Geroepen in de bediening?

Soms is het  gewoon goed om eens stil te staan bij waar God je nu  precies geroepen heeft en of  je nog op het juiste spoor zit of dat je misschien ergens een beetje  bij zou moeten stellen.

Ik geloof dat God mij geroepen heeft  om mensen te  dienen die  op de een of andere manier vastgelopen zijn in het leven.  Dit weet ik al een tijdje en ik heb daar ook mijn pijlen op gericht , zeg maar, toch is het  belangrijk om ook bij mij  zelf af te vragen, hoe zat het ook al weer, zit ik nog  goed of hangt het er allemaal  maar een beetje tegenaan?  Ik heb gemerkt in mijn leven dat het  heel gemakkelijk is om de focus te verliezen.  We beginnen als mens vaak heel enthousiast ergens aan, maar voor we er erg in hebben doen  we niet meer waar we voor geroepen zijn, maar  zijn we meer bezig met de randzaken dan met onze bediening zelf.

het voelde  bijna als  arrogant om de woorden die door de profeet jesaja  zijn uitgesproken  aangaande de Messias , voor mijzelf te claimen.

Afgelopen weekend ben ik zoals je in mijn vorige blog al kon lezen naar  de Europe Teen Challenge  conference 2012 geweest.  Ik ben me  weer bewust of in ieder geval bewuster geworden van mijn plek. Ik heb in het verleden ooit  het idee gehad dat God me geroepen heeft  door dat gene wat er in Lucas 4:18-19 staat. Ik  heb er ook wel wat moeite mee gehad om hier mijn persoonlijke roepingsverhaal van te maken.  het voelde  bijna als  arrogant om de woorden die door de profeet jesaja  zijn uitgesproken  aangaande de Messias , voor mijzelf te claimen. Toch weet ik inmiddels een jaar of 15 verder dat mijn roeping  duidelijk in deze lijn ligt.

Afgelopen conference  werd ik me dit wederom opnieuw bewust.  Ik ben opnieuw aangeraakt en opnieuw zijn wederom dingen voor mijzelf bevestigd geworden, maar ook dat er nieuwe dingen in mijn leven plaats moeten vinden.  Ik mag nieuwe stappen zetten op de weg die God voor mij heeft uitgestippeld. God legt bij mij de nadruk op wie ik ben In Hem.  Ik heb ontdekt dat Gods aandacht aan het verschuiven is in mij. Van  Ik gericht naar  anderen en God gericht .  dit is voor mij een belangrijke  eyeopener. Natuurlijk wist ik dat allang, maar  nu  ben ik me er  nog meer bewust van geworden dat het God  om die specifieke  ander gaat en dat ik mag participeren in het werk wat Hij wil gaan doen. dit is een ander uitgangspunt  dan tot nog toe. was ik eerst vooral bezig met  waar wil God mij gebruiken en wat kan ik wel en/of niet  , nu geloof ik dat God mij vooral duidelijk wil maken dat ik vanuit mijzelf  niet in staat ben de ander werkelijk  te helpen.

wie is er tegenwoordig nog  bereid zijn leven voor de ander te geven?

Ik verlang er dan ook naar om  meer dan  tot nog toe God te dienen in het dienen van de ander. Ik wordt me er meer en meer  bewust van hoeveel God in Jezus  voor mij heeft moeten doorstaan.  Jezus dient mij door voor mij te leven. niet  slechts in het verleden, maar ook nu  op dit moment nog.  Dat is waarop ik wil gaan staan. Jezus levende  genade  voor mij en de ander.

Kortgeleden vertelde iemand me dat hij  zo enorm met iemand bewogen was en zo enorm veel van hem  hield dat hij voor  diegene zou willen sterven.   Ik vertelde hem en het heeft mij zelf dus ook geraakt,  dat het niet zo moeilijk is om voor iemand te sterven. Het is  veel moeilijker om je leven voor iemand te geven.  ik vraag me af  wie is er tegenwoordig nog  bereid zijn leven voor de ander te geven?  Jezus heeft zijn leven gegeven, alles wat hij had heeft hij voor ons gegeven.  hij gaf zich tot de dood, dwars door de pijn heen en de schaamte, het verdriet, de eenzaamheid, de moeite, de last die hij met zich mee moest dragen.

Satan probeert ons duidelijk te maken dat we enorm veel beloften al hebben gebroken en ook de leugen dat God  beloften aan ons gebroken heeft.  Hij wil ons doen geloven dat we het  niet waard zijn om Gods belofte  te leven. 

Volgens mij was het Mel Grams die zoiets zei als: er is nog nooit een belofte van God  onvervuld gebleven. Hij refereert daarbij naar Jozua  21:45.  Hij zij er bij dat God zijn beloften  zal waarmaken, maar de vraag is  welke  belofte wij nog moeten waarmaken. Welke belofte moeten wij  nakomen?  Zijn er beloften die wij aan God hebben gedaan die we  nog niet zijn nagekomen?  Misschien moeten we ons daar  bewust van worden en  misschien moeten we God vergeving vragen  dat we beloften hebben gemaakt naar hem of anderen die we niet na kunnen komen, maar  dat we vanaf nu  geen nieuwe beloften zullen doen , maar Hem gewoon zullen volgen  in wat Hij zegt in ons  leven.

We leven  vaak een leven van gebroken beloften.  Satan probeert ons duidelijk te maken dat we enorm veel beloften al hebben gebroken en ook de leugen dat God  beloften aan ons gebroken heeft.  Hij wil ons doen geloven dat we het  niet waard zijn om Gods belofte  te leven.  dat we  niet  echt geroepen zijn om grote dingen te doen. God  kan anderen gebruiken, maar geloof je ook dat Hij jou wil en kan gebruiken?

