vermogen om zich  te binden aan wie dan ook door  gebrokenheid . geen relatie die ze in stand hebben kunnen houden door verslaving, door  allerlei zaken in hun leven die  kapot geslagen zijn. soms door eigen toedoen, soms door wat anderen hen hebben aangedaan.J

Voor veel van deze mensen die ik ken is de wereld aan het vergaan, maar gelukkig is er hoop. Er is hoop als ik mensen zie veranderen bij ons op de Spetse Hoeve. Dan zie ik  hoe mannen die geen hoop meer hadden nieuwe hoop ontvangen in Jezus Christus.  Een nieuw leven. inderdaad  hun oude leven is kapot en vergaan, maar  kort gelden nog twee mannen op de  hoeve gedoopt . geweldig hoe deze mannen een nieuw leven mochten binnen stappen . dwars door de dood in volheid des levens zijn gekomen.  God zij geprezen.

overvallen door schuldgevoel

hsfile_50306wat kan een mens last hebben van schuldgevoelens.  Ik heb dat tenminste soms. Soms heb ik het gevoel het allemaal  niet zo goed te hebben gedaan of  te doen in mijn leven.  Gewoon  na een dag van hard werken en dan… zomaar overvalt het me.  Pats boem. Zie je wel, zegt het iets in me, je kan het eigenlijk helemaal niet. wie denk jij nu dat je  bent om anderen  te vertellen wat ze wel en niet moeten doen.  wat ze wel en niet moet e laten. Wie ben jij nou om hen aan te spreken op hun gedrag?

Daarbij komen dan nog allerlei  dingen die in het verleden hebben gespeeld die naar boven komen. zie je wel. Je hebt  het toen ook verkeerd gedaan. En dat had je ook anders moeten doen. het eerste wat ik doe op zo’n moment is veelal  mijn onschuld  proberen te bewijzen. Helaas heeft dat weinig zin. Want het is inderdaad zo dat ik in mijn leven aardig wat zaken fout heb gedaan. Dat ik aardig wat zaken recht heb moeten trekken.  En ik heb nog zaken te doen.  dit heeft me vaak alleen maar  harder gemaakt in mijn standpunten. Geen werkelijke optie  volgens mij.

Wat me opvalt aan mijn eigen leven is dat ik me vaak  staande weet te houden achter zaken die ik goed heb gedaan, maar vooral ook  door zaken waarin ik persoonlijk geen schuld had en ik beroep me daar dan vaak op. iemand heeft me pijn gedaan en ik  geef een grote mond terug.  dan beroep ik me op het feit dat ik onschuldig werd  veroordeeld, teleurgesteld. Ik had er geen invloed op en  dat gaf me  dan het recht om  terug te schelden, schreeuwen, boos te zijn , me van iemand af te keren etc… dit heeft ook niet het gewenste resultaat. Het maakt dat ik me steeds verder terug trek in mijn schulp en niemand meer vertrouw.

De vraag nu op dit moment is wat helpt, wat is mijn recht.?  Hebben we ergens recht op? is de weg naar vrijheid  niet om gewoon onszelf te durven zijn? toe te durven geven dat we niet perfect zijn?  niet de schuld of de onschuld die we proberen vast te houden in ons leven heer en meester laten zijn, maar te veranderen van binnenuit?  Hoe kunnen we nu werkelijk ontmoeten, er voor de ander zijn en  werkelijk vriendschap en relatie ervaren in ons leven?

Misschien vraag jij je zulke zaken af. Ik heb ze me vaak afgevraagd en soms  doe ik dat nog steeds.  Wat staat ons in de weg om werkelijk in vrijheid te leven?  al deze zaken!  we zijn inderdaad schuldig aan  veroordeling van anderen, van onszelf.  we vechten tegen foute keuzes, zonde in ons , we proberen ons aan regels te houden en te doen wat we kunnen misschien, maar we redden het vanuit onszelf niet.  we hebben iemand nodig  die  ons red .  die ons leidt op de weg die we moeten gaan. wie kan dat nu beter zijn als degene die voor ons de weg al eens is gegaan.

