nieuwe visie vinden door onszelf even te verliezen

Waarom lopen bepaalde dingen in het leven zoals ze lopen?  Waar ligt  het aan als we zaken gepland hebben en  alles gaat anders?  Christenen gebruiken dan vaak woorden als: God zal er wel een bedoeling mee hebben. niet christenen zijn vaak veel resoluter in zaken en zeggen dan  zaken als verkeerde timing of domme pech.

Als dingen verkeerd gaan waar  dit ook plaatsvindt in je gezin , op je werk, in de kerk, zeg het maar… ergens in j e leven dan is het al gauw dat we de kop in het zand steken en zoeken we de schuld elders dan bij onszelf.  we erkennen niet gemakkelijk dat bepaalde zaken ook gewoon te maken hebben met onze keuzes.

Natuurlijk begrijp ik als christen de  uitspraak  dat God een bedoeling heeft met bepaalde gebeurtenissen in ons leven. Ik geloof natuurlijk dat God  invloed heeft in ons leven.  gelukkig maar .  we hebben te maken met allerlei  zaken in het leven.  we kunnen kiezen ons leven te laten leiden door onze gevoelens, we kunnen het laten afhangen van rationele keuzes, we kunnen  visies ontwikkelen en uitvoeren.

Een christen die gemakshalve dingen zegt als het is vast Gods wil dat iets al dan niet gebeurt hoeft geen visie te ontwikkelen toch?  Immers als het toch Gods wil is zoals  dingen gebeuren dan  kunne we  het leven op z’n beloop laten. Anderzijds kunne we visies ontwikkelen en plannen maken zonder God daarin te betrekken en hopen dat alles goed zal gaan. of dit nu de manier is geloof ik ook niet.

Ik geloof dat God de gebeurtenissen in het leven mee laat  werken in je leven, maar dat je daar wel zeker ook enige invloed op uit kunt oefenen.  Beter is het immers wijze beslissingen te maken in het leven. iemand die goede beslissingen maakt zal minder problemen hebben dan iemand die  alles maar op z’n beloop laat.

We kunnen wel zeggen dat bepaalde zaken ons zeker Helpen om op een hoger plan te komen. ik bedoel daarmee dat  onze keuzes  die soms fout kunnen zijn ons leiden naar betere keuzes in het leven waardoor we steeds meer  leren om  dingen te doen zoals ze bedoeld zijn.   ik geloof dat God ons een weg wil wijzen vanuit oppervlakkigheid naar  diepgang.

We maken plannen die soms  zo oppervlakkig zijn en waarbij we soms eerst eens bewust moeten worden van de zin er van om verder te kunnen werken. Soms echter  zit er een spirituele  fout die we  moeten erkennen om verder te kunnen groeien in onze geestelijke ontwikkeling. ik vraag me echter af of we dit werkelijk kunnen scheiden van elkaar. ik geloof dat zowel geestelijk , als het gewone leven met elkaar verbonden zijn.  wanneer  zaken anders gaan dan gepland is God daar zeker in aanwezig, maar de vraag is in hoeverre we God er zelf bij betrekken.

God beweegt ons als het ware voort op verschillende lagen. ik geloof dat zowel  het lichamelijke het spirituele, het psychologische , allemaal  met elkaar verbonden is in die zin dat  we  bepaalde zaken als het ware kunnen negeren, maar ze zijn er wel. Het negeren er van betekent in wezen dat we ontkennen dat  bepaalde lagen  nodig zijn voor een  goede harmonie.

De vraag die ik  probeer te formuleren is:  hoe gaan we om met ons  leven, met alles wat daarin is. met de mensen om ons heen en onze omgeving, de dingen die we hebben ontvangen, etc….  ?  hoe gaan we  hier mee om? Hoe belangrijk is planning en visie? En  moeten we ons er aan houden?

Ik geloof dat ons leven vaak bepaald word door onze agenda, en wat mensen van ons verwachten, maar wanneer we rekening houden met wat God van ons verwacht, hoe zouden zaken dan verlopen? gaat  het ons dan voor de wind? Ik denk dat er veel welvaartspredikers zijn die  ons dit willen doen geloven. dat wanneer we  slechts dat doen wat God ons vraagt alles goed zal gaan. echter wie weet altijd wat Gods wil is?