Ik geloof dat Jij en Ik Gods belofte voor de gebroken wereld zijn.

God leidt ons altijd!  Soms ervaren we dit niet. we  zijn ook geneigd onszelf  onderuit te laten halen door  satan door de fouten die we maken. hij zal altijd proberen om zijn vinger achter onze bediening te krijgen, maar God  gebruikt zelfs onze fouten en maakt er iets goeds van.  Ik geloof dat Jij en Ik Gods belofte voor de gebroken wereld zijn.  Laten we ons hoofd en hart op God gericht houden Gods wil is perfect! Wij zijn misschien snel afgeleid en richten ons zo gemakkelijk op onszelf, maar God  wil ons telkens weer bepalen bij wie we zijn in Hem en als we dat  voor ogen houden en dit ook geloven  dan  helpt hij ons.

Ik wil trouw zijn aan Gods bediening voor mijn leven.  ik wil dat wat ik boven God gesteld heb in de bediening  loslaten en me meer en meer proberen te richten op Gods weg daarin.   Dus niet vertrouwen op  mijn eigen  gedachten en gevoelens in de eerste instantie, niet op wat ik geleerd heb door ervaring of  door opleidingen, maar door wat God me gegeven heeft. Dit kan  dan soms de ervaring zijn, de opleiding, maar wel  door de Geest die in mij  is en die mij wil leiden in de gesprekken met anderen.

God  heeft me duidelijk gemaakt  en dat ervaar ik ook nu , nu ik dit aan het schrijven ben dat ik opnieuw moet focussen, scherp stellen. hiermee bedoeld Hij in mijn geval  volgens mij  dat ik ik niet elk Gat moet  willen vullen. Ik  ben  nogal een bemoeial. Hij wil niet dat ik overal spring waarvan ik het gevoel of  de gedachte heb dat  er gaten vallen of dat ik  het beter zou kunnen.  Hij heeft me duidelijk gemaakt dat ik veelal gewoonweg een botte houding heb en inderdaad in sommige zaken nogal arrogant ben.

 Ik  ben niet beter dan anderen en anderen  zijn soms veel beter in staat te doen wat  ik misschien ook zo kunnen .

Ik ontdek dus dat ik  mijzelf aan het beliegen ben en dat dit niet goed is.  Ik  ben niet beter dan anderen en anderen  zijn soms veel beter in staat te doen wat  ik misschien ook zo kunnen .  Er zijn ook een aantal zaken die ik  inmiddels helder heb gekregen waar van  ik geloof dat God me specifiek  geroepen heeft.  In bepaalde zaken  wordt ik op dit moment  enorm bevestigd.  Zo werd ik onlangs bevestig d dat ik goed in staat ben mensen iets te leren, ze kan motiveren en stimuleren, maar  ook  het gevoel van gelijkwaardigheid kan geven. sommige mensen worden geraakt door de dingen die ik zeg en  daardoor maken ze soms nieuwe keuzes.  Soms worden mensen opgebouwd door de dingen die ik zeg of schrijf, ( al  moet ik soms enorm op mijn woorden letten zodat ze niet te scherp zijn) , God bevestigd me dat mijn omgang met mensen  een unieke manier is.

Ik wil en kan niemand  werkelijk helpen  vanuit mijn persoonlijke ervaringen  en al de kennis in de wereld,  wanneer God niet zelf de boventoon voert in de gesprekken.

Marvin Oxenham deed een fantastische workshop over pastorale counseling en de narratieve methode. Hij vertelde  een aantal zaken die me geraakt hebben en die ik  enorm herkende. Hij sprak een  methode uit die  ik bij mezelf  herkende als  aanwezig.  Hij omschrijf de manier die ik van nature ( en door de vele  cursussen en opleidingen) al op zo’n soort wijze uitvoer, geweldig. Ik ervoer hier een soort van bevestiging van datgene waar mijn verlangen lag.  Ik wil en kan,  nogmaals , niemand  werkelijk helpen  vanuit mijn persoonlijke ervaringen  en al de kennis in de wereld,  wanneer God niet zelf de boventoon voert in de gesprekken.  Als  er geen ontmoeting plaatsvindt met  God en  elkaar.

Gods woord zal echter niet ledig terug keren. Hij doet altijd iets met mensen. ik weet het  uit mijn eigen leven , maar ook van anderen. soms kosten bepaalde zaken tijd, maar Gods woord  nestelt zich in  onze harten en die van de ander wanneer we er open voor staan.  Wanneer we slechts gericht zijn op de juiste technieken zal er niets veranderen, daarom moeten counselors veranderen.  Ik wil veranderen en meer van God in mij laten spreken en naar hem luisteren.  Stil worden  en horen wat God  te zeggen heeft  voor mijn leven , maar ook voor dat van die ander.

Ik geloof dat God me gebruikt en dat Hij dat nog meer gaat doen als ik me  meer en meer door hem  wil laten gebruiken. 

Ik verlang er naar mensen te ontmoeten in de omstandigheden van hun leven.  ik geniet er van om  hen visueel  te maken wie  ze zijn .  ik hou er van  hen te vertellen  dat hun persoonlijke omstandigheden  kunnen veranderen wanneer ze Jezus vrijheid  voor hun leven aanvaarden. Ik geloof dat God me gebruikt en dat Hij dat nog meer gaat doen als ik me  meer en meer door hem  wil laten gebruiken.  Ben ik bereid soms dingen uit te spreken die ik moeilijk vindt?  Me te laten leiden door de Heilige Geest en dingen te zeggen die niet eenvoudig zijn?  ik ben er van overtuigd dat dit de weg voor mij is, maar  niet de gemakkelijkste.