We hoeven ons niet langer  door zonde en schuld uit het veld te laten slaan, maar er is overwinning behaald door Jezus.  Satan zal blijven proberen je te wijzen op je onvermogen, je schuld , de regels , je verkeerde manier van denken, … maar  laat je zwakte een plaats worden van bewustwording.  Wordt je bewust dwars door de moeite heen dat Jezus Christus leeft tot in eeuwigheid.  Hij overwon voor jou!

SchuldgevoelDurf je schuld te bekennen waar je schuldig was? Durf je de minste te zijn zonder te verdedigen? Durf je onder ogen te zien wie je werkelijk bent? weet je wie je bent in Jezus naam?  Leef!

OMG!

CWe zijn gemaakt naar Gods beeld. God heeft ons bijna goddelijk gemaakt.  dat klinkt prachtig is  het niet?   toch is er en behoorlijk minpunt aan.  niet dat God verkeerde keuzes gemaakt zou hebben, maar  eerder hoe wij daar mee om gaan.  we denken  soms dat we God zijn lijkt het wel.  We hebben autoriteit gekregen en een eigen wil om daarmee God te dienen.  God dienen is iets wat we liever niet  willen lijkt het wel. We hebben allerlei ideeën en theorieën over God en over leven , over liefde over leven en dood , over relaties en  de menselijke psyche, over wat de gezonde leer, over wat normaal is en wat niet, we denken te weten wat God nu wel tolereert en wat niet.

God heeft ons bijna goddelijk gemaakt.

We zien in de Bijbel telkens weer hoe  het volk Israel het meest belangrijke uit het oog verliest. Hoe ze telkens in de valkuil vallen om God een ondergeschikte rol toe te bedelen in hun leven. ondanks ervaringen met God, ondanks grote overwinningen probeert het volk  eigenlijk constant om  boven God te  staan en zelf de touwtjes in handen te houden.  God  schreeuwt het bij monde van de profeten bijna uit. “Ik ben God, keer je om naar Mij!”

GodsbeeldTelkens weer proberen mensen God ondergeschikt te maken aan hun eigen ideeën over  van alles en nog wat.  Ook nu nog. Of misschien moet ik zeggen  juist nu. Is het misschien zelfs nog erger dan ooit te voren.  We bepalen zelf over leven en dood.  Ik bepaal zelf  wel hoe en wanneer ik sterf. Wanneer iemand  zwanger is  beslissen we of een prachtige baby al dan niet geboren wordt.   en als het gaat om relaties, dan zijn degene die we liefhebben degene die ons iets te bieden hebben en wanneer dat niet meer het geval is dan  gaan we voor andere vrienden en relaties.  Scheiding is  meer dan normaal geworden. we kiezen niet meer levenslang voor een partner, we proberen eerst maar eens of het allemaal wel gaat lukken, eerst met elkaar naar bed voor het huwelijk, immers het moet ook allemaal een beetje klikken toch?  We willen weten waar we aan toe zijn en nemen daartoe zelf het initiatief. Ook  is belangrijk hoe we in het leven staan.  we willen carrière, zowel de man als de vrouw en zelf bepalen hoe en wanneer we kinderen krijgen. we willen  zelf beslissen, het leven maakbaar maken.

“Ik ben God, keer je om naar Mij!”

God is iets voor op zondag. En we kiezen daarbij voor  een kerk die  bij ons past. Waar mensen zitten met  dezelfde interesses, die net  zo denken over bepaalde geloofsonderwerpen als wij en we spreken af hoe we ons precies binnen deze club moeten gedragen. Wie zich daar niet  in kan vinden pas er niet bij.  Die kan altijd nog een andere club vinden toch?