Zou het niet zo zijn dat we  moeten veranderen in ons denken en  mogen leren om God te vertrouwen in onze  plannen.   Bij het maken van visie en beleid. In de kerk, op het werk, in onze gezinnen, op school, of waar dan ook. wat/ wie  bepaald ons leven?

Ik geloof dat God ons  leert  door onze fouten , maar ook door wat wel goed is gegaan. God gebruikt het zodat we nieuwe wegen in zullen slaan.  Ook beproeft hij ons in moeilijke zaken  en kijkt hij als het ware of we op Hem zullen blijven vertrouwen en we niet hoogmoedig worden of juist ons vertrouwen verliezen als het moeilijk wordt.  ook geloof ik dat Hij ons verantwoording heeft gegeven. zoals hij dat deed bij Adam al over de hof van Eden.

We krijgen van God niet slechts de opdracht, maar ook de tools, maar we mogen  leren  hoe we zaken aan te pakken. Veelal maken we echter zelf beslissingen en vragen er een zegen van God over. Is dit de manier?  zal God het zegenen? Misschien. Soms.  Ik geloof da God ons echter wil leren op hem te vertrouwen in alle dingen. In zowel het plannen als ook in het maken van fouten. In het begin en in  de verdere verloop.

Is het immers  niet vaak zo dat we vol goede moed met God beginnen en dan tegen  moeiten aanlopen en dan  gaan handelen vanuit ons gevoel, emotie?  Dat we daardoor soms goed  handelen en soms ook gewoonweg juist helemaal niet. in ieder geval is er  geen sprake van een vast vertrouwen , maar  gewoon domme geluk of domme pech in zulke gevallen.

Wij zijn echter niet zomaar mensen we zijn geliefde mensen en God wil er voor ons zijn en wij mogen met Hem leven. met Hem leven is : Hij is aanwezig in wat we doen. we willen Hem er bij hebben. zoals een huwelijk. Ik ben met mijn vrouw getrouwd. we krijgen samen kinderen. Ik heb nooit een kind gebaart , maar toch gekregen. We gaan samen ergens wonen en we  bepalen samen hoe we dingen doen in ons gezin, ons huwelijk. Zo wil God ook met ons gaan. samen met ons  dingen doen. in goede en slechte tijden.

Je mag je eigen keuzes maken en God wil je daarbij helpen. Hij wil er voor je zijn. dit betekent echter dicht bij Hem te leven. overleg plegen. Luisteren naar Zijn stem.  Het gaat er niet om wat iedereen vind dat je moet doen. je luistert niet in de eerste plaats naar allerlei stemmen van anderen, maar  eerst naar de stem van degene die je werkelijk kunt vertrouwen alvorens beslissingen te  nemen.

Als we op deze manier zullen handelen zal alles veranderen. zal de uitkomst van bepaalde beslissingen misschien anders zijn dan we hadden verwacht, maar we blijven vertrouwen en geloven in wat God ons heeft gezegd.  En als we dat niet duidelijk hebben? dan zullen we dit misschien nog eens met hem moeten overleggen en doorspreken en afwachten of  gewoon echt stil worden.

stil worden is zo enorm goed. dat besef ik me  juist nu . dat we soms lopen  rennen. We maken ons boos. We zijn angstig. Teleurgesteld en alles in ons schreeuwt om een antwoord, maar we raken zo vol door alles wat er al dan niet gebeurt dat we  vergeten stil te worden.

God wil wel spreken, maar telkens als God iets zegt , trekken wij onze mond al weer open. We laten onze gedachten dol worden en nemen gewoon niet de tijd om te luisteren. De rust die we nodig hebben om goede beslissingen te nemen. we spreken met  hem en anderen en doen wat in onze macht ligt, maar  is dat wat nodig is?

