De grootste vorm van Liefde.

Over vergeving

Het is onmogelijk om werkelijk  te ontmoeten als we niet bereid zijn om de stoute schoenen aan te trekken  en  het gesprek  aan te gaan. soms kunnen er aardig wat dingen in de weg komen te staan.  Ik heb er gisteren al over geschreven, maar  nu wil ik dat nog eens doen vanuit een andere hoek of perspectief. 

Ik geloof dat het belangrijk is om  elkaar te ontmoeten.  wat ik nu precies met ontmoeting bedoel is  bij de vaste lezers wel duidelijk inmiddels , maar  voor wie het nog niet helder heeft  kan hier eens gaan kijken.

Om te kunnen ontmoeten moeten we soms  de weg vrij maken. soms staan er allerlei obstakels in de weg om werkelijk  te zien  wat er werkelijk leeft in het hart van de ander. wanneer we  elkaar proberen te forceren om te ontmoeten zal dit zeker niet werken. Een ontmoeting is  iets wat niet afgedwongen kan worden. we kunnen hooguit zeggen wat er op ons hart is, maar wanneer er niet wordt uitgesproken wat er diep van binnen leeft zal er geen werkelijke ontmoeting plaats vinden.

 De vraag is echter of we bereid zijn om onszelf  te openen ook voor wat anderen ons  te zeggen hebben. ik denk dan bijvoorbeeld aan het feit dat wij anderen pijn hebben gedaan. Ik hoop dat we ons persoonlijk aandeel in een situatie ook onderogen durven zien. veelal wegen we  ons aandeel en zeggen we eigenlijk  heel vaak dat wanneer er een conflict situatie is dat ons persoonlijk aandeel een stuk kleiner was  dan die van de ander.

Zo komen we  dus nog steeds niet tot ontmoeting al zou dit natuurlijk  zo kunnen zijn. wezenlijk maakt het echter geen verschil hoe groot het aandeel is, maar  het is belangrijk te beseffen dat ook jou aandeel  een barrière vormt om een ontmoeting aan te kunne gaan.  onze persoonlijke barrières  kunnen we doorbreken  om van daar uit de weg te openen voor  werkelijke ontmoeting van onze  kant. Misschien is het gevolg dat ook de ander de barrières die hij opgebouwd heeft zal afbreken om zichzelf te laten zien.  wanneer we immers blijven waar we zitten zal er niets veranderen. wanneer  echter een partij  langzamerhand zijn schild zal laten zakken en zichzelf zichtbaar maakt  is dat een vorm van kwetsbaarheid waar men niet omheen kan.

Dit is de grootste vorm van liefde die de mens kan tonen. Dit is wat Jezus bedoeld met de minste zijn.  dit kan een pijnlijk proces zijn, maar is zeker de moeite waard.  Als twee mensen elkaar opnieuw benaderen vanuit  vergevingsgezindheid zal er iets gebeuren wat zijn weerga niet kent.  Waar we  op de een of andere manier tegen muren  aanlopen worden deze  neergehaald wanneer  men bereid is om dingen over te geven.

Ik geloof dat dat is waar werkelijke vergeving begint. Wanneer we  geloven  dat wanneer we God onze  dagelijkse zorgen en problemen in handen  leggen, onze pijn en ons verdriet, dan zal er iets veranderen in ons leven. van daaruit leren we ook om onze eigen problemen aan te gaan pakken . we leren om de ander te vergeven en daarmee raken we het hart van  God , maar ook die van de ander. ik geloof dat God verder zal werken aan het hart van de ander  wanneer wij bereid zijn ons hart voor God te openen en voor de ander .

Misschien willen we zelf de controle houden en de eer  aan onszelf houden door de ander eerst te laten komen. weet dan dat je soms wachten kunt tot je een ons weegt en dat je daarmee de pijn voortdurend met je meesleept. wat nou eer? Is dat de eer aan jezelf houden? Is dat  controle houden? Ik geloof dat wanneer we de controle werkelijk willen houden we deze uit handen moeten geven aan degene die werkelijk controle heeft onver ons  leven.  wij hebben niet de controle. Wij zijn God niet!

Vergeving van de ander maakt ons vrij. we doorbreken de binding die het heeft op ons leven.  we zeggen daarmee niet dat  dat wat er gebeurt is  ons niet heeft gekwetst of dat het niet  ingrijpend is geweest in ons leven. we doen niet alsof het geen belangrijk punt is waardoor we gekwetst zijn, maar we spreken uit dat het iets met ons heeft gedaan, maar we nemen de verantwoording ook voor onze eigen houding. We  laten echter los en gaan verder met ons leven  en vragen geen vergelding meer  voor wat ons is aangedaan.   We presenteren ons niet langer als aanklager.

Zo worden we  vrij van wat de ander ons heeft aangedaan, maar openen we ook de weg om  opnieuw  met elkaar  te leven. elkaar te ontmoeten.  dit soort ontmoeting zal wellicht  een ander invulling hebben dan we ons in eerste instantie voorstellen bij de ontmoeting zoals ik ze gesteld heb, maar  zeker gaat het ook hier om het kwetsbaar opstellen en laten zien van wie we zijn. de ander krijgt zo de mogelijkheid om ook een stuk van zichzelf aan ons te tonen. Misschien zal een relatie  als close friends er misschien niet inzitten toch is het goed om elkaar  te leren zien zoals we werkelijk zijn en lief te hebben al kan dat niet vanuit onszelf. God wil ons die liefde geven om te vergeven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s