Vreemd hoe we juist  wat de hele geschiedenis door  telkens weer blijven proberen, nl God van zijn troon te stoten en er zelf op te gaan zitten.  we  proberen altijd weer om zelf  te beslissen hoe we met ons leven omgaan, maar wat wil God?   leven we niet  totaal verkeerd om?  Ik moet toegeven dat voor mijzelf hetzelfde geld. Dat ik ook vaak vooral denk  hoe ik vind dat dingen zouden moeten gaan. wat mijn persoonlijke mening is. ik leer mijn kinderen zelfs om een persoonlijke mening te hebben . toch probeer ik ook duidelijk te maken dat onze mening ondergeschikt zou moeten zijn aan de wil van God.

We krijgen autoriteit, we mogen ons gezond verstand gebruiken, we hebben een wil en die is ook niet onbelangrijk, maar  we mogen beseffen dat Gods wil boven de onze hoort te staan.  kijken we niet vaak eerst wat anderen zeggen , denken , doen of beweren alvorens we luisteren naar God.  doen we soms niet  juist waarvan we weten  dat het niet  helemaal volgens God wil is.  wanneer we de Bijbel lezen dan  zien we dat God  dezelfde is  gebleven. Dat Het zijn verlangen is om  onze God te zijn. dat Hij weet wat we nodig hebben, maar dat wij  telkens weer proberen het zelf te doen.  in het oude testament staat een gedeelte waarin  staat dat we niet onze kleren moeten scheuren, maar ons hart.  Het gaat niet om de regels die we al dan niet hanteren. Het gaat er zelfs niet om perfect te zijn. God weet dat ons dat niet lukt. Kijk naar David hoe hij een man naar Gods hart genoemd we word. niet omdat hij zo perfect was, maar omdat  zijn hart telkens weer  op God gericht was.  we zien in het nieuwe testament hoe Jezus mensen die  bereid waren  hun hoofd te buigen. Die de mindere wilden zijn vergaf. Die God de eer gaven en niet degene die zich aan allerlei regels hielden. Het gaat niet om de regels, de wetten.  Moeten we dan maar doen wat we willen? zeker niet. we mogen God dienen als we willen. we mogen, ontmoeten dus, maar daarbij  zien we dat regels belangrijk zijn. ze zijn belangrijk omdat ze ons wijzen  op het feit dat we ons niet aan een paar regeltjes kunnen houden. We zijn bijzonder. We zijn gemaakt om boven de schepping te staan, maar we kunnen nooit boven God komen te staan.  God is de hoogste Heer.

We zijn gemaakt om boven de schepping te staan, maar we kunnen nooit boven God komen te staan.  God is de hoogste Heer.

Jezus liet zien hoe God wilde dat wij met hem en anderen om zouden moeten gaan. de volgorde is belangrijk. ik hoor tegenwoordig de term OMG (O mijn God)vaak noemen. We zeggen het wel, maar eigenlijk denken we niet gelijk aan God. we denken vooral aan onszelf.  Jezus leert ons andersom te denken. Bij God te beginnen .  laten we leren om te denken OMG waar moet ik beginnen. OMG wat  kan ik doen? OMG wat wilt u dat ik doen zal?  OMG ik kan niets zonder u. OMG dank u voor Uw genade , Uw liefde voor ons. OMG?

U bent de maker, ik ben slechts het klei.

download (2)Ik hoop dat ik duidelijk heb kunnen maken dat we zo enorm op onszelf gericht zijn in deze ik gerichte maatschappij.  We stellen onszelf  boven de ander en boven God door te denken en te handelen vanuit wat wij belangrijk  vinden. Onze mening lijkt onze prioriteit te zijn geworden.  we  leven ons eigen leven met God misschien, maar welke rol heeft God nu werkelijk in ons leven?  ik verlang er naar mijn leven meer en meer te leven zoals Hij dat wil.  Mijn hart op hem te richten. OMG U bent de maker, ik ben slechts het klei.

krassen en deuken

auto-beschadigd_218258Mensen kunnen zich soms zo sterk voordoen.  Ze schreeuwen het bijna uit dat ze hun leven in de hand hebben. dat ze de controle hebben. dat ze hun zaakjes op orde hebben, maar  in de praktijk zien we dat veel mensen  best aardig functioneren maar gewoon  beschadigd zijn ergens in het leven.