God wil dat we hem ontmoeten. dicht bij hem komen. op geestelijk niveau met hem communiceren. Het gaat niet om de formulering. Niet  zozeer om wat je precies zegt, maar om wat je verwachtingen zijn.  Hij begrijpt ons en onze situatie. Het gaat om de keuzes die je maakt op zulke momenten met Hem.  soms lijkt het alsof je je zelf even verliest, maar je zult merken dat juist daar waar we onszelf verliezen Hij  juist  daar is.

daar waar we onze eigen gedachten durven loslaten en durven te luisteren naar wat Hij ons te zeggen heeft  daar zullen we juist onszelf  vinden en daarbij leren om geloof te hebben.  dat we werkelijk contact zullen hebben met de levende God.     dat is nieuwe visie. God betrekken bij je plannen.  Natuurlijk mogen we zo ook gewoon opschrijven en uitwerken.  Maar laten we hem er bij betrekken.

Heer leer ons te rusten in U en te luisteren  naar Uw stem en onszelf  misschien even te verliezen om vanuit uw aanwezigheid onszelf te hervinden en nieuwe keuzes  te maken voor ons leven. voor ons werk. Voor de kerk. voor onze gezinnen. Voor alles wat we doen. voor ons leven met U.  amen

Advertisements

2 gedachten over “nieuwe visie vinden door onszelf even te verliezen

  1. ik vind het toch wel geschreven vanuit een westers perspectief waarin bijvoorbeeld studie, hoogopgeleid zijn en carrière-maken een vanzelfsprekendheid is. Het geluk zou je (grotendeels) in eigen hand hebben. Nog niet lang was ook in het westen het besef van het afhankelijk zijn van de Heer veel groter: je werkte hard, niet voor een gelukkig leven maar gewoon om te overleven, men was tevreden met wat men had en dat was vergeleken met nu, niet veel…. Het was DV. Kunnen we bovenstaand artikel zonder voorbehoud delen met christenen in vele andere delen van de wereld? Om maar te noemen: in het arme oost-Europa, in het gewelddadige latijns Amerika, in Afrika of het Midden Oosten?

    Like

  2. leuk dat je reageert steef. het is ook geschreven vanuit westers perspectief. niet bewust, maar gewoon omdat ik me hierin bevindt, anderzijds is het dus niet zo westers als je zo zegt denk ik persoonlijk. alles is maakbaar is meer westers dan wanneer we zeggen dat we onze eigen gedachten los zouden moeten laten en leren te luisteren naar Gods stem om van daaruit meer onszelf te vinden. dat laatste is denk ik wel westers i n die zin dat mensen in het westen ook meer op zoek zijn naar zichzelf en dat elders in de wereld mensen vaak meer sociaal en Godsbewust op zoek zijn. we zijn in het westen wellicht meer egocentrisch. tegelijk vraag ik me af of dit niet ook een menselijk aspect is die echter wel cultureel meer of minder aandacht krijgt. toch zou ik durven zeggen dat het niet gaat om de opleiding die je volgt of het maken van carrière. voor mij is dat niet vanzelfsprekend. heb niet zo’n hoge opleiding en ook geen grandioze carrière. toch geloof ik dat we ons leven met God mogen leven en dat niet voor een enkeling is , maar universeel. voor jou en mij, maar ook voor de bosjes man ergens ineen oerwoud. ook als deze geen opleiding heeft. die zich niet druk maakt om wat hij aan carrièremogelijkheden heeft, maar wel iedere dag moet eten. hoe ga je dan om met God. door je leven met hem te delen en met de mensen om je heen , waarom omdat Jezus dat zo heeft gezegd, toch? dat betekent niet meer voor jezelf leven maar voor God en de ander. het verhaal wat ik gemaakt heb niet universeel , inderdaad. Gods verhaal is inderdaad universeel. ik schrijf vanuit mijn westers perspectief en probeer een stukje van Gods perspectief te laten zien en lezen. misschien lukt dat een beetje. Gods woord is wel universeel en voor alle tijden. echter ook vaak geschreven vanuit het joods/ grieks perspectief van een aantal jaren geleden en toch probeer ik het toe te passen in mijn tijd. in het hier en nu.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s