Ik wil echter in navolging van de Heer Jezus  mij totaal  geven. dat is mijn verlangen. niet slechts in de begeleiding of counseling van mensen, maar met mijn hele leven.  in alles wat ik zeg of  doe.  Dit lukt me niet altijd, maar ik  ik kies er wel bewust voor. Ik  ben bereid om mijn  voeten  in het water te zetten.  En dieper te gaan dan tot nog toe omdat ik Hem vertrouw. Meer en meer .  voor mij geeft een hoop lucht dat hij weet dat ik het niet perfect zal doen en dat ik fouten mag maken. hij geeft me de ruimte er voor.

God wil mensen levens veranderen, herstellen, bevrijden, vernieuwen. 

 Het is onmogelijk om  mijn gewone leven en  mijn  werk en bediening te scheiden.   Ik wil ook niet een bepaalde rol spelen.  ik kan ook niet in een bepaalde rol op mijn tenen gaan lopen. Ik  mag zijn die ik ben. Ik ben God geliefd kind.  In ieder positie die ik  bekleed. Ik mag mezelf zijn als vader, als vriend, als zoon, als partner, als mens en over al waar ik ben. thuis, op mijn werk,  als ik handel , als ik wandel. Hij wil gewoon met mijn communiceren en in relatie met mij zijn. is het niet geweldig?   Ik geloof dat God  het goede met mensen voor heeft . God wil mensen levens veranderen, herstellen, bevrijden, vernieuwen.

Best een lang stuk geworden. hoop dat je er iets aan hebt en zie uit naar de reacties op wat voor manier dan ook.  laat gerust  een berichtje achter of blog over dit onderwerp. Ik ben benieuwd.

Advertenties

God’s word alive, active, sharp!

Ben even een weekendje weg geweest naar conferentie in Italië.  Mooi gehad. dicht bij de zee, maar wat belangrijker was: de conferentie van Europe Teen challenge 2012 was ook geweldig.

Vandaag wil ik er alvast een klein beetje over gaan vertellen.  Aller eerst waarom ben ik naar deze conferentie gegaan.  Ik was  erg nieuwsgierig  naar wat Teen Challenge nu zoal in zou houden. Ik herinnerde me teen challenge van een jaar of  25 geleden.   Toe in zelf nog een teen was.  ik kan me er zelfs niet eens meer zoveel van herinneren, maar ik weet nog de film  die ik heb gezien. Het kruis in de asfaltjungle .  een golden oldie die de meeste  christenen inmiddels wel kennen geloof ik.

Teen challenge is  opgezet door  de  onlangs overleden David Wilkerson.  In Nederland had Teen challenge  vroeger meer invloed dan tegenwoordig.  Hoewel er hard aan de weg getimmerd wordt door  de directie Stephan Barendse die ik persoonlijk goed ken omdat hij ook mijn  werkgever is.  De Spetse hoeve te Veelerveen  is een onderdeel van Teen Challenge  Nederland.  Tegelijk is ze op dit moment ook de  hoofdactiviteit.  Naast deze opvang voor verslaafde mannen zijn er ook een aantal inloophuizen en… there is more to come .

Ik heb geproefd van de gemeenschap die Teen Challenge in wezen gewoon is. een gemeenschap die deelt met elkaar en elkaar bemoedigd.   Tevens zien we dat juist daar waar  het juist het moeilijkst is Teen Challenge de meeste impact maakt. Zo horen we van teen challenge in de zogeheten oostblok landen hoe  moeilijk deze het ook hebben ze een enorme groei doormaken.  Ook zien we dat het niet de  eerste Wilkerson generatie meer is, maar dat er nieuwe frisse jonge mensen  opstaan die  nieuwe initiatieven inbrengen, maar nog altijd ondersteunt worden door  de  “oude garde” Teenchallengers.

Daar waar vroeger Nederland wellicht koploper was in de zorg  naar de minder bedeelde medemens, oa. de daklozen en verslaafden, daar  is ze  nu een stuk meer ingetogen geworden hier in  Nederland.  Ik geloof dat waar de economie  slechter wordt krijgt  Teen challenge meer  uitdaging.  Bij Teen Challenge zegt men vaak dat we  soms werken met tieners , maar ook met  andere moeilijke doelgroepen die een uitdaging vormen. We geloven dat God  mensenlevens kan veranderen.

Kortom de conferentie heeft me opnieuw warm gemaakt  voor degen die de  het waard zijn om uitgedaagd te worden om een ander leven te kiezen.  Die het waard zijn om geholpen te worden. die bijzonder zijn omdat God hen liefheeft. De gebrokenen, de zwakkeren, de zieken, … mensen voor wie Jezus is gekomen .  ik wil de uitdaging aangaan om er voor deze mensen te zijn. hele gewone mannen in mijn geval.  Prachtige kerels  waar ik blij van word. Bij deze bedank ik hen voor hun openheid en transparantie omdat ze daarmee  zoveel meer geven dan dat ze zelf ooit zullen beseffen.

Genade, Gods ontmoeting met mij!