Ik geloof dat ieder mens in het leven in meer of minder mate zijn krassen en deuken heeft opgelopen.

Ik geloof dat ieder mens in het leven in meer of minder mate zijn krassen en deuken heeft opgelopen.  Veel mensen zeggen misschien dat er niks aan de hand is en geloven dit ook, maar we zien veelal in hoe ze reageren dat ze door opvoeding of de butsen een bepaalde manier hebben aangeleerd om met deze beschadigingen om te gaan.

Onze houding ten opzichte van wat ons is overkomen  maakt mede hoe we reageren.  Wanneer we vroeger zijn gepest en als tegenreactie onszelf geleerd hebben om er  vol tegenin te gaan is dat een manier die niet slecht is, maar waarbij we  een stukje van onszelf verloren  hebben die we wellicht graag hadden laten zien.  wanneer we misbruikt zijn zullen  we  wellicht  een ander op seksueel vlak niet meer werkelijk doe  durven laten zoals we dat eigenlijk wel zouden willen.   wanneer we voortdurend zijn afgewezen in ons leven  zoeken we  wellicht allerlei maniertjes op om maar  geliefd te worden door mensen. vaak ten koste van onszelf. van wie we werkelijk zijn.

wanneer we voortdurend zijn afgewezen in ons leven  zoeken we  wellicht allerlei maniertjes op om maar  geliefd te worden door mensen.

We doen niet wat we zelf willen al  denken we er niet altijd zo over na.  Ik wil hiermee niet zeggen dat  deze manieren altijd verkeerd zijn of niet goed voor ons, maar het zijn manieren geworden van bescherming.  Soms beschermen ze ons wellicht nog. We zijn als mensen kwetsbaar en hebben zo onze  manieren  die ons  beschermen.  Toch  kan deze beschermende houding ook in de weg staan wanneer we werkelijk in ontmoeting willen zijn met mensen. wanneer we  onszelf zouden willen laten zien. we komen er  soms m zelfs door in verwarring namelijk wie zijn we nu werkelijk zelf? Zijn we de houding, de image die we ons aan hebben gemeten of …?

Ik zelf? Ik heb  ook allerlei deuken opgelopen. Beschadigd door ervaringen. Ben ik er los van? Soms denk ik dat ik me goed kan redden inmiddels. Soms echter loop ik tegen mijn eigen dingetjes aan. ben ik nog altijd verwond? Nee zeker niet. er zijn wat littekens. Er zijn zaken die me gevormd hebben in mijn doen en laten.  Zo kan ik behoorlijk  opvliegend zijn soms. Juist wanneer iemand niet naar me lijkt te luisteren, waarom ik kan er niet goed tegen om genegeerd te worden. ik weet dat nu. ik kan er inmiddels goed mee  om gaan, maar soms schiet ik onbedoeld behoorlijk uit mijn slof. Als ik het gevoel heb bedreigd te worden in mijn mening en de dingen die ik zeg. Soms  val ik  juist heel erg stil. Ik loop dan aan tegen de druk die ik ervaar die op me gelegd wordt.

Soms echter loop ik tegen mijn eigen dingetjes aan.

vrijheidik ben onzeker in bepaalde dingen, maar inmiddels durf ik meer dan ooit  me te uiten in gevoelens en emoties. Ik durf  mijzelf te laten zien in mijn kwetsbare zaken zonder daarin direct  me gekwetst te voelen als er iets over gezegd word. ik weet inmiddels dat  wat anderen zeggen  of misschien niet zeggen en voor zich houden mij niet meer kan scheiden van de liefde van Christus. Hij zal me niet laten gaan.  Hij geeft om me. Ik mag Hem ontmoeten iedere dag. in mijn dagelijkse  gesprekken met Hem. in mijn ontmoetingen met anderen.

hoe zit dat allemaal bij jou?  Ook krassen en deuken opgelopen?  Herken  je de gevoelens en emoties? durf je inmiddels je zelf te zijn al is het maar zo nu en dan? Weet je wie je werkelijk bent?  ben benieuwd naar de reacties op gewoon zomaar wat van mijn gedachten.

