de pijn van loslaten

Wat kan het  zwaar zijn om los te laten.  Je wil het niet , maar je moet soms de trossen losgooien om niet alleen de ander vaarwel te kunnen zeggen, maar ook zelf  vrij te  kunnen staan.  Afscheid nemen  doet pijn.  Afscheid van mensen die gestorven zijn misschien, maar ook van mensen in ons leven die we liefhebben, maar die we op de een of andere manier  los moeten laten.

We staan te kijken  op de kade. Het schip vaart uit. We zwaaien , maar we  zouden het liefst willen springen, achter de boot aan. we weten dat loslaten soms het beste is, maar het doet  zo’n pijn.  Het doet pijn om je vriend , vriendin niet meer te zien. het doet pijn  de herinneringen.  Maar wanneer we loslaten  geven we  de ander de kans  om zich thuis te voelen elders.  Wanneer  iemand is gestorven is in de hemel, wanneer iemand  vertokken is om zich elders  te ontwikkelen , te groeien.  Los van jou.

Na de winter is er voorjaar en  zie je narcissen bloeien. Een nieuwe tijd breekt weer aan.  er ontstaat weer ruimte als we de winter loslaten.  de kou zal verdwijnen als het licht weer  komt.  de zon schijnt als we het licht  binnen laten in ons leven.  de jaargetijden van de natuur hebben we niet in de hand, maar wel dat we het licht binnen laten.  Dat betekent openstellen, ruimte creëren, gordijnen opdoen en zorgen dat we weer thuiskomen bij onszelf.

In het voorjaar van het leven, wanneer de winter voorbij is komen er nieuwe kansen, groeimogelijkheden.  We kunnen  ons hoofd buigen en treuren over het verlorenen. En treuren mag als we verdriet hebben, maar  we moeten niet blijven zitten  war we zitten, maar een steen neerleggen en huilen, huilen en huilen  tot we  weer op kunnen staan en verder trekken. Het nieuwe jaargetij in. Het leven in . loslaten is moeilijk, maar lucht zo op. het  soms zo zwaar om vast te blijven houden. We zakken door de knieën we worden moe en alles is gefixeerd op onze last.  Loslaten is een optie waar we veelal zo’n moeite mee hebben.

Maar wie kunnen we omarmen met  de handen vol. Hoe kunnen we onszelf openen voor nieuwe mogelijkheden als we  blijven vasthouden aan  datgene wat we los moeten laten?  We moeten rouwen, het uitspreken, het uitschreeuwen misschien zelfs, maar  loslaten en het nieuwe leven  omarmen.  Een keuzemogelijkheid.

Wat een geluk hebben we als we God kennen in ons leven.  juist wanneer we ons verlaten voelen. als we  hebben moeten loslaten, onze las t hebben moeten neerleggen om verder te trekken op  zijn weg. Wat een zegen dat we met Hem nooit werkelijk alleen zijn al voelen we ons  soms zo.

We krijgen ruimte als we de juiste keus hebben weten te maken. als we losgelaten hebben. Ruimte om te ademen.  Ruimte is delen,  ontmoeten, jezelf openstellen om getroost te worden door de ander. het lucht op wanneer we ons uitspreken. we kunnen de last niet zelf dragen. niet voor niets  is Jezus gekomen.  laat  los wat je in de weg staat om Hem te dienen.

Een gedachte over “de pijn van loslaten

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s