God is bijzonder, maar bovenal genadig.  Genade is een term waar we als mens veelal  moeite mee hebben. immers we hebben geleerd  dat er in het leven twee  basis principes gelden. 1. Als je iets wil hebben dan moet je er iets voor doen.  2 als je een fout maakt dan wordt je daar op afgerekend. (Jos Douma pneumapastoraat )

We zijn als het ware gefixeerd en bevestigd in deze manier van denken dat we  bijna niet anders kunnen dan vanuit deze houding te reageren.  Wat overigens niet altijd slecht is. we kunnen  wanneer we iets doen er ook iets voor ontvangen. We werken en ontvangen loon naar werken. wanneer je iets belangrijks niet goed doet is het goed om dit te  bespreken en  je eventueel af te vragen hoe dingen beter kunnen of  dat misschien iemand anders dit beter over zou kunnen nemen.

Genade  doet mij denken aan een robbertje vechten vroeger met vrienden. wanneer je dan boven op iemand zat, gingen we spierballetje rollen.  We rolden met onze knieën over de anders z’n bovenarmen tot deze genade riep.  Dit was teken van overwinning voor ons als jongens. We waren de sterkere.

Genade is een gunst die we niet verdienen, maar toch mogen ontvangen.

Genade is echter iets geheel anders. We worden niet overheerst, we  zijn niet bang voor de pijn. Het gaat om het geen diep van binnen beleefd word.  Waar zit je met je gedachten als het gaat om genade?   genade is iets  wat we maar moeilijk kunnen accepteren door het beeld wat we er van hebben gemaakt. onze kop moeten buigen. Of  het overgeven van datgene waar we geen invloed op hebben misschien?  Genade, iets krijgen wat  we niet verdienen…

We weten wel wat genade is over het algemeen, maar toch nog even  ter verduidelijking: Genade is een gunst die we niet verdienen, maar toch mogen ontvangen.  Het is de kern van ons geloof in Jezus Christus.  Toch  kunnen veel gelovigen  ook  dit maar moeilijk accepteren in hun leven.  vooral  wanneer ze inzichtelijk hebben gekregen wat ze verkeerd hebben gedaan in hun leven is dit een moeilijke stap.  Immers wie zou het hun kunnen vergeven? wie zou zo gek zijn dat  ze het zouden ontvangen?

Anderen zijn juist zo trots dat ze het niet willen aannemen. Ze  redden zichzelf, ze gaan er voor om  zichzelf te tonen als degene die alles zelf onder controle heeft.  Anderen zijn te angstig om de genade aan te kunnen pakken in hun leven. Ze weten  immers wat ze hebben, maar wat houdt die genade  nu immers in?

Genade is dus niet iets goedkoops

Veelal gaan we er als volgt mee om.  We verbergen onze fouten, … We ontkennen ze. We proberen ze te verdoezelen. We geven anderen de schuld. We compenseren onze eigen verborgen zonden door van anderen een heel hoge ethische levensstandaard te eisen. We werken ons uit de naad om God weer dankbaar te stemmen voor wie we zijn. Of we doen er nog een schepje bovenop als het gaat om onze religieuze plichten.

Natuurlijk willen we  de genade van God wel ontvangen. In de kerk zegen we het echter soms wel wat gemakkelijk: De genade van Jezus  Christus is vrij!   Ze kost ons niets! Dit is inderdaad waar, maar ze heeft God enorm veel gekost. Het heeft hem alles gekost.  Genade is dus niet iets goedkoops. Iets wat we  zomaar moeten accepteren, maar wat we in ons mogen toelaten, maar wat pas werkelijk zal landen als we er naar gaan leven.  Dat gaat dus verder dan de opmerking die ik vaak hoor en lees: ‘Natuurlijk we blijven allemaal zondige en beperkte mensen. We maken allemaal fouten.’ Dat is zo afschuwelijk oppervlakkig, zo tenhemelschreiend nietszeggend, zo mijlenver verwijderd van wat David zegt: ‘Het offer voor God is een verbroken en verbrijzeld hart.’

Wanneer we genade  willen ontvangen zullen we er ook naar moeten leven. dat betekent dankbaarheid, maar ook transparantie.  We zullen immers onder ogen moeten zien  wie we zijn , maar ook moeten  er kennen dat we genade nodig hebben in ons leven.  de verandering houdt niet in dat we geen fouten meer mogen maken, maar vooral dat we onze fouten erkennen met een oprecht hart en ze belijden .

“ zo ben ik nu eenmaal”

Voorbij aan het goedkope, de diepte in. Verdriet hebben over het feit dat je  fout bent geweest.  Dit houdt in dat je er ook alles aan zult doen om je fout te herstellen waar je dat nog kunt.  Genade is niet  oké, ik was fout, jammer dan!  Morgen  doe ik het weer en een gebedje en wederom, och,… oei ,…, foutje, bedankt!  Het betekent je leven anders in te richten zodat je  datgene wat je fout deed  niet meer wil doen. dat je nieuwe keuzes maakt  en God vraagt je te leiden om  anders, beter te gaan leven. vanuit genade te leven. naar je zelf en naar de ander.

Ik moet zeggen dat ik heel vaak onoprecht  de genade van God heb misbruikt. Allerlei smoesjes  die me  dan ook vasthielden en er dus ook gen verandering optrad in mijn  leven op bepaalde gebieden.  “het ligt niet aan mij, de schuld ligt bij  hem of haar .” of  “ zo ben ik nu eenmaal”, is ook een uitspraak die zegt dat we de genade van God  in wezen niet accepteren en het gewoon op onze eigen manier blijven doen.”

Zolang we op ons zelf , op onze eigen inzichten en krachten vertrouwen, op onze eigen wijsheid en vroomheid kan de genade van God maar mondjes maat  in ons leven stromen.  Wanneer we er echter naar verlangen dat God in ons leven  werkt betekent dit  dat we ons aan hem zullen moeten overgeven. Aan zijn genade in ons leven.  dat we niet meer  allerlei dammetjes opwerpen in de rivier, maar dat  we de dammen die de stroom van levend water  stoppen of  omleiden moeten  doorbreken  zodat het  water ten volle  in ons kan stromen.

