Los van verwachtingen

Ik ontdek steeds meer dat ik niet alleen sta in mijn manier van geloven. ik dacht altijd dat je sterk moest zijn. niet mocht twijfelen, dat je de regels in acht moest nemen en dat je een bepaald geestelijk niveau moest zien te bereiken om werkelijk effectief te kunnen zijn als christen.

Ik geloof nu dat dit fout was.  en als ik de zin  zo terug lees die ik net geschreven heb, dan is dat een zin waarbij ik vroeger zoiets gedacht zou hebben als: Duh…  natuurlijk ontdekken we steeds meer en om werkelijk effectief te zijn  zullen we vooral naar christus moeten kijken, een volgeling willen zijn, etc… maar tegelijk had ik specifieke  motieven om christen te zijn.

Ik geloofde wat mijn ouders me hadden geleerd en ik geloofde dat het waar was. er waren zaken in mijn leven waar ik tegenaan liep waarbij niemand me kon helpen en ik moest dus wel op God vertrouwen anders  liep ik vast.  Ik was actief in de kerk, ik was echter tegelijk op zoek al dacht ik eigenlijk best veel antwoorden te kennen.  ik had een keus  voor God gemaakt . heel bewust.

Toch kwam er een zwart moment. meer dan een gevoel, meer dan twijfel, meer dan teleurstelling,…  de vraag waar ik mee worstelde was: durf ik me zelf te laten zien? ik durfde nog eens niet oprecht in de spiegel te kijken, maar wel mijzelf aan de ander en aan God?  nee,… ik wilde toegewijd zijn op mijn manier. veel werk verzetten op kerkelijk niveau, maar op spiritueel niveau  was ik bang voor van alles en nog wat.

ik heb echter ontdekt dat wanneer ik mij zelf  durf laten zien, God  zichtbaar wordt in en door mijn leven.  wanneer ik mijn leven niet meer laat leiden door  eigen inzichten , maar door Gods Geest dan wordt mijn hart  veranderd. Mijn woorden worden Andes, mijndaden veranderen,  en ook mijn houding …. Eigenlijk is  mijn oude leven een leven van ijdelheid.  Ik dacht dat ik het allemaal best aardig deed.  Deed goed werk in de kerk. had alles geestelijk aardig op een rijtje, maar  de waarheid bleek anders te zijn. 

de waarheid was duidelijk, ik dacht het allemaal zelf te kunnen, maar toen het er op aan kwam glipte veel van wat ik had opgebouwd aan materieel, aan kennis, aan ervaringen ,  gewoon door mijn handen weg en bleek het onbruikbaar en de vrucht er van was nauwelijks te vinden.  Wat is waarheid?  de waarheid is dat mijnleven zonder God  weinig vruchtbaar was.  natuurlijk deed ik dingen goed. ik probeerde van alles het beste te maken, maar uiteindelijk  bleek ik niet de controle te hebben.

weet je … je kunt je zelf een christen noemen en er zelfs van overtuigd zijn dat je het bent. en je bent het ook.  ik heb ontdekt:  Je kunt ware woorden spreken en toch niet in waarheid wandelen.  wanneer we  slechts gericht is op onszelf en onze maniertjes, dan is  ze weinig oprecht.  Iedereen heeft zo zijn motieven om nooit werkelijk de keus te maken om Christus  helemaal te volgen, de een  is onzeker, de ander heeft heftige zaken meegemaakt, weer een ander heeft zo ook zijn of haar een redenen  om niet werkelijk Jezus te volgen , maar de vraag is niet zozeer gericht op de ander, maar op jou en mij. Wat is jou reden  en wat is mijn reen om vast te blijven houden aan bepaalde zaken in mijn leven? ben ik werkelijk bereidt om ze los te laten?

Natuurlijk kan je een geweldige christelijke levensstijl  hebben ontwikkeld , maar durf je  ze los te laten  en je los te wurmen van wat je als waarheid hebt gezien, maar in wezen leugenachtige weergave zijn  van wie jij bent?  durf je los te laten wat anderen van je verwachten en doen waarvoor je geroepen bent?  durf je jezelf te zijn in de dingen die je doet? Ik verlang de Heer te dienen en toch kost mij dat eerlijk  gezegd soms nog altijd moeite.

Ik verlang er naar een waarachtig leven met Hem te leiden, mij zelf te zijn en wanneer ik schrijf kan ik me aardig verwoorden, al is het geen hoogstandje, maar in de praktijk van alle dag schort er  nog al wat aan.  zo kan ik enorm  gericht zijn  op prestatie. Ik kan een bullebak van  een vader zijn en een onverschillige echtgenoot. Ben ik er trots op? nee , ik werk er aan. ik wil in waarheid wandelen, tegelijk merk ik dat dit zo gemakkelijk niet is. een tekst als:  ik wil wel, maar ik kan het niet is mij enerzijds op het lijf geschreven, anderzijds mag dit niet een vlucht zijn om te doen wat ik zelf verlang. 

Ben benieuwd naar hoe jullie dit ervaren in jullie leven. durf je het te vertellen?

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s