gemaakt om te zijn.

verlangen naar vrijheid 3

klik hier om naar deel 1 te gaan van deze  korte serie. 

b197474778Vrijheid is  volgens mij niet zo onafhankelijk mogelijk te zijn, maar juist  afhankelijk durven zijn van de ander. beseffen dat je juist anderen nodig hebt in je leven. dat je er voor anderen mag zijn.  Jezus zei het zo: “zonder Mij kun je niets doen” dat is afhankelijk zijn als individu, maar als gemeenschap in relatie met anderen zijn we juist  in staat alles te doen! dan worden we heiligen genoemd in de bijbel.  We zijn immers samen het lichaam van Christus.  Wow!

We zijn vrij! Niet om te doen  wat we maar willen, maar om onszelf te zijn.  niet om gelijkvormig te zijn in eenzame individualiteit, maar om als individu in relatie  met anderen te  leven.  ik hoop dat we leren om niet slechts voor onszelf op te komen, onszelf af te zonderen in een leven waarvan we denken dat het ons vrijheid geeft om dingen te zeggen waar we in wezen niet werkelijk naar verlangen en  ons terug te trekken om alleen te zijn, maar  vrijheid te  ervaren  in het leven door  te ontmoeten.  ontmoeten  door  ons niets te laten opleggen door  anderen , maar door met elkaar  in ontmoeting te staan. in gesprek, in relatie, in liefde.  Wat zou het fijn zijn als we zouden leren onszelf te openen om elkaar te ontmoeten. Te leren kennen, te zien met andere ogen. Ogen vol liefde.

Laten we gewoon doen waartoe God ons oproept. God liefhebben  boven alles en onze naaste als onszelf.  met andere woorden laten we God dagelijks ontmoeten en van daaruit  elkaar dan zullen we  werkelijk vrijheid ervaren.

Diep in ons mensen is er altijd dat verlangen erkent te worden en er te mogen zijn. Bij God mogen we er zijn. sterker nog God wil graag dat we er zijn. Hij heeft ons gemaakt om te zijn.  Om tot ons doel te komen.  dat begint met afhankelijk te durven zijn.  hij heeft ons geboren doen worden in afhankelijkheid. Afhankelijkheid van onze ouders. Is dat niet bijzonder?  Laten we ons zelf bewust worden dat we  niet gemaakt zijn om slechts individualistisch te leven maar om te leven in oprechte relatie met God en elkaar.

amen?

balans van relatie

verlangen naar vrijheid 2

550_0_3_9_3_nl_vrijheid2klik hier om eerst  naar deel 1 te gaan

 

Individualisme is een term die niet per definitie onze vrijheid bepaald.  het is een waarde die soms meer last is dan dat het werkelijk de vrijheid brengt waar men zo naar verlangt.  “laat mij maar op mijzelf zijn, dan kan ik doen wat ik wil “is  een uitspraak die je  wel eens hoort of die we wellicht uitspreken.  volgens mij is dit een  onware bewering.   Natuurlijk is het goed om je zo nu en dan eens terug te trekken. Om tot rust te komen om van daaruit weer  midden in het leven te staan.  immers zijn we niet allemaal ergens op zoek naar relatie en communicatie in het leven?

Gods genade maakt ons vrij zeggen we in de kerk . voor veel mensen  buiten de kerk lijkt juist dat een onwaarheid te zijn. ik moet zeggen dat dit soms ook zo is. sommige mensen leven in een keurslijf van regels en wetten die   ze zichzelf en anderen opleggen.  Anderzijds hebben we  zowel in de kerk als daarbuiten ook gewoon onze verplichtingen. Zaken waar we als mens gewoon aan horen te voldoen.  Toch geloof ik dat christus werkelijk vrij maakt.

We hebben echter wel balans nodig in het leven. belangrijke waarden  zijn te vinden in families, vrienden, gemeenschappen, relaties.  Als het gaat om vrijheid dan geloof ik dat we juist in die relaties vrijheid mogen en kunnen ervaren.  in relaties gaat het niet slechts om het individu, maar juist  om ons met elkaar.  Het gaat dan juist om de samenleving.