Dat betekent alles  maar dan ook alles willen overgeven aan Hem.  je hele leven om die genade  niet te ontvangen maar te ervaren in je leven.  je hebt de genade reeds ontvangen, maar wil je het ook  toelaten ervaren? dan is het nodig te erkennen dat Je Hem daarvoor nodig hebt. Dat je het zelf niet kunt. Genade. het meest  prachtige wat God ons  geeft.  Het mooie is dat wanneer wij  genade  aannemen in al zijn volheid anderen dit ook zullen zien en eervaren in  en door ons heen. Dat er door ons heen veranderingen plaats zullen vinden in het leven van mensen.

Genade is Gods ontmoeting met ons.

schuin gedrukte : Jos Douma

 

ik ontken de opstanding!

‘Ik ontken de opstanding van Christus, elke keer als ik niet opsta voor de onderdrukten, elke keer als ik mijn rug naar de armen keer. Ik ontken de opstanding van Christus als ik mijn oren sluit voor de schreeuw van onder de voet gelopen mensen en mijn steun geef aan een onrechtvaardig en corrupt systeem.

Er zijn evenwel zeldzame momenten dat ik die opstanding bevestig. Dat doe ik als ik opsta voor hen die worden gedwongen op hun knieën te leven, als ik de stem ben voor hen wiens tong is uitgesneden, als ik huil voor hen die geen traan meer over hebben’.  Peter Rollins (vert. door Boele Ytsma)

Eerlijk gezegd  kan ik Boele tegenwoordig niet meer zo goed volgen.  Natuurlijk prima als hij gezond wil leven etc…   ik begrijp ook dat veel dingen samenhangen met de keuzes die we in het leven maken.  tegelijk  vraag ik me soms af welke keuzes zijn het belangrijkst om mee te beginnen. Voor Boele is het schijnbaar belangrijk om gezond te eten en daarmee een statement te maken naar de wereld of in ieder geval aan een redelijk aantal mensen die hem volgen in de media.

Maar bovenstaand gedeelte  welke hij een aantal jaren geleden gepost heeft op zijn weblog raakt me.  De opstanding van Christus. De kern van het evangelie als je het mij vraagt.  Immers wat is het gemakkelijk om dood te gaan voor iemand om wie je geeft.  Maar om om je leven te geven is een ander aspect.  Je leven geven is iets totaal wat anders. Dat betekent namelijk  dienen, iets doen voor de ander.

We zeggen het misschien gemakkelijk als we van iemand houden. Ik zou mijn leven voor je geven. we bedoelen eigen lijk dat we bereid zijn voor iemand te sterven, maar daar is in wezen niet zoveel moeilijks aan.  voor veel mensen is het moeilijker om juist te leven. dan krijgt je leven geven  een totaal andere betekenis.

Ik denk dat geloven bijna een hype is geworden. enerzijds  scheurt de ene na de andere kerk of in ieder geval er zijn hele volksverhuizingen aan de gang.  Ik kan me hier niet in vinden en dus ga ik naar elders. Anderzijds zo ontstaan er megakerken overal in de wereld  en ook in Nederland doen we ons best om zo groot mogelijk te groeien als instituut.

Ik geloof dat de kerk  veelal de opstanding van christus in woorden erkent, maar in daden keihard ontkent. Het gaat niet  om wat we doen , niet om het eten dat we tot ons nemen en ik denk dat zelfs Boele dat met me eens zal zijn, maar het gaat om het grote plaatje.  Durven we werkelijk te leven.  durven we  werkelijk vanuit de liefde voor de ander ons  te geven?

Ons te openen en  het in alles wat we doen als het ware uit te schreeuwen Je bent  geliefd. Kom uit je schulp en open je zelf voor  de levende God.  Ik wil mijn leven voor je geven, zoals Jezus  Zijn leven voor mij heeft gegeven?  durf je de  angst voorbij te stappen en jezelf te zijn? jezelf te geven  aan de ander ? dat is  werkelijk het dienen van God zelf.

mijn vroom kerkelijk jasje.

We zeggen vaak dat het tijd nodig heeft om te groeien  in het geloof.  Ik geloof dat dit waar is. hoe zouden we  immers geboren kunnen worden en gelijk volwassen? Om werkelijk  te leven zoals God het bedoeld heeft is echter niet zozeer een vraag van groei, maar van kiezen.  Natuurlijk groeien we in ons leven met God, maar de keus om God werkelijk te willen dienen, radicaal voor Hem te gaan betekent niets anders dan Hem  te accepteren in je leven als Heer.

Jezus als Heer van je leven is iets anders dan Jezus toelaten in je hart.  Jezus uitnodigen om in je hart te zijn is niet hetzelfde als  geloven met je  hele hart.   Natuurlijk moeten we Jezus liefde  accepteren om er vanuit te kunnen leven.   wat gaan we snel voorbij aan wat Jezus werkelijk bedoeld in ons leven. op de een of andere manier  wordt ons hart vaak verduisterd door ons denken.

We laten ons gemakkelijk beïnvloeden door anderen, andere gelovigen zelfs, om te leven zoals  deze denken dat we moeten leven met God, met Jezus in ons leven.  het is gemakkelijk om iemand na te spreken  in gebed en te zeggen dat we christenen zijn. maar wanneer we iets uitspreken  en het neerleggen als waarheid hoeft ze nog niet direct ook waarheid in ons leven te zijn.

