Onbegrijpelijk kwetsbaar.

Wanneer mensen alleen zijn zijn ze kwetsbaar.  Wanneer we alleen zijn doen we dingen anders. Er is minder overleg. Immers wie kunnen we vertrouwen als we alleen zijn?  helaas is het ook vaak zo dat mensen die alleen staan of alleen gaan vaak  gemakkelijk beschadigd raken.  eenzaamheid kan mensen in een hoek drijven waar ze niet willen zitten.  een hoek van diepe teleurstelling, rouw, bitterheid, woede, angst,… allemaal zaken die  op zich gewone emoties  zijn die we wanneer we in relatie leven  best kunnen handelen , maar die wanneer we eenzaam zijn ons kunnen opvreten.  Veel mensen worden daardoor juist wat ze niet willen zijn. ze gaan bepaalde mensen claimen of ze gaan  juist tegenovergesteld reageren. Ze stoten mensen nog verder af met het zelfde gevolg.  Waar we bang voor zijn gebeurt. we  komen meer en meer alleen te staan in het leven.

De mens is gemaakt voor relatie, niet zozeer voor  seksuele relatie, maar gewoon  voor relaties onderling.   Hoewel seks  natuurlijk  het allermooiste is in een goede relatie, is een goed relatie daar  niet afhankelijk van.  Toch geloof ik dat ieder mens er naar verlangt om  geliefd te worden en lief te hebben.  wanneer ik spreek over liefhebben van mensen  en relaties bedoel ik min wezen  wat ik ontmoeting noem. Onvoorwaardelijke liefde.

De vraag is of wij  als mens onvoorwaardelijk lief kunnen hebben.  kunnen wij liefhebben zonder dat we eisen stellen? zonder dat we belemmerd worden door wie we zelf zijn of wat wij van de ander vinden, zonder egoïstisch te zijn en controlerend? Ik geloof dat wij heel goed mensen lief kunnen hebben, maar  dat  liefde zonder God een totaal andere liefde is dan wanneer we God werkelijk kennen in ons leven.

Liefhebben van de ander betekent dan ook dat we kwetsbaar zijn. net zoals we kwetsbaar zijn wanneer we niet liefhebben als we alleen zijn. ik geloof dat we kunnen kiezen om kwetsbaar te zijn en  de ander toe te laten in ons leven of we sluiten ons af voor de ander en zijn evenzo kwetsbaar, maar  met het verschil dat  we wellicht teleurgesteld raken in onze kwetsbaarheid als we liefhebben, maar dat we daarin ook  rust kunnen vinden. Een mensen hart zal altijd rusteloos zijn wanneer ze ongeliefd is. ik bedoel daarmee  wanneer ze geen liefde ervaart of bereid is  liefde toe te laten  zal ze onrustig zijn en inwendig uitschreeuwen om verwarmt te worden.

Wanneer we zoeken naar liefde, we voelen ons eenzaam ,  we zijn teleurgesteld wie kan ons rusteloos hart  dan vervullen? Wie kan ons hart verwarmen als we niemand meer kunnen of durven vertrouwen?  Ik geloof dat  we  daarvoor bij God moeten zijn. Hij kent ons.  Hij heeft je gemaakt en heeft je lief. Durf je dat voorzichtig te geloven?  durf je die liefde toe te laten in je leven?

 U was het die mijn nieren vormde,

die mij weefde in de buik van mijn moeder.

Ik loof u voor het ontzaglijke wonder van mijn bestaan,

wonderbaarlijk is wat u gemaakt hebt.

Ik weet het, tot in het diepst van mijn ziel.

 

Toen ik in het verborgene gemaakt werd,

kunstig geweven in de schoot van de aarde,

was mijn wezen voor u geen geheim.

Uw ogen zagen mijn vormeloos begin,

alles werd in uw boekrol opgetekend,

aan de dagen van mijn bestaan ontbrak er niet één.

 

 Soms is  dat wat je altijd gelooft hebt en waar je  je leven op gefundeerd heb, dat wat jouw ook het meeste zekerheid gegeven heeft  ineens niet zo stabiel meer en moet je  loslaten.  durf je te vertrouwen op God?  God die meer is dan  zomaar een bepaald wezen, maar die ondanks de menselijke gedachte toch ook heel persoonlijk is geworden. hij is persoonlijk geworden in Zijn zoon Jezus Christus. Onbegrijpelijk, maar tegelijk ook zo enorm  mooi hoe God zichzelf in wezen gegeven heeft in Zijn zoon als kwetsbaar kind  voor jou en mij.  Onbegrijpelijk, maar zo tastbaar geworden dat we het  soms  bijna kunnen dragen op onze arm, maar tegelijk is hij ook die man geworden die ons  verteld dat er niets gaat boven  een relatie met God zijn Vader en de  relatie met de naast. Zo word hij juist tastbaar als vriend.  Als iemand die we kunnen vertrouwen. Die er voor  ons is in moeilijke tijden.  Gekomen om  ons bij te staan en onze last te dragen.  nogmaals onbegrijpelijk. 

zoek en je zult vinden

Want ieder die vraagt ontvangt, en wie zoekt vindt

Ik geloof dat relatie met Hem juist het meest vertrouwde is wanneer we ons hart open durven stellen voor Hem. misschien gewoon eerst heel voorzichtig door ergens Hem te zoeken  en Hem te vragen ons te helpen wanneer we het even niet meer weten en we ons  niet zo goed voelen. als ons leven een puinhoop is geworden.  ondraaglijk pijnlijk.  Hij wil je helpen. Durf je Hem toe te laten?

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s