In gemeenschap met anderen zie je wat werkelijk vrijheid is. ik noem dat persoonlijk ontmoeting. Waar echte ontmoeting is zie je  de vrijheid toenemen. Wanneer we  de ander zien met andere ogen. Vanuit een ander perspectief. Wanneer we ons  verdiepen in wat die ander werkelijk beweegt, wie die ander is  en waarom hij zus of zo reageert, dan zullen we  langzaam maar zeker gaan begrijpen  wat die ander beweegt tot bepaalde keuzes in zijn leven. waarom die ander geneigd is tot individualiteit bijvoorbeeld.

Ik geloof dat juist in gemeenschap met anderen, in relatie dus, Gods genade zichtbaar wordt en er ruimte ontstaat om zichzelf te zijn . wanneer we onszelf durven openen en er voor elkaar zijn ook als we anders denken, maar werkelijk zeggen hoe we dingen ervaren dan is daar ontmoeting.  Vrije ruimte om zich te laten zien aan de ander.  een plek waar men eerlijk kan zijn. een plek waar ruimte is om te veranderen van gedachten en inzichten. Ik geloof dat  daar waar ontmoeting is van hart tot hart er ook liefde voor die ander ontstaat.

 

klik hier om naar deel 3 te gaan

doen waar je zin in hebt

hieronder volgt mijn eerste post over verlangen naar vrijheid. er zullen er binnenkort nog een aantal volgen. ik hoop dat men zich er in zal herkennen. 

verlangen naar vrijheid 1 

images (34)Wanneer we spreken over vrijheid hebben we het al gauw over “doen waar je zin in hebt” of over  de vrijheid van meningsuiting en dan gaat het over “zeggen wat je wil  zeggen”.

Ik heb in een eerder blog geschreven over genade.in enkele delen wil ik schrijven over het feit  dat we vrij zijn om Gods genade al dan niet te accepteren, maar… stelde ik in het eerder genoemde blog, dat we daarvoor  geloof nodig hebben.  we hebben God nodig in ons leven. enerzijds  kiezen we  om zelf te geloven, maar anderzijds  hebben we ook God  nodig om in ons geloof te kunnen blijven.

Volgens veel mensen zit hier een raar smaakje aan.  ze vinden  het al gauw oneerlijk dat God  volgens hen  een scheiding maakt in wie Hij wel en niet  aanvaard .   dit is  mi onterecht omdat God iedereen  ahw dezelfde vraag voorhoudt. “heb je Mij waar lijk lief”.

Mensen zijn misschien bang  om zichzelf  over te geven aan die liefde van God.  misschien door teleurstellende ervaringen  of uit angst. of  misschien is het zelfs zo dat we onszelf min of meer dwingen om onszelf te bewijzen. “je kan het”.  We  drukken onszelf in een soort van hoekje . het hoekje van individualisme. “Ik kan het allemaal zelf. “ we willen laten zien dat we de controle hebben dat wij als individu zelf iets kunnen bewerkstelligen en keuzes kunne  maken.

Idd kunnen we zelf keuzes maken, maar we vergeten dat we ook daardoor , door onze houding van bewijzen, door prestatie te willen leveren, onszelf te bewijzen juist onvrij worden.  juist dat waarvan we denken dat ons vrijheid bied houdt ons uiteindelijk in de greep.

Is het immers niet zo als we  juist voor zogeheten vrijheid gaan van individualiteit we juist onvrij worden. we zijn kunnen dan immers niet meer werkelijk delen  of voelen wat er werkelijk is. we zijn er immers op gericht  om slechts voor onszelf op te komen en mogen gevoelens niet meer ter sprake brengen van bijvoorbeeld eenzaamheid of het verlangen naar  iemand bijzonder in ons leven. we moeten immers onafhankelijk zijn.

klik hier door naar deel 2: verlangen naar vrijheid