Veel mensen komen  oprecht tot geloof in Christus. Ze ervaren hem ook werkelijk. Hun hart wordt geraakt. Ze zoeken ook werkelijk en komen dan in contact met de kerk.  er is honger naar wat Jezus  zegt en doet in het leven. er is honger naar echtheid, maar deze veranderd veelal al snel als ze  anderen gelovigen  zien die  hen vertellen niet slecht op hun gevoelens te vertrouwen. Met beide benen op de grond te blijven en de juiste keuzes te maken.  uiteindelijk komt het hier op neer dat ze  de kosten berekenen en veel mensen komen er achter dat ze de toren niet kunnen bouwen.

Geloven wordt dan meer iets van  een volgeling zijn van  de kerk en de mensen daarin dan het volgen van Jezus christus zelf.  Natuurlijk is het goed om naar de kerk te gaan, maar de kerk is meer dan een groep mensen die op zondag samen komt en waar men allerlei regels en taken mag vervullen in dienst van deze zelfde groep.  Wat worden we veelal in beslag genomen door de kerk, door de vaak vruchteloze activiteiten en de al dan niet geschreven regels  die ons  soms eerder verre van een relatie met Jezus Christus houden dan ons  er toe aanzetten om in relatie met Hem te leven.

Het is een belemmerende overtuiging om  te denken dat we ook maar iets voor God zouden kunnen doen.

Ik ben sceptisch over de kerken, maar ik geloof in de gemeenschap van gelovigen. Ik geloof dat we elkaar nodig hebben om elkaar te steunen en er voor elkaar te zijn. ik geloof dat we allen een bepaalde taak hebben gekregen om God te  kunnen dienen. Ieder op zijn eigen plek.  Ik geloof dat we  echter niet direct van alles moeten doen voor God.  ik geloof dat God vooral van ons vraagt om  dingen te laten,  weg te geven , op te geven .  ik bedoel daarmee dat we veelal zo bezig zijn met wat kan ik voor God doen om hem te reden te stellen en toch zelf de touwtjes in handen houden.

Het is een belemmerende overtuiging om  te denken dat we ook maar iets voor God zouden kunnen doen.   iemand  vertelde me eens dat we echt “niets” kunnen doen voor God.   Om bij God te zijn kunnen we in wezen niets doen . we kunnen spreken,  tot God, maar willen we God verstaan zullen we onze mond  moeten houden.  We kunnen God niet het stuur in handen geven  als we het zelf  vast willen houden.  We zullen het moeten overgeven . we kunnen God niet zien als we onszelf  opsluiten tussen muren van  angst en pijn, van boosheid en teleurstelling.

Natuurlijk wil God  in ons leven  zijn, hiervoor is het nodig dat we Zijn woorden  horen en ons oog op hem richten.  Dat we onszelf overgeven, maar dat betekent ook dat we ons leven niet  volstoppen met van alles wat maar geestelijk  en spiritueel is om zo God  te   en anderen  gelovigen te pleasen.

Ik geloof dat we het als zegen zien dat we de  rekeningen van de hypotheek kunnen betalen, maar of dat ook werkelijk de zegen is , daar stel ik mijn vraagtekens bij.

God pleasen  doen we vooral met ons verstand. Paulus roept ons op om  vernieuwd te worden in ons denken.  Niet meer Ik maar Christus leeft in mij.   Wat een verademing is dat.  Jezus toelaten in ons hart en leven  en   te beseffen dat  Hij er altijd al was.  Hij weet van datgene wat in ons is.  hij raakt ons, overtuigd ons en geeft ons wat we nodig hebben.  veelal geloven we daar niet werkelijk in. We bedenken wat we nodig hebben en  handelen daarnaar en vragen God ons te zegenen daarin.

We proppen ons leven vol met  allerlei zaken , televisie , computers, mobiele telefoons, mooie auto’s en woningen met enorme leningen en hypotheken, we werken hard om het af te lossen en komen er uiteindelijk achter dat we zo druk zijn dat we geen  of nauwelijks tijd  hebben om er  ook van te genieten. Is dat de zegen die we van God verwachten?  Ik geloof dat we het als zegen zien dat we de  rekeningen van de hypotheek kunnen betalen, maar of dat ook werkelijk de zegen is , daar stel ik mijn vraagtekens bij.

Ik geloof dat wij hier in Nederland nog zo weinig van de zegen van God ervaren omdat we Jezus Christus zo weinig de ruimte geven in ons leven.  we meten de zegen af aan wat we maatschappelijk bezitten.   Dit zijn irreële gedachten.   een leven met God is  niet hoe we ons leven vullen, maar  eerder  is Gods zegen te noemen in hoe we leren loslaten.

“The best thing to do with the best things in life is to give them away.”  -Shane Claiborn-

Wanneer we blijven vasthouden aan  onze persoonlijke verlangens en gedachten en God nagenoeg  geen ruimte geven zal  er zeker geen herstel plaatsvinden in ons leven. we kunnen ons voor het oog van  de mensen om ons heen kleden met een  vroom kerkelijk jasje, maar werkelijke verandering, herstel vind pas plaats wanneer we ontdekken dat we  onszelf mogen zijn bij God.  wanneer we ons  hart, onze diepste verlangens durven te tonen aan anderen.

Ik geloof dat we in wezen allemaal verlangen naar gekend te worden om wie we zijn. We proberen dat veelal op een verkeerde manier te tonen. We willen ons beter voordoen dan we zijn, maar  daardoor verliezen we onszelf.  in Jezus heeft God ons erkend als  zijn zonen en dochters.  Ik mag zijn kind zijn. ik geloof dat dit waarheid is  en dat we slechts waarachtig kunnen leven wanneer we dit in ons leven geloven.

 

nieuw leven of rottend vlees

Ik probeer vak voor mezelf dingen inzichtelijk te maken. Soms door de dingen voor te stellen te visualiseren, mijn gedachten er over te laten gaan of door gewoon met anderen er over in gesprek te zijn en te overdenken hoe ik persoonlijk in bepaalde zaken sta. Ook mijn bloggen op deze site help me daar  bij.

Wat staan we vaak in dilemma met ons zelf doordat we gewoonweg niet goed weten waar we staan.  We hebben niet goed duidelijk hoe we onszelf  moeten zien en niet goed  waar God ons heeft geroepen. Wij zijn Gods kinderen. Hij houdt van ons en heeft ons geroepen om vrij te zijn. God wil niets liever dan dat wij tot volledige bloei komen in en met ons leven.

We hebben vaak allerlei gedachten over hoe God ons ziet die gebaseerd zijn niet direct op Gods woord, maar op dat wat mensen vinden, wat ze over ons zeggen of wat we denken wat ze over ons zeggen of denken. We laten onze gedachten  bepalen door wat anderen in gods naam uitspreken over ons leven. Allemaal zaken die misschien best goed te noemen zijn op momenten, maar die ons soms  afhouden van wie we werkelijk  mogen zijn in Christus.

God heeft ons geroepen tot een nieuw leven. Een leven ten volle. Een opstandingsleven. Veel mensen blijven echter hangen in het oude leven van weleer.  Ze blijven  veelal verlangen naar bepaalde tijden en willen niet  zien hoe bepaalde zaken een invloed hebben op wie ze zijn door vast te houden aan deze zaken uit het verleden. Ze herinneren zich tijden van vroeger en verheerlijken die wellicht als iets moois wat in wezen gewoon slecht gedrag was of  ze houden vast aan bepaald gedrag omdat hen dat een bepaald gevoel of reactie opleverde die teweegbracht wat ze op dat moment  wilden.

Van de week las ik op twitter een berichtje van Jan Pool: de reden dat  zoveel christenen niet echt ’het leven’ leiden dat God voor ze bedoeld heeft, is omdat ze niet echt gestorven zijn. Vanmorgen in de evangelische gemeente te Winschoten, Immanuel, werd ons door kinderen geleerd dat wanneer we ons in een garage bevinden we nog steeds geen auto zijn. Ik voeg daaraan toe dat wanneer we ons in Mc Donalds bevinden we nog steeds geen  hamburger zijn en wanneer we naar de kerk gaan betekent dus ook niet dat we  christenen zijn.

De vraag of we nu wel of niet  gestorven zijn lijkt  misschien vrij gemakkelijk te zijn, maar is  voor sommige mensen toch vrij ingewikkeld, ze zijn wel in bepaalde delen gestorven, maar zijn ze dan ook volledig gestorven?  Veelal durven mensen gewoonweg niet echt toe te geven dat ze God niet in alles durven of willen toelaten. Ze geloven God niet ten volle.

Ik wil de vraag of iemand nu wel of niet  een christen is  niet bij de ander neerleggen, maar het gewoon ook persoonlijk houden . dat betekent  dat ik  moet zeggen dat  er gaandeweg mijn leven , ik tot de ontdekking ben gekomen dat er  steeds weer zaken zijn die ik  als nog moet overgeven. Telkens weer komen oude stukken oud leven en oud zeer voorbij die mij aankleven.

Ik geloof dat leven met Christus een proces is van blijvende overgave aan God. Wanneer we Jezus leren kennen geven we veelal wat we  hebben aan Hem, maar gaandeweg komen er meer dingen aan het licht die we wel overgegeven zouden hebben als we geweten hadden dat het eer was, maar we kennen onszelf niet zoals God ons kent en dus brengt hij ze gaandeweg aan het licht. Op Zijn tijd en op zijn manier. Hij neemt ons mee op een weg die niet gemakkelijk is, al willen veel gelovigen ons dat doen geloven. God leert ons op die weg  steeds meer over wie we zijn en hoe we onze eigen ideeën  en gedachten achter ons kunnen laten om te erkennen dat Gods gedachten veel beter zijn dan de onze.

Dood betekent dat we niets  kunnen doen. Misschien is ons lichaam er nog, maar het  enige  wat dat lichaam ons dan nog geeft is kou en een stinkende , rottende geur en uiteindelijk zal zelfs het lichaam  er niet meer zijn, dat is dood. Leven  betekent dat er  groei en ontwikkeling is, er is warmte en energie.

Wanneer we met Christus leven , opgestaan  zijn uit de dood  is er leven  dat in ontwikkeling is. Misschien niet altijd gemakkelijk maar wel in ontwikkeling. De vrucht van een leven met God is niet zozeer wat  we doen of hebben gedaan, maar  misschien juist wat we  niet doen omdat we immers gestorven zijn.  De opstanding met Hem geeft ons leven. Daar hoeven we niets voor te doen. Dat wordt ons geschonken.

De praktijk leert mij in ieder geval dat ik veelal toch weer wil gaan doen. Doen om mijzelf te bewijzen, mijzelf te bewijzen ten aanzien van de ander, ten aanzien van God. ik wil graag laten zien hoe flink ik wel niet ben, hoe slim en aardig. Ik wil graat aantonen hoe zo’n geweldige gelovige ik in wezen ben, helaas zijn dit dode werken en geen levende werken.

Een leven met God door jezus christus is een leven waarin we aanvaarden dat we door God geliefd zijn. Hij heeft ons lief en wil met ons in relatie leven Hij verlangt er naar om met ons te communiceren. Wanneer ik me dat bewust word dat hij werkelijk door de heilige Geest tot mij wil spreken doormiddel van Zijn woord,  door gebed,  door anderen om mij heen dan ervaar ik  meer van Zijn Leven in mij. Ik word me dat meer en meer bewust. 

Van daaruit laat ik ook de dingen die me aankleven vanuit het oude leven  gemakkelijker los. Het valt  dan van me af  zoals het vlees  van de botten valt. Van daaruit zullen we gezien worden in een ander gedaante.  Niet  slechts straks maar nu al in dit leven. Niet als een skelet, maar  ik bedoel als  mensen  die anders zijn in deze wereld.  Als mensen die iets hebben wat met geen geld te koop is. Mensen die vrij zijn, zichzelf kunnen zijn, open , eerlijk, transparant.

Soms hoor ik van mensen dat ik zaken aardig weet te omschrijven , dat ik echter in mijn gewone leven  vaak anders reageer dan wat ik schrijf in mijn blogs.  Helaas is dat waar.  Soms ben ik net een mens. Soms kleeft het oude  vlees nog aan me, maar ik weet dat ik met Christus gestorven ben en met heem ben opgestaan .  dwars door al mijn dode werken mag ik weten dat hij mij geroepen heeft om anderen  te bemoedigen in blijmoedigheid.  Het mooie  is dat ik daartoe vanuit mijn oude leven  nooit in staat zou zijn en  juist zou vervallen in scepticisme en negatieve kritiek, maar in Christus  leer ik stap voor stap en meer en meer  het oude los te laten en zijn positiviteit  te aanvaarden. Ik leer meer en meer mijzelf zien zoals Hij mij ziet. 

geworteld in Liefde

om te kunnen groeien  is het belangrijk om op de juiste plaats te zijn en in goede grond te staan.  Wanneer  de grond  niet goed is  kunnen we niet wortelen en wanneer we   niet op de goede plaats staan  is de kans dat we niet  op een goede manier zullen groeien.

Voor een goede groei is het belangrijk dat we  goed geworteld zijn.  hoe groter  we  willen zijn des te belangrijker is de wortel.  Grote bomen als eiken hebben sterke wortels.  Willen we  werkelijk mannen of vrouwen van god zijn dan zullen we  goed geworteld moeten zijn.

Veel mensen denken dat  we geworteld moeten zijn  in  hoe we ons presenteren aan de mensen.  net pak, goede baan en netjes iedere zondag naar de kerk.  anderen denken dat ze geworteld moeten zijn in kennis. Ze weten  enorm veel en lezen allerlei boeken en ook de bijbel kennen ze van a tot z. weer anderen denken dat ze geworteld  moeten zijn in  het doen van  belangrijke dingen in het leven. ze zetten zich in  om anderen te helpen, ze hebben diaconie hoog in het vaandel en doen er alles aan  om de mens in nood   te begeleiden.

Helaas moet ik zeggen dat  dit alles niet de juiste wortels zijn.  het zijn op zich geen verkeerde wortels, maar   het zijn geen sterke wortels. Het zijn immers slecht die wortels die aan de oppervlakte liggen, die anderen direct kunnen zien.  een eik is sterk om zijn dieper liggende wortels.  Er wordt wel gezegd dat een eik net zo groot onder de grond is  als er boven. Dat betekent dat zijn wortel gestel zo enorm veel meer is dan wat we  kunnen zien.

Het is gewoonweg niet mogelijk om een eik zomaar  weg te halen.   Hij staat vast.  En je moet van goeden huize komen wil je een eik omver  krijgen. een ketting zaag  is gewillig, maar dan nog zitten de wortels  vast in de grond.  Diep  heel erg diep.

Goede wortels zijn van belang om het juiste water en de juiste voeding te  verkrijgen.  Het juiste voedsel en water ontvangen we van god zelf. We  kunnen ons  vullen met  wat er aan de oppervlakte  ligt, zoals erkenning van anderen in wat we doen of in wat we hebben of wat we hebben gedaan. Dit is niet per definitie altijd verkeerd, maar z e is onvoldoende.  We hebben meer nodig. We zien ook dat wanneer  een plant onvoldoende van het juiste voedsel en water  krijgt hij gaat verkleuren en zijn bladeren  krijgen rare vormen zijn vrucht wordt minder en hij word gevoeliger voor ziektes.

We hebben onvoldoende aan wat  aan de oppervlakte ligt.  We zijn veelal liever oppervlakkig en durven soms niet werkelijk de diepte in te gaan. we weten niet wat er zich bevind. Het is er donker. Toch is dat nu juist wat we nodig hebben.  de onbekende diepten van God. de plek  diep van binnen waar we  het levende water kunnen proeven. Waar we voedsel ontvangen om van te groeien en van waaruit we kracht  opdopen om in het zichtbare  ons te ontwikkelen. Om vrucht te kunnen dragen er  anderen van te voeden.

Wanneer we  diep, diep geworteld zijn in Gods liefde komen we los van wat  aan de oppervlakte ligt, maar zullen we er meer van genieten. We zijn er immers niet meer afhankelijk van  we  weten immers dat we niet zullen vallen  wanneer we diep zijn gegaan. Wanneer we de duisternis hebben overwonnen om het levend water  en het geestelijk voedsel  tot ons hebben kunnen nemen.  we zijn sterk  zowel boven als onder.